Jump to content
Pixie

Dresden Files

Recommended Posts

jjohn
8 minutes ago, Nihilio said:

 To Death Masks έχει την καλύτερη εισαγωγική πρόταση όλης της σειράς.

Blood Rites*

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
8 minutes ago, jjohn said:

Blood Rites*

 

Ναι, το Blood Rites είναι, έχεις δίκιο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha
Just now, Nihilio said:

Ναι, το Blood Rites είναι, έχεις δίκιο.

Ε, ναι.

Και, δυστυχώς, τα υπόλοιπα θα περιμένουν για λίγο ακόμα, γιατί... ευρώ είναι αΦτά. Δεν είναι παίΚσε γέλασε. :crazy:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Blood Rites (λατρεύω αυτό που κάνει με τους τίτλους).

Μου άρεσε, το ευχαριστήθηκα κι αυτό, αλλά λιγότερο από όλα τα προηγούμενα. Δεν ξέρω αν ήμουν εγώ σε άλλη φάση ή είναι, πράγματι, το βιβλίο λίγο αδύναμο. Φυσικά είχε τις (πολύ) δυνατές στιγμές του, όπου αν με έβλεπε κανείς θα έκανε χάζι με τις διαφορετικές (υπερβολικές) εκφράσεις μου, αλλά είχε και τις στιγμές όπου διέκρινα ένα μοτίβο, που με ενοχλούσε και βαριόμουν. Σαν να έχει έναν σκελετό όπου πατάει για να γράψει όλες του τις περιπέτειες.  Βέβαια, διάβασα τρία στη σειρά, μπορεί να φταίει αυτό.
Νομίζω, όμως, ότι το κυριότερο πρόβλημά μου με αυτό το βιβλίο είναι ότι έχει λιγότερη φαντασία από τα άλλα. Το θέμα succubus-incubus  το βαριέμαι, γενικά, αν και το έχει δώσει πολύ καλά εδώ (και τη λέει γερά στη βιομηχανία του "σεξ" και της "ομορφιάς" ).
Πάντως, δεν τσιγκουνεύτηκε τις αποκαλύψεις. Έπονται μεγάλα πράγματα. Κουράγιο, Dresden.

(Έχω κι άλλα βιβλία στη λίστα αγορών, κύριε Χασάπη! :hunter::crazy: Καλά, γι' αυτό θα γκρινιάζω συνέχεια. Μα γιατί να μη μοιράζουν βιβλία στους δρόμους; :unknw:).

Σημείωση: τα αγγλικά αμερικάνικά του τα συνήθισα, νομίζω από το δεύτερο βιβλίο κιόλας.

Edited by Cassandra Gotha

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Dead Beat

Αυτό το λάτρεψα! Είμαι και σε περίεργη φάση, έπεφτα κι όλο σε κάτι νερόβραστα (ή κακά) βιβλία που τα παράταγα... ε, μου χρειαζόταν λίγος Μπούτσερ.

Πέρασα πολύ καλά μαζί του, κράτησα την αναπνοή μου σε κάτι φάσεις, χτύπησα το κούτελο "Όχι ρε γαμώτο" σε άλλες, και γενικά γούσταρα. Είναι έξυπνο, είναι έντονο, είναι χιουμοριστικό. Το μόνο αρνητικό που βρίσκω είναι ότι με εκνεύρισε πάλι το φτύσιμο στον γάτο. Πού είναι ο γάτος σου, μάγε; Δηλαδή, ούτε ένα "πάλι καλά που το κωλόγατο έλειπε"; Τίποτα;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
On 4/19/2018 at 11:00 AM, Cassandra Gotha said:

Blood Rites (λατρεύω αυτό που κάνει με τους τίτλους).

Μου άρεσε, το ευχαριστήθηκα κι αυτό, αλλά λιγότερο από όλα τα προηγούμενα. Δεν ξέρω αν ήμουν εγώ σε άλλη φάση ή είναι, πράγματι, το βιβλίο λίγο αδύναμο. Φυσικά είχε τις (πολύ) δυνατές στιγμές του, όπου αν με έβλεπε κανείς θα έκανε χάζι με τις διαφορετικές (υπερβολικές) εκφράσεις μου, αλλά είχε και τις στιγμές όπου διέκρινα ένα μοτίβο, που με ενοχλούσε και βαριόμουν. Σαν να έχει έναν σκελετό όπου πατάει για να γράψει όλες του τις περιπέτειες.  Βέβαια, διάβασα τρία στη σειρά, μπορεί να φταίει αυτό.
Νομίζω, όμως, ότι το κυριότερο πρόβλημά μου με αυτό το βιβλίο είναι ότι έχει λιγότερη φαντασία από τα άλλα. Το θέμα succubus-incubus  το βαριέμαι, γενικά, αν και το έχει δώσει πολύ καλά εδώ (και τη λέει γερά στη βιομηχανία του "σεξ" και της "ομορφιάς" ).
Πάντως, δεν τσιγκουνεύτηκε τις αποκαλύψεις. Έπονται μεγάλα πράγματα. Κουράγιο, Dresden.

(Έχω κι άλλα βιβλία στη λίστα αγορών, κύριε Χασάπη! :hunter::crazy: Καλά, γι' αυτό θα γκρινιάζω συνέχεια. Μα γιατί να μη μοιράζουν βιβλία στους δρόμους; :unknw:).

Σημείωση: τα αγγλικά αμερικάνικά του τα συνήθισα, νομίζω από το δεύτερο βιβλίο κιόλας.

Ε, ναι.

Το θέμα με τη βιομηχανία του σεξ το κάνει λίγο γαργάρα και φαίνεται. Και κάπου μέχρι και το βιβλίο 11 έχει βρει συνταγή και την ακολουθεί, μετά...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

“Proven Guilty (:bag: Εχμ, ναι, πάλι Ντρέσντεν).

 

Τόσα συναισθήματα σε ένα βιβλίο... Και γέλιο και αγωνία... Τα πάντα είχε, το αγκάλιασα σε κάποια φάση. Ε, ναι, ρε! :thmbup: Δώσε!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

White Night

Δεν. Τελείωνε. :(
Γράφει ωραία ο Butcher, μ' αρέσει, κι εδώ έχει πάλι πολλά καλά. Μέχρι τη μέση. Μετά τη μέση... δεν ξέρω τι έγινε. Με κούρασε πολύ. Νομίζω ότι έγινε πολύς χαμός, πολλά πρόσωπα, πάρα πολλά ΚΑΜΠΟΥΜ! Και, νομίζω, αν ξαναρίξει όσα γκουλ πιάνει ο σάκος, στη μάχη, θα του στείλω αγανακτισμένη επιστολή.

(Το ΚΑΜΠΟΥΜ είχε πολλή πλάκα, επειδή το είπα μια μέρα: «Πάω να διαβάσω το καμπούμ βιβλίο μου», γιατί, ε, Ντρέσντεν είναι, και σε δυο σελίδες αφού το έπιασα, διάβασα για το CAMP CABOOM :stupid:)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Small Favor.

Εντάξει, με ξανάπιασε απ' τα μαλλιά ο κύριος και τώρα τι να διαβάσω; αλλά δεν θα διαβάσω το επόμενο, γιατί δύο τα 'χω, τα θέλω. :baby:

(Αυτό, που διαβάζεις κι είναι σαν να τους ξέρεις τους χαρακτήρες, πολύ το γουστάρω). Η φαντασία (το fantasy στοιχείο, σε σωστά elληνικά), βρήκα ότι λειτούργησε λίγο σαν εύκολη λύση σε κάποιο σημείο, αλλά δεν πειράζει. Εγώ δεν τα ψειρίζω κάτι τέτοια -μπορεί να το 'χει κάνει και πιο πριν, αλλά τώρα το πρόσεξα- αρκεί να μην το παρακάνει στα επόμενα βιβλία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Turn Coat

Έφτασα στο ενδέκατο της σειράς... Και τώρα, θα πάρω μια-δυο (και τρεις) ανάσες μέχρι να πιάσω το επόμενο (και ν' αγοράσω τα άλλα τρία), γιατί πιστεύω ότι δεν θα θέλω να σταματήσω.

Αυτό το βιβλίο ήταν πολύ γαμάτο, και συγχωρήστε μου τον όρο, αλλά ήταν. Βούτηξα μέσα στην ιστορία, (γενικά, το 'χουν αυτό το χαρακτηριστικό τα Dresden Files), λίγο με τρόμαξε κιόλας, σε κάτι φάσεις, δηλαδή, όχι τρόμαξε-τρόμαξε, αλλά ήταν πολύ ζωντανό το ότι ο Dresden είχε κλάσει μέντες (μπαρδόν) και σ' έπιανε και σένα. Και με συγκίνησε, πώς τα καταφέρνει ο άτιμος, όχι ότι είμαι δύσκολη, αλλά να, δεν συγκινούμαι με άρρωστα παιδάκια και συγκινούμαι με σκληροτράχηλα καθίκια. Και είχε γέλιο, (πάντα), και τις "ευχάριστες" στιγμές του ( "έχετε σκεφτεί ποτέ να συζητήσετε, αν έχετε προβλήματα;" :roflmao:) και, γενικά, καταγούσταρα.

Είχε πολλά πράγματα που δεν θέλω να σποϊλεριάσω, αλλά θα πω, για το τέλος, το εξής: όλο το βιβλίο, αφορούσε το αγαπημένο μου θέμα, την Ανθρώπινη Φύση.

Φοβερό βιβλίο.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..