Jump to content

"Η Κοκκινη Βροχή"


Recommended Posts

Martin Ocelotl

Η Κόκκινη Βροχή

 

By Martin Ocelotl

 

 

Αραβική Χερσόνησος . Σιναϊκή Έρημος

Ύψος ετήσιας βροχόπτωσης Μηδέν

Τελευταία Αναφορά Βροχής: 1.335 μ.Χ

______________________________

 

 

- Έβρεξε στη έρημο εκείνη τη μέρα· και την επόμενη και την άλλη μετά απ’ αυτή…

Ασταμάτητα, χωρίς ανάσα, χωρίς μια ανάπαυλα ησυχίας, χωρίς ούτε μια αχτίδα του

ήλιου να ξεγλιστράει από τα βαριά μελανά σύννεφα. Οι θίνες της άμμου και τα μουντά

γαλάζια βουνά στον σκοτεινό ορίζοντα χανόντουσαν πίσω από το ερυθρό πέπλο του νερού.

Ο πολυεύσπλαχνος θεός να μας βοηθήσει στο τέλος των ημερών. Το Πνεύμα το Άγιο μεθ’ υμών.

 

Ιερομόναχος επί Διακονίας της Ιεράς Κορυφής

Μωυσής

______________________________________

(Σημείωση στο Ημερολόγιο της μονής του Σινά για τοπική καταιγίδα που εξ αιτίας του ερυθρού χρώματος

της ονομάστηκε «Η πνοή του Θεού» التنفس الله)

______________________________________

22 Σεπτεμβρίου 2001. Σιναϊκή Έρημος.

 

 

Ο Γεωλόγος Γιωακείμ Μπόκζμπεργκ Ήταν προετοιμασμένος για όλα, πραγματικά για όλα.

Εκτός απ’ τη βροχή στην μέση της ερήμου.

Είχε αρχίσει ξαφνικά και δεν ήταν κανονική βροχή… σίγουρα δεν ήταν. Καμιά βροχή δεν είχε τέτοιο χρώμα, είχε ακούσει για κόκκινη αερόβια άλγη, για κόκκινη σκόνη, για ατμοσφαιρικούς ρύπους και αιωρούμενα μικροσωματίδια...

 

Μα και πάλι, δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί το δέρμα του ριγούσε όταν οι βαριές κόκκινες σταγόνες σκάγανε πάνω του· σα’ να ‘θελε να αποφύγει την επαφή. Του θύμιζε ‘κείνο το τρεμούλιασμα που κάνουν τα καπούλια των αλόγων, όταν θέλουν να διώξουν από πάνω τους μια ενοχλητική αλογόμυγα. Έτριψε τα δάχτυλά του μεταξύ τους για να αισθανθεί την υφή του υγρού που έπεφτε από τον ουρανό. Ήταν σαν εκατομμύρια μικρά σφαιρίδια κολλημένα μεταξύ τους με μια γλοιώδη βλέννα, γεμάτα αίμα πηχτό, γεμάτα λίπος και μια αχνή αποφορά πτώματος.

 

«Δεν είναι βροχή αυτό το πράμα.» Σκέφτηκε.

 

«Με τίποτα».

 

Ξεκίνησε να γυρίσει στο τζιπ που το είχε αφήσει λιγότερο από ένα μίλι μακριά. Δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί παρά μερικές γιάρδες κι ένοιωσε άρρωστος από μια ανεξήγητη ναυτία. Ήταν σκυμμένος κι έτοιμος να ξεράσει τα σωθικά του, όταν κατάλαβε ότι το έδαφος κινιόταν. Απαλά κι αδιόρατα, σαν ένα τεράστιο, αχανές ζωντανό χαλί που αρμένιζε σε μια θάλασσα ήρεμη και γαλήνια, αλλά κινιόταν.

 

«Τι στο Διάολο…» είπε και σωριάστηκε ανάσκελα στη βρεγμένη άμμο με τον εμετό να πιέζει τον οισοφάγο του.

 

Ένοιωθε τα μέλη του βαριά σαν μολύβι και τα ρούχα του ήταν μουλιασμένα με μια ζωντανή βλέννα που σερνόταν επάνω του.

 

«Έχω παραισθήσεις σίγουρα.» Σκέφτηκε.

 

«Η Βροχή είναι νερό και το νερό δεν είναι κόκκινο, πράσινο ή κίτρινο… είναι κανονικό γαμημένο νερό από τον καργιόλη τον ουρανό που θα έπρεπε να είναι μπλε και ασυννέφιαστος.» είπε στον εαυτό του. Ήθελε με τον ήχο της φωνής του και τις τραχιές λέξεις να αποδιώξει την παράνοια που τον έζωνε.

Προσπάθησε να ανασηκωθεί στους αγκώνες του, αλλά η κάθε σταγόνα που έπεφτε πάνω του, ήταν σαν να τον βύθιζε όλο και πιο μέσα στη άγρια ναυτία που τον έπνιγε. Φοβόταν να μείνει ξαπλωμένος αλλά δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, οι δυνάμεις του τον είχαν εγκαταλείψει. Σφάλισε τα μάτια του με την ελπίδα ότι τα χρώματα θα βρουν την ισορροπία τους κι ο κόσμος θα σταματήσει να γυρίζει. Έκανε μια ευχή και πήρε μια βαθιά ανάσα. Το Αίμα της βροχής μπήκε ορμητικά στα ρουθούνια του και το στόμα του, ήταν ζεστό. Κύλησε παχύρρευστο στο λαρύγγι του και η στυφή μεταλλική γεύση πλημύρισε το στόμα του.

Η βροχή εξακολούθησε να πέφτει κόκκινη και ο ουρανός από πάνω του έμοιαζε με βρωμερό, σάπιο κρέας που έσταζε γλίτσα.

 

Ο Βήχας του ξέσχισε το λαιμό, γύρισε μπρούμυτα κι έμεινε έτσι, ξαπλωμένος στο κόκκινο χαλί της άμμου να προσπαθεί να αναπνεύσει. Ένοιωθε από κάτω του τη Γή να αναδεύεται σα λασπωμένη θάλασσα κι άκουγε την βροχή να του λέει λόγια μέσα στο κεφάλι του. Λόγια που δεν ήταν δικά του, δεν τα καταλάβαινε.

 

Ναι. Ο Γιωακείμ Μπόκζμπεργκ, ήταν προετοιμασμένος πραγματικά για όλα. Εκτός απ’ την κόκκινη βροχή στην μέση της ερήμου. Ανασήκωσε το κεφάλι του κι έκανε εμετό.

________________________________________

Τον έλεγαν Εδέμ και για όσο θυμόταν τον εαυτό του ταξίδευε.

Το ατελεύτητο ταξίδι του κύκλου της ζωής στον μεγάλο σπειρωτό που ήταν η εποπτεία του. Ήξερε ότι κάτι δεν ήταν σωστό στην φόρμα επισκέψεων των σταθμών, μα δεν είχε τρόπο να παρέμβει στον προγραμματισμό. Κάποιες από τις αισθήσεις του είχαν καταστραφεί εδώ και πολύ καιρό. Άλλες υπολειτουργούσαν και άλλες είχαν εκφυλιστεί με συνέπεια να μην μπορεί να εμπιστεύεται τις αναφορές του.

Ο Εδέμ ήταν γερασμένος. Δεν έβλεπε καλά, δεν άκουγε και τώρα τελευταία δεν ήταν καν σε θέση να βρει τα υλικά για να αυτοεπισκευαστεί , να θεραπευτεί από τον αχόρταγο χρόνο που τον έτρωγε συστηματικά.

Αλλά είχε δουλειά να κάνει που τον περίμενε…

Το μοντέλο Καλλιέργειας που ακολουθούσε ο Εδέμ, ήταν περίπλοκο και εμφυτευμένο μέσα του από τη στιγμή της γέννησής του. Ίσως ο ίδιος ο Εδέμ να ήταν το πρόγραμμα καλλιέργειας… δεν μπορούσε να πει ·και μάλλον δεν είχε σημασία πια.

Ήταν εδώ τώρα και είχε δουλειά να κάνει…

 

Αυτό το ήξερε στα σίγουρα. Τρεις σπορές κάθε 666 περιστροφές του τρίτου γύρω από τον ήλιο του και μετά θα ακολουθούσε την προγραμματισμένη πορεία μέχρι το επόμενο γόνιμο πλανητικό χωράφι. Και μετά το επόμενο, και το επόμενο, μέχρι να κλείσει ο κύκλος για να τον πάρει πάλι απ’ την αρχή, αέναα.

 

Επέστρεφε σε αυτό το ίδιο ηλιακό σύστημα κάθε 4,4 εκατομμύρια χρόνια και άνοιγε τους κρουνούς τρεις φορές, σημαδεύοντας τον προκαθορισμένο στόχο. 65 εκατομμύρια χρόνια είχαν περάσει από την τελευταία σωστή βολή Ζωτογενών σε αυτό τον Πλανήτη. Τις περισσότερες φορές ήταν άστοχος ή ένοιωθε τη σπορά των ωαρίων να καίγεται στο αέριο κάλυμμα πριν αγγίξει την στείρα επιφάνεια. Η απώλεια είχε σταματήσει να τον προβληματίζει πια.

Άλλωστε είχε δουλειά να κάνει…

Τώρα βρισκόταν ακριβώς στο σημείο της πρώτης στάσης, κι έκανε τη δεύτερη μερική ρίψη που έμοιαζε να πετυχαίνει. Η μοίρα της πρώτης ήταν κακή, είχε καεί σχεδόν ολόκληρη στην ατμόσφαιρα και είχε φτάσει στο έδαφος νεκρή, όπως τόσες και τόσες άλλες πριν απ’ αυτή. Δεν έφταιγε αυτός, οι ζημιές ήταν, που τον έκαναν σχεδόν ανίκανο να διεκπεραιώνει το έργο του.

Η ζώνη προκαλλιέργειας του γερασμένου σώματός του ήταν ανοιχτή και από μέσα της ξεχύνονταν τα ωάρια που περιείχαν τα Ζωτογενή· σαν ένα πυκνό, ερυθρό νέφος σκόνης. Ο Εδέμ μπορούσε να επεκτείνει τη συνείδηση του μέσα σε αυτό σύννεφο της λανθάνουσας ζωής, αλλά δεν μπορούσε να το κατευθύνει. Το Αισθανόταν μόνο, δεν είχε τον έλεγχο του κι από τη στιγμή που τα ωάρια των Ζωτογενών σπρωχνόταν έξω από τη ζώνη προκαλλιέργειας, ήταν αυτόνομα. Ήταν το σπέρμα, το λίκνο.

Δεν είχε αυτεπίγνωση με τον τρόπο που είχαν τα προϊόντα της εξέλιξης της σποράς του ή ο Δημιουργός. Ήταν μόνος του πολύ καιρό και η συνείδηση του εαυτού του είχε εκνεφωθει στο χρόνο και τον χώρο… Ήταν πραγματικά γέρος και ο βαθύτερος σκοπός της ύπαρξής του του είχε χαθεί από τις αναμνήσεις του, αν ποτέ είχε τέτοιον.

 

Για όσο θυμόταν ο Εδέμ τον εαυτό του, ταξίδευε από χωράφι σε χωράφι κι έσπερνε τα Ζωτογενή.

Ήταν ο φορέας του λίκνου. Ίσως να ήταν μόνο αυτό.

________________________________________

Ο Γιωακείμ Μπόκζμπεργκ ήταν ζωντανός αλλά ακίνητος· ξαπλωμένος μπρούμυτα στη γη με τον φόβο να έχει παραχωρήσει τη θέση του σε μια παράξενη απάθεια. Το νερό όργωνε την πλάτη του και το δέρμα του είχε γίνει λεπτό σαν ριζόχαρτο, σχεδόν διάφανο. Κύτταρα αποκολλούνταν από πάνω του στο άγγιγμα της κόκκινης βροχής. Μικρά ρυάκια λάσπης από σάρκα και βλέννα λέρωναν τα ρούχα του κι έτρεχαν στην άμμο. Γύρω του σχηματίστηκε μια μπλάβα ζεχνή λίμνη, ένας λιπαρός βούρκος από λειωμένο ανθρώπινο σώμα… το δικό του σώμα.

 

Η κόκκινη βροχή κάλυπτε μια κυκλική περιοχή έξι τετραγωνικών μιλίων με το σώμα του Γιωακείμ να είναι σωριασμένο περίπου στη μέση της. Πιο έξω, το αίμα της βροχής ήταν αραιό και ακόμα πιο έξω, στις παρυφές της ζώνης ρίψης, έμοιαζε με κανονικό νερό, ίσως τονισμένο με μια ελάχιστη απόχρωση του ροζ.

 

Τίποτα από όλα αυτά δεν είχε ενδιαφέρον. Έστω και αν ο μισοπεθαμένος άντρας τα ήξερε, δεν θα τον ένοιαζαν. Η αίσθηση του σώματός του είχε χαθεί από τη συνείδησή του και την θέση της είχε πάρει μια θολή και ακαθόριστη εφορία. Δεν πονούσε πια, στην πραγματικότητα του άρεσε αυτό το περίεργο πράγμα που ένοιωθε. Τα όρια του, που πάντα περιορίζονταν στον χώρο που καταλάμβανε το σώμα του, τώρα τα ένοιωθε να επεκτείνονται μέσα στην άμμο και γύρω, στις ματωμένες θίνες.

Ο Γιωακείμ, γινόταν ένα με την έρημο.

«Σαν λίγο βούτυρο, απλωμένο σε μια τεράστια φέτα ψωμιού» σκέφτηκε, κι αν μπορούσε θα γέλαγε.

_________________________________________

Οι αχνοί ψίθυροι των Ζωτογενών που είχαν επιβιώσει το ταξίδι στην επιφάνεια του τρίτου πλανήτη, έφτασαν στους αισθητήρες του Εδέμ και τον υποχρέωσαν να ακούσει. Μέσα στον ακατέργαστο λευκό θόρυβο φάνηκαν μερικές συμμετρικές κορυφές κι αυτό δεν ήταν προβλεπόμενο. Ανέτρεξε στο πρωτόκολλο και ξεκίνησε την εφαρμογή των οδηγιών.

 

«Είναι κανείς εκεί ;» ρώτησε και περίμενε.

 

Η απάντηση ήταν μερικές εντονότερες κορυφές στα σήματα των Ζωτογενών.

Σκάναρε όλο το εύρος του τομέα Νοέργειας™ έμβιας συνείδησης και βρήκε μια καλύτερη περιοχή.

 

«Είναι κανείς εκεί;» ξαναρώτησε. Μια συγκροτημένη κυματοσυνάρτηση χωρίς περιεχόμενο τυχαίου παράγοντα ήταν η απάντηση. Ένα ξεκάθαρο Νοεργό™ μόρφωμα σκέψης.

 

Ο Εδέμ ξεκίνησε την αποκωδικοποίηση που προέβλεπε ο κανονισμός επικοινωνιών του.

 

«Θεέ μου.» ήταν η μετάφραση της συνάρτησης.

 

Οι αλγόριθμοι έτρεξαν στις κβαντικές συστοιχίες επεξεργασίας του Εδέμ.

 

«Θεέ μου.» απάντησε στην άγνωστη συνείδηση ακολουθώντας το πρωτόκολλο.

Φυσικά δεν είχε καμιά αντίληψη αυτής της έννοιας, μα απάντησε θεωρώντας το κάτι σαν χαιρετισμό.

 

«Πεθαίνω» είπε η συνάρτηση. Δίνοντας του τον κωδικό πρόσβασης στην βάση δεδομένων.

 

«Κι εγώ» απάντησε ο Εδέμ, όπως του επέβαλε το πρόγραμμα αποδοχής του αιτήματος.

 

Τώρα ήταν σίγουρος ότι τα Ζωτογενή είχαν συναντήσει, μια λογικά οργανωμένη συνείδηση Δημιουργού, που χρησιμοποίησε το κλειδί της πρόσβασης . Ο Εδέμ έτρεξε το πρωτόκολλο επαφής με τον Δημιουργό. Έστειλε στον νου της επικοινωνίας τον πλήρη όγκο των δεδομένων που αφορούσε το συγκεκριμένο ηλιακό σύστημα. Μπήκε σε στάση περίμενε οδηγίες από τον δημιουργό του.

________________________________________

Ο Γιωακείμ Μπόκζμπεργκ έλειωνε σε μικρούς χείμαρρους από ζωικό υλικό που γέμιζαν τη λιμνούλα γύρω του. Θα έκλεινε τα μάτια του αν είχε μάτια.

 

«Θεέ μου» Σκέφτηκε.

 

«Πεθαίνω»

 

Ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν ο εγκέφαλός του γίνει πολτός είδε την ιστορία του κόσμου. Είδε την Κόκκινη βροχή να πέφτει στη ρηχή θάλασσα και τη ζωή να ξεπηδά σα σιντριβάνι από μέσα της. Είδε τα φυτά να καλύπτουν τον πλανήτη και ζώα να αλλάζουν σχήματα και φόρμες. Είδε δεινόσαυρους να λιώνουν κάτω από την κόκκινη βροχή και τα θηλαστικά να ξεπετιούνται από τα λαγούμια τους. Είδε τον πρώτο άνθρωπο να περπατάει όρθιος και τότε πέθανε. Σαν ένας απαλός φλοίσβος στη θάλασσα της άμμου.

Ο Γιωακείμ δεν είδε την οργιαστική βλάστηση που ξεπήδησε από τα απομεινάρια του κορμιού του, δεν είδε τα χρώματα των λουλουδιών που πνίξανε την άμμο, δεν είδε τα παράξενα δέντρα που σήκωσαν τα κλαριά τους στον ουρανό, δεν είδε τη ζωή να ξεπηδάει από το θάνατό του. Και το χειρότερο από όλα… Δεν είδε την μικρή ταμπελίτσα κατασκευής πάνω στο τιτάνιο σκάφος που ονόμαζε τον εαυτό του Εδέμ...

 

Ο κήπος που γεννήθηκε από το σώμα του Γιωακείμ Μπόκζμπεργκ δεν άντεξε πολύ. Η καυτή ζέστη της ερήμου τον έκανε στεγνή σκόνη και τον σκόρπισε στον άνεμο. Το τελευταίο κύτταρο του διασκορπισμένου κορμιού του, πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου του 2001 στις δώδεκα και τριάντα το μεσημέρι.

__________________________________________

«Έχω Δουλειά να κάνω.» σκέφτηκε ο Εδέμ, ο Σπορέας της Ζωής.

 

«το πρωτόκολλο του δημιουργού, μου επιτρέπει μια επαναληπτική σε έντεκα χρόνια. Και αυτή τη φορά θα φροντίσω να πετύχω σε όλες τις ρίψεις … τρεις εστιακές, τρεις τεταρτημορίου και τρεις πλανητικές, σε τρεις ημέρες…»

 

Στις 24 Δεκεμβρίου του 2012 ο Εδέμ έβαλε σε λειτουργία το ειδικό εφεδρικό πρωτόκολλο ρίψεων… Η κόκκινη βροχή κατέκλυσε όλη την επιφάνεια του τρίτου πλανήτη. Μέχρι τότε τον έλεγαν Γη και τον κυριαρχούσαν τα θηλαστικά…

 

Αυτό έμελλε να αλλάξει…

 

Τέλος

Edited by Martin Ocelotl
Link to post
Share on other sites
Naroualis

Γενικά: Ενδιαφέρουσα ιδέα, τόσο «δημιουργική», όσο και «καταστροφική». Οι μικροαδυναμίες στο λόγο είναι λίγο πιο φανερές αυτή τη φορά.

 

 

 

Μου άρεσε: Η ιδέα και το στήσιμο της. Οι χρονικοί συμβολισμοί και φυσικά η περιγραφή του τι κάνει η βροχή στο Γιωακείμ. Το ότι η προέλευση του Εδέμ είναι ασαφής.

 

 

 

Δε μου άρεσε: Οι μικροαδυναμίες του λόγου, που όμως διορθώνονται εύκολα (πχ. τι θα πει «μπλάβα ζεχνή λίμνη»; Εννοείς «μπλαβιά που έζεχνε»; ). Το ότι η προέλευση κι ο προορισμός του Γιωακείμ -κοντολογίς τι κάνει εκεί πέρα- δεν εξηγούνται ποτέ.

 

έντιτ: άλλαξα την αυτόματη φατσούλα σε ερωτιματικό και παρένθεση...

Edited by Naroualis
Link to post
Share on other sites
Blondbrained

Τι να πρωτοπώ γι'αυτή την ιστορία τώρα...

 

Χμμμ.

Καταρχήν, είναι πολύ δουλεμένη και φροντισμένη, αυτό φαίνεται.

 

Θα διαφωνήσω με την Naroualis, ως προς την εξήγηση κάποιων πραγμάτων, τουλάχιστον της παρουσίας του Γιωακείμ στην έρημο. Εκτός του ότι δίνεις ένα στοιχείο (ότι είναι γεωλόγος), οπότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι βρίσκεται εκεί για δουλειά, είμαι -όπως είπα και σε άλλο διήγημα- κατά του να δίνουμε εξηγήσεις για τα πάντα. Είναι προσωπικό γούστο αυτό, βέβαια, αλλά γενικά μ'αρέσει να εξηγούνται μόνο όσα 'αφορούν' άμεσα την ιστορία και τον σκοπό της. Εδώ δεν μ'ενδιέφερε τι έκανε ο Γιωακείμ στην έρημο, και με κάλυψε η εξήγηση του 'γεωλόγου'.

 

Μ'άρεσε η ιδέα, αν και μου φαίνεται 'γνωστή', δηλαδή δεν της βάζω άριστα για πρωτοτυπία, αλλά σίγουρα της βάζω άριστα για τον τρόπο ανάπτυξης.

Μ'άρεσαν οι εικόνες, μ'άρεσε η ανταλλαγή 'συνειδήσεων' και η ροή πληροφοριών από τον Εδέμ στον Γιωακείμ. ΑΥτό μ'άρεσε πιο πολύ απ'όλα νομίζω :)

 

Γενικώς, ναι... για όποιον δεν το κατάλαβε, μ'άρεσε πολύ αυτή η ιστορία!

Link to post
Share on other sites

Αυτή την ιστορία τη λάτρεψα πραγματικά! Μου άρεσε πάρα πολύ το πως έδεσες και το 2012 στο τέλος όπως και η 'εναλλακτική' ερμηνεία περι προελεύσεως της ζωης στη Γη.

Φαίνεται όντως οτι τη δουλεψες καιρό μέσα σου και παρέχεις εξηγήση για κάθε τι που διαδραματίζεται στη ιστορία.

Link to post
Share on other sites
Guest Anime_Overlord

Πολλοί αγγλισμοί πρώτα από όλα, επιρρεασμένος μάλλον από την χώρα που ζεις τόσο καιρό.

Η ροή του λόγου παίζει μεταξύ σοβαρού και αστείου κάτι που το έχεις σε όσα έχω διαβάσει από εσένα.

Η ιστορία καθεαυτή δεν μου είπε τίποτα. Οι άνθρωποι σε ρόλο ανήμπορων και τυφλών να δούνε ένα διαστημόπλοιο να κάνει βιολογική "εισβολή"

Επίσης δεν κατάλαβα γιατί το διαστημόπλοιο συνέχιζε την ρίψη. Αφου είχε καταφέρει να αποδόσει αποτελέσματα από τους δεινοσαύρους κι όλας.

Edited by Anime_Overlord
Link to post
Share on other sites
Martin Ocelotl

έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι οι άνθρωποι αδυνατούν να δουν ακόμα και τους ροζ ελέφαντες που παραδοσιακά καταυλίζονται στο ψυγείο τους ...

Link to post
Share on other sites

Η γενική εντύπωση είναι πολύ θετική. Η ιστορία έχει πολύ ενδιαφέρον, λόγω της σταδιακής αποκάλυψης της επίδρασης της κόκκινης βροχής, αλλά και του ιδιαίτερου τρόπου αφήγησης, ο οποίος παρότι εμπλέκει αρκετές οπτικές γωνίες, κατορθώνει να είναι λειτουργικός, κάτι που δεν πετυχαίνει και τόσο συχνά. Βρήκα επίσης επιτυχημένη τη ποσότητα «επιστημονικής» πληροφορίας που εισάγεις η οποία δημιουργεί μια αίσθηση υψηλής τεχνολογίας, χωρίς να καταστρέφει το δράμα του γεωλόγου. Υπάρχουν κάποια θέματα σχετικά με το τι είναι ο Δημιουργός (σύμφωνα με τον Εδεμ), τι είδους επικοινωνία έχουν στη φάση με το (Θεέ μου – Πεθαίνω) και πώς επηρεάζει αυτό την σπορά. Δεν είμαι σίγουρος ότι το κατάλαβα, όπως και δεν κατάλαβα το γενικό σκοπό του Εδεμ και πώς δουλεύει η σπορά της κόκκινης βροχής. Ίσως χρειάζονται κάποιες επεξηγήσεις αλλά πολύ σύντομες, γιατί θα χαλούσαν την ατμόσφαιρα.

Η Κόκκινη Βροχή_σχόλια.doc

Link to post
Share on other sites
Πυθαρίων

Martin Ocelotl:

 

Με εξιτάρει το κοσμολογικό στοιχείο στην ε.φ. (Ναι, νομίζω την ιστορία σου κάπως ε.φ.) Άρα μου αρέσει πολύ η υπόθεση. Θεωρώ δυνατή και άρτια την γραφή και ενίοτε σχεδόν κινηματογραφική την απόδοση (με τις επιτυχημένες εναλλαγές της οπτικής, όπως σημείωσε και ο Khar). Συναρπαστικός και ο συσχετισμός με τις προφητικές ερμηνείες του ημερολογίου των Μάγιας για το 2012.

 

 

Ευχαριστώ για την ιστορία αυτή.

Edited by Πυθαρίων
Link to post
Share on other sites

Εγώ έχω την εξής απορία:

[...] Νοέργειας™

[...] Νοεργό™

[...]

Τι σημαίνει αυτό;

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Εγώ έχω την εξής απορία:

 

Τι σημαίνει αυτό;

 

Όντως. ΤΜ συνήθως σημαίνει Trade Mark. Κατοχυρωμένο όμως Trade Mark; Από σένα Martin; Που σημαίνει πως δεν επιτρέπετε να χρησιμοποιήσει άλλος; Αν ναι, πολύ πιθανό να είναι όρος που έχει γεννηθεί σε μυθιστόρημα που έχει γράψει ο ίδιος.

 

Δυνατό, πολύ καλό διήγημα.

Link to post
Share on other sites
Martin Ocelotl

Συγνώμη για την καθυστέρησή μου στο να απαντήσω, αλλά πραγματικά τρέχω σαν τρελός...

 

Ευχαριστώ πολύ όλους για τα σχόλιά σας.

Ξεκινώ απο το τέλος.

 

Ναί Ντίνο, εχεις δίκιο, το συμβολο (™) σε αυτούς τους όρους (Nοέργεια - Knowergy) είναι προϊόν δημοσίευσης σε μυθιστόρημα μου.

 

mman ισχύει η απάντηση στον Ντίνο.

 

Πυθαρίων, εγώ σε ευχαριστώ, που διέθεσες το χρόνο σου για να την διαβάσεις.

 

Khar Η πολύ εποικοδομητική κριτική σου με βοήθησε να δω πράγματα που θα διορθώσω, σε ευχαριστώ πολύ.

 

Anime Overlord. Το σχόλιό σου μου λέει οτι δεν σου άρεσε η κόκκινη βροχή, δεν μου λέει τι θα έπρεπε να κάνω για να σου αρέσει. anyway σε ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο.

 

Adicto πραγματικά χαίρομαι που σου άρεσε.

 

Ξανθεγκέφαλη Αυτοκράτειρα σε ευχαριστώ ταπεινά. Ναί κι εγώ πίστεψα ότι ο ο προσδιορισμός του επαγγέλματος του ήρωα ήταν αρκετός.

 

Naroualis Τα γλωσσικά μου προβλήματα είναι μια κόλαση μέσα στην οποία βράζω και ψήνομαι... Ευχαριστώ πολύ για τον σχολιασμό σου.

 

edit...............

NOTE:

Κατα τη διάρκεια της συγγραφής της κόκκινης βροχής, μάζεψα πολύ υλικό που δεν "χώρεσε" στην ιστορία. Δημιουργήθηκε στο μυαλό μου η ιδέα να βασιστώ σ' αυτήν για να γράψω κάτι λιγότερο τηλεγραφικό, αλλά το ίδιο γρήγορο. Πολλές από τις επισημάνσεις σας θα χρησιμοποιηθούν εκεί.

Ευχαριστώ και πάλι για τον κόπο σας να διαβάσετε και να σχολιάσετε.

Edited by Martin Ocelotl
Link to post
Share on other sites
dagoncult

Μπράβο. Πολύ ωραίο γράψιμο. Καταλήγω μετά από αρκετές σκέψεις στο εξής: Αναδύει πολύ έντονα (δεν εννοώ ξεχειλίζει από) επαγγελματισμό και κινείται ψηλά σε πρωτοτυπία, λόγο, χρήση του θέματος. Φαίνεται όντως πολύ προσεγμένη. Δεν μπορώ, παρά να πω ότι ξεχωρίζει. Η χρήση της βροχής με τη διττή φύση (καταστροφική/ζωωδότρα), είναι αναμενόμενη μεν, επιτυχημένη δε. Ο όγκος των ‘επιστημονικών πληροφοριών’ ίσως είναι μεγάλος, αλλά από την άλλη δίνει το δικό του χρώμα στο κείμενο. Μου άρεσε πολύ η συζήτηση μέσω των κυματοσυναρτήσεων (η ιδέα της απρόσωπης συνάρτησης σε συνδιασμό με αυτά που λέειthmbup.gif ), όπως και η τελική ιδέα με το 2012 (είναι 24 ή 21 Δεκεμβρίου?). Σωστό ΕΦ (κι εγώ εκεί την κατατάσσω). Μπράβο πάλι.

Link to post
Share on other sites

Δεν εχω να σχολιασω και πολλα....Η ιστορια ηταν πολυ καλη και σαν ιδεα και απο αποψη γραφης...Θα την κατετασα και εγω περισσοτερο στο σφ παρα στο φ :thmbup: ..

Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Σαν ιδέα μου άρεσε, αλλά είναι γραμένη με έναν τρόπο που με εκνεύρισε μέχρι να τελειώσω την ανάγνωση. Σίγουρα δεν το απόλαυσα, και είναι κρίμα, γιατί το θέμα του είναι καλό, (αν και όχι πρωτότυπο, αλλά δεν είμαι μανιώδης κυνηγός της πρωτοτυπίας). Είναι έξυπνο, αλλά χωρίς να με αγγίζει. Απλά έξυπνο. Δεν έχει ζωντανές σκηνές, δεν έχει ροή, δεν έχει χρώμα, όσο κι αν προσπάθησες να με πείσεις με τη βρωμερή αποσύνθεση του ανθρώπου και την περιγραφή του απειλητικού ουρανού, δεν τα κατάφερες. Δεν είμαι ειδική-φιλόλογος-λογοτέχνης-λογοκριτικός, :chinese: και πάντα με κάνει να νιώθω λίγη αμηχανία η διαδικασία του σχολιασμού, αλλά ελπίζω να σου έδωσα κάπως να καταλάβεις γιατί αυτό το διήγημα δεν μου άρεσε.

 

Σαν λίγο βούτυρο, απλωμένο σε μια τεράστια φέτα ψωμιού» σκέφτηκε, κι αν μπορούσε θα γέλαγε.

Αυτό το κομμάτι μου χτύπησε άσχημα, γιατί το να βάζει κάποιος σε ιστορίες του φράσεις πασίγνωστες από μεγάλα έργα της λογοτεχνίας, το βρίσκω πάντα άκομψο. Μερικές φορές ταιριάζει, όπως για παράδειγμα αν μοιάζουν οι δυο ιστορίες και η δική σου έχει το στοιχείο του χιούμορ πολύ δυνατό, κι έτσι μπορεί να δέσει και να δέσει πάρα πολύ καλά.Είναι δύσκολο και σπάνιο, και θέλει τεράστια προσοχή για να μη γίνει φτηνό.

Το δικό σου διήγημα όμως, δεν είναι κλασσική φαντασία, δεν έχει καμία σχέση με το γνωστό έργο απ' όπου προέρχεται η φράση, και δεν βρήκα καθόλου το στοιχείο του χιούμορ μέσα του. Οπότε, η συγκεκριμένη αναφορά μου κάθεται πολύ στραβά, ξεκάρφωτα.

 

Επαναλαμβάνω κάθε φορά ότι δεν ξέρω από επιστημονική φαντασία (και η ιστορία σου είναι ΕΦ), οπότε η γνώμη μου είναι κάτι που δεν θα έπρεπε να απασχολεί ιδιαίτερα τον συγγραφέα.

 

Link to post
Share on other sites
northerain

Στην αρχή με μπέρδεψε λίγο αλλά κάπου στη μέση πήρε μια πολύ ενδιαφέρουσα τροπή. Πρωτότυπη ιδέα και το ενώ αρχικά μου έδωσε ενα positive vibe, όταν καταλαβαίνεις τι υπονοεί το τέλος σε αφήνει με ''άσχημο'' συναίσθημα. Τεχνικά δεν είναι τέλεια, αλλά νομίζω σε περισσότερο χώρα θα δούλευε καλύτερα το πέρα-δώθε απο τον Εδεμ στον γεωλόγο.

Γενικά, μου άρεσε.

Link to post
Share on other sites

Προσπαθώντας να βρω να πω δυο λόγια για αυτό που διάβασα, την έχω διαβάσει τέσσερις φορές :dazzled:και θα σου εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ το γιατί. Αφενός δεν είμαι της εφ. Στάνταρ θα με έχεις πετύχει κάπου να το λέω, αλλά ίσως είναι και η πρώτη φορά που αισθάνθηκα την έλλειψη διαβάζοντας ιστορία μέσα στο φόρουμ.

 

Στην πρώτη ανάγνωση αισθάνθηκα πως έχω πυρποληθεί από πληροφορίες -παλαβές, φαντασμαγορικές, ξένες- και το μυαλό μου ήταν πουρές. Την άφησα γιατί αποφάσισα πως ήμουν πολύ πίτα από τις εργασίες και δε μπορούσα να δώσω βάση, ούτε καν για να καταφέρω να ξεδιαλύνω τι ήταν αυτό που μου άρεσε τόσο σε μια ιστορία που αμυδρά κατάλαβα τι παίχτηκε.

Στη δεύτερη ανάγνωση έπαθα ακριβώς τα ίδια και άρχισα να υποψιάζομαι πως μου λείπουν βασικές γνώσεις για την επιστημονική φαντασία. Σε φάση σα να προσπαθούσα να διαβάσω ένα βιβλίο προχωρημένης φυσικής χωρίς να ξέρω τον τύπο της στροφορμής και τη λειτουργία του. Έπιασα όμως δυο πράγματα παραπάνω, κατάλαβα τουλάχιστον τι ακριβώς έκανε ο Εδέμ.

Μετά διάβασα τα σχόλια κι είπα να τη διαβάσω άλλη μία μη και έφταιγαν τα ελληνικά σου. Δε νομίζω πως είναι αυτό. Πέρα από μεμονωμένες φράσεις δεν τα βρίσκω άσχημα, ίσα ίσα που θεωρώ τη γλώσσα σου μάλλον προς το πολύ καλή. Ίσως δεν αισθάνεσαι εσύ πως σε βοηθάει, μα αν δεν το έλεγες δεν πιστεύω πως θα το πρόσεχα από μόνη μου. Από τη στιγμή που μπορείς και σχηματίζεις με αυτή ολοζώντανες και πειστικότατες εικόνες, είναι μια χαρά. Τι άλλο θα έπρεπε να έχει δηλαδή?

Κάπου εκεί λοιπόν το ξαναπήρα μία, παράγραφο παράγραφο, σαν τα παιδάκια του δημοτικού "τι μας λέει εδώ?" αυτό οκ, "τι μας λέει εδώ?" το άλλο οκ κ.ο.κ Κι αυτό που μάλλον συνειδητοποίησα είναι πως είχες στο μυαλό σου κάτι πάρα πάρα πολύ μεγαλύτερο από αυτό που διάβασα. Κάτι που ενώ μπορώ να το μαντέψω πίσω από αυτά που είναι γραμμένα, δείχνει να είναι εκεί κι εσύ τουλάχιστον να το γνωρίζεις. Και παρόλο που γενικά δεν είμαι της πληροφορίας, χρειάζομαι μόνο την απολύτως απαραίτητη για να ευχαριστηθω μια ιστορία, εδώ πιστεύω πως ήθελε άλλο τόσο για να πιάσω ακριβώς τα βασικά της ευρήματα.

 

Σου ζητώ συγγνώμη για τη μάλλον άχρηστη πολυλογία, αλλά κάπως έπρεπε να καταλήξω να σου πω πως αυτό που διάβασα μου άρεσε πολύ. Σαφέστατα δε μπορώ να σου πω ότι μου άρεσε η ιστορία -αφού την τύφλα μου δεν έχω καταλάβει σχεδόν- αλλά με άγγιξαν οι εικόνες της, με συνεπήρε η μεγαλόπνοη αίσθηση του Εδέμ σε αντιδιαστολή με τη φρίκη του μικρού ανθρώπινου πλάσματος που έλιωνε, με έβαλε να σκεφτώ ο συμβολισμός του λιωσίματος σε σχέση με την αναγέννηση -που σαν έννοια ακούγεται μονάχα καλή και δε μπαίνεις ποτέ στη διαδικασία να αναρωτηθείς τι προηγήθηκε για να φτάσουμε ως εκεί.

Link to post
Share on other sites
Martin Ocelotl

Nienor

Μου δίνεις την ευκαιρία να πω δυο πράγματα (κάτι που ήθελα να κάνω απ την αρχή) αλλά κολλούσα στο οτι δεν ήθελα να επηρεάσω τις απόψεις αυτών που θα ψηφίσουν με πράγματα άλλα από αυτά που η ίδια η ιστορία περνάει στον αναγνώστη της.

 

Η Κόκκινη βροχή ειναι το τρίτο εγχείρημά μου να γράψω ιστορία για το διαγωνισμό. Το πρώτο κόπηκε εξ αιτίας μεγέθους... (5700 λέξεις) το δευτερο κόπηκε λόγο φόρμας και μεγέθους (ήταν σε πρώτο πρόσωπο...και 3900 λέξεις) και τελικά αυτό που ανέβασα και διαβάζεις ειχε μολις τέσσερις ωρες στη διάθεσή του για να γραφτεί και να χτενιστεί... αλλιώς θα έχανα το αεροπλάνο (κυριολεκτικά).

Μου φαίνεται λοιπόν, πως χρωστάω μερικές εξηγήσεις.

Η Κόκκινη βροχή είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά χωρίς να έχει κάποια κοινά αποδεκτή επιστημονική εξήγηση.

Ο Ιωακείμ είναι γεωλόγος που βρέθηκε εκεί για έρευνα του επαγγελματικού του ενδιαφέροντος.

Ο ΕΔΕΜ είναι ένα φανταστικό θεώρημα μου που θέλει να δώσει science fictional απαντήσεις σε μερικά non fictional ερωτήματα. ...

Την προέλευση της ζωής, τον αφανισμό των μεγάλων ερπετών πριν απο 65εκ.χρόνια και το Τέλος (ή την Αρχή) που υποτίθεται ότι θα φέρει το 2012... μαζί με μερικά άλλα που θα ήταν spoiler τεραστίου μεγέθους αν τα έλεγα από τώρα....

Η ηλικία του είναι σίγουρα 4.5 δις χρόνια ή πολύ παραπάνω (ή πολύ, πολύ νεότερη).

Στον "Κήπο του Εδέμ" (μυθιστορηματική απόρροια της κόκκινης βροχής που γράφω τώρα) το σκάφος ειναι μέλος της αρμάδας των Σπορέων, και κατασκευάστηκαν στο μέλλον... στάλθηκαν πίσω στον χρόνο για να σπείρουν τη ζωή απο τους δημιουργούς τους που ήταν οι άνθρωποι... Ο Εδέμ στην κόκκινη βροχή ειναι χαλασμένος... δεν μπορεί να δεί οτι η σπορά του ειναι πετυχημένη και οτι το ανθρώπινο είδος τελικά προέκυψε από τη δράση των ζωτογενών.. αυτή η δυσλειτουργία του, προκαλεί το 2012 την καταστροφή - αναγέννηση.

Όσο στο γιατί δεν τον βλέπουν οι άνθρωποι με τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα... ο Εδέμ είναι μια σκεπτόμενη αυτοβελτιούμενη και αυτεπισκευαζόμενη μηχανή.. η τεχνολογίες που βρίσκουν εφαρμογή πάνω του ξεπερνάνε όσα ξέρουμε για την ύλη και τον χρόνο, γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής γιατί... αλλά αυτά θα τα διαβάσετε όταν το τελειώσω.... Πάντως το να μην τον βλέπουμε είναι εύκολο... πολύ ευκολο.

 

θα σταματήσω εδώ γιατί ίσως οι εξηγήσεις να πάρουν μεγαλύτερο χώρο από το ίδιο το διήγημα...

ευχαριστώ για τα σχόλια και πραγματικά λυπάμαι που δεν είχα το χρόνο (ή τις ικανότητες) να φτιάξω την κόκκινη βροχή καλύτερη.

 

Ελπίζω ότι ο επερχόμενος "Κήπος του Εδέμ" θα σας ευχαριστήσει.

Link to post
Share on other sites
Ο Ιωακείμ είναι γεωλόγος που βρέθηκε εκεί για έρευνα του επαγγελματικού του ενδιαφέροντος.

Ο ΕΔΕΜ είναι ένα φανταστικό θεώρημα μου που θέλει να δώσει science fictional απαντήσεις σε μερικά non fictional ερωτήματα. ...

Την προέλευση της ζωής, τον αφανισμό των μεγάλων ερπετών πριν απο 65εκ.χρόνια και το Τέλος (ή την Αρχή) που υποτίθεται ότι θα φέρει το 2012... μαζί με μερικά άλλα που θα ήταν spoiler τεραστίου μεγέθους αν τα έλεγα από τώρα....

Αυτά τα είχα καταλάβει. Οκ, μάλλον δεν είμαι τόσο χαζή τελικά :p

 

Και αφού έχουμε καταλήξει στο ότι είμαι άσχετη, σιγά μην ντραπώ να ρωτήσω:

δεν μπορεί να δεί οτι η σπορά του ειναι πετυχημένη και οτι το ανθρώπινο είδος τελικά προέκυψε από τη δράση των ζωτογενών

Τι είναι τα ζωτογενή, για το όνομα της Μύστρα?

Link to post
Share on other sites
Martin Ocelotl

Ζωτογενή.. όρος που έσιαξα προκειμένου να περιγράψω κάτι που δεν υπάρχει πάρα στη (άρρωστη) φαντασία μου... κάτι σαν βλαστοκύτταρα που χρησιμοποιούν NanoBot - βακτηρίδια για τη μεταφορά τους... iiiiiiiiiiiihaaaaaaaa..... καουμπόικη κραυγή ....:dazzled:

Link to post
Share on other sites

'Ισως από τα πιο καλογραμμένα του διαγωνισμού, είχε μια μελαγχολική διάθεση που μου άρεσε! Όσο για το στόρι εντάξει δεν είναι και κάργα πρωτότυπο αλλά όπως έχω ξαναπεί προσωπικά δεν το θεωρώ και μεγάλο έγκλημα! Μπράβο!

Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Αντιθέτως, εγώ το βρήκα πολύ πρωτότυπο!!!

Μμμμ....

Αν και δεν είναι το καλύτερό μου οι ανατριχιαστικές περιγραφές

δεν μπορώ να μη συγχαρώ το συγγραφέα! Συγχαρητήρια λοιπόν!

 

Έχω μια ιδέα για τίτλο αντί για "Κόκκινη Βροχή".

 

Τί θα λέγατε για "Ο κήπος του Εδέμ" ?

Link to post
Share on other sites
KELAINO

 

Αυτό το κομμάτι μου χτύπησε άσχημα, γιατί το να βάζει κάποιος σε ιστορίες του φράσεις πασίγνωστες από μεγάλα έργα της λογοτεχνίας, το βρίσκω πάντα άκομψο. Μερικές φορές ταιριάζει, όπως για παράδειγμα αν μοιάζουν οι δυο ιστορίες και η δική σου έχει το στοιχείο του χιούμορ πολύ δυνατό, κι έτσι μπορεί να δέσει και να δέσει πάρα πολύ καλά.Είναι δύσκολο και σπάνιο, και θέλει τεράστια προσοχή για να μη γίνει φτηνό.

Το δικό σου διήγημα όμως, δεν είναι κλασσική φαντασία, δεν έχει καμία σχέση με το γνωστό έργο απ' όπου προέρχεται η φράση, και δεν βρήκα καθόλου το στοιχείο του χιούμορ μέσα του. Οπότε, η συγκεκριμένη αναφορά μου κάθεται πολύ στραβά, ξεκάρφωτα.

 

 

Εμένα, πάλι, με φάνηκε να κολλάει. Ήρθε κι έδωσε ένα βάθος στον ήρωα, μια ανθρώπινη διάσταση. Είναι κάποιος που διαβάζει βιβλία.

Πολύ ανθρώπινο επίσης και συνηθισμένο, σε μια ακραία κατάσταση να κολλάει ξαφνικά στο μυαλό μια φράση από βιβλίο, ταινία, τραγούδι, ή παρόμοιο..

Και κλείνει και το μάτι στον αναγνώστη, αποφεύγοντας τη λούμπα του "όπως είπε και ο Μπίλμπο..." μπρρρ, ευτυχώς.

 

Και γενικά, ωραία ιστορία. Σαφώς εφ, αλλά συνδύαζε πετυχημένα χάι τεκ με θρησκεία/μυθολογία, κι είχε και το αρχετυπικό στοιχείο μέσα (μόνος ήρωας στην έρημο, γονιμοποιός βροχή, κλπ) κι ένα ανοιχτό τέλος.

 

Τί άλλο να ζητήσει κανείς;

Link to post
Share on other sites
Martin Ocelotl

Ευχαριστώ όλους για τα σχόλιά σας. Είναι εποικοδομητικά και με βοηθούν στο να καταλάβω τα αντικειμενικά προβλήματα αυτού του διηγήματος. Ελπίζω η επόμενη προσπάθεια μου να είναι καλύτερη και ξέρω οτι η συμβολή σας σε αυτό θα είναι σημαντική.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..