Jump to content
trillian

Aξιολόγηση καλύτερων βιβλίων ΕΦ

Recommended Posts

Myyst

J.G. Ballard, The Crystal World, Κρυστάλλινος Κόσμος, 4+4=8

 

εξαιρετικό  :mf_bookread:

Edited by Myyst

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dimzar

Πολύ επιστημονική φαντασία αυτό το καλοκαίρι.

 

Ξεκινάμε με την μεγαλύτερη απογοήτευση:

 

Armada- Ernest Cline 3-2 =5

 

Το Αν είσαι έτοιμος πάτα enter είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία sf και περιμένω με αγωνία την ταινία του Spielberg. Το Armada δυστυχώς αποτυγχάνει παντελώς να επαναλάβει το προηγούμενο θρίαμβο του Cline. To Armada έχει πάρει την έμπνευση του από το Last Starfighter της δεκαετίας του 80. Δυστυχώς ο πρωταγωνιστής είναι τελείως αντιπαθητικός, η υπόθεση δεν έχει την μαγεία των cult ταινιών της δεκαετίας του 80, και καταλήγει σε μια παντελώς χαμένη ευκαιρία (όπως και το Pixels).

 

Συνεχίζουμε με την δεύτερη μεγαλύτερη απογοήτευση:

 

Willful Child- Stephen Erikson 1-1=2

 

Ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο Fantasy αποφασίζει να γράψει μια παρωδία του Star Trek. Το αποτέλεσμα είναι σαν να πας να δεις παιδική ταινία του Oliver Stone. Το τραγικό δεν είναι αρκετό για να περιγράψει το μέγεθος της βιβλικής καταστροφής που είναι αυτό το μυθιστόρημα. Πραγματικά το συνέχιζα γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω ότι δεν θα το έσωζε σε κάποιο σημείο. Η βασική ιδέα είναι ότι η ανθρωπότητα έχει εξελιχθεί όχι σε μια ουτοπική federation αλλά στο εχθρό του σύμπαντος. Ακόμα και σαν ιδέα δεν είναι τόσο original μιας και κάθε Star Trek έχει επεισόδια σε ένα παρόμοιο εναλλακτικό σύμπαν. Αποφύγετε το σαν ο διάολος το λιβάνι.

 

 

The Short Victorious War- David Weber 4-3=7

 

Το Haven βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής κατάρρευσης. Η ηγεσία αποφασίζει να πραγματοποίηση μια ξαφνική μαζική επίθεση που θα οδηγήσει σε γρήγορη ήττα του Manticore. Η Honor θα βρεθεί να προσπαθεί να υπερασπιστεί έναν από τους πιο στρατηγικούς διαστημικούς σταθμούς στο Hancock απέναντι σε πολύ ισχυρότερες δυνάμεις. Ο πόλεμος αρχίζει.

 

Field of Dishonor-David Weber 5-3=8

 

Μεταφερόμαστε από τις διαστημικές μάχες στην πολιτική αρένα του Manticore. Η Honor θα έρθει αντιμέτωπη με τον παλιό της αντίπαλο Pavel Young.

 

 

Flag in Exile- David Weber 4-3=7

 

H Honor μετά από τα γεγονότα του προηγούμενο βιβλίου αυτοεξορίζεται στο Grayson. Το Haven περνάει στην αντεπίθεση και κατακτά δυο πλανήτες της Alliance ενώ ετοιμάζεται να επιτεθεί στο ανυπεράσπιστο Grayson.

 

Honor Among Enemies- David Weber 4.5-3=7.5

 

Μετά από τρία χρόνια εξορίας στο Grayson οι πολιτικοί αντίπαλοι της Honor την ξ αναδέχονται πίσω στο ναυτικό του Manticore αναθέτοντας της να κυνηγήσει πειρατές στο Andermani Empire με ένα πρότυπο εμπορικό πλοίο, μιας και δεν υπάρχουν διαθέσιμο έμπειρο προσωπικό και πλοία λόγο του πολέμου με το Haven. Εκεί θα έρθει αντιμέτωπη ξανά με τον Warner Caslet και το πλήρωμα του.

 

In Enemy Hands- David Weber 5-3.5=8.5

 

H Honor και το πλήρωμα της πέφτει στα χέρια του Lester Toyrville και οδηγήται στον πλανήτη φυλακή Hades.

 

Echoes of Honor- David Weber 5.5-3.5=9

 

Ολόκληρος ο γαλαξίας πιστεύει πως η Honor έχει εκτελεστεί από τους Havenites, κάτι το οποίο έχει τεράστιο αντίκτυπο και στο Manticore αλλά κυρίως στο Grayson. H Honor θα προσπαθήσει να ξεφύγει από τον πιο ασφαλή πλανήτη που υπάρχει, παίρνοντας μαζί της και τους υπόλοιπους κρατούμενους.

 

Ashes of Victory- David Weber 5.5-3=8.5

 

Το Haven έχει πλέον το πάνω χέρι στον πόλεμο. Όμως η Alliance έχει έτοιμα νέα όπλα τα οποία θα αλλάξουν την ροή της σύγκρουσης. Η McQueen ετοιμάζει ένα πραξικόπημα για να ανατρέψει την κυβέρνηση του Haven.

 

War of Honor- David Weber 5.5-3.5=9

 

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από την ανακωχή. Το Manticore έχει χάσει χωρίς να το ξέρει την τεχνολογική του ανωτερότητα. Το δημοκρατικό πλέον Haven αναζητά απεγνωσμένα την υπογραφή ειρήνης, αλλά ο νέος πόλεμος είναι προ των πυλών.

 

Nemesis Games- James A. Corey 5.5-3.3=9

 

Ενώ περιμένουμε με αγωνία την τηλεοπτική μεταφορά του Expanse κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της σειράς. Το πλήρωμα παίρνει άδεια ενώ το Rocinante επισκευάζεται. Κάθε χαρακτήρας έχει την δικιά του προσωπική ιστορία που μας αποκαλύπτει μεγάλο κομμάτι του backstory του. Το καλύτερο βιβλίο της σειράς το οποίο αλλάζει τα πάντα στο σύμπαν του expanse.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mhtsos

Ancillary Justice - Ann Leckie

 

Ξεκίνησε καλά, με ωραίο θέμα και ανάλυση του κόσμου του.

Μετά το μισό πήρε την κατιούσα στην πλοκή και μέχρι το 90% το άφησα διότι απλά βαρέθηκα και δεν με ένοιαζε τι θα γίνει με τους αδιάφορους πρωταγωνιστές και την τελείως χλιαρή κατάσταση.Κρίμα γιατί είχε μια πολύ καλή ιδέα.

Από άποψη συγγραφής ήταν καλό και η ροή του λόγου του με φάνηκε καλή, μιλώντας πάντα ως layman και όχι ως ειδικός/συγγραφέας.

Έτσι η βαθμολογία μου είναι "λειψή" και δεν αφορά το 100% του βιβλίου.

 

3+3.5 = 6.5 

 

 

 

The Forever War 

 

Ωραίο βιβλίο, με ωραίες ιδέες και αρκετή δράση. 

Το τελείωσα σε λίγες μέρες και μπορώ να πω ότι με άρεσε αρκετά, αν και μερικές φορές έκανε κοιλιά και είχε αρκετά γελοίες ιδέες για το μέλλον.Ιδιαίτερη μνεία για το τέλος του βιβλίου που μοιάζει βιαστικό, αντιγραφή κάποιου άλλου(γκουχ γκουχ Asimov Second Earth γκουχ γκουχ) και γενικά παράταιρο.

Ευκολοδιάβαστο γενικά και με καλή ροή,όπως είπα ως layman του χώρου δεν εντόπισα τίποτα κακό.

Σίγουρα θα δω και τις συνέχειες.

 

5+3.5 = 8.5

Edited by Mhtsos

Share this post


Link to post
Share on other sites
notis58

Αν και στην Ε.Φ. είμαι άπειρος αναγνώστης σε σχέση με τη βιβλιοθήκη μου, θα βαθμολογήσω μερικά βιβλία.

 

1) Ισαάκ Ασίμωφ - εγώ το ρομπότ (5 + 4 = 9)

2) Άρθουρ Κλάρκ - 2001 η Οδύσσεια του διαστήματος (5,5 + 3,5 = 9)

3) Ρότζερ Ζελάζνι - επιστροφή στη γή (3 + 3 = 6)

4) Τζ. Όργουελ - 1984 (6 + 4 = 10)

5) Τζ. Χ. Ουέλς - η χώρα των τυφλών (6 + 4 = 10)

6) Ρέη Μπράντμπερυ - φαρενάϊτ 451 (5,5 + 3,5 = 9)

7) Άλφρεντ Μπέστερ - το πεπρωμένο μου είναι τ' άστρα (3 + 2,5 = 5,5)

8) Κέρτ Βόνεγκατ - σφαγείο Νο 5 (5 + 3,5 = 8,5)

9) Ντάγκλας Άνταμς - γυρίστε τον γαλαξία με ώτο στόπ (5 + 4 = 9)

10) Κάρελ Τσάπεκ - η απελευθέρωση του απόλυτου (4 + 3 = 7)

11) Τζ. Χ. Ουέλς - η μηχανή του χρόνου (6 + 3,5 = 9,5)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Λιούις Πάτζετ - Ο πόλεμος θα γίνεται με σκακιέρες

 

Οι Χένρι Κάτνερ και Κάθριν Λ. Μουρ έγραψαν με το ψευδώνυμο "Λιούις Πάτζετ" το συγκεκριμένο τρελό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, σχεδόν εβδομήντα χρόνια πριν. Πραγματικά αρκετά μπροστά από την εποχή του, πρόκειται για ένα βιβλίο με τρελές ιδέες και ακόμα πιο τρελή ιστορία, που θα ζήλευε ακόμα και ο Φίλιπ Ντικ.

 

Δύσκολο να γράψω μια περίληψη που να βγάζει νόημα, απλώς θα περιγράψω το γενικό πλαίσιο: Κάπου στο μέλλον, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε συνεχή πόλεμο με την Ενοποιημένη Ευρώπη. Ο πόλεμος μοιάζει περισσότερο με μια παρτίδα σκάκι, χωρίς μάχες, παρά με κάτι ασήμαντα ρομπότ και τεχνικούς που καθορίζουν τον πόλεμο με βάση τις τεχνολογικές ανακαλύψεις. Κάτι τέτοιο. Κάποια μέρα, μια εξίσωση, μια φόρμουλα, θα περιπλέξει τα πράγματα, με την προσπάθεια επίλυσής της να οδηγεί στην τρέλα τους Αμερικάνους τεχνικούς. Είναι όπλο των Ευρωπαίων; Και τι ρόλο βαράει ένας πολεμιστής που έρχεται από το μέλλον; Οι υπεύθυνοι του τμήματος ψυχομετρίας καλούνται να βρουν μια λύση... εκτός και αν τρελαθούν και αυτοί! Αν και η ιστορία είναι σκάρτα 170 σελίδες, συμβαίνουν ένα κάρο τρελά πράγματα και βλέπουμε ένα κάρο τρελές ιδέες. Δεν μπορώ να πω ότι "έπιασα" τα πάντα, ούτε ότι πείστηκα από την όλη πλοκή, πάντως σίγουρα αυτά που διάβασα μου κίνησαν το ενδιαφέρον και με έκαναν να διαβάσω το βιβλίο σχεδόν μονοκοπανιά. Η γραφή μου φάνηκε αρκετά καλή και ευκολοδιάβαστη, οι χαρακτήρες μάλλον μονοδιάστατοι και χωρίς βάθος, η ατμόσφαιρα σίγουρα παρανοϊκή.

 

Γενικά, είναι ένα παλπ μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, με ενδιαφέρουσες ιδέες και τρελή πλοκή. Ποιοτικά δεν νομίζω ότι φτάνει τα καλά βιβλία του Φίλιπ Ντικ, όμως σίγουρα τα πλησιάζει σε παράνοια και ψυχεδέλεια. Σαν βιβλίο δεν είναι για όλα τα γούστα, άλλωστε ούτε εμένα ενθουσίασε, όμως μια ματιά από τους λάτρεις του είδους την αξίζει.

 

4+3=7

Edited by BladeRunner
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Miskin

Καλησπέρα, θα ήθελα να δώσω κάποιες αξιολογήσεις για κάποια βιβλία που έχω διαβάσει. Θα είναι πολλές μιας και δεν έχω ξαναδώσει αξιολόγηση. Λοιπόν:

 

1. Dan Simmons - Υπερίων   5.5 + 4 = 9.5

 

2. Dan Simmons - Η Πτώση Του Υπερίωνα   5 + 3.5 = 8.5

 

3. Paolo Bacigalupi - Το Κουρδιστό Κορίτσι   4.5 + 2.5 =7

Αν και ο κόσμος που περιγράφει είναι σαν να μας ακουμπά, ο τρόπος γραφής του με άφησε αδιάφορο.

 

4. Joe Haldeman - Ο Αιώνιος Πόλεμος   5 + 4 = 9

Το περίμενα καλύτερο, μου φάνηκε λίγο φτωχό.

 

5. Frank Herbert - Dune   5.5 + 3.5 = 9

 

6. Ursula Le Guin - Ο Aναρχικός Tων Δύο Κόσμων   6 + 3.5 = 9.5

Το αγαπημένο μου. Ίσως δεν είμαι αντικειμενικός, αλλά τα μύνηματα  που περνά είναι για 10 με τόνο.

 

7. Ursula Le Guin - Το Αριστερό Χέρι Του Σκοταδιού   5 + 3.5 = 8.5

 

8. Brian Wilson Aldiss - Ταξίδι Χωρίς Τέλος   5.5 + 3.5 = 9

Καταπληκτική ιστορία, αν το είχε γράψει άλλος πιο γνωστός θα γινόταν best seller.

 

9. Ray Bradbury - Fahrenheit 451   4.5 + 3.5 = 8

 

10. Phillip K. Dick - Κυλήστε δάκρυά μου, είπε ο Αστυνόμος   5 + 3.5 = 8.5

 

11. George Orwell - 1984  6 + 3.5 = 9.5

 

12. Douglas Adams - Γυρίστε τον Γαλαξία με Ωτοστόπ 5.5 + 3.4 = 9 

 

13. Norman Spinrad - Ο Τζακ Μπάρον και η Αιωνιότητα 5 + 4 =9 

Edited by Miskin
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Nancy Kress: Crossfire + Crucible.

Τα διάβασα στην σειρά μια και το δεύτερο αποτελεί συνέχεια του πρώτου. Τα καλά στοιχεία γραφής δεν λείπουν (όπως πάντα από τα έργα της Kress). Το πρώτο είναι μεν στα ¾ ένα αριστούργημα το οποίο όμως ανοίγει τόσο πολύ που δεν μαζεύεται ικανοποιητικά στο τέλος. Οπότε υπάρχει και συνέχεια, η οποία όμως είναι space opera και αρκετά φλύαρη, όχι και από τις καλύτερες στιγμές της Kress.

7,5 + 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Kazuo Ishiguro - Never let me go

Το βρήκα πρωτότυπο και εξαιρετικά γραμμένο, με μία δόση αφέλειας που δικαιολογείται απόλυτα από την αφήγηση - 9,00

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Douglas Adams, So Long, and Thanks for All the Fish, Αντίο κι Ευχαριστώ για τα Ψάρια, 6+4=10

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Κέβιν Τζ. Άντερσον - The X-Files: Ώρα Μηδέν: 4+3.5=7.5

 

Σχόλιο εδώ: The X-Files Novels

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Μερικές αξιολογήσεις για όσα έχω διαβάσει φέτος μέχρι τώρα.

 

2001: Οδύσσεια του διαστήματος - Arthur C. Clarke: 4.5+3=7.5

2010: Οδύσσεια δύο - Arthur C. Clarke: 4+3=7
Οι παίκτες του Τιτάνα - Philip K. Dick: 4+3=7
Οριζόντιο αποχαιρετισμός - K.W. Jeter: 5+3=8
Οι έμποροι του διαστήματος - Frederik Pohl & C.M. Kornbluth: 4.5+3=7.5
Λαβύρινθος θανάτου - Philip K. Dick: 4.5+3.5=8

Το ηλεκτρικό πρόβατο - Philip K. Dick: 4+3=7
Νεκροταφεία καραβιών - Paolo Bacigalupi: 5+3.5=8.5
Το πέταγμα του δράκοντα - Anne McCaffrey: 4.5+3.5=8
Η αποστολή του δράκοντα - Anne McCaffrey: 4.5+3=7.5
The White Dragon - Anne McCaffrey: 3+3=6

(τα βάζω εδώ γιατί είναι περισσότερο ΕΦ παρά fantasy)

Ίλιον - Dan Simmons: 5.5+4=9.5

Όλυμπος - Dan Simmons: 4.5+3.5=8
Shift - Hugh Howey: 4+3=7
Dust - Hugh Howey: 5.5+4=9.5
Tuf Voyaging - George R.R. Martin: 4+3=7
The Complete Robot - Isaac Asimov: 5+3.5=8.5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rov

Καλημέρα,

 

Ενδέκατο post από εμένα στις αξιολογήσεις:

 

Η πόλη λίγο αργότερα (Πατ Μέρφυ): Για τους λάτρεις των post-apocalyptic βιβλίων, το «Η πόλη λίγο αργότερα» της Πατ Μέρφυ πρέπει να διαβαστεί ως μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση του είδους. Μην περιμένετε περιπλανήσεις, εφιαλτικά σκηνικά ανθρώπων και πρώην πόλεων ή οτιδήποτε άλλο έχουμε ξαναδεί σε βιβλία του είδους, σε ένα ανάγνωσμα που περιγράφει το μετά την καταστροφή, με τρόπο ήπιο και χωρίς καμία σκληρότητα. Η ιστορία έχει να κάνει με το Σαν Φρανσίσκο που κατοικείται μόνο από καλλιτέχνες μετά από μια Επιδημία που έπληξε την ανθρωπότητα και πως αυτοί αντιδρούν σε μια εξωτερική απειλή, με τη βοήθεια μια μυστηριώδους κοπέλας. Η όλη ιστορία περιγράφεται με έναν πολύ απλό τρόπο από τη Μέρφυ, χωρίς ο αναγνώστης να χάνει το ενδιαφέρον του. Απλή και κατανοητή είναι η γλώσσα. Ως προς το τι θέλει να πει η συγγραφέας, αυτό μάλλον είναι ξεκάθαρο, αφού το βιβλίο αποπνέει έναν έντονο φιλειρηνισμό και μάλιστα, σε πολλά τμήματά του η Μέρφυ εκφράζει ανοιχτά και αρκετές πολιτικοκοινωνικές θέσεις (οι λόγοι που στους ανθρώπους ήρθε η Επιδημία, ποια είναι η διάρθρωση της κοινωνίας των καλλιτεχνών και πως αποφασίζουν κ.ο.κ.). Συνολικά, πρόκειται για ένα ενδιαφέρον βιβλίο, όπως είπα διαφορετικό από τα περισσότερα post-apocalyptic αναγνώσματα, που καλό είναι να διαβαστεί και να κριθεί από τους λάτρεις του είδους.

 

Βαθμολογία: 4,5 + 3,5=8,0

 

Κρυστάλλινος κόσμος (Τζέημς Μπάλαρντ): Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα από το πρώτο μου βιβλίο του Μπάλαρντ, παρότι η ιδέα ενός κόσμου που κρυσταλλοποιείται είναι ενδιαφέρουσα. Το story αφορά σε έναν γιατρό που ταξιδεύει σε μια αφρικανική απομακρυσμένη πόλη για να συναντήσει ένα φιλικό του ζευγάρι, όμως εκεί έρχεται αντιμέτωπος με έναν κόσμο (δάσος καλύτερα), που κρυσταλλοποιείται και κρυσταλλοποιεί. Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα και σε αυτό βοηθά η απλή και απολύτως κατανοητή γραφή του Μπάλαρντ, ωστόσο οφείλω να ομολογήσω ότι στο τέλος δεν σου αφήνει κάτι για προβληματισμό. Θα ήθελα π.χ. περισσότερο ατμοσφαιρικές περιγραφικές και ίσως, λίγο πιο εφιαλτικές που θα έμπαζαν τον αναγνώστη στο γεγονός ότι ο πρωταγωνιστής απειλείται. Θεωρώ επίσης ότι ο βρετανός προσπαθεί να περάσει μηνύματα (οικολογίας κατά κύριο λόγο), κάνοντάς σε συχνά να νομίζεις ότι διαβάζεις ένα βιβλίο του είδους παρά ένα μετακαταστροφικό. Έχει το ενδιαφέρον του λοιπόν, αλλά ως εκεί.

 

Βαθμολογία: 2,5 + 3,5=6,0

 

Η πλημμύρα (Τζέημς Μπάλαρντ): Συνεχίζοντας ανάποδα την τριλογία του Μπάλαρντ, με ικανοποίησε περισσότερο από τον Κρυστάλλινο κόσμο το πρώτο βιβλίο της τριλογίας του. Είναι πιο μεστό, παρότι η υπόθεση και πάλι περιστρέφεται γύρω από ένα κυρίως άτομο και με τις αναζητήσεις του -εσωτερικές και εξωτερικές- σε έναν κόσμο μελλοντικό, παρά ασχολείται με το να περιγράψει λίγο περισσότερο την ατμόσφαιρα ή να μεταφέρει σκηνές post-apocalyptic κ.ο.κ. Επίσης, δεν μπορεί κανείς να μη δει τις ομοιότητες μεταξύ των δύο βιβλίων και στο ρόλο της γυναίκας - αποστασιοποιημένη και κάπως σε ένα «γυάλινο κουτί», που δεν επηρεάζει ούτε επηρεάζεται. Ως προς την γραφή, στην πλημμύρα ο Μπάλαρντ γράφει πιο αργά, προσεχτικά θα έλεγα, κάνοντας τον αναγνώστη συχνά να χάνει το ρυθμό του και να απαιτεί περισσότερο κόπο στο να γυρίσει τη σελίδα και να δει τι συμβαίνει παρακάτω. Συνολικά, καλό και αυτό, αλλά ως εκεί.

 

Βαθμολογία: 3,0 + 3,0=6,0

Edited by Rov
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Η μαύρη κηλίδα - Robert Clauzel: 2,5+2=4,5

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Χεχε πού βρέθηκε ο Κλοζέλ; Σε εκείνα τα παλιά Βίπερ; Θυμάμαι τις ιστορίες του με πρωταγωνιστή τον Κλοντ Εριντάν ως απολύτως φαιδρές...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Όντως, ήταν ένα βιπεράκι που είχα τσιμπήσει κάποια στιγμή από το Μοναστηράκι. Δεν ήξερα ότι πρόκειται για σειρά! Λίγο απ' όλα πάντως η ιστορία. Καταφέρνει να τα βάλει όλα μέσα και μάλιστα στις τελευταίες 30 σελίδες. Μεγάλο κατόρθωμα από μόνο του. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Σκάρλετ Τόμας - Το τέλος του Μίστερ-Υ

 

Δεν είναι αμιγώς βιβλίο επιστημονικής φαντασίας, όμως εμπεριέχει τέτοια στοιχεία και, άλλωστε, με τόσα θέματα που συνδυάζει, δεν ταιριάζει κάπου συγκεκριμένα. Λοιπόν, σίγουρα πρόκειται για ένα ενδιαφέρον και αρκετά καλογραμμένο μυθιστόρημα, με πολλές ιδέες και έντονη διάθεση για φιλοσοφία, όμως τελικά με κούρασε η πολυλογία γύρω από τις επιστήμες, την φιλοσοφία και τις θεωρίες διαφόρων τύπων, με αποτέλεσμα να με ξενερώσει σε αρκετά σημεία.

 

Χωρίς να πω πολλά για την πλοκή, έχουμε την Άριελ Μάντο, που μια μέρα ξεθάβει σ'ένα παλαιοβιβλιοπωλείο το μυθιστόρημα "Το τέλος του Μίστερ-Υ", του εκκεντρικού βικτοριανού επιστήμονα Τόμας Λούμας. Το βιβλίο αυτό είναι πραγματικά σπάνιο και η Άριελ δεν πιστεύει στα μάτια της. Πολλοί ισχυρίζονται ότι όσα αντίτυπα του βιβλίου υπάρχουν είναι, με κάποιο τρόπο, καταραμένα. Με το βιβλίο αυτό ανά χείρας, η Άριελ θα μπλέξει σε μια ιστορία με ταξίδια στον χωροχρόνο και άλλα κουλά. Όπως είπα, το βιβλίο έχει κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες, η ατμόσφαιρα είναι πολύ ωραία και ως ένα σημείο ο ρυθμός πολύ καλός και αρκετά γρήγορος. Μέχρι την στιγμή που η συγγραφέας αρχίζει να μας ζαλίζει με διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες και αναφορές και με το κουραστικό επιστημονικό μπλα μπλα, με αποτέλεσμα να ρίχνει τον ρυθμό και να κουράζει τον αναγνώστη. Τουλάχιστον έτσι έγινε με μένα. Επίσης δεν μπορώ να πω ότι δέθηκα ιδιαίτερα με την αφηγήτρια της ιστορίας, που δεν την συμπάθησα κιόλας, ενώ και οι υπόλοιποι χαρακτήρες ήταν κάπως άοσμοι και αδιάφοροι.

 

Σε καμία περίπτωση δεν είναι κακό βιβλίο. Η γραφή είναι σίγουρα καλή και ευκολοδιάβαστη -τουλάχιστον εκεί που δεν έχουμε φιλοσοφικές και επιστημονικές αναφορές-, η πλοκή ικανοποιητική μέχρι ένα σημείο, με κάποιες ωραίες και ενδιαφέρουσες σκηνές, ενώ και οι ιδέες που αναλύονται δίνουν λίγη τροφή για σκέψη. Όμως κάποιες επιλογές της συγγραφέως δεν με ικανοποίησαν και μ'έκαναν να μην απολαύσω τελικά το βιβλίο, τουλάχιστον στον βαθμό που περίμενα πριν το αρχίσω.

 

4+3=7

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

The Real Story - Stephen R. Donaldson: 4.5+3.5=8
Forbidden Knowledge - Stephen R. Donaldson: 4.5+3.5=8

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Αν είσαι έτοιμος, πάτα Enter

του Ernest Cline

 

Ή πως χώρεσαν άπειρες αναφορές εητίλας σε ένα μυθιστόρημα.

'Ενα από τα πιο πετυχημένα βιβλία ΕΦ της τρέχουσας δεκαετίας είναι παράλληλα κυρίως ένας φόρος τιμής σε όλα εκείνα τα παιχνίδια, τα τραγούδια, τα έργα της τηλεόρασης και του σινεμά που αγάπησε η γενιά που ανδρώθηκε τη δεκαετία του 80. Δηλαδή αν ήταν Ελληνικό θα πήγαινε σε αυτό το στυλ:

Καλτ μέχρι τα μπούνια δηλαδή δηλαδή αλλά όχι και τόσο κουλ και ποιοτικό.

Τουλάχιστον πρόκειται για ένα από τα λίγα καλά σύγχρονα cyberpunk. Ο Cline δεν δίστασε να φτιάξει ένα σύγχρονο νευρομάντη. Απέφυγε αναφορές σε νούμερα ώστε να μην είναι ξεπερασμένα μετά από λίγα χρόνια και έστησε μια ιστορία αναζήτησης θησαυρού μέσα σε ένα μελλοντικό uber videogame. Η μίξη Γκέιτς-Τζομπς φτιάχνει ένα παιχνίδι ολόκληρο εναλλακτικό σύμπαν που προσφέρει εναλλακτική ζωή σε πολύ κόσμο αφού η Γη στην πραγματικότητα είναι πλέον μια cyberpunk δυστοπία. Οι άνθρωποι ζούνε σε στοίβες από τροχόσπιτα και κοντέινερ το ένα πάνω στο άλλο, κι όταν σκοτώνονται ομαδικώς δεν καίγεται καρφί. Οι μεγάλες εταιρείες είναι πανίσχυρες όπως αρμόζει σε τέτοια κοινωνία. Οπότε ο τύπος μάζεψε μυθική περιουσία την οποία χαρίζει σε όποιον βρει τον θησαυρό. Εμείς παρακολουθούμε την αφήγηση του νεαρού ήρωα που το ψάχνει και στην πορεία θα αντιμετωπίσει πανίσχυρους εχθρούς τόσο στην εικονική όσο και στην...εχμ..πραγματική πραγματικότητα. Επίσης θα γνωρίσει και άτομα με τα οποία θα συνάψει ισχυρούς δεσμούς και μαζί θα πορευτούνε στο μεγάλο ταξίδι για το θησαυρό. Αν κάποιος δεν είναι πολύ εξοικειωμένος με arcade games, ταινίες και σειρές ΕΦ ίσως να μην τρελαθεί αλλά seriously, οι περισσότεροι που θα το επιλέξουν είναι φαν κι έτσι όλο και κάτι θα ξέρουν. Η Ελληνική μετάφραση έχει συχνά επεξηγήσεις που μάλλον με ξενέρωσαν προσωπικά αν και μερικές φορές είναι αναγκαίες γιατί η μετάφραση ορισμένων τίτλων είναι περίεργη. Κλασικό quest η υπόθεση λοιπόν, κλασικό cyberpunk σκηνικό, με λίγη γεύση coming of age. Συνταγή επιτυχίας αν μη τι άλλο έστω κι αν η γραφή είναι ψιλομέτρια. Επίσης οι χαρακτήρες πλην του πρωταγωνιστή φαντάζουν καρικατούρες, απλά υπάρχουν σαν ΝΡC αν το καλοσκεφτείς. Διασκέδασα διαβάζοντάς το και χάρηκα ιδιαίτερα που βλέπω να βγαίνουν τέτοια βιβλία πλην όμως δεν είναι τίποτα το σπουδαίο σε τελική ανάλυση και κυρίως οφείλει το όλο hype στο "ουάου, αυτό το βιβλίο γράφτηκε για μένα...αναφέρει μέσα όλα τα αγαπημένα μου games και movies". Το οποίο βέβαια είναι και ψευδαίσθηση. Για να υπάρχει το arcade σε κάθε κουτσοχώρι του κόσμου, για να δείχνει και να ξαναδείχνει κάποιες σειρές και ταινίες η τηλεόραση ανά την υφήλιο ήταν τεράστιες επιτυχίες και πολύς κόσμος τα γούσταρε. Το ότι στον κύκλο σου μόνο εσύ κι ο κολλητός σου ήστασταν φαν σημαίνει απλά ότι οι γονείς σας και οι θείτσες δεν ήταν το target group. Anyway, καλό αλλά υπερεκτιμημένο.

 

Βαθμός: 4,5+2 = 6,5

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
phaethon

Μη μ'άφήσεις ποτέ - Καζούο Ισιγκούρο 8

Υπέριων - Νταν Σίμονς 9

Όρυξ και Κρέικ - Μάργκαρετ Άτγουντ 8,5

Το ρεστωραν στο τέλος του σύμπαντος - Ντάγκλας Άνταμς 6

Ο μεσσίας του Ντιουν - Φρανκ Χέρμπερτ 7

Έρευνα στο σκοτάδι - Φίλιπ Ντικ 7

Πλανήτης εξορίας - Ούρσουλα Λε Γκεν 8

Η πλημμύρα - Μπάλαρντ 7

Παγκόσμιος πόλεμος Ζ - Μαξ Μπρουκς 7,5

Υπόγεια πολιτεία - Ντυπρό 7,5

Ο Έλρικ του Μελνιμπονέ - Μ. Μούρκοκ 8

Κάτω από το δέρμα - Μισέλ Φέιμπερ 7

Ο κύριος του φωτός - Ρότζερ Ζελάζνι 8,5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..