Jump to content
trillian

Aξιολόγηση καλύτερων βιβλίων ΕΦ

Recommended Posts

Myyst

Ursula Le Guin, The Word for World is Forest, Η Λέξη για τον Κόσμο είναι Δάσος, 6,5 6+4= 10,5 10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Ο κόκκινος πλανήτης - Alexander Bogdanov: 2,5+1,5=4


 


Πιο κομμουνιστική sci-fi σού κάνει τα μυαλά κομμάτια. Τόσο κομμουνιστική που


 


η σωτηρία της ανθρωπότητας εξαρτάται από το πόσο κομμουνισμό μπορούμε να αντέξουμε.


 


 


Σίγουρα η πολιτικοϊστορική αξία του βιβλίου είναι μεγάλη, και σέβομαι και τα χρόνια του, αλλά και πάλι δεν μπόρεσε να κρατήσει καθόλου το ενδιαφέρον μου.


 


 


Ready Player One - Ernest Cline: 6+3,5=9,5


Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Dan Simmons, Υπερίων, 6+4=10

 

(σχόλιο: http://community.sff.gr/topic/2944-dan-simmons/page-7 )

 

Επίσης μία μικρή αλλαγή παλιότερης αξιολόγησης:

H.G. Wells, Ο Πόλεμος των Κόσμων, 4+4=8

Edited by Myyst

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Stanislaw Lem, Solaris, Σολάρις, 6+4=10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

 

Το γονίδιο της αμφιβολίας - Νίκος Παναγιωτόπουλος 5,5 +3,5 = 9

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

The moon is a harsh mistress - Robert A. Heinlein: 3,5+4=7,5

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Γκρεγκ Μπέαρ - Η μουσική του αίματος

 

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που αρχικά ήταν διήγημα, κάποιοι όμως συμβούλεψαν τον συγγραφέα να επεκτείνει την ιστορία σε μεγαλύτερη φόρμα, μιας και είχε μπόλικο ψωμί για περισσότερα πράγματα, ο Μπέαρ τους άκουσε και το βιβλίο αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα, ένα βιβλίο ιδιαίτερα ενδιαφέρον και με μεγάλες ιδέες, που όμως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένα από τα αριστουργήματα της επιστημονικής φαντασίας, λόγω κάποιων προβλημάτων.

 

Δεν πρέπει να πω και πολλά για την πλοκή, όσο λιγότερα ξέρετε τόσο το καλύτερο. Έχουμε τον λαμπρό αλλά ανορθόδοξο επιστήμονα Βέρτζιλ Ούλαμ, που δουλεύει σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες γενετικής, την Γένετρον. Ο Ούλαμ είναι διάνοια στην βιο-λογική, την αναδόμηση κυττάρων που έχουν την ικανότητα της σκέψης. Όμως ο Ούλαμ έκανε διάφορα κρυφά και επικίνδυνα πειράματα και η Γένετρον τον σχόλασε. Έπρεπε να καταστρέψει ό,τι έκανε και να φύγει από την εταιρεία. Όμως σιγά που θα κατέστρεφε το έργο μιας ζωής. Εισήγαγε στο σώμα του αυτά που έφτιαξε. Και τα πάντα πάνω του άλλαξαν. Και μετά τα έξυπνα κύτταρα ξέφυγαν τελείως...

 

Και πάλι πολλά είπα. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να στέκουν επιστημονικά όλα αυτά που είναι γραμμένα στο βιβλίο, πάντως σίγουρα είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα και τροφή για σκέψη. Γενικά η κεντρική ιδέα είναι εξαιρετικά ιντριγκαδόρικη και η εκτέλεση όχι και τόσο άσχημη. Βλέπουμε πολλά τρελά πράγματα στο βιβλίο, όπως για παράδειγμα μια εντελώς απίθανη νέα μορφή ζωής, με ορισμένες περιγραφές από την ανάπτυξή της να είναι πραγματικά τρομερές. Όμως ο Μπέαρ θα μπορούσε να δουλέψει καλύτερα τους χαρακτήρες του ή να επικεντρωθεί περισσότερο σε δυο-τρεις παρά να μας εισάγει συνεχώς νέους. Επίσης η γραφή θα μπορούσε να είναι λίγο καλύτερη, με περισσότερο συναίσθημα και μεγαλύτερη ένταση, και όχι κάπως ξύλινη και πεζή. Σίγουρα κάποια κομμάτια ήταν πολύ καλογραμμένα, κάποια άλλα όμως με το επιστημονικό μπλα μπλα μου φάνηκαν αρκετά κουραστικά.

 

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα πολύ καλό και ενδιαφέρον μυθιστόρημα, με ιντριγκαδόρικες ιδέες, καλή πλοκή και κάποιες πολύ ωραίες εικόνες. Οπωσδήποτε αξίζει να διαβαστεί. Ίσως να μην είναι για όλα τα γούστα, προσωπικά πάντως έμεινα ικανοποιημένος και χάρηκα που το διάβασα. Το διήγημα στο οποίο βασίζεται το μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί και αυτό στα ελληνικά και υπάρχει στην ανθολογία "Τα θεμελιακά πράγματα και άλλες ιστορίες", των εκδόσεων Τρίτων, την οποία σίγουρα θα αγοράσω στο μέλλον (παίζει να την πετύχω στο παζάρι βιβλίου).

 

5+3=8

Edited by BladeRunner
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Μάικλ Κράιτον - Το πάρκο των δεινοσαύρων: 6+3.5=9.5

 

Σχόλιο εδώ: Michael Crichton

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Μαξ Μπάρι - Lexicon: 6+3.5=9.5

 

Σχόλιο εδώ: Max Barry

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Alastair Reynolds, Pushing ice

 

Επίπονο διάβασμα. Κάποιες καλές ιδέες, σίγουρα, αλλά σε σημεία αφήγηση που εξοντώνει καθώς τραβάει σε μάκρος, τη στιγμή που άλλοτε, σημαντικά για το μύθο πράγματα, γίνονται αστραπιαία. Προς το τέλος ο συγγραφέας κλείνει το βιβλίο όπως όπως. Κάποιοι κύριοι χαρακτήρες, ιδιαίτερα η δεύτερη σε βαρύτητα (ονόματι Σβετλάνα), μη πιστευτή. Η κεντρική ιδέα στο δεύτερο μέρος του βιβλίου θυμίζει πολύ τις τρεις συνέχειες του Ραντεβού με το Ράμα των Τζέντρι Λι - Άρθουρ Κλαρκ. Σε κάνει όμως να νοσταλγείς εκείνα, και αυτό (για όποιον τα έχει διαβάσει) είναι πρόβλημα...

 

Ήταν το πρώτο και δεν με βλέπω να διαβάζω κάποιο άλλο από τα τούβλα του Ρέινολντς.

 

2.5 + 2.5 = 5.0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Ο δρόμος - Cormac McCarthy: 4,5+3,5=8

Share this post


Link to post
Share on other sites
Fan-tasy

Ο αιώνιος πόλεμος, Joe Haldeman
5,5 & 3,5 = 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Andy Weir, The Martian

 

Ένας αστροναύτης εγκαταλείπεται στον Άρη από τους πέντε συντρόφους του, καθώς μετά από ατύχημα τον νομίζουν νεκρό. Για να επιβιώσει ως τη στιγμή που θα φτάσει η επόμενη αποστολή, πρέπει να εξαντλήσει την εφευρετικότητά του, αξιοποιώντας γνώσεις αλλά και εξοπλισμό που πολλές φορές προοριζόταν για άλλο σκοπό.

 

Καλή ιδέα, μεταφερμένη στο χαρτί από ένα συγγραφέα που προφανώς έχει ψάξει πολύ το τεχνικό μέρος. Ακόμα και έτσι μου έκαναν εντύπωση δύο παραλείψεις:

(α) ο αστροναύτης γνωρίζει ότι σε τροχιά γύρω από τον Άρη βρίσκονται πολλοί δορυφόροι με φωτογραφικές μηχανές υπέρ-υψηλής ευκρίνειας (το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στο κοντινό μέλλον). Παρόλα αυτά αρχικά ανησυχεί ότι η ΝΑΣΑ μπορεί να αγνοεί ότι είναι ζωντανός -περίεργο. Θα αρκούσε να μετακινεί κάθε μέρα ένα όχημα δυο μέτρα για να στείλει το μήνυμα. Ακόμα και να γράψει με πέτρες στο έδαφος μπορεί, και το κάνει πράγματι αργότερα... Στο βιβλίο δίνεται μια δικαιολογία (η ΝΑΣΑ «αποφεύγει» να κοιτάξει το σημείο του ατυχήματος), ωστόσο αυτός δεν τη γνωρίζει.

(β) δεν γίνεται πουθενά λόγος (οκ, πήδηξα μερικές τεχνικές παραγράφους, οπότε μπορεί να μου διέφυγε) για την ακτινοβολία (ηλιακή και γαλαξιακή) που δέχεται ο ίδιος και το πλήρωμα του σκάφους μετάβασης από τη Γη στον Άρη και αντιστρόφως, για περισσότερες από 1,000 μέρες -πολύ μεγάλο διάστημα. Μάλιστα στις αποστολές προς τον Άρη που σχεδιάζονται, τα hub θα σκεπάζονται με χώμα ως ασπίδα στην ακτινοβολία. Ο αστροναύτης μας βρίσκεται 600 περίπου μέρες κάτω από ένα απλό hub ή μέσα σε ένα ρόβερ, έχοντας να προσθέσει σε αυτές τη διπλή διαδρομή Γη-Άρης. Σημειώνω ότι το πρόβλημα με τον Άρη είναι ότι δεν έχει μαγνητικό πεδίο που στη Γη αποτελεί τη φυσική ασπίδα για την ουράνια ακτινοβολία. Το ίδιο πρόβλημα θα αντιμετωπίσουν οι αστροναύτες που θα ταξιδέψουν στο βαθύ διάστημα για μήνες ή χρόνια (πχ. προς Αστεροειδείς) ενώ αντίθετα αυτοί που περνούν 6-7 μήνες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό προστατεύονται από το μαγνητικό πεδίο της Γης (εκτείνεται πέρα από τα 250 χλμ. της τροχιάς του).

 

Αμφότερα πάντως μπορεί να έχουν εξήγηση από την πλευρά του συγγραφέα, καθώς (όπως είπα) ο άνθρωπος έχει κάνει σοβαρή δουλειά στο τεχνικό μέρος της αφήγησης, αλλά τι να πω; Είναι στα αλήθεια εφικτή η «αρπαγή» μέσα από το διερχόμενο σκάφος όπως περιγράφεται στο τέλος;

 

Στον άλλο τομέα, των χαρακτήρων... άστα. Ισχύει αυτό που άλλοι πριν από εμένα εντόπισαν: Όχι απλώς δεν πέφτει ψυχολογικά ο αστροναύτης μας στη διάρκεια 650 ημερών απίστευτης μοναξιάς στον Άρη, αντίθετα... βρίσκεται διαρκώς σε τσακίρ κέφι. Την πρώτη μέρα μιλά όπως ακριβώς και την τελευταία, μένοντας τελείως ανεπηρέαστος από τα στραβά που διαρκώς συμβαίνουν και απειλούν να τον σκοτώσουν. Μα εκρήγνυται ο εξοπλισμός του, μα τινάζεται ο ίδιος στον αέρα, μα κλειδώνεται έξω από το hub έχοντας ξεχάσει τα κλειδιά μέσα1, δεν χάνει τη όρεξή του για μπλα μπλα και εξυπνάδες. Όχι μόνο αυτός, αλλά οι πάντες -οι συνάδελφοί του στο διαστημόπλοιο, οι άνθρωποι της ΝΑΣΑ στη Γη- είναι μνημεία λεβεντιάς και σταθερότητας. Από τη μια χαιρόμουν που δεν έπρεπε να διαβάσω κατεβατά με τα κλισέ προβλήματα (η σχέση του με τη σύζυγο βρίσκεται σε κρίση, ο πατέρας του έχει απομακρυνθεί, η κόρη του τον είδε τσίτσιδο κάτω από τη ροδιά να αυνανίζεται) αλλά βρε αδελφέ! Μια κουβέντα για τη μοναξιά στον Άρη; Μια κουβέντα ότι του λείπει το σεξ; Τι στην ευχή;

 

2.5 + 2.0 = 4.5

---

 

1 χεχε φυσικά τα hub δεν έχουν κλειδαριές, αλλά δεν θα είχε πλάκα;

Edited by nikosal
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Brother_Moon1

Καλησπέρα σε όλους. Κάποια βιβλία που διάβασα τον τελευταίο καιρό, έχουμε και λέμε.

 

Flash Forward, Rober J Sawyer, 4,5+2,5= 7

Agent to the Stars, John Scalzi, 4+3= 7

Red Shirts, John Scalzi, 4,5+3,5= 8

ο Κύριος του Φωτός Roger Zelazny 5+3,5=8,5

Edited by Brother_Moon1

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Bring the Jubilee του Ward Moore

 

Από τα πιο κλασικά βιβλία εναλλακτικής ιστορίας.

Ο ήρωας αφηγείται πως γεννήθηκε στο μέλλον οπότε καταλαβαίνει κανείς πως παίζει και time travel. O κόσμος όμως όπου γεννήθηκε είναι διαφορετικός. Οι ΗΠΑ που γνωρίζουμε δεν υπάρχουν αφού στον Εμφύλιο πόλεμο δεν νίκησαν οι Βόρειοι αλλά προέκυψαν 2 ξεχωριστά κράτη. Εφόσον οι ΗΠΑ δεν ενώθηκαν και δεν έγιναν η υπερδύναμη ο ήρωας μεγάλωσε σε μια φτωχή χώρα. Η οικογένειά του ήταν φτωχή, τους ήταν βάρος κι έτσι φεύγει να βρει την τύχη του. Βλέπουμε πως ενώ δεν υπάρχει δουλεία, υπάρχει κάτι...όχι πολύ διαφορετικό. Κι ενώ δεν υπάρχει η καταπίεση των μαύρων υπάρχει και πάλι ρατσιμός και παρόμοιες συμπεριφορές.

Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου ασχολείται με το πως περνάει τα χρόνια του, δουλεύοντας και προσπαθώντας να σπουδάσει αυτό που ήθελε, Ιστορία. Στην πορεία μπλέκονται και γυναίκες, ίντριγκες κτλ. Αλλά η πλοκή του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας δεν είναι και πολύ δυνατή. Υπάρχουν σημεία όπου θα μπορούσε να επεκταθεί, είχε ζουμί η υπόθεση, αλλά δεν έγινε τίποτα τέτοιο. Λείπει και η περιπέτεια που συναντάμε συχνά σε έργα ΕΦ.

Οι χαρακτήρες δεν αναπτύσονται ιδιαίτερα, πέρα από τον πρωταγωνιστή. Οι περισσότεροι είναι απλά κάποιοι ρόλοι. Βέβαια είναι μικρό βιβλίο οπότε είναι λογικό αλλά αφού δεν έχει τόσο δράση θα μπορούσε να αντισταθμιστεί αυτό με καλύτερους χαρακτήρες κτλ. Η γραφή αρκετά καλή. Το τέλος αναμενόμενο βέβαια, το πως θα φτάσει εκεί ήταν το θέμα(duh). Υποθέτω θα το είχα απολαύσει περισσότερο αν ήξερα καλύτερα την Αμερικανική ιστορία καθώς είχε μερικές αναφορές αλλά that's life που λένε και στο χωριό μου.
 

Συνοψίζοντας, το βαθμολογώ με

4+3,5= 7,5

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rov

Καλησπέρα,

 

Δέκατο post από εμένα στις αξιολογήσεις:

 

Εμείς (Γιεβγένι Ζαμιάτιν): Το βιβλίο που επηρέασε τον Όργουελ να γράψει το «1984», είναι ένα εκπληκτικό δημιούργημα, γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο (μας μιλάει ο ίδιος ο συγγραφέας), με μια γραφή εξαιρετικά στρωτή, λυρική σε πολλές περιπτώσεις της και κυρίως, άκρως κατανοητή και μη κουραστική. Η υπόθεση θυμίζει έντονα το «1984», με τον κύριο πρωταγωνιστή (δηλ. τον συγγραφέα) να ζει σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που του καθορίζει τα πάντα, χωρίς καμία ατομική πρωτοβουλία. Ο έρωτας όμως αλλάζει τη ζωή του - και για αυτό αρκετές φορές έχεις την αίσθηση ότι διαβάζεις ένα αισθηματικό μυθιστόρημα - μέχρι την τελική κάθαρση. Με τις ιδέες του, το πώς τις περνάει στον αναγνώστη και κυρίως, το πόσο επίκαιρες είναι μέχρι σήμερα, θεωρώ ότι ως έργο, είναι υποτιμημένο έναντι της δημοτικότητας του «1984» ή του «Θαυμαστού καινούργιου κόσμου» του Χάξλεϋ. Όποιος δεν το έχει διαβάσει, να το δοκιμάσει, είναι και σε καλή τιμή.

 

Βαθμολογία: 6,0 + 4,0=10,0

 

Κόκκινη Ανατολή (Πιρς Μπράουν): Αρκετά καλό ξεκίνημα μιας ακόμη νεανικής τριλογίας, στα πρότυπα των τριλογιών των Αγώνων Πείνας, του Τεστ ή της Απόκλισης. Το story έχει να κάνει με έναν νεαρό, εκπρόσωπο της κατώτερης κάστας μιας μελλοντικής κοινωνίας του Άρη, ο οποίος προσπαθεί να αναδειχθεί στον καλύτερο της ανώτερης κάστας. Ο Μπράουν παίζει με τα Χρώματα για να χαρακτηρίσει τις κάστες, ενώ βάζει πολλά στοιχεία του αρχαιοελληνικού δωδεκάθεου στις ονομασίες, αλλά και στην ίδια της διάταξη της Κοινωνίας του. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι καλύτερο των τριών παραπάνω αντίστοιχων τριλογιών, μένοντας πάντα φυσικά περισσότερο πιστό στην έννοια του διαβάζω ένα βιβλίο για ψυχαγωγία, παρά για σκέψη και προβληματισμό. Σε αυτό τον βοηθάει και η ίδια του η γραφή, που είναι εξαιρετικά απλοϊκή και αφήνει την - κατά τα άλλα προβλέψιμη - εξέλιξη της δράσης να απλωθεί και στις 531 σελίδες του πρώτου βιβλίου της τριλογίας. Δοκιμάστε το λοιπόν και καλή διασκέδαση.

 

Βαθμολογία: 4,5 + 3,0=7,5

 

Ραντεβού με τον Ράμα 1 (Άρθουρ Κλαρκ): Το πρώτο βιβλίο της σειράς με τον Ράμα του Άρθουρ Κλαρκ, είναι ένα ανάγνωσμα που περιγράφει απλά και ξεκάθαρα έναν κόσμο ολότελα σύνθετο και διαφορετικό από όσο γνωρίζουμε. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα όταν θέλει κάποιος άνθρωπος να πεταχτεί από πλανήτη σε πλανήτη, να προσδεθεί και προσγειωθεί πάνω σε ένα κινούμενο αντικείμενο τεραστίων διαστάσεων που κινείται συνεχώς κ.ο.κ. Με λίγα λόγια, ο Κλαρκ στο βιβλίο του δεν μένει σε τυχόν δυσκολίες που μπορεί όλοι μας να νομίζουμε ότι έχει μια περιπλάνηση στο διάστημα, αλλά με απόλυτη ψυχραιμία και φυσικότητα, οι ήρωές του αντιμετωπίζουν το άγνωστο καταμεσής του διαστήματος, σαν απλώς να εξερευνούν έναν τάφο Φαραώ στην Αίγυπτο. Σίγουρα, ο συγγραφέας δεν εμβαθύνει σε καμία περίπτωση σε ανθρώπους-πρόσωπα, αλλά μένει απόλυτα πιστός στην εξέλιξη της πλοκής, χωρίς να μπλέκεται σε σύνθετες επεξηγήσεις που τυχόν να μπέρδευαν τον αναγνώστη. Και αυτό είναι το μεγάλου ατού του βιβλίου αυτού, το οποίο ολοκληρώνεται χωρίς να μένουν αναπάντητα ερωτήματα και κυρίως, χωρίς να υπάρχει η οποιαδήποτε σκηνή δράσης, σε ένα άκρως εξερευνητικό σκηνικό μέσα στο άγνωστο.

 

Βαθμολογία: 4,5 + 3,5=9,0

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Άντε, έκλεισε το πρώτο εξάμηνο του έτους και ετοιμάζομαι για την επικαιροποίηση του πίνακα. Έχετε πάνω κάτω μια βδομάδα για τις αξιολογήσεις σας που εκκρεμούν!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Fan-tasy

Η πόλη και τ' άστρα, Κλαρκ

6 & 3,5 = 9,5

 

Ένα βιβλίο με μια πολύ ωραία ιστορία που κυλάει και σε κρατάει να τη διαβάσεις. Ο κόσμος παρουσιάζεται σιγά σιγά και αργότερα εξελίσσεται η ιστορία, ενώ δεν αφήνει πολλές απορίες. Ήξερα ότι είναι σχετικά παλιό, αλλά αυτό δεν φαίνεται ιδιαίτερα! Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι είναι βιβλίο του 1956 και διασκευή του Against the fall of night που πρωτοκυκλοφόρησε το 1948!

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Πουλ Άντερσον - Κόσμος δίχως άστρα: 4+3=7

 

Σχόλιο εδώ: Poul Anderson

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Πίνακας έτοιμος, αλλά θα περιμένω άλλες 24 ώρες...

 

Να παραθέσω και τα μυθιστορήματα με 4 αξιολογήσεις, μήπως αποκτήσει κανένα από αυτά την 5η του:

 

Songmaster

Olympus

Naked god

Reality dysfunction

Μάτι του Ερωδιού

Θεοποιοί

Μπλε Άρης

Η πόλη της ουτοπίας

δραματουργοί γιαν

συντηρητής κεραμικών

Timescape

Πείραμα Ντοσάντι

Οι γήινοι Ματ Χέιγκ

A fire upon the deep

revelation space

κόσμος του Ράκανον Rocannon

Ειδήσεις των 11

 

Μέχρι σήμερα, 119 μυθιστορήματα βρίσκονται στη λίστα (με 5+ αξιολογήσεις), από το Roadside picnic που παραμένει πρώτο με 9.67 ως το The giver (119ο) με 6.00. Άλλα 444 (!) έχουν από 1 ως 4 αξιολογήσεις. Σύνολο αξιολογήσεων ως τώρα 1,828 από 65 μέλη! Πετάμε; 

Edited by nikosal
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Ρέι Μπράντμπερι: ''Φαρενάιτ 451'': Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον τα πράγματα όσον αφορά τον έλεγχο των ανθρώπων έχουν αλλάξει. Τα βιβλία είναι απαγορευμένα προκειμένου να μην μπορεί κανείς να ασκεί το πνεύμα του και να σκέφτεται. Όποιος πιαστεί να έχει στην κατοχή του έρχεται αντιμέτωπος με τους λεγόμενους πυρονόμους που αναλαμβάνουν να επιβάλλουν την τάξη. Ένας τέτοιος είναι και ο πρωταγωνιστής της ιστορίας που θα δει όμως την κοσμοθεωρία του να αλλάζει ριζικά. Θεωρείται -και είναι- ένα από τα καλύτερα δυστοπικά μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας ever. Αν και όμως πολύ καλό δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Πέρασα καλά και αναγνωρίζω την μεγάλη σπουδαιότητα του στο χώρο, αλλά ως εκεί. 5+3= 8

Edited by Δημήτρης

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν: ''Εμείς'': Βρισκόμαστε στο μέλλον όπου η καθημερινή ζωή εξελίσσεται με τρόπο πολύ διαφορετικό απ' όσο ξέραμε μέχρι τώρα. Πλέον όλοι βρίσκονται κάτω από την ευεργετική προστασία του Μονοκράτους που έχει αναλάβει όλοι να είναι ευτυχισμένοι και τα πάντα οργανωμένα και τακτοποιημένα. Οι κοινωνίες του τότε ανατριχιάζουν στη σκέψη με τις μεθόδους με τις οποίες ζούσαν οι άνθρωποι του σήμερα, και ιδίως με εκείνη την απαίσια κατάσταση γνωστή ως ελευθερία. Όλα αυτά όμως έχουν ευτυχώς εκλείψει και θα επεκταθούν μάλιστα και στο διάστημα με την εκτόξευση του Ολοκληρωτή. Του σκάφους που θα φροντίσει να βγάλει και άλλους πολιτισμούς από την ενδεχόμενη δυστυχία τους. Θεωρείται ορόσημο για τον χώρο της επιστημονικής φαντασίας και αν και άγνωστο σήμερα, θεωρώ ότι είναι τέτοιο. Δείχνει όμως σε μεγάλο βαθμό την ηλικία του με τρόπο γραψίματος που με κούρασε λίγο. Δεν είναι πάντως καθόλου κακό και το προτείνω. Και για το ιστορικό του θέματος αλλά και γιατί είναι χωρισμένο σε μικρά κεφάλαια και φεύγει γρήγορα. 3+3,5= 6,5

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..