Jump to content

"Πράξη Ελέους"


Recommended Posts

Martin Ocelotl

Είχαν περάσει περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια από τη μέρα που η τελευταία σταγόνα πετρελαίου είχε εξορυχτεί από τα σπλάχνα της παλιάς Γης. Τα Καύσιμα, τα πλαστικά και οι πρώτες ύλες του πολιτισμού είχαν τελειώσει και μαζί τους τέλειωσε η ανάπτυξη και το μέλλον.

Εξαντλήσαμε τα πάντα, αφήνοντας πίσω μας μια ζοφερή γκρίζα μάζα από σκαμμένα και νεκρά χώματα. Προσπαθήσαμε για πολύ καιρό να φτιάξουμε τα απαραίτητα από φυτά και πλαγκτόν, μέχρι που η έρημος απλώθηκε παντού και οι ωκεανοί μολύνθηκαν και πέθαναν.

Η Γη δεν μπορούσε να μας θρέψει πια γιατί την είχαμε σκοτώσει και το πτώμα της γύριζε γύρω απ’ τον ήλιο, ζέχνοντας θάνατο και ερημιά.

 

Φύγαμε από ‘κει το 4896 και δεν θα ξαναγυρνούσαμε πια. Αυτοί οι 43.000 που έμειναν πίσω ήταν αποφασισμένοι να πεθάνουν, αν και έλεγαν ψέματα στον εαυτό τους ότι υπάρχει ελπίδα. Ότι μπορούσαμε να αναστρέψουμε το κλίμα και να αναζωογονήσουμε το ανύπαρκτο οικοσύστημα.

Δεν ήταν τίποτα άλλο από ανόητα λόγια ανθρώπων, που η απελπισία τους είχε τρελάνει. Έμειναν πίσω και φυσικά κανείς δεν ήξερε για την προμελετημένη «Πράξη Ελέους»

 

1.163 ήταν ο αριθμός όσων επιβιβάστηκαν στον στόλο. 800 Γυναίκες, 160 Άντρες και 203 Χέρμα. Αυτοί ήμασταν όλοι κι όλοι και δεν πήραμε μαζί μας τίποτα. Ούτε αναμνηστικά, ούτε αντικείμενα που μας έδεναν με το νεκρό κόσμο που αφήναμε πίσω μας. Είχαμε αποφασίσει ότι η ζωή μας θα ξεκινούσε πάλι στον Π133ΖΕΙ-Α12. Θα ήταν σα να γεννιόμασταν ξανά απ’ την αρχή, στον μοναδικό πλανήτη του γαλαξία που μπορούσε να συντηρήσει ζωή όπως την ξέραμε.

Δεκατρία έτη φωτός μακριά μας περίμενε ένας νέος υπέροχος κόσμος.

Όταν η εκτυφλωτική λάμψη έφτασε τον στόλο, το συμβάν καταγράφηκε στον πλοηγό πτήσης, τον μοναδικό μάρτυρα. Οι άνθρωποι ήμασταν ήδη σε βαθιά διαστρική νάρκη.

 

Η παλιά Γη, είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά από την Πράξη Ελέους.

Δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ ένα τόσο ισχυρό όπλο και δεν κατανοούσαμε πλήρως τις δυνάμεις που απελευθέρωσε. Η ακτινοβολία Της Πράξης Ελέους διέλυσε τα συστήματα προώθησης και όταν ξυπνήσαμε, δεκατρία χρόνια μετά, ήμασταν λίγο πέρα από την τροχιά του Κρόνου.

 

Ξέρω ότι δεν έχει απομείνει κανένας ζωντανός στα υπόλοιπα σκάφη. Οι περισσότεροι είχαν αυτοκτονήσει βγαίνοντας γυμνοί στο διαστημικό κενό. Είμαι ο τελευταίος ζωντανός άνθρωπος στο γνωστό σύμπαν και το μόνο που μου μένει να κάνω είναι να ατενίζω τα σκουπίδια και τη σκόνη που άφησε πίσω της η έκρηξη, εκεί που κάποτε ήταν το σπίτι μου.

Κλείνω τα μάτια μου τώρα και αναθεματίζω τον εαυτό μου που δεν πήρα κάτι από τη γη, οτιδήποτε, όσο μικρό κι αν ήταν, θα κρατούσε μέσα του την ανάμνηση. Έστω και μια τόση δα μικρή πετρούλα από τη γη, ασήμαντη όσο ένα σκουπίδι.

Δεν έχω τίποτα, δεν είμαι τίποτα, δεν πιστεύω σε τίποτα.

 

«Είμαι ο τελευταίος» σκέφτηκα και πέθανα εκεί, με τα μάτια κλειστά.

Ήταν μια πράξη ελέους, ίσως η μόνη που είχε αξία …

Edited by Martin_D.
Link to post
Share on other sites

Πωπω! Ωραίο ήταν αυτό. Γρήγορο και με απρόσμενο, όσο και δυσάρεστο, μαύρο φινάλε. Το τελείωμα (από το ‘’Δεν έχω τίποτα...’’ ως το τέλος) ίσως να ήθελε κάτι άλλο... κάτι που να προκαλεί μεγαλύτερη διέγερση.

ΥΓ1:Αυτό το ‘’... σκέφτηκα και πέθανα εκεί’’, δεν μου έκατσε πολύ καλά.

ΥΓ2:''Ξέρω ότι δεν έχει απομείνει κανένας ζωντανός στα υπόλοιπα σκάφη''. Κουλ.thmbup.gif

ΥΓ3:Μεγάλο όνομα έχει ο καινούριος πλανήτης.

Ωραίο φλασάκι.

Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...
Martin Ocelotl

ευχαριστώ για το σχόλιο σου dugoncult. Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά προσπάθησα να γράψω κάτι τόσο μικρό και δεν ειμαι σίγουρος οτι τα κατάφερα. Θα το επιχειρήσω ξανά σύντομα, με καλύτερα αποτελέσματα θέλω να ελπίζω.

Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...

Φίλε Martin Ocelotl, ενδιαφέρον το φλασάκι αλλά νομίζω τελείως πρόχειρο στην ιδέα.

Υπάρχουν βασικές πληροφορίες, όπως η εξάντληση των πόρων της Γης και το ταξίδι με στον άλλο πλανήτη που δεν συνάδουν με τίποτα.

Δηλαδή, με απλές επιστημονικές γνώσεις (από βιβλία εκλαϊκευμένης επιστημονικής γνώσης) δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσουμε σε σημείο να ταξιδέψουμε σε άλλο πλανήτη (έτη φωτός μακριά), αν δεν έχουμε ξεφύγει από την χρήση των "απλών" ενεργειακών πόρων, όπως ο άνθρακας και το μαζούτ.

 

Οπότε, ναι μεν έχει το ενδιαφέρον του, αλλά ούτε πρωτότυπη είναι η ιδέα του τελευταίου ανθρώπου που αναπολεί, ούτε μπορεί να στηριχτεί επιστημονικά με οποιονδήποτε τρόπο το όλο πλαίσιο.

 

Τέλος, να πώ την πικρή αλήθεια, δεν κατάλαβα την έννοια της "Πράξης Ελέους". Τί ακριβώς ήθελες να πείς;

 

 

 

Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Αυτό που μου άρεσε στην ιστορία είναι ορισμένες δυνατές φράσεις που σε βάζουν στο κλίμα, όπως για παράδειγμα: "Εξαντλήσαμε τα πάντα, αφήνοντας πίσω μας μια ζοφερή γκρίζα μάζα από σκαμμένα και νεκρά χώματα", έχει ένα λυρισμό, μια ροή που με άγγιξε.

 

Θα συμφωνήσω όμως με τον dolph, το ενεργειακό πρόβλημα δε "κολλάει" με ένα διαστρικό ταξίδι. Επίσης εάν διαθέτεις την ενέργεια για να ανατινάξεις έναν πλανήτη, τότε προφανώς δεν αντιμετωπίζεις ενεργειακό πρόβλημα.

 

Πάντως η γλώσσα του κειμένου και οι εκφράσεις σου είναι πολύ καλές.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..