Jump to content

Ο Νόμος του Νόμου του Μέρφυ


Recommended Posts

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΜΕΡΦΥ

Γιάννης Πλιώτας

σε μια ιδέα του Γιώργου Μάγη

 

 

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ

 

 

Ο άνθρωπος που άνοιξε την πόρτα του επώνυμου video-club, με μία πρώτη ματιά φαινόταν σχετικά φυσιολογικός. Όμως, οποιοσδήποτε καλόπιστος παρατηρητής έπρεπε να εξαιρέσει τους πολύ έντονους μαύρους κύκλους που ξεχώριζαν κάτω απ’ τα γυαλιά ηλίου, το ρετρό ντύσιμο και το hands free που κρεμόταν για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο στο αριστερό του αυτί.

 

Α, ήρθε ο 17 για σήμερα, σκέφτηκε η Κατερίνα που εκείνη την ημέρα έπρεπε να δουλέψει δύο συνεχόμενες βάρδιες. Αναστέναξε καρτερικά και έριξε μία ακόμη ματιά στον καθρέφτη απέναντί της, που έβλεπε σε έναν άλλον καθρέφτη απέναντί του, με αποτέλεσμα να μπορεί ανά πάσα στιγμή να τσεκάρει την πλάτη της. Ήθελε να βεβαιωθεί ότι η μπλούζα της έγραφε UCLA 27.

 

Ακόμη δέκα πελάτες για σήμερα μέχρι να έρθει ο 27. Η ώρα είχε πάει μία και είκοσι και έκανε ζέστη. Η χειρότερη ώρα και η χειρότερη ζέστη από πολλές απόψεις.

 

Ο πελάτης έριξε μια φευγαλέα ματιά στις τελευταίες κυκλοφορίες και μετά άρχισε μανιωδώς να ψάχνει τα ράφια με τα παλιά. Τα παμπάλαια. Αυτά που κοιτάνε μόνο κάτι άκυροι για να ξεθάψουν τον Βασιλιά των Λιονταριών ή το Μόνος στο Σπίτι 2. Παράξενο.

 

Η Κατερίνα κοίταξε λίγο την οθόνη του κλειστού κυκλώματος. Ε, αμάν τι ψάχνει μια ώρα εκείνος στις τσόντες γαμώ την τύχη μου; Η Κατερίνα δεν θυμόταν καλά-καλά αν ο τύπος με το παλτό και το αστείο καπέλο στις τσόντες ήταν ο εφτά ή ο οχτώ. Εφτά ή οχτώ; Να έριχνε κέρμα ή δεν είχε και τόση σημασία; Απλά ήθελε να ξεκουμπιστεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Κάτι τέτοιοι τύποι την άγχωναν.

 

Ο Μάγος -γιατί αυτός ήταν ο πελάτης νούμερο δεκαεφτά- αποφάσισε ανήσυχος να πλησιάσει στο ταμείο. Συνήθως έβρισκε μια δικαιολογία για να κάνει τις κοπέλες να γυρίσουν για λίγο την πλάτη τους. Ίσως να πιάσουν ένα στυλό ή ένα φυλλάδιο από κάπου πίσω, αλλά σε αυτό το μαγαζί για μεγάλη του έκπληξη υπήρχε ένα βολικό σύστημα καθρεφτών που έκανε όλη τη δουλειά.

 

Σε διαφορετική περίσταση ίσως να χάζευε λίγο παραπάνω τον καθρέφτη, αλλά τώρα βρισκόταν εκεί για άλλη δουλειά. Κρίμα γιατί η κοπέλα φαινόταν νοστιμούλα. Ξερόβηξε για να καθαρίσει τη φωνή του και είπε όσο πιο αδιάφορα μπορούσε την παρακάτω πρόταση: «Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να νοικιάσω όσες ταινίες έχετε με τον Έντυ Μέρφυ.»

 

Η Κατερίνα που εκείνη τη στιγμή σκεφτόταν ότι ήταν κρίμα που δεν είχε φορέσει την μπλούζα Λύκειο Χολαργού-Ομάδα Βόλεϊ 17, γιατί ο πελάτης ήταν τελικά γοητευτικός, φάνηκε να αιφνιδιάζεται: «Τι εννοείται; Οποιαδήποτε ταινία του Έντυ Μέρφυ; Όλες;»

 

«Ε, ναι ακριβώς. Και σε video και σε dvd, όσα αντίτυπα κι αν έχετε από την κάθε μία. Είμαι fan του Μέρφυ. Τον λατρεύω», απάντησε ο Μάγος, ξεφουρνίζοντας την από ώρα προετοιμασμένη δικαιολογία.

 

Η Κατερίνα σήκωσε τους ώμους και απάγγειλε: «Για να νοικιάσετε ταινίες πρέπει να γίνετε μέλη στην αλυσίδα μας. Θα χρειαστείτε μία αστυνομική ταυτότητα κι ένα σταθερό τηλέφωνο. Η χρέωση για νέες ταινίες είναι 2 ευρώ η μέρα και για τις παλιές 2 ευρώ η εβδομάδα.»

 

Όσο έλεγε αυτά σκεφτόταν ότι έπρεπε οπωσδήποτε να σημειώσει αυτόν τον 17 στο ημερολόγιό της. Η Κατερίνα είχε την αίσθηση ότι ήταν ακόμη πιο περίεργος και από εκείνον τον 12 προχθές, που έψαχνε να αγοράσει όσες ταινίες είχε παίξει για να ανεβάσει τις πωλήσεις. Μα, καλά ποιος ενδιαφέρεται για τις πωλήσεις στις τσόντες;

 

Ο Μάγος έριξε μια καχύποπτη, επιφυλακτική ματιά πίσω απ’ τους ώμους του, έβγαλε το πορτοφόλι και έψαξε για την ταυτότητα…

 

 

ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΕΞΙ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΕΦΤΑ ΛΕΠΤΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

 

 

Το χαριτωμένο γωνιακό café, ήταν σχετικά ήσυχο, άλλωστε ήταν ακόμα μεσημέρι και ο περισσότερος κόσμος κρύβονταν στο σπίτι του εξαιτίας της ασυνήθιστης ζέστης.

 

Στις άκρες του τραπεζιού κάθονταν ο Μάγος και ο Γιάννης. Έπιναν φραπέ και συζητούσαν. Όχι τίποτα σπουδαίο. Απλά πως θα βγάλουν λεφτά. Όχι δουλεύοντας. Με άλλο τρόπο. Οποιονδήποτε, αρκεί φυσικά να μην ήταν εντελώς παράνομος και να μην μπορεί να θεωρηθεί κατά κανένα τρόπο «ανόητος» ή «τετριμμένος». Για δύο ώρες σκέφτονταν πολύ έντονα, αν και η χαριτωμένη παρουσία της σερβιτόρας που στριφογύριζε στον χώρο σαν χαρούμενη μελισσούλα, τους αποπροσανατόλιζε σε τακτά χρονικά διαστήματα. Δηλαδή δεν σκέφτονταν και πολύ έντονα εδώ που τα λέμε.

 

Και τότε μέσω της συζήτησης και της ανταλλαγής ώριμων σκέψεων δημιουργήθηκε το σχέδιο Β. Γενικότερα όταν ένα σχέδιο το ονόμαζαν Σχέδιο Β, το θεωρούσαν εναλλακτικό ενός υποθετικού Σχεδίου Α που δεν υπήρχε. Έτσι χωρίς λόγο. Ήταν γενικά καλύτερα να υπάρχει μια εναλλακτική στρατηγική.

 

Μέχρι να τελειώσουν τον δεύτερο μέτριο φραπέ, το σχέδιο Β άρχισε να ωριμάζει στο μυαλό τους. Σιγά-σιγά άρχισε να πλάθεται, να παίρνει σάρκα και οστά, να τριβελίζει την σκέψη τους…

 

Ήταν αποφασισμένοι πριν ακόμα εκείνη η μέρα φτάσει στο τέλος της, να το θέσουν σε πλήρη εφαρμογή. Πλησίασαν τα κεφάλια τους πάνω απ’ τα ποτήρια με τον φραπέ και συνεννοήθηκαν με μία ματιά. Αυτό που δεν τολμούσαν να πουν, το φώναζε η σκέψη τους. Ο στόχος του σχεδίου Β είχε ήδη αποφασιστεί…

 

 

Ο ΜΑΓΟΣ

 

 

Τετράγωνο. Χι. Τετράγωνο. Τρίγωνο. Χι. Χι. Κύκλος. Κύκλος. Κύκλος. Τετράγωνο. Τρίγωνο. Τρίγωνο. Χι. Κύκλος. Κύκλος. Τρίγωνο. L1 και μετά γρήγορα δύο φορές τετράγωνο.

 

Μόλις είχε αρχίσει να ξημερώνει. Από το προηγούμενο βράδυ ο Μάγος συνέχιζε ασταμάτητα. Μία φορά μόνο είχε σηκωθεί απ’ τον καναπέ για να πάει στην τουαλέτα, να φτιάξει καφέ και να φέρει ένα καινούριο πακέτο με χαρτάκια. Όμως η σκέψη του ταξίδευε αλλού. Η τελική φάση του σχεδίου Β έμπαινε σε εφαρμογή εκείνο το πρωί. Έπρεπε όλοι να είναι στις θέσεις τους. Τόσες ευθύνες, τόσα ενδεχόμενα που έπρεπε να ληφθούν υπόψη… Εκείνη τη στιγμή αυτό που έδειξε η οθόνη που είχε μπροστά του, τον άφησε να στέκεται σαν στήλη άλατος. Ε, ρε πούστη Ρονάλντο έλεος! Πώς μπορεί να περνάει τρεις αμυντικούς ΚΑΙ τον τερματοφύλακα με μία κίνηση;

 

Κανείς δεν φαίνεται να ξέρει από που προήλθε το παρατσούκλι «Ο Μάγος». Στην πραγματικότητα ο Μάγος μοιάζει υπερβολικά με τον Φρόντο, από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Έχουν ίδια γαλανά μάτια, ίδιο πρόσωπο, ίδιο χρώμα μαλλιών, ίδια όλα. Αυτό σε συνδυασμό με το παρατσούκλι «Μάγος» έχει οδηγήσει σε διάφορες παρεξηγήσεις κατά το παρελθόν.

 

Μία φορά ο Μάγος, με τον Γιάννη είχαν καταστρώσει ένα σχέδιο για να την πέσουν σε μικρές, αθώες, φοιτήτριες. Το σχέδιο εκείνης της εποχής ήταν απλό και ταυτόχρονα σατανικό. Ο Γιάννης θα βρίσκονταν σε ένα ροκ μπαράκι, δίπλα από την παρέα κοριτσιών που θα έφερε την κωδική ονομασία «Στόχος Γ». Σε μία δεδομένη χρονική στιγμή «δ1» ο Μάγος θα έκανε -δήθεν- αμέριμνος την είσοδό του στο μπαράκι.

 

Ο Γιάννης (συνεννοημένος εκ των προτέρων με τον Μάγο) θα αναφωνούσε προσποιητά έκπληκτος (όσο του επέτρεπαν οι, κατά κοινή ομολογία, μέτριες υποκριτικές του ικανότητες): «Ο Φρόντο, ο Φρόντο!» δείχνοντας παράλληλα προς την πόρτα. Το σχέδιο προέβλεπε ότι τα κοριτσάκια θα τρελαίνονταν στην θέα μιας διασημότητας και θα έπεφταν ημιλιπόθυμες στις αγκαλιές του Γιάννη και του Μάγου.

 

Φυσικά το αποτέλεσμα ήταν πολύ διαφορετικό απ’ το αναμενόμενο. Την στιγμή που ο Γιάννης αναφωνούσε: «Ο Φρόντο!» τα κορίτσια είχαν σηκωθεί, συγκέντρωναν κέρματα και έψαχναν τον σερβιτόρο για να πληρώσουν. Ως εκ τούτου δεν έδωσαν και πολύ σημασία. Συνέβη, όμως ένα γεγονός που δεν είχε προβλεφθεί. Από ένα διπλανό τραπέζι πετάχτηκε ένας τύπος που έτυχε να ξέρει τον Μάγο και φώναξε: «Ποιος Φρόντο; Ο Μάγος είναι ωρέ!»

 

Το σχέδιο δύσκολα θα μπορούσε να εξελιχθεί χειρότερα. Ένας άλλος, από άλλη παρέα είχε κάποιες ενστάσεις: «Ποιος μάγος ρε; Αφού ο μάγος ήταν αυτός με τις γκρι ρόμπες και τα γένια. Του Φρόντο μοιάζει αυτός. Του χόμπιτ.»

 

Σε κάθε περίπτωση κανείς δεν ήξερε από πού προήλθε το παρατσούκλι Μάγος.

 

 

ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ Β

 

 

Το σχέδιο Β, όπως και κάθε άλλο σχέδιο που είχαν καταστρώσει κατά το παρελθόν, ήταν σχετικά απλό, αλλά ταυτόχρονα ιδιοφυές στην σύλληψή του. Όλα ξεκίνησαν σε εκείνο τον καφέ από μία τυχαία αναφορά στον Νόμο του Μέρφυ.

 

Ο Νόμος του Μέρφυ είναι ένας παγκόσμιος νόμος που βρίσκει εφαρμογή σε κάθε έκφανση της ζωής. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «Ο νόμος της γκαντεμιάς» ή ως «τίποτα δεν είναι τόσο άσχημα που να μην μπορεί να πάει χειρότερα». Μια άλλη, άκρως επιστημονική, διατύπωση είναι ότι «τα γεγονότα θα πάρουν την χειρότερη τροπή που μπορούν να πάρουν».

 

Αν κάποιος περιμένει στην στάση του λεωφορείου για πολύ ώρα, τότε είναι βέβαιο ότι το λεωφορείο θα εμφανιστεί ακριβώς τη στιγμή που θα αποφασίσει να ανάψει τσιγάρο. Προσέξτε όμως: δεν μπορείτε να προκαλέσετε την εμφάνιση του λεωφορείου ανάβοντας τσιγάρο.

 

Το σχέδιο Β, τουλάχιστον στην εμβρυακή του μορφή, δεν είχε καμία σχέση με όλα αυτά. Το πώς εξελίχθηκε, όμως δεν θα μπορούσε να το προβλέψει ακόμα και ο πιο απαισιόδοξος. Ήταν ένα φαινόμενο.

 

 

Ο ΣΤΟΧΟΣ

 

 

Ο Στόχος του σχεδίου Β ήταν η ιδανική περίπτωση. Η περίπτωση του ανθρώπου που ζει εξαρτημένος απ’ τον τζόγο σε κάθε μορφή του. Αν ήταν αμερικάνος το middle name του θα ήταν casino και η μητέρα του θα τον νανούριζε με bet time stories. Οτιδήποτε υπήρχε γύρω του μπορούσε να εξηγηθεί με τους νόμους των πιθανοτήτων, έπρεπε να ερμηνευτεί υπό το πρίσμα των κανόνων της τύχης και να μεταφραστεί σε κάθε μορφής στοίχημα.

 

Πλέον είχε ξεπεράσει το ταπεινό στάδιο του κέρδους, ζούσε το στοίχημα για την βαθιά φιλοσοφική απόλαυση του κέρδους και της επιτυχίας. Ο τζόγος ήταν μία λέξη που επαναλαμβανόταν στο λεξιλόγιό του, με την ίδια συχνότητα που η ολοκλήρωση στοίχειωνε τις διδασκαλίες του ινδουισμού. Και αυτό είχε καταλήξει να γίνει ο Στόχος: ένας σούφι της Τύχης. Η προσωποποίηση του Γκαστόνε, που ήταν ούτως ή άλλως η προσωποποίηση της τύχης. Είχε ασχοληθεί τόσο πολύ με την τύχη και τα παιχνίδια της, που πλέον ήταν σα να την έλεγχε με κάποιον μαγικό τρόπο.

 

Ο Γιάννης και ο Μάγος ήταν παλιοί συμμαθητές του Στόχου.

 

 

Ο ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ

 

 

Συνήθως όταν ακούμε την φράση «απρόβλεπτος παράγοντας» στο μυαλό μας έρχονται συνειρμικά οι λέξεις «τύχη» και «ατυχία». Στο συγκεκριμένο σχέδιο ο Απρόβλεπτος Παράγοντας ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Είχε πάρει την μορφή ενός παράξενου ατόμου. Αυτό το άτομο ίσως ήταν το τελευταίο που απασχολούσε τον Μάγο, τον Γιάννη ή τον Στόχο. Για την ακρίβεια δεν γνώριζαν την ύπαρξή του. Το πιθανότερο ήταν ότι ποτέ τους δεν τον είχαν συναντήσει έστω και τυχαία στους δρόμους εκείνης της πόλης.

 

Ο Απρόβλεπτος Παράγοντας δεν σύχναζε πουθενά ιδιαίτερα, εκτός από το κατώφλι του σπιτιού του για να παραλάβει το delivery. Οι διανομείς και οι υπάλληλοι σε καταστήματα εξαρτημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών ήταν οι μόνοι που τον ήξεραν με το μικρό του όνομα. Και αυτό ήταν άποψη. Ο Απρόβλεπτος Παράγοντας δεν είχε πολλούς φίλους. Ο Απρόβλεπτος Παράγοντας ήταν αόρατος. Όχι κυριολεκτικά.

 

 

ΤΙ ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ Β

 

 

Σε κάποιον που δεν γνώριζε καταστάσεις και πρόσωπα, θα φαινόταν έξω από κάθε λογική η εφαρμογή ενός σχεδίου τόσο τρελού όσο το Σχέδιο Β. Πολλές φορές ο Μάγος, με τον Γιάννη κατέβαζαν παράδοξες ιδέες που δεν είχαν καμία πρακτική εφαρμογή, αλλά αυτή τη φορά φαίνεται να ξεπέρασαν ακόμα και τους εαυτούς τους. Και ακόμα περισσότερο αποφάσισαν, ίσως για πρώτη φορά, να υλοποιήσουν αυτή την ιδέα.

 

Σε μία δεδομένη χρονική στιγμή, η ζήτηση στην αγορά για ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστεί ο Έντυ Μέρφυ κινείται από μέτρια έως απελπιστικά επίπεδα. Είναι κοινό μυστικό ότι η δημοτικότητα του κατά τα άλλα συμπαθούς αφροαμερικάνου ηθοποιού, έχει πιάσει πάτο. Παρακάτω δεν πάει με τίποτα.

 

Τι θα συνέβαινε λοιπόν, αν μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή συνέβαινε μία έκρηξη στην ζήτηση ταινιών με τον Έντυ Μέρφυ; Τι είδους φαινόμενα θα παρουσιάζονταν και πως θα επηρέαζαν την ροή των γεγονότων σε μία μικρή πόλη; Σε όλα αυτά τα ακανθώδη ερωτήματα ο Μάγος και ο Γιάννης έπρεπε να δώσουν απαντήσεις. Για εργαλεία χρησιμοποίησαν την θεωρία των πιθανοτήτων, την θεωρία του χάους και την θεωρία του όποιος χάνει πολλές ευκαιρίες στο τέλος τρώει γκολ.

 

 

Ο ΤΣΑΚ ΝΟΡΡΙΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΜΕΡΦΥ*

 

 

Ο Τσακ Νόρρις στην πραγματικότητα ονομάζεται Μίλτος. Έχει καστανή κοτσίδα, μούσι, πειθαρχημένα μάτια και τραχιά χαρακτηριστικά. Συνήθως φοράει μυτερές μπότες, κοτλέ παντελόνι, γιλέκο με κρόσσια και προαιρετικά καουμπόικο καπέλο. Για πρωινό τρώει πάντα δύο αυγά μάτια με τέσσερις λωρίδες μπέικον, τηγανισμένες σε λίπος. Είναι ένας αληθινός λάτρης του Τέξας και της αμερικανικής κουλτούρας. Και πάνω απ’ όλα ο Μίλτος είναι σκληρός σαν ατσάλι.

 

Πολλές φορές στο παρελθόν ο Μάγος τον είχε στρατολογήσει σε μια σειρά «επικίνδυνων» αποστολών: Απαγωγή της γάτας της πρώην, ξεδιάντροπο κόρτε με την πιεστική για τα κοινόχρηστα, γεροντοκόρη σπιτονοικοκυρά, ψεύτικο τηλεφώνημα για να στείλει πέντε κερασμένες πίτσες με πιπέρι στον φασαριόζικο σύλλογο ναυτοπροσκόπων στο υπόγειο της πολυκατοικίας και άλλα πολλά.

 

Αυτή τη φορά ο Μίλτος έπρεπε να είναι προσεκτικός. Ο Μάγος ήταν σαφής. Έπρεπε να φέρει σε πέρας την αποστολή χωρίς λάθη. Έπρεπε να λάβει υπόψη του όλα τα δεδομένα και όλες τις μικρολεπτομέρειες. Έπρεπε να φορέσει τις καινούριες μπότες που είχε ξετρυπώσει στο ημιυπόγειο κινέζικο μαγαζάκι με τα ινδιάνικα…

 

***

Ο Chuck είχε το ύφος του άφθαρτου. Πέταξε επιδεικτικά το τσιγάρο στο δρόμο και το έσβησε με το τακούνι της μπότας. Φόρεσε τα rayban γυαλιά του, έκανε μερικά βήματα για να ξεμουδιάσει και άναψε ένα ακόμα τσιγάρο. Μετά θυμήθηκε ότι μόλις είχε σβήσει το προηγούμενο και εκνευρισμένος το εκτόξευσε σε έναν κάδο με σκουπίδια, μαζί με μία άψογη τεξανή βρισιά. God damn! Τα πάντα πήγαιναν στραβά εκείνο το σαββατιάτικο πρωί. Τώρα είχε κολλήσει για ώρες έξω από αυτή την κακόγουστη, σομόν πολυκατοικία, περιμένοντας να βγει ο Στόχος. Με τον αγκώνα καθάρισε έναν φανταστικό λεκέ απ’ την αστραφτερή μάσκα της enduro του και αναστέναξε.

 

Δεν περίμενε για πολύ ακόμα. Μετά από τρία γνήσια folk κομμάτια στο ραδιοφωνάκι-αναπτήρα που πάντα κουβαλούσε μαζί του, έκανε την εμφάνισή του ο Στόχος. Κατέβαινε με αυτοπεποίθηση τα σκαλοπάτια της σομόν πολυκατοικίας χωρίς να ξέρει ότι ο Chuck Norris έγλυφε κάθε κίνησή του με τα μάτια. Ο Στόχος μπήκε στο ολοκαίνουριο, βελτιωμένο αμάξι του, που είχε κερδίσει πριν από δύο μήνες σε στοίχημα, και ξεκίνησε με τον Μίλτο κολλημένο πίσω του. Κατέβαινε στο κέντρο της πόλης για καφέ με την ολοκαίνουρια, βελτιωμένη ξανθιά φίλη του και ο Μίλτος το γνώριζε πολύ καλά αυτό. Το να κρυφακούς πίσω απ’ τις πόρτες των διαμερισμάτων αποδίδει, σκέφτηκε χαιρέκακα ο Μίλτος, τρίβοντας μερικές αντιαισθητικές δαχτυλιές απ’ την τάπα της βενζίνης…

 

 

*περισσότερα στοιχεία για τη ζωή, τη δράση και το έργο του αληθινού Chuck Norris μπορείτε να αναζητήστε στη ηλεκτρονική διεύθυνση www.chucknorrisfacts.com

 

 

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

 

 

Αφήνοντας πίσω τους την κίνηση, έφτασαν στο café chocolat, ένα μίγμα μπαρόκ και αναγεννησιακού καφενείου, που εκείνη την εποχή ήταν το σημείο συνάντησης προσωπικοτήτων της διανόησης και της κουλτούρας της πόλης. Ήταν ακόμα νωρίς το μεσημέρι και μόνο λίγα τραπέζια ήταν πιασμένα. Ο Στόχος μπήκε με άνεση, εντόπισε το ραντεβού του και κάθισε, ζητώντας επιτακτικά από την σερβιτόρα που διάβαζε Κούντερα, έναν διπλό καφέ.

 

Ο Chuck Norris προσποιητά αδιάφορα ακούμπησε στο μπαρ κι έδειξε έναν σωρό με εφημερίδες που κείτονταν αμέριμνες δίπλα στον μπάρμαν: «Ε, η Le Monde είναι σημερινή;» Ο μπάρμαν που για σφούγγιζε μία στοίβα με ποτήρια, τον κοίταξε με ένα βλέμμα συμπάθειας, ανάμικτο με κούραση και απάντησε όσο ευγενικότερα του επέτρεπαν οι περιστάσεις: «Προφανώς, όχι. Η Le Monde κυκλοφορεί κάθε Τετάρτη.» Ο Μίλτος στραβοκατάπιε, έριξε μια χούφτα καπνό στο στόμα του και σα να μην είχε συμβεί τίποτα παρήγγειλε ένα bourbon. Έπειτα έστρεψε την προσοχή του στην όμορφη σερβιτόρα, άνοιξε το στόμα του για να πει κάτι έξυπνο, αλλά είδε ότι το βιβλίο που κρατούσε ήταν στα γαλλικά και απόφυγε έντεχνα άλλη μία παγίδα που είχε στήσει η μοίρα για τον γελοιοποιήσει.

 

Ο Μίλτος πήρε βαθιά ανάσα, μύρισε λίγο απ’ το bourbon, έφτυσε τον καπνό στο τασάκι δίπλα απ’ την σερβιτόρα και υψώνοντας την φωνή του μονολόγησε με στόμφο: «Ε λοιπόν είναι πραγματικά απίστευτο αυτό που συμβαίνει!» Η σερβιτόρα αφού σκέφτηκε πως θα έπρεπε να φορέσει χειρουργικά γάντια για να ξεφορτωθεί το τασάκι, έριξε μια καλύτερη ματιά στον Μίλτο. Οι καουμπόικες μπότες ταίριαζαν άψογα με το καουμπόικο καπέλο και την κοτσίδα του εχμ, κυρίου απέναντί της. Το επόμενο πράγμα που περίμενε να ακούσει ήταν ότι οι ινδιάνοι πλησίαζαν την πόλη για να εκδικηθούν τα χλωμά πρόσωπα.

 

Ο Μίλτος συνέχισε υψώνοντας ακόμα περισσότερο την φωνή του, προσπαθώντας να ακουστεί μέχρι το τραπέζι του Στόχου: «Δεν μπορώ να βρω μια ταινία της προκοπής να νοικιάσω. Όπου κι αν πήγα, όπου κι αν ρώτησα, όσα κι αν πλήρωσα το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Παντού έχει εξαπλωθεί μία ακόρεστη μανία και όλοι βλέπουν σαν τρελοί ταινίες με τον Έντυ Μέρφυ! Δεν έχει μείνει στα video club, ούτε μία ταινία με τον Έντυ Μέρφυ.»

 

Κατά γενική ομολογία η παραπάνω φράση αγανάκτησης του Μίλτου δεν προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση στους λίγους θαμώνες και το προσωπικό του café. Ο μπάρμαν από κινηματογράφο έβλεπε μόνο ανεξάρτητο ιρανικό, η βελτιωμένη ξανθιά ανακάτευε με το καλαμάκι της το ίζημα στον πάτο του milkshake και η σερβιτόρα γύριζε άλλη μία σελίδα γεμάτη με τα σοφά λόγια του Κούντερα. Ο Μίλτος συνέχισε κουνώντας τα χέρια του και μαζί με αυτά τα κρόσσια στα μανίκια, για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στα λεγόμενά του: «Ε λοιπόν θα στοιχημάτιζα τουλάχιστον 50.000 ευρώ ότι σε κανένα video club της πόλης δεν υπάρχει ούτε μία ξενοίκιαστη ταινία του Έντυ Μέρφυ!»

 

Το καμπανάκι χτύπησε. Ο Στόχος πετάχτηκε σα να τον διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα και γύρισε να κοιτάξει τον φωνακλά σινεφίλ. Χαμογέλασε πλατιά και είπε στον Μίλτο: «Νομίζω φίλε μου, ότι μόλις κλείσαμε μια συμφωνία…»

 

 

ΛΙΓΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

 

 

Εκείνο το πρωί ο Μάγος και ο Γιάννης είχαν κάνει έναν αγώνα δρόμο για να καταφέρουν να επισκεφτούν μέσα σε λίγες ώρες όλα τα video club και τα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης ταινιών, ώστε να προλάβουν να νοικιάσουν όλες τις ταινίες με τον Έντυ Μέρφυ πριν ο Chuck Norris συναντήσει τον Στόχο.

 

Ο Μάγος ήταν ντυμένος με ένα μαύρο ζιβάγκο, ξεθωριασμένο τζιν, ξεθωριασμένο δερμάτινο μπουφάν, ήταν για μέρες αξύριστος, τα μακριά σπαστά μαλλιά του έπεφταν στους ώμους, είχε μακριές φαβορίτες και μουστάκι, ενώ φορούσε ένα ζευγάρι στρογγυλά, μικροσκοπικά γυαλιά ηλίου. Στα χέρια του κρατούσε ένα μισοάδειο σακβουαγιάζ για να ρίχνει τις κασέτες και τα dvd. Γενικότερα η εμφάνισή του παρέπεμπε σε Ιρλανδό τρομοκράτη κάπου στο πολυσύχναστο κέντρο του Μπέλφαστ. Απ’ την άκρη του αυτιού του κρεμόταν το καλώδιο του hands free, ώστε να βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον Γιάννη.

 

Κάθε φορά που έμπαινε σε ένα μαγαζί, ο Γιάννης τον περίμενε έξω μέσα σε ένα παμπάλαιο lada με αναμμένη μηχανή, για να φύγουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να κινηθούν προς το επόμενο σημείο Χ. Ο Γιάννης κρατούσε μία εφημερίδα στην οποία σημείωνε τα μέρη που είχαν επισκεφτεί και ενίοτε συμπλήρωνε λέξεις στο εύκολο σκανδιναβικό της τελευταίας σελίδας. Το επώνυμο video club που είχαν μπροστά τους ήταν και το τελευταίο. Ευτυχώς, γιατί ο Μίλτος από ώρα τους είχε ειδοποιήσει πως βρισκόταν μια ανάσα από τον Στόχο.

 

Χωρίς να το ξέρουν, όμως ακριβώς στην απέναντι πολυκατοικία έμενε ο Απρόβλεπτος Παράγοντας.

 

 

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

 

 

Ο Μάγος αφού έδωσε την ταυτότητα και λίγα συμπληρωματικά στοιχεία, περίμενε ανυπόμονα μέχρι η νόστιμη υπάλληλος να αποθηκεύσει το όνομα στον υπολογιστή και να ψάξει στα ράφια πίσω της. Μετά από αρκετή ώρα επέστρεψε με ένα χαμόγελο, κρατώντας μια μεγάλη αγκαλιά με σκονισμένες ταινίες του Έντυ Μέρφυ. «Ορίστε. Εδώ είναι όλες. Ελπίζω να μείνετε ικανοποιημένος», είπε περήφανα η Κατερίνα.

 

Ο Μάγος χαμογέλασε και άνοιξε το σακβουαγιάζ για να τις πετάξει μέσα, όμως την τελευταία στιγμή θυμήθηκε να ρωτήσει: «Είσαι σίγουρη; Είναι όλες, μα όλες οι ταινίες που έχετε με τον πολυαγαπημένο μου Έντυ Μέρφυ;» Η Κατερίνα σήκωσε τους ώμους και είπε: «Ναι εκτός από μία. Λείπει το Pluto Nash. Αστείο δεν είναι; Γιατί κάποιος να γυρίσει ταινία και να την ονομάσει έτσι;»

 

Ο Μάγος προς στιγμήν νόμιζε πως δεν άκουσε καλά. Ίσως έφταιγε αυτή η αστεία περούκα που φορούσε για να δείχνει μυστηριώδης. Ανασήκωσε λίγες απ’ τις νάιλον μπούκλες, που από ώρα γαργαλούσαν το δεξί του αυτί και ξαναρώτησε έχοντας αρχίσει να χάνει την ψυχραιμία του: «Τι πράμα; Ποιος μπορεί να είναι τόσο ηλίθιος για να νοικιάσει ταινία με τον Έντυ Μέρφυ; Ποιος είναι, ποιος; Πες μου!»

 

Η Κατερίνα τρομαγμένη απ’ το αναπάντεχο ξέσπασμα του πελάτη, έψαξε βιαστικά στον υπολογιστή και βρήκε το όνομα: «Κώστας Παπαδόπουλος, Κ. Παπαδοπούλου 13. Ο κύριος Παπαδόπουλος είναι πολύ τακτικός. Σήμερα λήγει η εβδομαδιαία ενοικίαση και είμαι σίγουρη ότι μέχρι το βράδυ θα την έχει επιστρέψει. Μην ταράζεστε σας παρακαλώ.»

 

Ο Μάγος τα είχε χαμένα. Έβγαλε το κινητό για να πάρει τον Γιάννη, αλλά ως συνήθως δεν είχε κάρτα. Φωνάζοντας και βρίζοντας και κλωτσώντας με μανία μία κούκλα του ΕΤ, βγήκε για να μιλήσει στον Γιάννη που μάρσαρε εδώ και μερικά λεπτά έξω απ’ το μαγαζί. Ο Μάγος ήταν αληθινά εκνευρισμένος: «Σταμάτα επιτέλους να κάνεις θόρυβο με το σαράβαλο! Υπάρχει πρόβλημα. Τους λείπει μία ταινία. Την έχει νοικιάσει κάποιος καραγκιόζης. Υπάρχει περίπτωση να την επιστρέψει μέχρι το βράδυ και ο Στόχος να την βρει διαθέσιμη. Μπλέξαμε γαμώ την τρέλα μου!»

 

Ο Γιάννης έσφιξε τις γροθιές τους και είπε αποφασιστικά: «Ας πάμε να βρούμε αυτόν τον τύπο και να του την πάρουμε.» Ο Μάγος κούνησε δεξιά-αριστερά το κεφάλι του: «Αδύνατο. Έχει δώσει ψεύτικο όνομα και ψεύτικη διεύθυνση. Πρέπει να περιμένουμε εδώ. Τα πάντα τώρα εξαρτώνται από μία συγκυρία.»

 

Ο Γιάννης ξεφύσηξε απογοητευμένος και προσπάθησε να στριφογυρίσει την σφηνωμένη μανιβέλα που έκλεινε το παράθυρο του lada…

 

 

ΕΞΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΡΟΒΙΛΙΖΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΗΜΕΙΟ

 

 

Ο Στόχος σύντομα είχε αρχίσει να μετανιώνει για το στοίχημα που έβαλε με τον άγνωστο, νεόπλουτο, ελληνοαμερικάνο στο café. Κι όμως πριν από λίγες ώρες ήταν βέβαιος πως σε όλα τα video club, θα υπήρχαν άφθονες ξενοίκιαστες ταινίες με τον Έντυ Μέρφυ. Δεν μπορεί το ένστικτό του να τον είχε εγκαταλείψει.

 

Τώρα κινδύνευε. Είχε κοιτάξει σε όλα, μα όλα και δεν υπήρχε ούτε για δείγμα ταινία με τον Έντυ Μέρφυ. Παντού οι υπάλληλοι τον κοίταζαν περίεργα, αλλά δεν μπορούσαν να τον εξυπηρετήσουν. Έμενε ένα ακόμα…

 

Λίγο πιο πίσω του τον ακολουθούσε προσεκτικά ο Chuck Norris πάνω στην enduro. Για να βεβαιωθεί έμπαινε σε κάθε κατάστημα που άφηνε ο Στόχος και ρώταγε για ταινίες με τον Έντυ Μέρφυ. Παντού η ίδια απάντηση. Νοικιασμένες. Τώρα έτριψε χαιρέκακα τα χέρια του και άναψε ένα πούρο για να γιορτάσει την επιτυχία του Σχεδίου Β. Ο Γιάννης και ο Μάγος είχαν κάνει καλή δουλειά εξαφανίζοντας όλες τις ταινίες.

 

Είχε αρχίσει να βαριέται όλο αυτό το ανούσιο κυνηγητό στην πόλη και ευχόταν το κατάστημα που πλησίαζε ο Στόχος να ήταν και το τελευταίο. Άλλωστε σε μισή ώρα η διορία του στοιχήματος θα τελείωνε και ο Στόχος θα έπρεπε ή να φέρει μία ταινία με τον Έντυ Μέρφυ νοικιασμένη στο όνομά του ή να παραδώσει τα κλειδιά του σπορ αυτοκινήτου του στον Μίλτο. A deal is always a deal, σκέφτηκε ο Μίλτος και χαμογέλασε με κακία, όταν ξαφνικά είδε έξω από το video club που έμπαινε ο Στόχος, παρκαρισμένο το lada-χρέπι του Γιάννη. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Ω, ναι. Κάτι δεν πήγαινε καλά.

 

***

Ο Απρόβλεπτος Παράγοντας αποφάσισε μετά από μία εβδομάδα να βγει από το σπίτι του. Άλλωστε έπρεπε να παραδώσει την κασέτα. Στην πραγματικότητα δεν είχε video στο σπίτι του και ούτε φυσικά ενδιαφερόταν να δει ταινία με τον Μέρφυ. Απλά είχε ερωτευτεί την κοπέλα που δούλευε στο video club. Μάλιστα την προηγούμενη φορά η Κατερίνα του είχε πιάσει την κουβέντα. Από το άγχος και την αμηχανία του, ο Απρόβλεπτος Παράγοντας έπιασε στην τύχη μια ταινία από το πανέρι δίπλα στο ταμείο και έτσι κατέληξε με Αυτό.

 

Την προηγούμενη εβδομάδα την πέρασε κάνοντας chat, στέλνοντας e-mail στους e-φίλους του και χτυπώντας δημοπρασίες άχρηστων αντικειμένων στο e-bay. Όμως δεν ήταν συγκεντρωμένος σε τίποτα απ’ όλα αυτά, ακόμα και τον κωδικό για να ανοίξει ο υπολογιστής είχε πατήσει λάθος μία φορά. Στο μυαλό του έπλαθε μία αληθοφανή ιστορία για να πει στην Κατερίνα, ώστε να μην ρεζιλευτεί που νοίκιασε Αυτό. Δυστυχώς δεν θα είχε την ευκαιρία να της την αφηγηθεί.

 

Τώρα μπαίνοντας στο video club είδε μια σειρά από παράξενες εικόνες τις οποίες άργησε να αφομοιώσει. Από το υπόγειο έβγαινε ένας τύπος με καμπαρντίνα και ρεπούμπλικα, στο ταμείο η Κατερίνα ταχτοποιούσε αγχωμένη διαφημιστικά φυλλάδια και στον κόκκινο καναπέ δίπλα απ’ τις νέες κυκλοφορίες, κάθονταν τρώγοντας τα νύχια τους δύο αλλοπρόσαλλοι τύποι. Ειδικά ο ένας έμοιαζε με cool συνεργό του Carlos the Jackal. Ναι, μέτρια ταινία.

 

Παραδόξως η Κατερίνα τον κοίταξε και μετά έκανε νόημα στους δύο τύπους που πετάχτηκαν απ’ τον καναπέ σα να τους διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτός με τα μακριά μαλλιά και το μουστάκι κινήθηκε προς το μέρος του, ενώ ο άλλος παράτησε όπως-όπως το μεγάλο ποπ-κορν που έτρωγε και κατευθύνθηκε προς το ταμείο. Τότε ακούστηκε για ακόμη μία φορά το καμπανάκι πάνω απ’ την είσοδο του καταστήματος…

 

 

ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΛΙΩΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΩΝ

 

 

Ο Στόχος ποτέ στη ζωή του δεν έκρυβε ιδιαίτερο σεβασμό για τις ουρές. Τώρα βρέθηκε μπροστά από μία ακόμα και ετοιμάστηκε να την παρακάμψει ως συνήθως, όταν παρατήρησε δύο παλιούς, ενοχλητικούς συμμαθητές του. Ο ένας έτρεχε προς το ταμείο και ο άλλος, που ήταν μεταμφιεσμένος με περούκα και μουστάκι έπιανε από το μπράτσο έναν παράξενο τύπο με γυαλιά που κρατούσε στα χέρια του μία σακούλα με το λογότυπο του video club. Αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι από ένα παρατημένο στο πάτωμα σακβουαγιάζ, ξεχείλιζε η γελαστή φάτσα του Έντυ Μέρφυ.

 

Αμέσως τα γεγονότα συνδέθηκαν στο μυαλό του. Του την είχαν στημένη. Κοίταξε γύρω του. Όρμηξε προς μία κούκλα του Aragorn σε φυσικό μέγεθος και πήρε το πλαστικό σπαθί που κράταγε ο εμπειροπόλεμος ήρωας του Τόλκιν. Τώρα ο Στόχος ήταν έτοιμος να πολεμήσει για το δίκιο του και το ένα και μοναδικό δαχτυλίδι.

 

Ο Γιάννης σήκωσε τα χέρια του ψηλά και είπε: «Χει, χο! Ας μην το ασχημήνουμε τραβώντας όπλα, γιατί κάποιος μπορεί να χτυπήσει νομίζω. Να κρατήσουμε κάποιο επίπεδο.»

 

Η Κατερίνα ούρλιαξε στη θέα του πλαστικού σπαθιού που κράδαινε απειλητικά ο Στόχος και βούτηξε κάτω απ’ τον πάγκο. Ο τύπος με το παλτό που ανέβαινε τα σκαλιά απ’ το υπόγειο, έκανε μεταβολή και κατέβηκε κουτρουβαλώντας τα σκαλιά. Ο Μάγος πήρε από μία κούκλα του Darth Vader ένα φωτόσπαθο και αποφάσισε να αντιμετωπίσει στα ίσα τον Στόχο. Θα ήταν μια μονομαχία δίχως αύριο. Για μια στιγμή που φάνηκε να κρατάει χρόνια, τα πύρινα βλέμματά τους ανταμώθηκαν.

 

Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε πάλι το κουδουνάκι της εισόδου και εμφανίστηκε ο από μηχανής θεός. Ήταν ο Chuck Norris αυτοπροσώπως.

 

 

ΕΠΙΚΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ

 

 

Ο Στόχος έκαμψε την αστεία αντίσταση του Μάγου, σπάζοντας το φωτόσπαθο από αφρολέξ. Πλέον η μόνη ελπίδα της συντροφιάς ήταν ο Μίλτος.

 

Ο Μίλτος στράφηκε προς τον στόχο, φορώντας όπως πάντα στραβά το καουμπόικο καπέλο του: «Τι έχουμε εδώ; Νομίζω η διορία τελειώνει και απ’ ότι βλέπω δεν έχεις καταφέρει να βρεις ούτε μία ταινία με τον Έντυ Μέρφυ Στόχε. Ήρθε η ώρα να παραδόσεις τα κλειδιά του σπορ αυτοκινήτου σου. Game over dude.»

 

Ο Στόχος δεν θα παραδίνονταν τόσο εύκολα: «Κάνεις λάθος άγνωστε, νεόπλουτε καουμπόι. Η διορία δεν έχει τελειώσει ακόμα και πάω στοίχημα ότι στη σακούλα που κρατάει ο γυαλάκιας κρύβεται μια ταινία με τον Έντυ Μέρφυ. Και πάω επίσης στοίχημα ότι σκοπεύει να την επιστρέψει», είπε δείχνοντας με την κόψη του σπαθιού τον Απρόβλεπτο Παράγοντα που είχε παγώσει στην θέση του.

 

Ο Στόχος, άρπαξε την σακούλα από τα χέρια του Απρόβλεπτου Παράγοντα, προχώρησε θριαμβευτικά προς το ταμείο, αλλά κάτι έγινε που κανείς δεν περίμενε (και το δαχτυλίδι δεν είχε σχεδιάσει). Ο Στόχος πάτησε στην μισοάδεια σακούλα με το ποπ-κορν που είχε παρατήσει ο Γιάννης. Έχασε την ισορροπία του, τρέκλισε για λίγα μέτρα και έπεσε πάνω στον κόκκινο καναπέ που αναποδογύρισε και προσέκρουσε στην βιτρίνα με τις μινιατούρες που τον καταπλάκωσε. Από κάπου ακούστηκε ένα εκκωφαντικό σφύριγμα κι ένα αμόνι acme έσκασε πάνω στον καναπέ και την βιτρίνα, διαλύοντας τα πάντα σε ένα σύννεφο σκόνης.

 

Το μόνο που απέμεινε από τον Στόχο ήταν το πλαστικό σπαθί και τα κλειδιά του αυτοκινήτου του, που κύλησαν ειρωνικά μέχρι τις μπότες του Μίλτου. Τα πάντα είχαν τελειώσει.

 

 

Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

 

Η κατακόρυφη άνοδος των ενοικιάσεων ταινιών με τον Έντυ Μέρφυ είχε ραγδαίες επιπτώσεις στη ζωή και τους οικονομικούς δείκτες της πόλης. Η καινούρια μανία που εξαπλώθηκε από τα video club, οδήγησε σε ένα άνευ προηγούμενου χάος. Όλοι άρχισαν να ψάχνουν απεγνωσμένα για ταινίες με τον Έντυ Μέρφυ, καθώς θεωρήθηκαν απίστευτα cult και ανυπολόγιστης συλλεκτικής αξίας. Η τιμή τους ανέβηκε κατακόρυφα και ξέσπασαν συμπλοκές στα video club, που δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις ορδές των εξαγριωμένων καταναλωτών. Οι οδομαχίες επεκτάθηκαν και συμμορίες άρχισαν να επιτίθενται σε θωρακισμένα κομβόι που μετέφεραν νέες παραλαβές με τον Έντυ Μέρφυ. Σύντομα η επαρχία κηρύχτηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ο στρατός ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης και απαγορεύτηκε οριστικά η διακίνηση ταινιών με τον Έντυ Μέρφυ.

Link to post
Share on other sites
Darkchilde

Η συγκεκριμένη ιστορία μου άρεσε και γέλασα αρκετά. Μία παρατήρηση μόνο: μεγάλωσε την γραμματοσειρά διότι τα γράμματα φαίνονται σαν ψείρες σε εμένα... Αναγκάστηκα να το κάνω copy/paste σε Word για να το διαβάσω.

Link to post
Share on other sites

Να και κάτι διαφορετικό :) Ε λοιπόν πολύ μου άρεσε αυτή η ιστορία. Είχε ενδιαφέρον, πρωτοτυπία (εμένα αυτό μου μέτρησε πραγματικά πολύ θετικά) και η γραφή της είναι σε πολύ καλό επίπεδο. :thmbup:

Link to post
Share on other sites

Kι εμενα μου άρεσε! :D Θα επανέλθω αργοτερα με διάφορες παρατηρήσεις εδω κι εκει, αλλά αυτό το

Από κάπου ακούστηκε ένα εκκωφαντικό σφύριγμα κι ένα αμόνι acme έσκασε πάνω στον καναπέ και την βιτρίνα, διαλύοντας τα πάντα σε ένα σύννεφο σκόνης.

με έκανε να γελάω για πολλή ώρα! :D

Link to post
Share on other sites
Nihilio

Πολύ καλή ιστορία. Βγάζει γέλιο άνετα.

Link to post
Share on other sites

άψογη! :thmbup: :thmbup: :thmbup:

δεν είναι η πιο τέλεια που έχω διαβάσει, αλλά σε επίπεδο χαοτικής σύλληψης σίγουρα από τις καλύτερες που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. άψογο, άψογο, άψογο! απολαυστικές, αναζωογονητικές ιδέες, που ξεφεύγουν κατά πολύ από την κοινή θεματολογία και κεντρίζουν από την αρχή την προσοχή και σου καρφώνουν μια διαολεμένη περιέργεια του τι θα συμβεί παρακάτω.

(περί σχολιασμού κομμάτων, παραγράφων, και λοιπών δεν ειμαι ο ιδανικός, οπότε κάνω τουμπεκί... :bleh: )

οπότε, κοινώς, συνέχισέ το!

:hi: B)

Edited by araquel
Link to post
Share on other sites

Βασικά, περιττό να σου πω ότι το φαντάζομαι σε συνδιασμό Ελλήνων ηθοποιών, Γάλλου σκηνοθέτη και Άγγλου φωτογράφου, σε ταινία μικρού μήκους. ;)

Link to post
Share on other sites

Τον γάλλο τι τον θες; Η ιστορία απο μόνη της είναι σουρεαλιστική ως τα μπούνια. Εκτός απο την χυλόπιτα απο τις κοπελιές. Εκεί είναι η τραγική αλήθεια....

Link to post
Share on other sites

Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά λόγια. Είναι πολύ μακριά από το στυλ που με εκφράζει, αλλά ποτέ δεν χορταίνω να τελειώνω σκηνές στη ζωή μου με συνθλιπτικά αμόνια.

 

Για κάτι εντελώς διαφορετικό μπορείτε να ρίξετε μια ματιά και στην άλλη ιστορία που ανέβασα μαζί με αυτή. Τις είχα γράψει την ίδια μέρα. Είναι αυτή με το κουβάρι των σκέψεων κλπ κλπ.

Link to post
Share on other sites

Το πιο ευχάριστο διάλειμμα που έκανα απ' το Nanowrimo. Γέλασα με την καρδιά μου, είδα κάτι έξυπνο, καλοδουλεμένο και πρωτότυπο και το φχαριστήθηκα. Good job.

Link to post
Share on other sites
  • 3 years later...

Ωραια ιστορια που εκμεταλευτε τελεια αστεικους μυθους τυπου ΤσακΝορισμ και τον νομο του Μερφι. Ευγε :thmbup:

Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Απολαυστικότατο!Μοιάζε με ταινία του ανεξάρτητου κινηματογράφου της δεκαετίας του '90!Λατρεύω!

Link to post
Share on other sites

Πρωτότυπη, ιδιαίτερη, ενδιαφέρουσα και αστεία. Δεν θέλεις να τελειώσει και λόγω της πλοκής της, αλλά και λόγω του καλοδουλεμένου χιούμορ της.

Link to post
Share on other sites

Πρωτότυπη, ιδιαίτερη, ενδιαφέρουσα και αστεία. Δεν θέλεις να τελειώσει και λόγω της πλοκής της, αλλά και λόγω του καλοδουλεμένου χιούμορ της.

 

Ευχαριστώ, ευχαριστώ :)

Κάποια στιγμή πρέπει να γράψω και μια ακόμα ιστορία με τους ίδιους χαρακτήρες.

Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...
Local Regulator

Εκπληκτική ιστορια, με εκανε να γελασω αφανταστα. Ειναι απο αυτες τις ιστοριες, που ενα συνοθυλευμα εννοιων όπως, πιθανότητες, τύχη, τρομερή λιτότητα, αστείων σχεδίων και "μεγαλοφυιών" συλλήψεων, είναι που κάνει τα πράγματα και τις καταστάσεις, ακόμα και αν δεν είναι αστείες, να φανούν ξεκαρδίστικές και άκρως διασκεδαστικές. Well done λοιπόν, συνέχισε μια ιστορία (και γιατί όχι; ένα ολοκληρο διήγημα) με τους χαρακτήρες και τις περιπέτειές τους.

Link to post
Share on other sites
  • 4 months later...
Arachnida

Εκπληκτική ιστορια, με εκανε να γελασω αφανταστα. Ειναι απο αυτες τις ιστοριες, που ενα συνοθυλευμα εννοιων όπως, πιθανότητες, τύχη, τρομερή λιτότητα, αστείων σχεδίων και "μεγαλοφυιών" συλλήψεων, είναι που κάνει τα πράγματα και τις καταστάσεις, ακόμα και αν δεν είναι αστείες, να φανούν ξεκαρδίστικές και άκρως διασκεδαστικές. Well done λοιπόν, συνέχισε μια ιστορία (και γιατί όχι; ένα ολοκληρο διήγημα) με τους χαρακτήρες και τις περιπέτειές τους.

 

Εδώ υπάρχει και η συνέχεια. Ή τουλάχιστον η αρχή της συνέχειας.

Πλέον έχω αποφασίσει να γίνω ποιητής.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..