Jump to content

Η θάλασσα


Recommended Posts

Guest Dune

Απο μικρό παιδί που ήμουνα θυμάμαι

Πως όλο αγκαλιά σου ήθελα να μαι

Να σε κοιτώ, να σε χαιδεύω να σε γεύομαι

Στα ακροδάκτυλα σου όλο να ονειρεύομαι

 

Μεσα απ΄τα βάθη σου ο ήλιος ανεβαίνει

χρυσές δαντέλες τις κορφές σου τις υφαίνει

Και σ'ενα όργιο απο χρώματα το βράδυ

Θα βασιλέψει πρίν ξανάρθει το σκοτάδι

 

Στις παρυφές σου τα ονειρά μου παντα έφερνα

Οποτε η ζωή μου έτρεχε ξέφρενα

Στη λύπη μου δινες ξανά εμπιστοσύνη

Και στη χαρα σου δινα εγώ ευγνωμοσύνη

 

Οι ομορφιά σου πάντα πάντα με μαγεύει

Οι ακρογιάλιές σου όπου το κύμα σου μερεύει

Κι όλα τα χρώματα σου τέλεια δοσμένα,

Σαν απ το κέφι ενός τρελού Θεού όλα βγαλμένα

 

Στα ακρογιάλια σκάει τραγούδι μαγικό το κύμα σου

Μα σαν φουντώσεις τέλος τρομερό στο θύμα σου,

Δίνεις στιγμές μαγευτικές, σοφές, μοιραίες,

Παίρνεις ζωές όσο εύκολα τις κάνεις πιο ωραίες

 

Βουτάω στα βάθη σου ή παίζω στη δροσιά σου

Κοιτώ για ώρες την απέραντη ομορφιά σου

Σ'ακουω σε γέύομαι χαιδεύεις το κορμί μου

Και στη δροσιά σου ανασταίνεται η ψυχή μου

 

Παιδιά και γέροι στα νερά σου γίνονται ένα

Σαν ναν τα χρόνια από χαμόγελα φτιαγμένα

Κι όλοι μαζί στα πέλαγα σου αρμενίζουν,

Ζωές, δροσιές, νερά που χρώματα γεμίζουν

 

Ποτέ δεν σε χορταίνω θάλασσα μου,

Και σ'εχω πάντα μέσα στην καρδιά μου

Γλυκιά, ή φοβερή, ή ανταρεμένη

Πάντα θα είσαι η φίλη μου η αγαπημένη

 

Κι οταν θα έρθει κάποτε αυτή η μέρα

Που η ψυχή μου θα πετάξει στον αέρα

Τη στάχτη μου θα ήθελα να ρίξουν

Στα κύματα σου πάνω να σκορπίσουν

 

Κι εκεί θα μείνω πια αιώνια μαζί σου,

Απέραντο γαλάζιο και η ψυχή μου

Γιατί σε αγαπάω πολύ εγώ γλυκιά μου

Θαλασσα, στη ζωή και στα όνειρά μου

Edited by Dune
Link to post
Share on other sites
  • 4 months later...

Το σχολιάζω κυρίως επειδή μου το ζήτησες πολλές φορές, και δεν θέλω να αρνηθώ απλά και μόνο επειδή το σχόλιο δεν θα είναι θετικό. Δεν το σχολίαζα ως τώρα γιατί δεν είχα τόσο χρόνο να αφιερώσω στο forum και στη Β.Π., αλλά και γιατί δεν νομίζω πως έχω να πω πάρα πολλά πάνω σ' αυτό. Κατ' αρχήν δεν μ' αρέσει αυτού του είδους η ομοιοκαταληξία στα ελληνικά. Μ' αρέσουν πιο διακριτικές τεχνικές ομοιοκαταληξίας, σαν αυτή εδώ, ας πούμε. Το μέτρο μου φαίνεται εξ ίσου βεβιασμένο με την ομοιοκαταληξία...

 

Επίσης, μου φαίνεται ότι το μέγεθός του σε προδίδει. Προς το τέλος πέφτεις σε κοινοτοπίες, όπως "Γιατί σε αγαπάω πολύ εγώ γλυκιά μου/

Θαλασσα, στη ζωή και στα όνειρά μου". Αλλά και πιο πριν, υπάρχουν στίχοι που φαίνεται πως γράφτηκαν απλά για να βγει το μέτρο η η ομοιοκαταληξία. Αυτό είναι και το βασικό μου πρόβλημα με αυτού του είδους την ομοιοκαταληξία. Γίνεται αυτοσκοπός. Τώρα θα μου πεις πως είναι τραγούδι, ε; Και με τα τραγούδια είμαι το ίδιο "δύσκολη", σπάνια μου αρέσει πολύ κάποιος στίχος. Και με αυτά όταν έχω πρόβλημα όταν βλέπω πως στίχοι γράφτηκαν απλά για να γραφτούν.

 

Πέρα απ' αυτό, έχει πρόβλημα και για το είδος του, διότι το μέτρο σπάει σε αρκετά σημεία. Δεν θα κάτσω να τα αναφέρω ένα προς ένα, διάβασέ το με ρυθμό και θα δεις πού σκοντάφτει. Ή τραγούδα το. Ένα καλό παράδειγμα είναι αυτό εδώ το δύστυχο δίστιχο [συγχώρεσέ μου το λογοπαίγνιο, δεν το κάνω για να σε προσβάλω, απλώς δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο πόσο αστείο είναι το ομόηχο αυτό όταν μιλάμε για έναν στίχο που έχει πρόβλημα :tongue:]: "Τη στάχτη μου θα ήθελα να ρίξουν/

Πανω από τα κύματα σου να σκορπίσουν", το οποίο έχει κι ένα νοηματικό προβληματάκι, γιατί όταν λες "τη στάχτη μου θα ήθελα να ρίξουν" ο αναγνώστης περιμένει στον επόμενο στίχο να του πεις πού θα τη ρίξουν, κι εσύ μεν το κάνεις αυτό, αλλά προσθέτεις και το "να σκορπίσουν", που είναι επανάληψη αλλά παραδόξως καθιστά τον προηγούμενο στίχο ατελή.

 

Όσο για το νόημα, είναι εντός θέματος. Και κάτι προσωπικό περί του νοήματος: πώς τα καταφέρνεις να αντλείς εμπιστοσύνη από τη θάλασσα, μια τόσο άστατη θεά;

Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...
Το σχολιάζω κυρίως επειδή μου το ζήτησες πολλές φορές, και δεν θέλω να αρνηθώ απλά και μόνο επειδή το σχόλιο δεν θα είναι θετικό.

 

Οπως είπα και στην επικοινωνία μας όπου ζητούσα τα σχολια, είμαι αρχάριος στην ποίηση και αν έχω γράψει κάτι είναι λίγα τραγούδια. Υποδείξεις βελτιώσεων δεν αποτελουν αρνητική κριτική. Αν υποθέσουμε οτι εσύ είσαι η "δασκάλα" κι εμείς οι "μαθητές" στο εργαστήρι ποίησης, έιναι ακριβώς ο λόγος θα έλεγα για τον οποίο βρισκομαστε τόσο εσύ όσο και εμείς εδώ. Φυσικά σκέψου τώρα απόδοση ομάδας τένις όπου ο προπονητής δίνει μία οδηγία κάθε έξι μήνες!

 

Δεν το σχολίαζα ως τώρα γιατί δεν είχα τόσο χρόνο να αφιερώσω στο forum και στη Β.Π., αλλά και γιατί δεν νομίζω πως έχω να πω πάρα πολλά πάνω σ' αυτό.

 

Αφού το παραδέχεσαι κι εσύ τότε δεν θα έχεις αντίρρηση να αναλάβει κάπόιος άλλος το εργαστήρι ποίησης καπόιος που θα έχει και περισσότερο χρόνο όσο και διάθεση για να διδάξει εμάς τους άσχετους :rolleyes:

 

Κατ' αρχήν δεν μ' αρέσει αυτού του είδους η ομοιοκαταληξία στα ελληνικά. Μ' αρέσουν πιο διακριτικές τεχνικές ομοιοκαταληξίας, σαν αυτή εδώ, ας πούμε. Το μέτρο μου φαίνεται εξ ίσου βεβιασμένο με την ομοιοκαταληξία...

 

Στην διάρκεια των έξι μηνών που περίμενα τα σχόλια σου, έτυχε να δώ κάποια γραπτά σου, όπως και ένα δύο ποιήματα που σου άρεσαν. Το συγκεκριμένο που με παραπέμπεις ειναι λυρικό μέν, όμως πάρα πολυ μακρύ, και απόλυτα αφωσιομένο στον εντυπωσιασμό μέσω των λέξεων. Το νόημα του σχεδόν χαώδες, και η ιστορία χάνεται στην εξεζητημένη ασάφεια επικοινωνόντας σαν αφηρημένη ζωγραφική. Οτι δηλαδή υπάρχει ένα βαθύτερο νόημα πόυ μόνο οι μυημένοι μπορούν να συλλάβουν. Εγώ όπως είπες, εκφράζομαι σαν σε τραγούδι, και τα νοηματα όσο και τα συναισθήματα μου είναι μαλλον ξεκάθαρα εκφρασμένα και άμεσα. Ίσως αυτή την αμεσότητα εσύ να την βρίσκεις βεβιασμένη γιατι ίσως σου δειχνει αυτό που θέλω να πώ εγώ, αντί να τα αφήσει όλα μεταίωρα, επιτρέποντας σου να φανταστείς απο το ποιίημα ότι θέλεις εσύ.

 

Επίσης, μου φαίνεται ότι το μέγεθός του σε προδίδει. Προς το τέλος πέφτεις σε κοινοτοπίες, όπως "Γιατί σε αγαπάω πολύ εγώ γλυκιά μου/

Θαλασσα, στη ζωή και στα όνειρά μου".

 

Για τη θάλασσα θα μπορούσα να γράψω εκατό στροφές και να είναι πάλι λίγες. Για τις καταστάσεις στις οποίες υπεισέρχεται, επηρρεάζει, τις κάνει πιό ζωντανες, συναρπαστικές ή πιο όμορφες. Εβαλα τις πιο χαρακτηριστικές και πιστεύω ότι υπήρξα πραγματικά πέριληπτικός. Όσο για την κοινοτοπία, βλέπεις; Είναι αυτή η αμεσότητα που δεν σου αρέσει. Οι στίχοι αυτοί δείχνουν ακριβώς αυτό πόυ αισθάνομαι για τη θάλασσα. Απο την κρίση σου καταλαβαίνω πως θα προτιμουσες ίσως να το γράψω πιο περίτεχνα ώστε να σου επιτρέψει να δείς μέσα στους στιχους τα δικά σου ίσως αισθήματα για τη θάλασσα. Όμως δεν θα το έκανα αυτό εκτός και άν δεν ήξερα εγώ ο ίδιος τί ακριβώς αισθάνομαι για τη θάλασσα οπότε πώς διάολο θα το εγραφα; Στο ποίημα λοιπόν γράφω για τα δικά μου αισθήματα για τα οποία μάλιστα, ακριβώς δια μέσου της άμεσης και ξεκαθαρης έκφρασης τους που εσύ βρήκες κοινοτοπη, δείχνω τοσο περήφανος οσο και χαρούμενος.

 

Αλλά και πιο πριν, υπάρχουν στίχοι που φαίνεται πως γράφτηκαν απλά για να βγει το μέτρο η η ομοιοκαταληξία. Αυτό είναι και το βασικό μου πρόβλημα με αυτού του είδους την ομοιοκαταληξία. Γίνεται αυτοσκοπός. Τώρα θα μου πεις πως είναι τραγούδι, ε; Και με τα τραγούδια είμαι το ίδιο "δύσκολη", σπάνια μου αρέσει πολύ κάποιος στίχος. Και με αυτά όταν έχω πρόβλημα όταν βλέπω πως στίχοι γράφτηκαν απλά για να γραφτούν.

 

Ολές οι ομοιοκαταληξίες πιστεύω ότι πρέπει να ομοιοκαταληκτούν. Δουλεύω ώς εξής: Θέλω να πώ μία έννοια; Την γράφω πρώτα στο ποίημα χωρίς να ομοιοκαταληκτεί. Στην συνέχεια βρίσκω τις κατάλληλες παράλληλες λέξεις ή εκφράσεις ώστε να ομοιοκαταληκτεί. Αυτό δεν λέγεται αυτοσκοπός, το ίδιο πραγμα λέω, που ήθελα εξ αρχής να πώ. Απλά το λέω με ομοιοκαταληξία επειδή ακριβώς η ομοιοκαταληξία και το μέτρο μου αρέσουν.

 

 

Πέρα απ' αυτό, έχει πρόβλημα και για το είδος του, διότι το μέτρο σπάει σε αρκετά σημεία. Δεν θα κάτσω να τα αναφέρω ένα προς ένα, διάβασέ το με ρυθμό και θα δεις πού σκοντάφτει. Ή τραγούδα το. Ένα καλό παράδειγμα είναι αυτό εδώ το δύστυχο δίστιχο [συγχώρεσέ μου το λογοπαίγνιο, δεν το κάνω για να σε προσβάλω, απλώς δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο πόσο αστείο είναι το ομόηχο αυτό όταν μιλάμε για έναν στίχο που έχει πρόβλημα :tongue: ]: "Τη στάχτη μου θα ήθελα να ρίξουν/

Πανω από τα κύματα σου να σκορπίσουν",

 

θα μπορούσε να γραφτεί και "στα κύματα σου πάνω να σκορπίσουν" ταιριάζει καλύτερα. Είναι αλήθεια ότι δεν το διόρθωσα το ποίημα ούτε το δοκίμασα πολύ τραγουδιστά.

 

το οποίο έχει κι ένα νοηματικό προβληματάκι, γιατί όταν λες "τη στάχτη μου θα ήθελα να ρίξουν" ο αναγνώστης περιμένει στον επόμενο στίχο να του πεις πού θα τη ρίξουν, κι εσύ μεν το κάνεις αυτό, αλλά προσθέτεις και το "να σκορπίσουν", που είναι επανάληψη αλλά παραδόξως καθιστά τον προηγούμενο στίχο ατελή.

 

γιατί ατελή; "στα κύματα σου" λέει, οπότε, τουλάχιστον για τον αναγνώστη που περιμένει όπως είπες το πού, αυτος ικανοποιήθηκε. :beerchug:

 

 

Όσο για το νόημα, είναι εντός θέματος. Και κάτι προσωπικό περί του νοήματος: πώς τα καταφέρνεις να αντλείς εμπιστοσύνη από τη θάλασσα, μια τόσο άστατη θεά;

 

Αυτο είναι το σημαντικότερο που κρατάω από το σχόλιο σου. Ίσως το έχω απο την ενασχόλησή μου με το πεζό. Το νόημα να είναι εντός θέματος, κατανοητό, ξεκάθαρο.

 

Επικοινωνώ τα συναισθήματα μου για τη θάλασσα, δεν θα ήθελα να είναι το ποίημα μου μια multi fuction ασαφής πλατφόρμα πάνω στην οποία ο κάθε ενας να φανταζοταν ότι εκείνος βασικά αισθάνεται για τη θάλασσα. Δεν θα μπορούσε πιστεύω να υπάρξει καλύτερη απόδειξη επιτυχίας της διάκρισής μου αυτής, απο την ερώτηση σου στο τέλος του σχολίου σου.

 

Απο ένσικτο είναι η απάντηση. Το ποίημα λέει "στην λύπη μου δινες ξανά εμπιστοσύνη". Η θάλασσα είναι μία απέραντη πηγή ζωής. Είναι ακριβώς η θεά της ζωής. Στην λύπη λοιπόν, όταν αισθάνομαι κατεβασμένος, απογοητευμένος, απελπισμένος αποθαρρημένος ή πληγωμένος, η αστείρευτη δύναμή της ζωής μου χαρίζει ξανά εμπιστοσύνη ακριβώς στην συνέχεια της ζωής, στο ξεπέρασμα.

 

Εσύ της αποδίδεις θεική ιδιότητα απο σεβασμό όπως φαίνεται μόνο στην καταστροφική της δύναμη και ίσως εκεί θα ήθελες να είναι επικεντρωμένο και το ποίημα. Σε μία άστατη, ύπουλη, και σκοτεινή θεά. Όμως αυτό το ποίημα είναι γραμμένο από κάπόιον που στη θάλασσα βλέπει το απέραντο γαλάζιο !

Edited by Dune
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..