Jump to content
Sign in to follow this  
Guest Dune

Ch@tUp

Recommended Posts

Guest Dune

Όνομα Συγγραφέα:Ξενοφών Ίσαρης

Είδος: Τεχνολογικό θρίλλερ/τρόμου/περιπέτειας

Σεξ: Ναι

Βια:Ναι

Αυτοτελής: Συνέχειες

 

 

1. China Blue

 

Η Δήμητρα ήταν μία παντρεμένη γυναίκα. Είχε γίνει επίσης μία εν ενεργεία σχιζοφρενής. Δεν είχε επίσημη διάγνωση για την νευρολογικη της κατάσταση αλλα όλα πάνω της και στη ζωή της το έδειχναν. Την απόλυτα διχασμένη της προσωπικότητα. Θα το ήξερε και η ίδια όμως η Δήμητρα δεν είχε πάει ποτέ σε ψυχολογο, κάτι που χρειάζεται ίσως περισσότερο από τον κάθε άλλον στη γή αυτό το καιρό. Γιατί το κύριο χαρακτηριστικό της τρέλας της είναι ότι νομίζει πως δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα. Ότι αντιλαμβάνεται την πραγματικοτητα, με ρεαλισμό και ειλικρίνεια, χαρακτηρισμούς που εχει δώσει στην απόλυτη κυνικότητα με την οποία κρίνει τα πάντα εδώ και λίγα χρόνια. Επιτέλους με εξυπνάδα, όπως ακριβώς και ο Πάρης, ο άντρας της. Η Δήμητρα είναι μία έντονα πικραμένη και απογοητευμένη από τον έρωτα γυναίκα.

 

Ο άντρας της Δήμητράς είναι οδοντογιατρός. Ήταν κάποτε δηλαδη όταν σπούδαζε οδοντιατρική. Τώρα είναι επιχειρηματίας. Το μόνο που τον ενεδιαφέρει από το επάγγελμά του είναι τα λεφτά και η διασκέδαση. Είναι λιγάκι βιτσιόζος, κάτι που Δήμητρα ειχε εκτιμήσει αρχικά. Η οποία μέσα στην αχαλίνωτη σεξουαλικότητά της εβρισκε πολύ φυσιολογικές τις χειροπέδες. Ύστερα ακολούθησαν τα δεσίματα, τα μαστιγώματα, τα τρυπήματα με βελόνες στις ρόγες. Ευτυχώς δεν συμπεριλάμβανε και καμινέτο η φαντασία του Πάρη, του άντρα της Δήμητρας.

 

Όπως και να έχει κάποια στιγμή αφού έκανε ότι διαστροφή του ήρθε μαζί της, ο Πάρης βαρέθηκε τη Δήμητρα. Σ'αυτό έπαιξε ρόλο και η δουλειά του η οποία διαπίστωσε ότι ήταν εξαιρετικά διασκεδαστική. Οι πελάτες πονούσαν, μούγκριζαν, ούρλιαζαν μερικές φορές όταν τους έχωνε το τρυπάνι στους τραπεζίτες για την απονεύρωση. Αχ, πώς την έβρισκε, να τους βλέπει εκεί να αγωνίζονται να κρατηθούν ακίνητοι στην πολυθρόνα. Υποταγμένους να υποφέρουν χωρίς να αντιστέκονται. Μόνο να πονάνε, υπάκοα, να πονάνε και να βογγούν...

 

Τί να του κάνει η καημένη η Δήμητρα, μπροστά σε τέτοια προσφορά; Παρτούζες του πρότεινε, πισοκωλητά χωρίς κρέμα, τα πάντα όσα μπορουσε αν φανταστεί (και να αντέξει) φευ, ο Πάρης βαρέθηκε, και η σχέση τους ψόφησε.Το οδοντιατρείο ήταν μακράν πιό ικανοποιητικό για τις σαδιστικές του ορέξεις, ήταν ένας παράδεισος μεσαιωνικών βασανηστηρίων. Ασε πιά που τον πλήρωναν γι'αυτά κιόλας.

 

 

Παρα που την βαριόταν όμως δεν την χώριζε. Οι επιτυχημένοι οδοντίατροι δεν χωρίζουν. Ο Πάρης δεν ήθελε να το κάνει. Είχε ωραίο σπίτι, αυτοκίνητο, και παιδιά, γιατί να έβλαπτε την κοινωνική του εικόνα με ένα διαζύγιο που στο τέλος τέλος δεν ήταν και καθόλου απαραίτητο.Της έδωσε την ελευθερία της λοιπόν και της είπε να κάνει ότι θελει με όποιον θέλει. Μάλιστα θα της νοίκιαζε ακόμη και μία γκαρσονιέρα για να είναι όλα εντάξει και να μήν αναγκάζετάι η γυναίκα του να γυρνάει στα βρωμοξενοδοχεία. Ας γινόταν και η Τσάινα Μπλού αρκεί να μήν μαθευόταν.

 

Η αναφορά και μόνο της ιδέας του λές και έσκασε σαν βόμβα το μυαλό της Δήμητρας. Ο γάμος της ήταν τελειωμένος, η ζωή της όπως όλα έδειχναν, επίσης, αφού είχε φτάσει ήδη 29 χρονών χωρίς να δουλέψει ποτέ, και τα παιδιά ήταν ήδη 8 και 10 χρονών. Στα δεκαοκτώ της είχε βάλει το στεφάνι ο Πάρης γνωρίζοντας την στην φιλοσοφική όπου σπούδαζε αγγλική φιλολογία. Σπουδές που ενώ ήθελε άλλα δύο χρονια για να τελειώσει τότε, τελικά ολοκλήρωσε άλλον ένα, στα επόμενα πέντε χρονια που ήταν γεμάτα μωρά, σκατά και μπιμπερά, και ύστερα τα παράτησε.

 

Θα γινόταν βίζιτα πολυτελείας. Ο άντρας της το έλεγε στ'αστεία και για να δείξει τον υπέρμετρο εγωισμό του. Δεν φτάνει που την πάρατούσε, που της έλεγε να πάει να πηδηχτεί με όποιον ήθελε, η κοινωνική του εικόνα τον ενδιέφερε. Η Τσάινα Μπλού. Γιατί όχι; Θα έπαιζε, θα είχε ποικιλία, θα έκανε όσα έξαλλα ήθελε, χωρίς όμως να παραδωθεί, ξανά, σε κάνεναν, όπως είχε κάνει ψυχή τε και σώματι, στον Πάρη. Και θα την πλήρωναν κι από πάνω. Η Δήμητρα άρχισε να σκέφτεται πώς να το μοντάρει. Δεν της άρεσε καθόλου η ιδέα να τριγυρνάει στους δρομους και να σταματάει αυτοκίνητα με τον κάθε μαλάκα μέσα. Επρεπε να ξέρει κάποια λίγα πράγματα για αυτόν που θα συναντούσε. Εξάλλου η πνευματικότητα του άλλου ήταν σημαντική. Γίατί τώρα η Δήμητρα θα ήταν βασικά πόρνη στην ψυχή. Θα τους έκανε να την καψουρευτούν και, κάποια στιγμή, θα διαπίστωναν ότι τους ήθελε μονο για τα λεφτά.... Κάτι που θα τους το έλεγε από την αρχή όμως απλά αυτοί δεν θα ήθελαν να το πιστέψουν. Όπως κι η ίδια δεν ήθελε να πιστέψει πόσο κυνικός ήταν ο Πάρης από την αρχή, παρά που το έδειχνε. Όσο είχε γίνει κι εκείνη τώρα.

 

Κάθησε και σκέφτηκε τί ακριβώς άντρες κυνηγούσε. Ευκατάστατους κατ'αρχήν, μέγιστο 45-50 ωραίους, γυμνασμένους μορφωμένους σαν τον Πάρη δηλαδή, όμως αυτή τη φορά με πνεύμα, όχι βίαιους, ρομαντικούς. Όπως της είχε παρουσιαστεί δηλαδη ο Πάρης κι εκείνης αρχικά. Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν οι άντρες που θα ερωτευόταν παράφορα, και σίγουρά, αν σκεφτεί κανείς ότι είχε παντρευτεί έναν τέτοιο, ήταν ο τύπος άντρα που ερωτευόταν παράφορα. Όμως τώρα τους ήθελε μόνο για να εκδικηθεί στο πρόσωπό τους τον Πάρη και όσα δεν της έδωσε. Γιατί κι εκείνοι θα αποκαλύπτονταν στην πορεία, όμως αυτή τη φορά δεν θα τους αγαπούσε. Η αγάπη ήταν ένα παιχνίδι και τώρα το παιχνίδι θα ήταν δικό της, το όριζε.

 

Θα έπαιζε 1-2 χρόνια με τους άντρες, σαν τον Πάρη, έτσι, όσο κρατούσε η μπογιά της, που κρατούσε πολύ καλά αλήθεια, και ύστερα θα τραβούσε και σ'εκείνον τον αναίσθητο τον άντρα της ένα ξεγυρσμένο διαζύγιο που του άξιζε πέρα ως πέρα. Εκεινος φυσικά δεν θα ήξερε για τα λεφτά που στο μεταξύ η Δήμητρα θα είχε μαζέψει. Δεν θα ήξερε τίποτα αφού δεν ενδιαφερόταν για τίποτα σχετικά με εκείνη. Την είχε χορτάσει κι ας ήταν μία γυναίκα που δημιουργούσε μεγάλη ταραχή στο δρόμο κι ακόμη μεγαλύτερη στη παραλία, οποτεδήποτε ήθελε. Θα τελειωνε και το πτυχίο της και θα συνέχιζε μόνη της με τα παιδιά. Σίγουρα δεν τα ήθελε τα παιδιά ο Πάρης. Ο Πάρης το μόνο που ήθελε ήταν τα βίτσια του κι αυτά αν το έκανε στα παιδιά θα έθιγε την δημόσια εικονα του. Πρός χάρη της οποίας της είχε νοικιάσει και την γκαρσονιέρα. Της Τσάινα Μπλού...

 

Τις επόμενες μέρες η Δήμητρα σκεφτόταν που ήταν το καλύτερο μέρος να άντρες σαν τον άντρα της; Μία μέρα παρατήρησε τον Πάρη να δακτυλογραφεί ζωηρά στο λαπτοπ του. Το άφησε ανοικτό για να πάει στην κουζίνα να φτιάξει κάτι να φάει. Όταν κοίταξε στην οθόνη είδε τις σειρές να ανεβαίνουν σαν να ήταν κάποιο πρόγραμμα. Έριξε μία ματιά....

 

ygros_ouranos> θέλω και το κερασάκι σου μωρό μου

 

neli_28> έχω δύο κερασάκια δροσερά και μόνο για μένα

 

ygros_ouranos> πάνω στα πεπονάκια;

 

neli_28> πορτοκαλάκια χρυσέ μου, καμια μανάβισα με πέρασες σαν την Ντόλυ Παρτον;

 

kounelos_1> Νέλη έλα στο κουνέλι

 

karotenia> Τι πρόστυχος αυτός ο μαλ-άκας

 

ygros_ouranos> για να μήν ζορίζεσαι με τις παύλες γράφε λαμέκας όλοι θα καταλάβουν...

 

karotenia> λαμέκας

 

adras-me-ta-ola-tou> καροτένια, είσαι μαυρισμένη με σφιχτό κωλαράκι;

 

porsche> μακριά τα χέρια από την καροτένια, η γυναίκα θέλει ποιότητα και μόνο εγώ την έχω εδώ μέσα

 

agapw ton porshe> εσύ ομως ανήκεις σε μένα

 

neli_28> πάλι καλά

 

kounelos_1> είμαι ενα ερωτευμενο κουνέλι. Με τη Νέλη; Με τη Νέλη....

 

karotenia> Ελεος θεε μου, θα κόψω τις φλέβες μου...

 

Αχα σκέφτηκε η Δήμητρα απομακρυνόμενη από το λάπτοπ για να μήν την δεί ο Πάρης γυρνόντας από την κουζίνα... Ώστε άντρες σαν τον Πάρη μιλούσαν και στο δίκτυο.... Αυτό ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον. Χμ χμ... Ποιο να ήταν το ψευδώνυμο του άραγε από αυτά που φαίνονταν;

 

 

 

 

 

.....συνεχίζεται........

Edited by Dain

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dune

Επεισόδιο 2. Η ψυχολόγος

 

Ήταν μία βροχερή φθινοπωρινή μέρα, που κάλιστα μπορούσε να είναι καλοκαιρινή παρα πέντε δέκα λεπτά. Σεπτέμβριος, τα δελτία είχαν προειδοποιήσει, ωστόσο παρά που όλοι το ήξεραν και το περίμεναν, μετα από μια δεκάλεπτη νεροποντή όλη η Αθήνα βούλιαξε. Χωρίς κανείς να κάνει και πάλι τίποτα. Όλα είχαν πνιγεί στο νερό και τη λάσπη που κατέβαιναν από τα γύρω κατακαμένα βουνά της Αττικής.

 

Ο Μπάμπης οδηγούσε, ή μάλλον κολυμπούσε, σκεπτικός στην παραλιακή του Καλαμακίου με το αυτοκίνητο του. Το χάος που επικρατούσε λίγο φαινόταν να τον απασχολεί. Ήθελε να μπεί στο δίκτυο. Της είχε στείλει το γράμμα του το πρωί και από τότε όλη την ώρα στη δουλειά αναρωτιόταν το ίδιο πράγμα. Αν είχε τσιμπήσει. Αυτή τη φορά θα απαντούσε, δεν μπορούσε να μήν απαντήσει.

 

"Συγγνώμη που σου είπα ότι είμαι ένας φτωχός υπάλληλος. Η αλήθεια είναι ότι είμαι πλούσιος, πολύ πλούσιος. Δεν ήθελα να στο πώ πρίν βεβαιωθώ ότι με αγαπάς"

 

Αυτή η γυναίκα ίσως ήταν το κλειδί στην πρώτη του μεγάλη επιτυχία. Κοίταξε το ρολόι του. Βρισκόταν ήδη μία ώρα στο αμάξι. Είχε κουραστεί. Το παλιό του Γκόλφ δεν θα άντεχε για πολύ ακόμη στο νερό. Αν η βροχή συνέχιζε το ντιστριμπιτέρ θα τον πρόδιδε πάλι. Βέβαια αρκούσε γι'αυτό μία μεγάλη γούρνα με νερά, αν περνούσε κατα λάθος από μέσα.

 

* * * *

 

Η Σύνθια γυρίζοντας από το γυμναστήριο βρήκε τον άντρα της και την κόρη της στο σαλόνι. Ο Φάνης ήταν χοντρός και άσχημος, όμως δεν τον είχε παντρευτεί για την ομορφιά του. Τον είχε παντρευτεί γιατί κι εκεινη ήταν χοντρή και κοντή. Όμως δεν ήταν τόσο άσχημη. Μετά που η κόρη της πάτησε τα πέντε και πήγε επιτέλους στο σχολείό κανονικά, εκείνη είχε αποφασίσει να κάνει κάτι για να ξυπνήσει. Ένοιωθε λές και είχε βγεί νακρωμένη από την κοιλιά λές και ζούσε ναρκωμένη από τότε που γεννήθηκε. Έξω από τη ζωή, σε κάποιο γυάλινο νάρθηκα όπως η ωραία κοιμωμένη. Μόνο που εκείνη ήταν ωραία τουλάχιστον. Η Σύνθια στον δικό της απομονωμένο κόσμο των νειάτων της, δεν μπορούσε να περιμένει κανέναν πρίγκιπα.

 

Υστερα από μιά βασανιστική εφηβεία γεμάτη σοκολατάκια που διευκόλυναν την θλίψη από τα αγόρια που δεν την κοιτούσαν, κατέληξε σε ένα Γερμανικό πανεπιστήμιο. Μέχρι να τελειώσει την ψυχολογία και το μεταπτυχιακό της θα περνούσαν πολλά χρόνια και κάτι μπορεί να άλλαζε στο μεταξύ. Μέχρι να επιστρέψει πάλι στην Ελλάδα και σε όλες τις παρέες όπου είχε αφήσει τις χειρότερες εντυπώσεις και στις οποίες δεν είχε καταφέρει να φτιάξει ούτε μία σχέση της προκοπής. Είχε φτάσει 25 χρονών και ήταν ακόμη παρθένα. Η ζωή της πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και το μόνο σωστό που φαινόταν να έχει κάνει ήταν να διαλέξει τις σωστές σπουδές. Τουλαχιστον, μπορούσε να παρηγορεί επαγγελματικά τον εαυτό της, είχε γλυτώσει τους ψυχολόγους μέσα σε όλα.

 

Εκεί ήρθε η γνωριμία με το Φάνη που έφερε το φώς. Ήταν χοντρός και άσχημος. Μιλούσε ψευδά, και ήταν προφανές ότι σπάνια γυναίκα θα τον πρόσεχε με ενδιαφέρον. Αν είχε ποτέ συμβεί, σκέφτηκε η Σύνθια όταν τον γνώρισε, να τον προσέξει οποιαδήποτε. Όμως ο Φάνης πρόσεξε αμέσως για κάποιο περίεργο λόγο την Σύνθια. Εγινε η παρέα της στο Γερμανικό πανεπιστήμιο αμέσως και, σύντομα έγιναν ζευγάρι.

Με αγωνία η Σύνθιθα περίμενε πότε θα κάνουν έρωτα όμως ο Φάνης περιοριζόταν πεισματικά στα φιλιά και στα χάδια. Της έλεγε ότι ήταν ρομαντικός όμως ακόμη και έξω από το παντελόνι και χωρίς μεγάλη εμπειρία η Σύνθια κατάλαβε ότι το πρόβλημα ήταν αλλού. Ψυχολόγος όπως ήταν η Σύνθια και μπρός στην απελπισία της έκανε ότι δεν θα φανταζόταν πως θα κάνει ούτε στα δεκαπέντε της. Τότε που ήταν γεμάτη σπυράκια ακμής. Του γδύθηκε και απαίτησε να γθυδεί κι εκείνος. Εκει, βεβαιώθηκαν και οι δύο ότι θα έμεναν για πάντα μαζί. Σιγουρα δεν θα γινόταν σφαγή από αντίζηλους για να τους χωρίσουν. Κι αυτό δεν ήταν δυσάρεστο.

 

Ο Φάνης ήταν από ευκατάστατη οικογένεια όπως και η ίδια και έτσι μπόρεσαν να κάτσουν πολλά χρόνια στη Γερμανία. Χωρίς να τους ενοχλήσουν οι γονείς με επιδόσεις και πότε θα τελειώσετε επιτέλους. Κάποια στιγμή όμως βαρέθηκαν να σπουδάζουν και αποφάσισαν να γυρίσουν. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και βρίσκοντας τις παλιές γνωστές καταστάσεις και παρέες, διαπίστωσαν πως το καλύτερο που είχαν να κάνουν ήταν να παντρευτούν.

 

Αμέσως μετά την γέννηση της κόρης τους ο Φάνης εξαφανίστηκε. Το ονόμαζε αγώνα για το μέλλον τους. Δούλευε από το πρωί μέχρι το βράδυ κυριολεκτικά. Γύριζε μερικές φορές ακόμη και στις 12 τη νύχτα. Σύντομα η Σύνθια ανακάλυψε ότι ο αγώνας για το μέλλον του ήταν η αγωνία του άντρα της για όμορφες γυναίκες. Έτσι όπως δούλευε ασταμάτητα είχε γίνει σύντομα κορυφαίο στέλεχος στην εταιρία ερευνών αγοράς που δούλευε και μαζί είχαν έρθει και τα λεφτά. Συχνά πέφτοντας στο κρεββάτι γυρίζοντας το βράδυ η Σύνθια έπιανε ανεπαίσθητα μυρωδιές που δεν ήταν του Φάνη, αφού ο Φάνης, τώρα που όλο το ενδιαφέρον του ήταν η δουλειά, τις περισσότερες φορές μύριζε σαν ζώο. Και τις μυρωδιές που δεν ήταν δικές του τις έπιανε από μία περίεργη σύμπτωση τις βραδιές που ο Φάνης γύριζε αργότερα.

 

Ψυχολόγος ήταν, και το πάχος της δεν είχε φτάσει πια και στον εγκέφαλο της. Μπορούσε να κάνει αρκετούς λογικούς και πλήρως επιστημονικούς συνειρμούς και να καταλήξει στο τί πιθανόν συνέβαινε χωρίς να ρωτήσει τον άντρα της το παραμικρό. Ο Φάνης δεν είχε αδυνατίσει. Δεν πήγαινε γυμναστήριο και δεν έκανε τίποτα, τίς άλλες μέρες, για να είναι πιό εμφανίσιμος. Η ίδια ήξερε ότι όπως ήταν ο άντρας της δεν τον πρόσεχαν γυναίκες δέκα χρόνια πρίν, πόσο ομάλλον τώρα που, μέσα στ'αλλα, είχε ασπρίσει κιόλας. Δεν έχανε μαλλιά ίσα ίσα, είχε μαλί σαν χιμπατζή, όμως είχε ασπρίσει πάρα πολύ.

 

Αρα πουτάνες, κατέληξε η Σύνθια. Μόνο μ'αυτές, ύστερα από το ντούς που προφανώς έκανε εκείνες τις μέρες, θα μπορούσε να μένει πάλι αυτό το αδιόρατο άρωμα. Γιατί έβαζαν πάντα πολύ. Ενα άρωμα συχνά διαφορετικό.

 

Η ιδέα αντί να την στεναχωρήσει περιέργως πώς την ανακουφισε. Ένοιωθε τον Φάνη να φεύγει από πάνω της. Ήταν πια μια παντρεμένη γυναίκα, είχε κάνει μία κόρη, η οποία όπως φρόντιζε να μην τρώει τις καραμέλες και τα γλυκά σαν γουρούνα, όπως έκανε η μαμά της μικρή, ήταν κουκλίτσα και αγαπιόντουσαν πολύ. Είχε κάνει τον κύκλο της, κοινωνικά και είχε ξεφύγει από την μοναξιά φτιάχνοντας την δική της οικογένεια. Ο Φάνης δεν έδειχνε να την έχει ανάγκη παρα μόνο για να φροντίζει το σπίτι και τη Λητώ όμως αυτό δεν την πείραζε τελικά τόσο πολύ. Γιατί στο δρόμο που τραβούσε τώρα, δεν θα μπορούσε να περιμένει να την ικανοποιήσει ο Φάνης.

 

Η Σύνθια είχε αποφασίσει να κάνει αυτό που πάντα σκεφτόταν όμως ποτέ δεν είχε τολμήσει. Να δοκιμάσει να εντυπωσιάσει τον εαυτό της. Δεν είχε πλέον κανένα λόγο να εντυπωσιάσει τους αλλους. Γκομενους, γονείς, παρέες. Ακομη και ο σύζυγος έδειχνε πλήρως ικανοποιημένος από το ρόλο της σαν νοικοκυρούλα. Ο τρόπος που την έβλεπε όμως δεν ήταν και τόσο μεγάλο κακό τελικά. Τώρα που δεν έπρεπε να εντυπωσιάσει κανένα από όλους αυτους , γιατί κανείς δεν νοιαζόταν, έλειπαν και οι κοινωνικές επιταγές που της προξενούσαν πάντα αντίδραση και άγχος.

 

Ποιός εσκαγε άν ο Φάνης γυρνούσε με τις πουτάνες; Κανείς δεν το ήξερε. Μόνο η ίδια θα είχε πρόβλημα αν την ένοιαζε κι εκείνη. Όμως δεν την ένοιαζε. Όπως διαπίστωνε τώρα, οι φιλοδοξίες της ξαφνικά πήγαιναν πολύ πιό πάνω από το να κοντράρει τις πουτάνες του Φάνη. Μπορεί να μήν διατάρασσε ποτέ τις ισσοροπίες που είχε βρί, εν αγνοία της όπως νόμιζε, ο άντρας της. Θα διατάρασσε όμως για τα καλά τις δικές της....

 

Έτσι άρχισε τα πρωινά να πηγαίνει γυμναστήριο. Για μία γυναίκα στο 1,60 με 75 κιλα το γυμναστήριο ισοδυναμούσε με πάλη με τα λιοντάρια στο κατάμεσο Κολοσσαίο. Δεν ήταν δηλαδή μόνο η ντροπή που ένοιωθε να την σκοτώνει. Το σωματικό της χάλι, η φυσική της κατάσταση ήταν τέτοια που νόμιζε πως με την κάθε παραμικρη άσκηση θα τα τινάξει. Ο διάδρομος, οι κοιλιακοί, όλα ήταν ένας γολγοθάς ντροπής και μόχθου. Προπαντός η αεροβική όπου έκαναν όλες μαζί ήταν η φοβερότερη ψυχοσωματικη δοκιμασία. Όταν οι περισσότερες άλλες έκαναν είκοσι κοιλιακούς εκείνη εκανε με υπερπροσπάθεια τρείς. Όμως ύστερα οι κοιλιακοί γίναν τέσσερις, και ύστερα πέντε και τα χιλιόμετρα εγιναν περισσότερα όπως και τα λεπτά στο διάδρομο. Τα κιλά άρχισαν να φεύγουν. Και να ήταν μονο αυτό; Ύστερα από λίγο καιρό έτρωγε κανόνικά όσο πρίν και πάλι τα κιλά έφευγαν.

 

Τότε ήταν οι πρώτες φορές που την ένοιωσε, και ήταν οι πιό καταπληκτικές οι πιό υπέροχες οι πιο απολαυστικές από όλες. Την υπερηφάνεια, πάλι. Κάθε φορά που έκανε έναν περισσότερο κοιλιακό, κάθε φορά που πρόσθετε λίγη ταχύτητα, η ένα ακόμη λεπτό στο διάδρομο. Ένοιωθε τη λάμψη τα μάτια, τη λάμψη της νίκης. Πάνω σε ένα πεπρωμένο που ίσως είχε προδιαγράψει ο μπαμπάς της για τον οποίο ήταν πάντα η "λατρεμένη του φρατζολίτσα". Ενας ρόλος που ειχε βολέψει και το σύζυγό της τόσο πολύ. Ήταν μία μικρή νίκη κάθε μέρα σε έναν τιτάνιο αγώνα, σαν όλο το παρελθον να ήταν καθισμένο σαν ένα βουνό πάνω στην πλάτη της. Γιατί δεν ήταν τόσο εύκολο να είσαι η πιό χοντρή κοντή και αχρηστη σε ένα ολόκληρο γυμναστήριο όμως εσύ να εξακολουθείς να πηγαίνεις. Ήταν ένας άθλος. Οι αλλοι την κοίταζαν με οίκτο, με αυτο το βλεμα , "την καημένη την χοντρούλα, τί προσπαθεί να αποδειξει". Όμως εκείνη ήταν λιγότερο χοντρούλα κάθε μέρα.

 

Δεν ήταν τόσο άσχημη τελικά. Βλέποντας για πρώτη φορά στη ζωή της τα χαρακτηριστικά της να ξεπροβάλουν κάτω από το λίπος, η Σύνθια σκεφτόταν ότι ίσως να μήν ήταν καθόλου ασχημη τελικά...

Edited by Dune

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dune

300 views το ch@tUp σε πραγματικά πολυ λιγο χρονο. Ευχαριστώ τους αναγνώστες. Τώρα θα πρέπει να περιμένουμε τα αποτελεσματα του πολ για τη συνέχεια :whistling: ;)

Edited by Dune

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arachnida

Το εγχείρημα φαίνεται ενδιαφέρον, δώσε μας αν θες λίγες περισσότερες πληροφορίες Dune. Πρόκειται για ένα ολόκληρο μυθιστόρημα που θα δημοσιευτεί σε συνέχειες στο ιστολόγιό σου;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dune
Το εγχείρημα φαίνεται ενδιαφέρον, δώσε μας αν θες λίγες περισσότερες πληροφορίες Dune. Πρόκειται για ένα ολόκληρο μυθιστόρημα που θα δημοσιευτεί σε συνέχειες στο ιστολόγιό σου;

 

Ναι

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rikochet

Ψήφισα το 4. Θεωρώ αγαθό και χρήσιμο να μην είναι ανώνυμη η ψηφοφορία.

Edited by Rikochet

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dune

Γράφω αυτο το ποστ για να φανεί στο κεντρικο μπορντ.

 

Παρακαλώ για κάποια σχόλια για το μυθιστορημα μου. Τα σχόλια θέλω να ειναι ΜΟΝΟ από όσους έχουν διαβάσει και τα δέκα επεισόδια και θα επιθυμούσα να είναι εμπεριστατομένα, δηλαδη εδώ λές αυτό και θα προτιμούσα εκείνο ή τί εννοείς εκεί με το άλλο κοκ. Παρακαλώ όχι κρίσεις του στύλ ποιός είσαι απ'όλους αυτούς, τί νοιώθεις για κείνον, ή οτιδήποτε προσωπικο, αυτά σε ΡΜ.

 

Για όσους δεν διάβασαν όλα τα επεισόδια πρέπει να πώ, διαβάστε το πρώτα και μετά κρίνετε. Το Ch@tUp έιναι αρχή ολόκληρου βιβλίου που θα πάει περίπου (σύμφωνα με το σκελετό) 350 σελίδες. Οπότε, όπως γίνεται με όλα τα βιβλία, οι εισαγωγικές σελίδες περιγράφουν χαρακτήρες, μέρη περιστατικά και μερικά αρχικά σημαδιακά γεγονότα, τουτέστιν σίγουρα δεν έχουν το ενδιαφέρον της κλιμάκωσης. Δεν είναι διήγημα και είναι φυσικό πολλά κομμάτια να φαίνονται ασύνδετα μεταξύ τους. Όμως στην συνέχεια όλα συνδέονται.

 

Οι κρίσεις σας θα με βοηθήσουν ώστε να το γράψω ακόμη καλύτερα. Ευχαριστώ προκαταβολικά

Edited by Dune

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dune

Κάτι ακόμη πρός πληροφόρηση των αναγνωστών.

 

Το Ch@tUp ξεκίνησε σαν ένα συγγραφικό πείραμα. Ήθελα να δώ άν μπορούσα να γράφω ένα "Ιντερνετικό σήριαλ" δηλαδή όπως γράφονται τα σήριαλ στην τηλεόραση, έτσι κι εδώ μέ τη διαφορά ότι αντί για εικονα θα υπήρχε κείμενο. ¨Ετσι γράφτηκαν τα δέκα πρώτα επεισόδια που βλεπετε, ένα κάθε μέρα όπως θα τα έγραφαν και για ένα πραγματικό σήριαλ.

 

Στα κείμενα έκτοτε δεν έχουν προκύψει διορθώσεις, δεν έχει γίνει editing δηλαδή, αυτό θα γίνει όταν θα ασχοληθώ για να προχωρήσω ολόκληρο το βιβλίο και να το ολοκληρώσω. Μέσα σ'αυτές τις δέκα μέρες τότε έγραψα το σκελετό όμως μετά έμπλεξα με άλλο βιβλίο και τώρα, αφου εκείνο τέλειωσε, πρέπει να τελειώσω ένα άλλο, οπότε δεν έχει γίνει καμία παρέμβαση στο Ch@tUp ακόμη. Ενα χρόνο ύστερα, εδώ, βλέπω ότι άν είχα συνεχίσει τα επεισόδια τότε έτσι, κάθε μέρα, ίσως να έβγαινε κάποιο nanowrimo περίπου. Που η μορφή του θα ήταν (όπως και ειναι άλλωστε) εκ των πραγμάτων καθαρή έμπνευση της στιγμής και τελείως raw.

 

Γι'αυτό π.χ. στο πρώτο επεισόδιο υπάρχει ο ενεστώτας στην περιγραφή μιας ηρωίδας, σαν να πρόκειται για περιγραφή ξερη σηριαλ και σε άλλα σημεία σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλα λάθη. Παραβλέψτε τα και κρατείστε την ουσία της πλοκής. Καλη διασκέδαση

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..