Jump to content
constantinos

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο

Recommended Posts

synodoiporos

Αυτό που ήθελες να διαπραγματευτείς σε αυτήν την ιστορία είναι κι αυτό, κατά την γνώμη μου, που τελικά εισπράτει ο αναγνώστης.

 

Ευχαριστώ και πάλι για την απάντηση :).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blondbrained
Δεν γράφουμε για να ικανοποιήσουμε κανέναν! Ή κάνω λάθος; Εγώ πάντως ποτέ δεν το κάνω. Γράφω ακριβώς όπως θέλω εγώ και κανείς άλλος.

 

συγχώρα με καλή μου, αλλά όταν γράφουμε κάτι και μετά το διαβάζουμε γινόμαστε οι ίδιοι κοινό, γιατι΄ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟ. Είμαστε ψωνάρες βλέπεις όσοι δημιουργούμε! Κι αλοίμονο αν δεν ήμασταν! Θα έμεναν τόσα μεγάλα έργα σε τίποτα σοφίτες υγρές, να μουχλιάζουν με τον καιρό. Δεν νοείται δημιουργός που να μην είναι ψωνάρα και να μην έχει ανάγκη απο κοινό. το οτι γράφουμε οι περισσότεροι αυτό που θέλουμε, κι αυτό που έχουμε μέσα μας, δεν ακυρώνει αυτή την αρχη΄, αντίθετα την ενισχύει, γιατί ΕΙΔΙΚΑ τότε, νιώθουμε πως υπερβαίνουμε την μετριότητα, αφού όταν όλοι γράφουν με τον ίδιο τρόπο, παύουν να είναι αυθεντικοί...γίνονται μέσος όρος...ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΕΣ! Εγώ τουλάχιστον έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να με θαυμάζω όταν γράφω τα πιο αντισυμβατικά και περίεργα πράγματα!

παραδέξου το! Είσαι μία ψωνάρα! Και να είσαι περήφανη γι'αυτό! Γιατί αυτο σε κάνει ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ! Αν δεν μπορεί να δεί κανείς ό,τι έχει δημιουργηθεί, είναι σαν να μην υπάρχει! ΕΙΣΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ, κάποιος εκτός εσού...

Πές το: Ειμαι η Cassandra και είμαι καλά! :p

Πέρα απο την πλάκα....ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
constantinos
συγχώρα με καλή μου, αλλά όταν γράφουμε κάτι και μετά το διαβάζουμε γινόμαστε οι ίδιοι κοινό, γιατι΄ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟ. Είμαστε ψωνάρες βλέπεις όσοι δημιουργούμε! Κι αλοίμονο αν δεν ήμασταν! Θα έμεναν τόσα μεγάλα έργα σε τίποτα σοφίτες υγρές, να μουχλιάζουν με τον καιρό. Δεν νοείται δημιουργός που να μην είναι ψωνάρα και να μην έχει ανάγκη απο κοινό. το οτι γράφουμε οι περισσότεροι αυτό που θέλουμε, κι αυτό που έχουμε μέσα μας, δεν ακυρώνει αυτή την αρχη΄, αντίθετα την ενισχύει, γιατί ΕΙΔΙΚΑ τότε, νιώθουμε πως υπερβαίνουμε την μετριότητα, αφού όταν όλοι γράφουν με τον ίδιο τρόπο, παύουν να είναι αυθεντικοί...γίνονται μέσος όρος...ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΕΣ! Εγώ τουλάχιστον έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να με θαυμάζω όταν γράφω τα πιο αντισυμβατικά και περίεργα πράγματα!

παραδέξου το! Είσαι μία ψωνάρα! Και να είσαι περήφανη γι'αυτό! Γιατί αυτο σε κάνει ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ! Αν δεν μπορεί να δεί κανείς ό,τι έχει δημιουργηθεί, είναι σαν να μην υπάρχει! ΕΙΣΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ, κάποιος εκτός εσού...

Πές το: Ειμαι η Cassandra και είμαι καλά! :p

Πέρα απο την πλάκα....ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ! :)

 

:thmbup: :thmbup: :thmbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos
Κάπου έχουν παρεξηγηθεί τα λόγια μου και μου τη δίνει όταν γίνεται αυτό.

Ας εξηγήσω λοιπόν:

ΝΑΙ, ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΟΥ.

ΝΑΙ, ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΟΤΑΝ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΟΥ.

αλλά

ΟΧΙ, ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΩ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΟ "ΚΟΙΝΟ".

 

Γιατί είναι τόσο δύσκολο αυτό που λέω; Κι εγώ που νόμιζα ότι είναι το πιο γνωστό πράγμα του κόσμου...

 

Α, και κάτι άλλο: "Είμαι η Cassandra και είμαι... όπως νομίζω εγώ"!

;)

 

και είσαι :offtopic:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire

Εικαστικα πανεμορφο. Μου θυμισε λιγακι Βοκκακιο (Δεκαημερο) και μου αρεσε τρελα ο τροπος που παρουσιαζει το κλασικο διπολο ερωτισμου και θανατου

 

Μονο μια νομικιστικη παρατηρηση: Φαινεται πως τα παιδια-ηρωες της ιστοριας σου ειναι ανηλικα (εφηβοι κυριως). Το να τα βαζεις να επιδιδονται σε σεξουαλικες πρακτικες σε τοποθετει αμεσα ενα βημα πριν το εργο σου χαρακτηριστει πορνογραφια ανηλικων. Καπου στα ορια μεταξυ τεχνης και εγκληματος...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire
Μάνος Χατζιδάκης

 

 

Σε στιχους Νικου Γκατσου για να μην ξεχνιομαστε....

Share this post


Link to post
Share on other sites
constantinos
Εικαστικα πανεμορφο. Μου θυμισε λιγακι Βοκκακιο (Δεκαημερο) και μου αρεσε τρελα ο τροπος που παρουσιαζει το κλασικο διπολο ερωτισμου και θανατου

 

Μονο μια νομικιστικη παρατηρηση: Φαινεται πως τα παιδια-ηρωες της ιστοριας σου ειναι ανηλικα (εφηβοι κυριως). Το να τα βαζεις να επιδιδονται σε σεξουαλικες πρακτικες σε τοποθετει αμεσα ενα βημα πριν το εργο σου χαρακτηριστει πορνογραφια ανηλικων. Καπου στα ορια μεταξυ τεχνης και εγκληματος...

 

 

Που να διάβαζες κι όλη τη νουβέλα δηλαδή. Λες γι’ αυτό να μην ήθελε να το εκδώσει ο Παττάκης; :whistling: Φοβήθηκε τις νομικές ευθύνες; Πάντως το ‘χω αυτό με το σεξ και τους ανηλίκους. Αν κρίνω κι απ’ το καινούργιο βιβλίο…

 

(όχι μη φοβάστε δεν είμαι ο δράκος της γωνίας) ;)

 

 

Ελπίζω πάντως να μην καταλήξω στη στενή για προσβολή δημοσίας αιδούς και πορνογραφία ανηλίκων ή δεν ξέρω ‘γω τι άλλο. :blackcat:

 

Χαίρομαι που σου άρεσε Dark desire…

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire
Ελπίζω πάντως να μην καταλήξω στη στενή για προσβολή δημοσίας αιδούς και πορνογραφία ανηλίκων ή δεν ξέρω ‘γω τι άλλο. :blackcat:

 

Προσβολη δημοσιας αιδους αποκλειεται να σου φορτωσουν (σημειωτεον τωρα το λενε προκληση σκανδαλου με ακολαστες πραξεις)-γιατι αυτο το κανεις μονο αμα κανεις σεξ (ή αυτοικανοποιηθεις) μες στο δρομο και σε δει καμια θειτσα και σοκαριστει...

Πορνογραφια ανηλικων... Εισαι στη γκριζα ζωνη μεταξυ τεχνης και πορνογραφιας. Σε περιπτωση που στο φορτωνανε (και με επαιρνες για δικηγορο-γκουχ γκουχ!) ως βασικο υπερασπιστικο ισχυρισμο θα σου προτεινα την "ανυπαρξια σκοπου γενετησιας διεγερσης". Δηλαδη αυτα που γραφεις δεν τα γραφεις για να ερεθισεις σεξουαλικα τους αναγνωστες σου, αλλα το χρησιμοποιεις για τις αναγκες της ιστοριας, συμβολικα κλπ κλπ. Απο εκει και περα θα ηταν στη διακριτικη ευχερεια του δικαστη να κρινει αν ειναι τεχνη η πορνογραφια. (Στην τελικη αναλυση και στα βιβλια του ντε Σαντ παιζει σεξ με πιτσιρικια αλλα δεν απαγορευσε κανεις την κυκλοφορια τους!)

Παντως για να'χεις το κεφαλι σου ησυχο δοκιμασε, αν θες, να κανεις τα πιτσιρικια δεκαοχταχρονα. Και νομικα καθαρος θα εισαι και την επιθυμητη ατμοσφαιρα θα πετυχεις

 

ΥΓ: Βρε μηπως να στησω τοπικιο με νομικες συμβουλες? ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
aScannerDarkly

Αυτό το διάβασα μόνο και μόνο από τον τίτλο. Αυτό το τραγούδι με τρόμαζε πάρα πολύ όταν ήμουν μικρός (γιατί άραγε), και ακόμη δυσκολεύομαι να το ακούσω. Την ταινία πολύ απλά ξέρω ότι δε θέλω να τη δω.

 

Η ιστορία εξυπηρετεί μια χαρά το σκοπό της, και η φορτωμένη γλώσσα ταιριάζει ακριβώς στο κλία που θέλει να δημιουργήσει. Ο διάλογος είναι όντως αρκετά πομπώδης και αφύσικος, αλλά διορθώνεται έυκολα. Σε γενικές γραμμές, είναι μια ιστορία αρκετά πετυχημένη, που όμως δε θα ήθελα να ξαναδιαβάσω, αλλά αυτό έχει να κάνει μόνο με το προσωπικό μου γούστο και με το ότι τη συγκεκριμένα ατμόσφαιρα και θεματολογία τη βρίσκω αρκετά απωθητική.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Anime_Overlord

Ε; Τι; Ώπα! Τι γίνεται εδώ;

Που να σε πάρει Κωσταντίνε, με γέλασες να νομίζω ότι ήταν μια νορμάλ ιστορία. Άκου εκεί "μπορείς να το πεις κι έτσι!"

Με έπιασες απροειδοποίητα και με σόκαρες κανονικά. Μα σοβαρά, τι κάνει αυτήν η ιστορία στις Διάφορες Ιστορίες;

Πέρα από αυτό, ενδιαφέρον ανάγνωσμα και μπορώ μόνο να υποθέσω ότι τα παιδιά ήταν αυτό που γκρίνιαζε ο παπάς να προσέχουν.

Το έχουνε δηλαδή κάνει και ταινία;;;

Share this post


Link to post
Share on other sites
aScannerDarkly

 

Το έχουνε δηλαδή κάνει και ταινία;;;

Υπάρχει μια παλιά ταινία με τίτλο sweet movie με μουσική του Χατζιδάκη, όπου υπάρχει και το τραγούδι Τα Παιδιά Κάτω στον Κάμπο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Bump, γιατί το αξίζει!

 

Παπάς προσπαθεί να προσηλυτίσει μια παρέα από πολύ παράξενα παιδιά, που δεν έχουν ξανακούσει για τον Θεό.

 

Υπέροχο γράψιμο, σ' αρπάζει στην πρώτη πρόταση και δεν σ' αφήνει πριν-

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest old#2065

Μιχάλη, σε ευχαριστώ που μου σύστησες αυτό το διαμάντι.

Κωνσταντίνε σε ευχαριστώ που έγραψες αυτό το διαμάντι.

Και ενώ είμαι θαυμαστής του Ντούσαν Μακαβέγιεφ και του Μάνου Χατζιδάκη, το κείμενο με παρέπεμψε προς τον αγαπημένο μου Μπατάιγ.

Απόλαυση!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mindtwisted

Πολύ μαγευτικό - συμβολικό κείμενο.

 

Στην αρχή ήταν λίγο περίεργο, δεν καταλάβαινες που το πάει, αλλά μετά μπορούσα να δω τη συκιά, να νιώσω τη ζέστη. Παρόλο που εδώ βρέχει συνεχώς κι είναι όλα στο γκρι.

 

Είναι έτσι γραμμένο, που εμένα με ταξίδεψε. Νιώθω οτι κέρδισα κάτι, (Δεν ξέρω τι).

 

Πολύ καλό.:good:

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Τέεελειο! Η ιδέα φοβερή! Η αθωότητα/καλοσύνη/κλπ των παιδιών πνίγει τον παπά/κατεστημένο/κλπ, όχι με βία και κήρυγμα, αλλά από την πολλή ομορφιά, σαν μέσα σε ένα τσουκάλι με μέλι που βράζει. Καλά να πάθει! Κάτω ο προσηλυτισμός και η μισαλλοδοξία! Ούξου ρε! :medieval::cool2:

 

Υπέροχα γραμμένο, κάθε πρόταση. Αν και στην αρχή κλώτσησα κι εγώ λίγο με το πλήθος των παρομοιώσεων, μετά πρόσεξα πόσο ωραίες είναι. Μπράβο!

Συμφωνώ ότι υπάρχει ένα θεματάκι με τους ανήλικους και το σεξ. Ίσως να ήταν μόνο έφηβοι, θα κολλούσε καλύτερα και θα ήταν και λίγο πιο πρωτότυπο (έφηβοι=αθωότητα, παρά παιδιά=αθωότητα).

 

 

Παπάς προσπαθεί να προσηλυτίσει μια παρέα από πολύ παράξενα παιδιά, που δεν έχουν ξανακούσει για τον Θεό.

 

 

...που πάνε με πλοίο στην Πάτρα για πατσά και πατάτες πουρέ (δεν άντεξα να μην ολοκληρώσω την παρήχηση του π:lol:).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mindtwisted

Bump!:good:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Διγέλαδος

Ανάταση και Καλοκαιριάτικο, ότι πρέπει για να πάρουμε μια γεύση για τις "ζέστες" που έρχονται.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Filotechnos

Ωραία ιστορια και ωραίο τραγούδι.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Νομίζω αυτή η ιστορία το θέλει το bump της. Για τον Χατζιδάκη ρε γμτ!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

Δεν μπορω να κρίνω το κείμενο, παρά να πω αυτό που αισθάνθηκα: σε κάποιες στιγμές με γοήτευσε, σε άλλες μου άφησε μια περίεργη εντύπωση, σαν να έγραφαν δύο διαφορετικής ποιότητας δημιουργοί. Εκείνο στο οποίο θα σταθώ είναι στην κεντρική ιδέα κι εκεί είναι που υπερέχει. Γιατί ο καθένας μπορεί να την αντιληφθεί με το δικό του τρόπο. Γι άλλους ο παπάς είναι σύμβολο του κατεστημένου, οπότε η νεότητα το σβήνει. Για άλλους είναι θύμα των δαιμόνων κι εκεί δένει το δέντρο που είναι η συκιά. Για άλλους ο παπάς δεν παύει απλά παρά να είναι ένας εκπρόσωπος του ανδρικού φύλλου με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οπότε να μπαίνει ο δημιουργός στη διαδικασία να το εξηγήσει το θεωρώ λάθος. Οι λίγοι ή οι πολλοί που το διαβάζουν είναι αυτοί που θα δώσουν την ερμηνεία. Και η επιτυχία ενός έργου είναι να έχει καθένας τη δική του.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..