Jump to content
Sign in to follow this  
0Nautilus0

Robert Silverberg

Recommended Posts

0Nautilus0

Νομίζω ότι αξίζει να ανοίξουμε ενα τόπικ για τον Robert Silverberg

 

Παραθέτω μια συνέντεξη του

http://www.altfactor.ath.cx/magazine/aplanet/silverberg.html

 

και μια μεταφορά από ένα άλλο τοπικ του forum για ένα βιβλίο του που διάβασα

 

>				  Μόλις τελείωσα το " Οι ευτυχισμένες Μέρες του Μέλλοντος" Ρ.Σιλβερβεργκ εκδ. Orbit -Παρά Πέντε
   
	 Το βιβλίο αφορά μια πιθανή κάθετη ανάπτυξη των ανθρώπινων κοινωνιών. Οι  αστικές μονάδες είναι πολυκατοικίες από ισχυρό σκυρόδεμα, ύψους 3-4 Km.  Κάθε όροφος είναι μια πόλη από μόνος του και το όλο συγκρότημα  περιλαμβάνει μέχρι και 880.000 ανθρώπους. Με τον τρόπο αυτό το υπόλοιπό  της Γης είναι ελεύθερο προς καλλιέργεια.
   
	Μέσα στην Ασμον  επικρατεί το μοτίβο των ανεξέλεγκτων γεννήσεων, όσο πιο πολλά παιδιά  τόσο καλύτερα. Ενώ οι σεξουαλικές σχέσεις είναι πλήρως ελεύθερες - με  την έννοια ότι εφόσον ζητήσεις κάτι από κάποιον αυτός θα στο δώσει!-  και ενθαρρύνονται. Οι ασθένειες κάθε είδους έχουν εξαλειφθεί....Βέβαια  υπάρχει ο θεσμός της οικογένειας και παντρεύονται από μικρή ηλικία,  αλλά αυτό δεν εμποδίζει στο ελάχιστο ? το «νυχτοπερπάτημα» το οποίο  θεωρείται φυσιολογικό.
   
	Τα πάντα μέσα στην Άσμον ανακυκλώνονται  - από τα απορρίμματα των ανθρώπων μέχρι τα νεκρά πτώματα- και  εκμεταλλεύονται ενεργειακά π.χ. η θερμότητα που εκπέμπουν τα σώματα  τους. Ενώ το χρήμα έχει καταργηθεί. Γενικά πρόκειται για ένα κλειστό  σύστημα το οποίο δεν επιδέχεται αλληλεπιδράσεις με το εξωτερικό  περιβάλλον, με την έννοια ότι οι κάτοικοι δεν είναι ελεύθεροι να  κυκλοφορούν έξω αλλά συνήθως δεν το θέλουν κιόλας. 
   
	Το  αντίθετο μοτίβο επικρατεί στις μικρές αγροτικές κοινωνίες, δηλ. έλεγχος  τον γεννήσεων και περιορισμένες σεξουαλικές σχέσεις.
   
	Το βιβλίο  είναι αρκετά επίκαιρο δεδομένης τις κρίσης του πετρελαίου - οικονομίας,  του υπερπληθυσμού και της καταστροφής του περιβάλλοντος. Αλλά οι  περισσότεροι που το συζήτησα αντιδράσανε αρνητικά ως προς αυτό το  πιθανό μοτίβο. Ο συγγραφέας κατά τη γνώμη μου τελειώνει το βιβλίο  σχετικά ουδέτερα και σε αφήνει σε μεγάλο μέρος να κρίνεις από μόνος  σου, αν και σε αυτό κάποιοι υποστηρίζουν ότι τελικά είναι αρνητικός.  Όπως και να έχει η συνέχεια επί του βιβλίου, περιμένω σχόλια από όσους  το έχουν διαβάσει.

 

Επίσης τελίωσα και το "Αρμενίζοντας για το βυζάντιο"

 

Το βιβλίο αναφέρεται στον πεντηκοστό αιώνα όπου οι άνθρωποι αθάνατοι πια, περνάνε την ώρα τους ταξιδεύοντας σε παρελθοντικές μυθικές πόλεις - Αλεξάνδρεια, Ρώμη, Βυζάντιο. Ένας ταξιδιώτης από τον εικοστό αιώνα βρίσκεται ανάμεσα τους για να εκφράσει τις ανησυχιές των ανθρώπων της εποχής μας, σε αντιπαραβολή με τους αθάνατους.

Ενα εξαιρετικό βιβλίο, από τα καλύτερα Ε.Φ. που έχω διαβάσει. Προλογίζει ο Μ.Πανώριος την Ελληνική έκδοση "Αλιεν"

Edited by 0Nautilus0
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

Έχει διαβάσει κανείς το «Γκιλγκαμές ο Βασιλιάς» ; Αν ναι θα με ενδιέφερε μια γνώμη γιατί έχω σκοπό να το αγοράσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
0Nautilus0

Δεν το έχω διαβάσει δυστυχώς δεν μπορώ να σου πω κάποια γνώμη

 

Ένα ακόμα βιβλιαράκι του Silverberg που τελίωσα είναι η " βίβλος των κρανίων" εκδ.Parsec Μετ.Θμάς Μαστακούρης.

Το βιβλίο αναφέρεται σε τέσσερεις φίλους, συμφοιτητές, συγκάτοικους, οι οποίοι αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν ένα ταξίδι κάπου στην έρημο της Αριζόνας προκειμένου να βρούν ένα μοναστήρι,

που προσφέρει την αιώνια ζωή στους δύο από τους τέσσερεις, εφόσον περάσουν τη δοκιμασία και μυηθούν στις τάξεις των μοναχών. Οι άλλοι δύο θα πεθάνουν. Ο ένας θυσιαζοντας τον εαυτό του προκειμένου να ζήσουν οι άλλοι, και ο δεύτερος δολοφονημένος.

 

Οι τέσσερεις χαρακτήρες θα έλεγα ότι αντιπροσωπεύουν τους βασικούς χαρακτήρες που απαρτίζουν την αμερικάνική κοινωνία: Ο Ιλάι, ένας εβραίος διανοούμενος, κλασσική περίπτωση nird, O Νεντ ομοφιλοφιλος και καλλιτέχνης-συγγραφέας, Ο Τιμοθι, το πλουσιόπαιδο που τα έχει όλα στο πιάτο και δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσει τίποτα και Ο Ολιβερ, το χωριατόπαιδο που με πολύ προσπάθεια και αγώνα κατάφερε να ανέβει κοινωνική τάξη.

 

Ο συγγραφέας δεν δίνει τίποτα πρωτότυπο όσον αφορά το κεντρικό θέμα και την πλοκή. Σε μια παρόμοια ιδέα έχει στηθεί και το "άρωμα του ονείρου" του Robbins, αλλά περισσότερο επικεντρώνεται στη σεξουαλικότητα των χαρακτήρων και πώς αυτή επηρεάζεται και επηρεάζει την αντίληψη τους για το θάνατο και τη ζωή.

 

Το τέλος του βιβλίου είναι σχετικά προβλέψιμο... και μπορώ να πώ ότι δεν με ενθουσίασε. Ίσως δεν είναι και από τα καλύτερα βιβλία του Silverberg, καθώς περιορίζεται η ταύτιση του αναγνώστη με τους πρωταγωνιστές, από τα μοτίβα που έχουν οριοθετηθεί από την αρχή.

Αυτό που ίσως σου μένει είναι η πολυμάθεια του συγγραφέα - υπάρχουν πάρα πολλές λογοτεχνικές και φιλοσοφικές παραπομπές - αναφορές, και ο συσχετισμός της σεξουαλικότητας με το χαρακτήρα του ατόμου και το πως αυτό αντιμετωπίζει το θάνατο και την ζωή του.

 

Με μια φράση ίσως φαίνεται ότι τελικά αυτοί, που αξίζει να ζήσουν αιώνια είναι

αυτοί που θα βρούν πράγματα να κάνουν και έχουν περιθώρια βελτίωσης, οι άλλοι δεν θα έχουν και κίνητρα...

 

Edited by heiron

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos
Δεν το έχω διαβάσει δυστυχώς δεν μπορώ να σου πω κάποια γνώμη

Δεν πειράζει, ευχαριστώ πάντως για την απάντηση. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Από Σίλβερμπεργκ μόνο τη Βίβλο των Κρανιων διάβασα πριν κατι μήνες και ομολογώ ότι δεν ενθουσιαστηκα.Πάντως είδα ότι ο τύπος ξέρει να γράφει και από τις περιλήψεις άλλων ιστοριών του θεωρώ ότι έχει και καλές ιδεες.Ισως να τον τιμήσω με κάποιο άλλο βιβλίο του.Σκέφτομαι το Dying Inside ή κάποιο από τα βιβλιαράκια της Ορμπιτ στα Ελληνικά.Any suggestions?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Εγώ έχω διαβάσει το ''Σαλπάροντας για το Βυζάντιο'' από εκδόσεις Alien, το οποίο δεν μου άρεσε αλλά δεν πειράζει γιατί ήταν μικρό. Γύρω στις 120 σελίδες αν θυμάμαι καλά. Έχω επίσης και τον Γκιλκαμές αλλά δεν τον έχω πιάσει ακόμη. Επίσης στα Ελληνικά υπάρχει και μία ιστορία του Silverberg που αναφέρεται στο concept του Majipoor από την σειρά Θρύλοι που έχει βγάλει ο Anubis.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Διγέλαδος

Στο περιοδικό Lightspeed μπορείτε να διαβάσετε το διήγημα του Silverberg: Travelers

 

Όλο το διήγημα είναι περισσότερο περιγραφή εξωγήινων τοπίων, πανίδας και χλωρίδας. Αν το έγραφε άλλος συγγραφέας μπορεί να μου φαινόταν βαρετό, αλλά ο συγγεκριμένος συγγραφέας σε μαγεύει με τον τρόπο γραφής. Δεν γίνονται και πολλά πράγματα, αλλά παρόλαυτα θέλω να το διαβάσω μέχρι το τέλος. Εξελιγμένες ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε ξένα τοπία.

(Νομίζω θα πηγαίνει και στον Mesmer)

Edited by Διγέλαδος

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Φαντάζομαι πως εννοείς ότι μου πηγαίνει σύμφωνα με την ιστορία που έγραψα στον τρέχοντα διαγωνισμό. Συνήθως δεν είμαι τόσο γλαφυρός, αλλά πού και πού μου βγαίνει tongue.gif

 

Για να πω την αλήθεια με κουράζει να διαβάζω αγγλικά κείμενα στον υπολογιστή. Πάντως, το διήγημα που προτείνεις δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο και θα του ρίξω μια ματιά. Αν είναι έτσι όπως τα λες τα πράγματα, σίγουρα θα μου κρατήσει το ενδιαφέρον.

 

Ευχαριστώ για την πρόταση!

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

1 χρονο μετα....

Νεκρανασταση!

Και για κατι τετοιο θα ηθελα να συζητησω.Διαβαζοντας το Η Αμαντα κι ο εξωγηινος,μετα τις 2 πρωτες ιστοριες σκεφτηκα πως ειναι μαλλον υποτιμημενος(αν και πολυ διασημος γενικα) συγγραφεας ο Σιλβερμπεργκ καθως ο,τι γραφει ειναι καλο-ακομη κι αν δεν ειναι εξαιρετικο.Ομως φτανοντας στην τριτη και τελευταια ιστορια "Γεννιομαστε με τους νεκρους" ξενερωσα.Η αρχικη ιδεα εχει ενα ενδιαφερον αλλα τελικα η ιστορια ειναι απο τις πιο βαρετες που εχω διαβασει και η καλη γραφη του συγγραφεα δεν σωζει την κατασταση.

Το εχει διαβασει κανεις να μας πει την αποψη του;Γιατι μεχρι τωρα μου φαινεται μακραν η χειροτερη ιστορια του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Τον Ρόμπερτ Σίλβερμπεργκ τον γνώρισα για πρώτη φορά το 2009 με δυο βιβλία, το "Τα χρόνια με τους εξωγήινους", ένα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον τούβλο, απ'όσο θυμάμαι τουλάχιστον, και το "Νύχτα", που ήταν ένα μεγάλο διήγημα που έγραψε ο Ασίμοφ και ο Σίλβερμπεργκ σκέφτηκε να επεκτείνει, το οποίο επίσης μου άρεσε αρκετά. Το 2010 διάβασα και το "Η βίβλος των κρανίων", που μου άφησε και αυτό καλές εντυπώσεις, αν και δεν θυμάμαι και πολλά. Έκτοτε δεν τον ξαναέπιασα, μέχρι σήμερα που διάβασα την νουβέλα "Αρμενίζοντας για το Βυζάντιο". Ό,τι δικό του έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, βρίσκεται στην βιβλιοθήκη μου, οπότε έχω ακόμα μέλλον με αυτόν.

 

Αρμενίζοντας για το Βυζάντιο

 

Πρόκειται για μια αρκετά ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη νουβέλα, μείγμα φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας. Ο Τσαρλς Φίλιπς είναι άνθρωπος του εικοστού αιώνα, που βρέθηκε ξαφνικά στον πεντηκοστό, σε μια Γη εντελώς διαφορετική από την δική του, όπου το φυσικό περιβάλλον έχει για τα καλά αλλοιωθεί και η γεωγραφία εντελώς αλλαχτεί. Μόνο πέντε πόλεις υπάρχουν ταυτόχρονα, πόλεις από διάφορες εποχές, οι οποίες δημιουργούνται με σκοπό την διασκέδαση και την ψυχαγωγία, θα έλεγε κανείς, των λιγοστών κατοίκων της Γης, και μετά από λίγο παίρνουν την θέση τους άλλες πέντε πόλεις, και πάει λέγοντας. Ο Φίλιπς είναι κάτι σαν επισκέπτης, ο οποίος συνήθισε τον περίεργο τούτο κόσμο...

 

Τραβηγμένη η κεντρική ιδέα, όμως σίγουρα όμορφη. Φυσικά δεν υπάρχει ο χρόνος και ο χώρος για εξηγήσεις και απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα, όμως μου άρεσε η όλη αίσθηση, η κοσμοπλασία, η ατμόσφαιρα και η γραφή, η οποία ήταν ωραία και ευκολοδιάβαστη. Με λίγα λόγια η νουβέλα αυτή βασίζεται περισσότερο στην πρωτοτυπία της κεντρικής ιδέας, στις περιγραφές των διάφορων τοπίων και στην ξεκούραστη γραφή, παρά στην πλοκή αυτή καθαυτή. Ο Σίλβερμπεργκ θα μπορούσε σίγουρα να επεκτείνει την νουβέλα σ'ένα μυθιστόρημα με τριπλάσιες σελίδες, για μεγαλύτερη εκβάθυνση σε χαρακτήρες και κοσμοπλασία, και με περισσότερες εξηγήσεις για σημαντικά ζητήματα της ιστορίας. Πάντως πέρασα καλά.

 

7/10

Edited by BladeRunner
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

1 χρονο μετα....

Νεκρανασταση!

Το εχει διαβασει κανεις να μας πει την αποψη του;Γιατι μεχρι τωρα μου φαινεται μακραν η χειροτερη ιστορια του.

Τοτε αυτό (σχεδόν 4 χρόνια μετά) είναι ζόμπι...

Θα πρέπει να την ξαναδιαβάσω γιά να σου πω και έχω ήδη πολύ πράγμα που περιμένει.

Να σου πω όμως ότι εχω αγοράσει τους 6 τόμους διηγημάτων του και δεν θα το είχα κάνει αν δεν μου άρεσαν.

Σίγουρα δεν είναι όλα του καλά, αλλά στο σύνολο τον έχω στους πολύ καλούς αλλά όχι στους κορυφαίους.

 Ό,τι δικό του έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, βρίσκεται στην βιβλιοθήκη μου, οπότε έχω ακόμα μέλλον με αυτόν.

Προσωπική μου γνώμη : Συνέχισε με το "Οί ευτυχισμένες μέρες τού μέλλοντος (The world inside)"

Δεν νομίζω ότι έχει κυκλοφορήσει εδώ το "Dying inside" που το θεωρώ από τα κορυφαία του.

Αντίθετα ψιλο-(έως χονδρο-)χάλια ήταν το Star of gypsies

 

Αρμενίζοντας για το Βυζάντιο

Εμένα (Επειδή δεν τα παώ καλά με το Βυζάντιο γενικώς) δεν μου άρεσε ιδιαίτερα.

Edited by Old man & SiFi

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Οι Θήβες των εκατό πυλών

 

Πέμπτη επαφή με το έργο του Ρόμπερτ Σίλβερμπεργκ και γι'ακόμη μια φορά έμεινα ευχαριστημένος, αν και όχι ενθουσιασμένος. Πρόκειται για μια μεγαλούτσικη νουβέλα επιστημονικής φαντασίας, με κεντρικό θέμα ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, στην Αίγυπτο της Δέκατης Όγδοης Δυναστείας. Σ'αυτήν την περίοδο στέλνεται ο νεαρός χρονοταξιδιώτης της Υπηρεσίας Χρόνου, Έντουαρντ Ντέιβις, με σκοπό να βρει δυο συναδέλφους του που κατά λάθος στάλθηκαν στην Αίγυπτο την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ο Ντέιβις, αφού θαυμάσει τις Θήβες, θα βρει τους δυο χρονοταξιδιώτες, έχοντας ως σκοπό να τους φέρει πίσω. Όμως πολλά πράγματα έχουν αλλάξει πάνω τους...

 

Πολύ καλογραμμένη νουβέλα, που βασίζεται περισσότερο στις εξαιρετικές περιγραφές των Θηβών της Αιγύπτου εκείνης της μακρινής, πολύ μακρινής εποχής, παρά στην πλοκή και τους χαρακτήρες. Η αλήθεια είναι ότι η κεντρική ιδέα μου φάνηκε τόσο ιντριγκαδόρικη και ενδιαφέρουσα, που θα μπορούσε κάλλιστα να αναπτυχθεί σε διπλάσιο ή και τριπλάσιο μέγεθος, έτσι ώστε να μάθουμε περισσότερα πράγματα για την Υπηρεσία Χρόνου και τους σκοπούς της και να γνωρίσουμε καλύτερα τους πρωταγωνιστές. Αλλά αυτό ισχύει για τις περισσότερες καλές νουβέλες: Πάντα θέλουμε παραπάνω. Γενικά μου άρεσε πολύ, ταξίδεψα έστω και για λίγο σ'έναν μακρινό κόσμο.

 

7.5/10

Edited by BladeRunner
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
Posted (edited)

Διάβασα την συλλογή ''Η Αμάντα και ο Εξωγήινος''. Είχα διαβάσει κάποιες λίγες ιστορίες του σε Ωρόρα και άλλες ανθολογίες. Και τον πρώτο τόμο από τους Θρύλους που επιμελήθηκε. Δικό του όμως πρώτη φορά, και είπα να ξεκινήσω με διηγήματα του. Στο ομότιτλο βλέπουμε ένα έφηβο κορίτσι που εντοπίζει καταζητούμενο εξωγήινο. Αγνοώντας τον φοβερό κίνδυνο που αντιπροσωπεύει θα τον πάρει σπίτι της οπότε και θα βάλει την πανουργία της να δουλέψει. Μικρό και κυνικό, έχει κυκλοφορήσει και σε τεύχος του περιοδικού ''Απαγορευμένος Πλανήτης''. Το ''Όταν πήγαμε να δούμε το τέλος του κόσμου'' ήταν το πιο αδύναμο και έχει να κάνει με αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος. Μαρτυρίες ανθρώπων που το παρακολούθησαν μέσω εταιρίας που ειδικεύεται στη συγκεκριμένη...ατραξιόν. Το καλύτερο για το τέλος με το ''Γεννιόμαστε με τους νεκρούς''. Σ' ένα ακαθόριστα κοντινό μέλλον οι νεκροί έχουν την δυνατότητα να συνυπάρχουν με τους ζωντανούς. Όχι τόσο σαν ζόμπι αν και φέρουν κάποια λίγα σχετικά χαρακτηριστικά, όσο σε παράλληλο πεδίο. Έχουν πάρε- δώσε με αυτούς που άφησαν πίσω, αλλά προτιμούν την νέα τάξη πραγμάτων. Τι γίνεται όμως αν οι ζώντες δεν θέλουν να την αποδεχτούν; Ως που μπορούν να φτάσουν για να ξανασμίξουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα; Το τίμημα ενδεχομένως να είναι βαρύ. 

Καλή ήταν, ωραία. Όχι κάτι το τρομερό, πέρασα όμως καλά. Θα κοιτάξω κάποια στιγμή να διαβάσω και ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά του. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..