Jump to content

Τα διηγήματα εφ του 9


Recommended Posts

Aν και η ανάλυση του Dino έχει μέσα πολλές μεγάλες λέξεις, νομίζω πως την κατάλαβα και θα συμφωνήσω εκατό τοις εκατό μαζί του!

 

Πίγκυ

Link to post
Share on other sites
  • Replies 935
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • DinoHajiyorgi

    237

  • mman

    149

  • nikosal

    124

  • PiKei

    76

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Έφυγε χθες από τη ζωή ο Άγγελος Μαστοράκης. Υπήρξε, μεταξύ άλλων, υπεύθυνος έκδοσης του ένθετου περιοδικού κόμικς και Επιστημονικής Φαντασίας «9», επί δέκα χρόνια, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τεύχ

Από το ίδιο φεστιβάλ, εναρκτήρια εκδήλωση, 2006.     Ο Άγγελος διαβάζει με απίστευτο πάθος και παραστατικότητα ένα διήγημα του Κουτρουμπούση. Είναι νομίζω η μοναδική στιγμή που τον είχα δει χωρίς

O Άγγελος κοιτά μέσα από τη φωτογραφική του μηχανή, 2ο ΦΕΦΕ Ερμούπολης  

Posted Images

Απεργία σήμερα. Χμμμμμ..... Κάτι μου λέει ότι εκεί που μένετε οι εφημερίδες δεν έρχονται με πλοίο...

Link to post
Share on other sites

«Η Τελευταία Ψηφοφορία» του Frank Roger. Μετάφραση Π. Κούστας και Χ. Καρακούδα. 9 #383, 12 Δεκεμβρίου 2007.

 

Δεν μου άρεσε. Δεν είχε τίποτα ιδιαίτερο / καινούργιο να πει. Τελείως αναληθοφανές (οι τελευταίοι άνθρωποι στη Γη μ' αυτό θα ασχολιόντουσαν;) αλλά όχι αρκετά χιούμοριστικό ή σουρεαλιστικό για να μπορείς να το δικαιολογήσεις. Η ειρωνεία προς τις θρησκείες και την ανθρώπινη βλακεία δεν φτάνει. Και επίσης αδύναμο / ανύπαρκτο κλείσιμο όπως είπε ο Ντίνος.

Link to post
Share on other sites

Διαβαζόταν πάντως ευχάριστα και ήταν ευσπρόδεκτη η ιδέα. Αδύναμο στο τέλος του, συμφωνώ. Και εκεί με τον τελευταίο σεισμό και το χάσμα, καταντούσε ανέκδοτο.

 

Εσείς τι τέλος θα βάζατε;

Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...
DinoHajiyorgi
Διαβαζόταν πάντως ευχάριστα και ήταν ευσπρόδεκτη η ιδέα. Αδύναμο στο τέλος του, συμφωνώ. Και εκεί με τον τελευταίο σεισμό και το χάσμα, καταντούσε ανέκδοτο.

 

Εσείς τι τέλος θα βάζατε;

 

Μα είναι ανέκδοτο. Από την αρχή-αρχή. Έχοντας το διαβάσει, όπως θα είδες στο εργαστήρι, θεώρησα πως δεν είχε νόημα να ξεφύγω πολύ από την γραμμή του συγγραφέα. Δεν θα είχα γράψει ούτε το πρώτο μισό.

 

Και συνεχίζουμε σε παρόμοιο κλίμα:

 

«Πάνω Στις Πλάτες των Άλλων» του John Robinson. Μετάφραση Π. Κούστας και Χ. Καρακούδα. Τεύχος #386, 2 Ιανουαρίου 2008.

 

Όχι, καθόλου καλό ποδαρικό. Ένα από τα ίδια. Έπρεπε να γελάσω στο φινάλε; Και, όχι, δεν τίθεται θέμα πως θα το τελείωνα εγώ. Με τέτοιο τέλος δεν θα ξεκίναγα καν την ιστορία. Δεν είχα ιδέα που το πήγαινε ο συγγραφέας, με είχε στο χέρι του και είναι το μόνο που του αναγνωρίζω. Αλλά αυτό το μοτίβο του «στήνω μια λουκουμάτη ιστορία –γιατί θέλει παπάδες να βγάλεις ΤΟ τέλος- αλλά το αφήνω νερόβραστο γιατί σιγά μην έχω παπάδες» έχει αρχίσει να με κουράζει.

 

Και πάλι όμως μη φανταστείτε κάποιο μεγάλο εφεύρημα. Η Αστρομαούνα 76 προσγειώνεται στον πλανήτη Νέα Γη 13 για να ανακαλύψει πως, αυτή τη φορά είναι οι εξωγήινοι που…they are meat.

 

Δεν ξέρω πως μεταφράζει ο Παναγιώτης, εγώ, για να μην βαριέμαι, μεταφράζω διαβάζοντας το, χωρίς να ξέρω πως τελειώνει. Αν έφτανα σε αυτό το τέλος μετά από τον κόπο μου θα έβαζα τα κλάματα.

Link to post
Share on other sites

Χμ... Δεν διάβασε κανείς μας το διήγημα του νεο-εμφανιζόμενου έλληνα συγγραφέα στο προηγούμενο τεύχος;

Link to post
Share on other sites
Χμ... Δεν διάβασε κανείς μας το διήγημα του νεο-εμφανιζόμενου έλληνα συγγραφέα στο προηγούμενο τεύχος;

 

Έχασα το τεύχος Γαμώτ! Μάλλον θα πάω στην "Ε" μια από αυτές τις μέρες.

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi
Χμ... Δεν διάβασε κανείς μας το διήγημα του νεο-εμφανιζόμενου έλληνα συγγραφέα στο προηγούμενο τεύχος;

 

Μην αρχίσω να χαλάω το στόμα μου πάλι. Σε όλη την ιστορία του 9 αυτό είναι το δεύτερο τεύχος που χάνω. Μου πέρασε από το μυαλό μη γίνει η μα****α, στάθηκα στο περίπτερο και κοίταξα την Ελευθεροτυπία την Πέμπτη. ΚΙΧ δεν έλεγε απ'έξω πως είχε το ένθετο μέσα!! Όταν είδα το βράδυ την ειδοποίηση του Κούστα στο blog του ήταν ήδη αργά. Με τι λύσσα οι εφημεριδοπώλες της Χαλκίδας επιστρέφουν χθεσινές εφημερίδες δε λέγεται! Και που να τρέχω τώρα Αθήνα στην Εφημερίδα.

 

Με κάποια παρόμοια μα****α είχα χάσει και το άλλο, κάτι με τα χιόνια που είχαν πέσει, το 9 είχε βγει σε άλλη μέρα ή καθόλου στην επαρχία, κάτι τέτοιο πάντως.

Link to post
Share on other sites
Διγέλαδος

Κι εγώ τα ίδια. Καλά πάνε καλά; Γιατί δεν το γράφανε απ' έξω κι εγώ μόνο κοίταξα το εξώφυλλο.

Link to post
Share on other sites
Και συνεχίζουμε σε παρόμοιο κλίμα:

 

«Πάνω Στις Πλάτες των Άλλων» του John Robinson. Μετάφραση Π. Κούστας και Χ. Καρακούδα. Τεύχος #386, 2 Ιανουαρίου 2008.

 

Καλά, αυτό το διήγημα ήταν όνειδος για την εφ...

Link to post
Share on other sites
Σε όλη την ιστορία του 9 αυτό είναι το δεύτερο τεύχος που χάνω. [...] Και που να τρέχω τώρα Αθήνα στην Εφημερίδα.

 

Ντίνο, ιδέα! Αν καταφέρω να πάω στην "Ε", παίρνω κι ένα τεύχος για σένα και στο δίνω στην ανάγνωση του διηγήματός σου στις 27/1!

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi
Ντίνο, ιδέα! Αν καταφέρω να πάω στην "Ε", παίρνω κι ένα τεύχος για σένα και στο δίνω στην ανάγνωση του διηγήματός σου στις 27/1!

Αυτό θα ήταν Super!

Link to post
Share on other sites

Στο εργαστήρι συγγραφέων και συγκεκριμένα εδώ, έχει ανοίξει ένα θέμα για την ολοκλήρωση του διηγήματος του Ρότζερ (βλ. παραπάνω) με όποιο τρόπο νομίζει ο καθένας. Όποιος θέλει να συμμετάσχει ας ρίξει μια ματιά. Επισημαίνω στα νεότερα μέλη, ότι η πρόσβαση στο εργαστήρι συγγραφέων δίνεται μετά από αίτημα (με προσωπικό μήνυμα) προς τους administrator του φόρουμ.

Link to post
Share on other sites

Λοιπόν, βρήκα τα τεύχη που είχα χάσει (Ντίνο έχω το αντίτυπό σου!). Έχουμε και λέμε:

 

Τεύχος 385, 27/12/2007: Κωνσταντίνος Ουρανός, "Η Αυτοκρατορία"

 

Ξεκίνησε σχετικά καλά (με την λεγεώνα της Ιεράς Εξέτασης) αλλά πολύ γρήγορα χάθηκε σ' ένα σχέδιο διαστημικής όπερας που προφανώς δεν είχε τον χώρο να αναπτύξει. Στις τελευταίες παραγράφους κάνει μια πολύ καθυστερημένη προσπάθεια για ένα παρουσιάσει κάτι αλλά φυσικά είναι απελπιστικά αργά: Δεν γίνεται τίποτα! No story!

 

Τεύχος 386, 2/1/2008: John Robinson, "Πάνω στις πλάτες των άλλων"

 

Παναΐα μ', Παναΐα μ'...

 

Πάντως, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε στο "9" (και συγκεκριμένα στον Άγγελο τον Μαστοράκη) την εξαιρετικά δύσκολη υποχρεώση που έχει εθελοντικά επωμιστεί, να παρουσιάζει ένα διήγημα Ε.Φ. τη βδομάδα. Αν σε αυτό προσθέσουμε το πολύ μικρό μέγεθος, τότε μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε γιατί πολύ συχνά δεν μας ικανοποιεί το αποτέλεσμα. Αν όμως είχα να διαλέξω μεταξύ ενός κατά μέσο όρο μέτριου διηγήματος Ε.Φ. τη βδομάδα και καθόλου Ε.Φ. διηγήματος, τότε θα διάλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη το πρώτο, πόσο μάλλον όταν αυτό δίνει βήμα και σε Έλληνες δημιουργούς και μάλιστα συχνά σε σχέση με την εγχώρια παραγωγή. Είναι ευτύχημα που υπάρχει έστω κι αυτό και είναι ένα μικρό θαύμα που το διήγημα επέζησε έστω και κουτσουρεμένο μετά την μείωση της ύλης.

Link to post
Share on other sites
Αν όμως είχα να διαλέξω μεταξύ ενός κατά μέσο όρο μέτριου διηγήματος Ε.Φ. τη βδομάδα και καθόλου Ε.Φ. διηγήματος, τότε θα διάλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη το πρώτο, πόσο μάλλον όταν αυτό δίνει βήμα και σε Έλληνες δημιουργούς και μάλιστα συχνά σε σχέση με την εγχώρια παραγωγή.

 

A, σε αυτό συμφωνώ απόλυτα. Δεν με ενοχλεί να διαβάζω ακόμα και... σκουπιδάκια, προκειμένου να είμαι σχετικά ενήμερος. Εντάξει, μικρά σκουπιδάκια, δεν είμαι τόοοοοσο μαζοχιστής.

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

«Ζήτημα Μόδας» της Sylvie Laine, μετάφραση: Ασημίνα Μητσομπόνου. #387, 9 Ιανουαρίου 2008.

 

Ένα διήγημα τόσο γυναικείο, τόσο γαλλικό, όσο γυναικείο και γαλλικό θα μπορούσε να είναι ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας. Μη μου ζητάτε εξηγήσεις και υπάρξουν παρεξηγήσεις.

 

Θα είμαι όμως καλός μαζί του. Κάτι λέει και το λέει καλά. Με συνοχή και συνέπεια. Λίγο εξπρεσιονιστικό ίσως χωρίς όμως αυτό να βλάπτει. Έχει όμως και χιούμορ. Πρώτα ξεμπροστιάζει την μανία μας με την μόδα και πως καταστρέφουμε αυτό που πραγματικά είμαστε για να μην είμαστε ντεμοντέ, αλλά μας αποκαλύπτει την μόδα και σαν μια συνομωσία για εξωγήινη εισβολή. Κελ μανιφίκ, με ουί-ουί!

Link to post
Share on other sites

O nikosal που ειναι να σχολιασει;Του επεσε η Ε στην θαλασσα;

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Η εφημερίδα φτάνει στην ώρα της στη Σύρο. Ο nikosal όμως δ...ια ...βά...ζει πο... :whistling: ...λύ ...προ...σε...κτι...κά την

 

κά... :beerchug: ...θε

 

 

λέ...ξη του κά...θε :tease: δι...η...

 

 

γή...μα...τος...

Edited by DinoHajiyorgi
Link to post
Share on other sites

Χμ... Ωραία ιδέα, απ'αυτές που σε κάνουν να χαμογελάς, αλλά μου φάνηκε κάπως βιαστικό.

Νομίζω ότι χρειαζόταν λίγη περισσότερη έκταση.

Ετσι όπως είναι τώρα, ο τελικός διάλογος δείχνει αφελής...

Link to post
Share on other sites
Μη μου ζητάτε εξηγήσεις και υπάρξουν παρεξηγήσεις.

 

χαχαχα για παρεξηγήσεις είμαστε τώρα...;

 

Λοιπόν, μόλις το διάβασα ανυπόμονα τέκνα μου! Καλή ιδέα, πολύ καλή ιδέα, πάρα πολύ καλή ιδέα. Μου άρεσε. Μου έκανε κλικ. Δεν μου άρεσε εξίσου ο τρόπος που την ανάπτυξε. Δεν ήταν κακός, θα μπορούσε να είναι λίγο καλύτερος. Αλλά συνολικά το χάρηκα το διήγημα. Ευτυχώς, γιατί είχα αρχίσει να απογοητεύομαι τελευταία.

Link to post
Share on other sites

Έξυπνη (αλλά όχι και ΤΟΣΟ έξυπνη) ιδέα, μετριότατη αφήγηση κατά τη γνώμη μου, και αυτό που είπε ο Ντίνος για τη Γαλλικίλα. Σα Γαλλικό κακοκούλτουρο σινεμά.

Link to post
Share on other sites
Έξυπνη (αλλά όχι και ΤΟΣΟ έξυπνη) ιδέα.

 

Δεν λέω, μπορεί να έκανα το τόσο τόοοοοσο, αλλά μου αρέσει όταν βλέπω κάτι που είναι εντελώς έξω από τις παραδοσιακές ιδέες και δεν έχει περάσει και ποτέ από το μυαλό μου.

Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
DinoHajiyorgi

«Το Ημι-Ον» του Gregory Benford, μετάφραση Π. Κούστας και Χ. Καρακούδα. Τεύχος #389, 23 Ιανουαρίου 2008.

 

Ειλικρινά νιώθω λίγος για να δώσω μια δίκαιη κριτική αυτού του διηγήματος. Περιέχει ζωή, βαθιά συναισθήματα και προβληματισμούς που δεν μου εντυπώνονται με την πρώτη ανάγνωση. Ώριμη γραφή (συγχαρητήρια και στην μετάφραση), σίγουρα δεν έχει σκοπό να πρωτοπορήσει ή να μας δώσει κάποια έκπληξη. Παραδίδω λοιπόν τα σκήπτρα της ανάλυσης στους πιο διαβασμένους από σας. Διαισθάνομαι πως είναι καλό και εύχομαι να μην το εξευτελίζω με την στάση μου. Για κάποιο λόγο δεν περίμενα να το έχει γράψει αμερικανός.

Link to post
Share on other sites

Μου άρεσε, χμ, λίγο μόνο. Μικρή ιδέα, καλή ανάπτυξη, κόμπακτ επαγγελματική γραφή. Δείχνει τι μπορεί να δημιουργήσει ένας καλός, έμπειρος επαγγελματίας, με ένα στάνταρντ στη πένα του, με άνεση στο ύφος του, όταν οι ιδέες δεν ξεχειλίζουν από μέσα του. Είχε κάτι να πει, το έδειξε κυρίως με τον τρόπο που το είπε, αλλά ως εκεί. Από αυτή την άποψη, το Ζήτημα Μόδας, ήταν ακριβώς το αντίστροφό του. Και εκείνο μου άρεσε περισσότερο...

Link to post
Share on other sites

Πολύ δυνατό, κατά τη γνώμη μου το καλύτερο διήγημα του 9 εδώ και καιρό. Φοβερή γραφή και ουσία και πολύ καλή μετάφραση.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..