Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo
- - - - -

Show, don't tell


  • Please log in to reply
78 replies to this topic

#1 mman

mman

    AA

  • Members
  • 2.857 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης
  • Currently reading:πολλά

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 11:54

Επειδή η λογοτεχνική "επίθεση" που δέχομαι τον τελευταίο καιρό είναι έντονη σχεδόν όσο και καλοπροαίρετη:rolleyes:, διευκρινίζω εδώ το προφανές και πασίγνωστο: Το ρητό "show, don't tell" δεν είναι χθεσινό και φυσικά δεν το ανακάλυψα εγώ. Σκοπός αυτού του τόπικ είναι, εκτός από το να αποποιηθώ κάθε σχετική ευθύνη:rolleyes:, να θυμίσω με την αφορμή αυτή την κατά τη γνώμη μου σημαντικότερη συγγραφική συμβουλή. Κι επειδή εγώ δεν θα μποροούσα να τα πω καλύτερα, παραθέτω μόνο δύο από τα περίπου... 1,5 δισεκατομμύριο links που βρίσκει κανείς εύκολα με ένα googlaρισμα. Νομίζω ότι όλοι όσοι γράφουν θα ωφεληθούν από ένα σχετικό ξεσκόνισμα.
  • Airbourne likes this
Εκτός του σκύλου, το βιβλίο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Εντός του σκύλου είναι πολύ σκοτεινά για να διαβάσει κανείς.
Groucho Marx

#2 DinMacXanthi

DinMacXanthi

    "Wouldst thou like to live deliciously?"

  • Members
  • 2.453 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 12:16

Don't tell me the moon is shining; show me the glint of light on broken glass.
-Anton Chekhov, χαζομπαμπάς του μοντέρνου διηγήματος
  • white_unicorn likes this

"H σκιά στο σπίτι" νέο μυθιστόρημα τρόμου από τις εκδόσεις Κέδρος. Νοέμβριος 2016


#3 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 12:45

Έχω να πω ότι:
1)ΟΥΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΟΥΧΟΥ! Καλά να πάθεις, ψείρα, τσεκουρωτή διηγημάτων! :devil2::lol:Έβγαλες όνομα!

2)Λάβετε υπόψη σας το ότι "Technology is the knack of so arranging the world that we do not experience it" (Max Frisch-μη ρωτήσετε ποιος είναι αυτός, δεν ξέρω) και "The more acute the experience, the less articulate its expression" (Harold Pinter).

Πώς θα δείξουμε την ταραχή κάποιου χαρακτήρα χωρίς να δηλώσουμε το συναίσθημα; Πρέπει, δηλαδή, σύμφωνα με την παραπάνω εντολή, να μην πούμε "θύμωσε/αναστατώθηκε/κλπ", αλλά να περιγράψουμε τις σωματικές αντιδράσεις του χαρακτήρα που ταράζεται, έτσι δεν είναι; Αλλά, αν το κάνεις πολλές φορές αυτό, θα δεις ότι η ίδια σωματική αντίδραση μπορεί να είναι ενδεικτική πολλών συναισθημάτων, πχ ο ήρωας τρέμει από φόβο/θυμό/κούραση;, δακρύζει από χαρά/λύπη/συγκίνηση/τι είδους συγκίνηση; Ελπίζω να είμαι σαφής. Και επίσης κάπου θα μας τελειώσουν όλα αυτά. Πχ για να δηλώσουμε έκπληξη όλες οι εκφράσεις που μπορώ να σκεφτώ τώρα μου φαίνονται ήδη πολυχρησιμοποιημένες και κλισέ. Πάγωσε/μαρμάρωσε/η καρδιά της σταμάτησε/το αίμα στις φλέβες της έτρεξε πιο γρήγορα κλπ. Χωρίς να υπολογίσουμε την πιθανότητα ο καθένας (συγγραφέας ή χαρακτήρας λογοτεχνίας) να δείχνει με άλλο σωματικό τρόπο το ίδιο συναίσθημα, πχ άλλος όταν φοβάται παραλύει, άλλος τρέχει να κρυφτεί, άλλος αρπάζει ό,τι βρει μπροστά του και κοπανάει αυτό που τον τρόμαξε κλπ. Καλούμαστε να εκφραστούμε σε έναν κώδικα ασαφή, ελλιπή και ακατέργαστο, χαρακτηριστικά τα οποία κάνουν κάποια διηγήματα ακατανόητα... Το πιάνεις το υπονοούμενο...

Απλώς καταθέτω τον προβληματισμό μέχρι ποιο σημείο μπορούμε να κάνουμε show χωρίς να καταφύγουμε στο tell. Μην ξεχνάτε ότι και οι μεγάλοι Όργουελ και Χάξλεϊ έχουν μπόλικο tell στα 1984 και Brave New World αντίστοιχα.
  • white_unicorn likes this
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#4 Tattoman

Tattoman

    finding happiness

  • Members
  • 765 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 13:08

Πραγματικά πολύ καλό τόπικ. Πρώτη φορά ακούω αυτήν την φράση και το ψάξημο στο google με βοήθησε πολύ. Όντως πολύ καλό αυτό που προέκηψε από το ρητό...να μεταδώσεις κάτι χωρίς να το πεις ξεκάθαρα....αλλά μια ερώτηση. Μήπως θα έμοιαζε λίγο κουραστικό αν γίνονταν συνεχώς μέσα σε ένα κείμενο? θέλω να πω...μήπως θα γέμιζε με πολλές λεπτομέριες το κείμενο? Δεν ξέρω απλά ρωτάω....

Αλλά με βοήθησε πολύ αυτό το τόπικ

Edited by Tattoman, 19 Δεκέμβριος 2010 - 13:08.

Fuck off with your sofa units and strine green stripe patterns, I say never be complete, I say stop being perfect, I say let... lets evolve, let the chips fall where they may.
Tyler durden

#5 Stanley

Stanley

    το αγόρι της διπλωτής πόρτας

  • Members
  • 1.732 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Χρήστος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 14:02

Κανείς δεν είπε ότι το έβγαλες εσύ, απλώς εσύ το προπαγανδίζειςPosted Image

Σοβαρά τώρα, είναι μερικές φορές που, επειδή είναι όμορφη και πιασάρικη έκφραση, κοτσάρεται χωρίς λόγο. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο tell της αφήγησης και το tell της εξήγησης. Αν κάτσεις να πει πώς έγινε κάτι ή τι έγινε, δεν είναι tell, αν κάτσεις να εξηγήσεις αν αυτό που έγινε είναι καλό ή κακό, ποια είναι τα βαθύτερα ψυχολογικά κίνητρα και ο ψυχισμός του ήρωα, τότε ναι, αυτο ειναι. Περισσότερα...στην ιστορία μουPosted ImagePosted Image
Ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει
ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

#6 dagoncult

dagoncult
  • Members
  • 1.202 posts
  • Gender:Male

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 14:32

Don't tell me the moon is shining; show me the glint of light on broken glass.
-Anton Chekhov, χαζομπαμπάς του μοντέρνου διηγήματος


Οκ, νομίζω πιάνω το γενικό νόημα, αλλά:
''Το φεγγάρι έλαμπε στον καθρέφτη σαν χρυσαφένιο μάτι'' - ''Χρυσαφένιες φεγγαχτίδες έλαμπαν πάνω στον καθρέφτη''
Ποια η διαφορά;
Καταλαβαίνω ότι το απλοποιώ, αλλά βασικά αναρωτιέμαι μήπως το show θέλει αποκλειστικά διάλογο και δράση. Κάτι σαν: '' Γύρισε, αντίκρισε τις χρυσαφένιες λάμψεις του φεγγαριού που έλαμπαν στον καθρέφτη, κι έπειτα είπε:''
Μ' ενδιαφέρει να ακούσω καμιά γνώμη γι' αυτό. Ίσως θα μπορούσε να με βοηθήσει να ξεχωρίζω το tell στις ιστορίες μου, γιατί μέχρι τώρα δυσκολεύομαι πολύ να το δω (ή ίσως το βλέπω αλλά δεν θέλω να το πιστέψω/χωνέψω).

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο tell της αφήγησης και το tell της εξήγησης. Αν κάτσεις να πει πώς έγινε κάτι ή τι έγινε, δεν είναι tell, αν κάτσεις να εξηγήσεις αν αυτό που έγινε είναι καλό ή κακό, ποια είναι τα βαθύτερα ψυχολογικά κίνητρα και ο ψυχισμός του ήρωα, τότε ναι, αυτο ειναι.

Ναι, συμφωνώ νομίζω, αλλά αν αυτή η εξήγηση του τι έγινε φάει 2500 λέξεις από μια ιστορία 3000 λέξεων τότε μάλλον κι αυτό tell είναι... έτσι μου φάινεται.



Υποθέτω ότι το ζουμί βρίσκεται σ' αυτήν την (πολύ σωστά/τώρα μας φώτισες) φράση του wiki:
''The objective is to find the right balance of telling versus showing, action versus summarization.''

''Drop out of life with bong in hand

Follow the smoke toward the riff filled land''

Sleep - Dopesmoker


#7 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.548 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 14:38

Βασικά αυτή την φράση τη μισώ και τη θεωρώ εντελώς λάθος. Γιατί, όπως κάθε επικίνδυνο λάθος, περιέχει μια μεγάλη αλήθεια που τη διαστρέφει ως εκεί που δεν πάει άλλο.

Ναι, όταν μπορείς να δείξεις κάτι και έχει σημασία, καλύτερα να το κάνεις. Αλλά πρέπει να ξέρεις και πότε πρέπει να πεις κάτι για να δώσεις το σωστό ρυθμό στο κείμενο.
Οπότε μπορεί άνετα να γίνει: "Don't just tell, show when it is important."
  • AlienBill likes this
Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#8 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 14:45

Εμένα, αν σε βοηθάει, dagoncult, μου είχανε πει σε σεμινάριο ότι επιτρέπεται κάπως πιο πολύ tell όταν αυτό που γράφεις είναι μεγάλο, μυθιστόρημα ή νουβέλα. Αλλά σε διήγημα καλύτερα, λέει, να έχει κυρίως δράση. Εξού και έπραξαν ο Όργουελ και ο Χάξλεϊ, υποθέτω.
Η προσωπική μου άποψη, ως αναγνώστρια, είναι ότι το tell ενοχλεί μόνο αν αυτό που λέει το κείμενο το έχει ήδη καταλάβει/θα μπορούσε να το καταλάβει και μόνος του ο αναγνώστης και, παρ'όλα αυτά, ο συγγραφέας του το τρίβει στα μούτρα λες και ο αναγνώστης είναι ηλίθιος. Κάθε άλλο tell εμένα δε θα με ενοχλούσε. Ίσως μάλιστα να με βοηθούσε να καταλάβω κιόλας το κείμενο.
Η αποθέωση του tell στο παρακάτω κείμενο:

Στὴβ Χίμ­μερ (Steve Himmer)




Ἕνα σύγχρονο διήγημα
(A Modern Short Story)



Posted ImageΝΑΣ ΙΔΙΟΤΡΟΠΟΣ, ὡ­στό­σο πι­στευ­τός, ἥ­ρω­ας πα­ρου­σι­ά­στη­κε μὲ τέ­τοι­ο τρό­πο ὥ­στε νὰ προ­σελ­κύ­σει τὴ συμ­πά­θεια καὶ τὸ ἐν­δι­α­φέ­ρον τῶν ἀ­να­γνω­στῶν. Ὁ ἥ­ρω­ας ζοῦ­σε σὲ ἕ­να κό­σμο γνώ­ρι­μο στὸ κοι­νό του, ὑ­πὸ συν­θῆ­κες ὄ­χι δι­α­φο­ρε­τι­κὲς ἀ­πὸ τὶς δι­κές τους. Ὁ ἥ­ρω­ας αὐ­τὸς ἦ­ταν ἀ­πὸ ὅ­λες τὶς ἀ­πό­ψεις ἕ­νας κα­λὸς ἄν­θρω­πος ἀλ­λὰ τὸν ἀ­πα­σχο­λοῦ­σαν οἱ ἀμ­φι­βο­λί­ες καὶ οἱ ἐ­πι­θυ­μί­ες ποὺ εἶ­ναι συ­νη­θι­σμέ­νες στὴ ζω­ὴ καὶ στὴν ἐ­πο­χή μας. Ὅ­ταν ὁ ἥ­ρω­ας αὐ­τὸς συ­νάν­τη­σε ἀ­πρό­βλε­πτες ἀλ­λὰ ὄ­χι ἀ­νυ­πέρ­βλη­τα δυ­σχε­ρεῖς κα­τα­στά­σεις μὲ τὴ μορ­φὴ μιᾶς ἀ­σή­μαν­της δι­α­τά­ρα­ξης τῆς κα­θη­με­ρι­νῆς ρου­τί­νας, ὁ­δη­γή­θη­κε στὴν ἐ­πα­νε­κτί­μη­ση μιᾶς πε­ρί­πλο­κης ἀ­πό­φα­σης ποὺ εἶ­χε πά­ρει στὸ πα­ρελ­θόν. Αὐ­τὴ ἡ ἀ­πό­φα­ση εὐ­θυ­νό­ταν σὲ με­γά­λο βαθ­μὸ γιὰ τὸ ὅ­τι ὁ ἥ­ρω­ας εἶ­χε φτά­σει στὴ θέ­ση ποὺ κα­τεῖ­χε στὴν πα­ροῦ­σα πε­ρί­ο­δο, πι­θα­νῶς μὲ τὴ μορ­φὴ ἑ­νὸς ἔ­ρω­τα ἢ μιᾶς δου­λειᾶς. Τὸ ἂν ἡ ἀ­πό­φα­ση ποὺ εἶ­χε πά­ρει στὸ πα­ρελ­θὸν ὑ­πῆρ­ξε σω­στὴ ἢ ὄ­χι πα­ρέ­με­νε ἀμ­φί­βο­λο, πα­ρό­τι ὁ ἥ­ρω­ας ἔ­νι­ω­θε κα­τὰ πο­λὺ ἱ­κα­νο­ποι­η­μέ­νος μὲ τὸ ἀ­πο­τέ­λε­σμα τῆς ἀ­πό­φα­σής του καὶ τὶς εὐ­και­ρί­ες ποὺ αὐ­τὴ δη­μι­ούρ­γη­σε. Στὸ τέ­λος, πο­λὺ λί­γα ἄλ­λα­ξαν στὴν οὐ­σι­α­στι­κὴ κα­τά­στα­ση τοῦ ἥ­ρω­α. Ὁ ἀ­να­γνώ­στης ἔ­μει­νε μὲ ἕ­να αἴ­σθη­μα θε­τι­κῆς ἂν καὶ ἀ­φη­ρη­μέ­νης ἀ­νά­πτυ­ξης καὶ ἀ­πέ­φυ­γε τὸ αἰ­ω­ρού­με­νο αἴ­σθη­μα ἀ­να­λή­θειας ποὺ συ­νο­δεύ­ει ἕ­να ὑ­περ­βο­λι­κὰ κα­νο­νι­κὸ τέ­λος στὴ μυ­θι­στο­ρι­ο­γρα­φί­α.




Tο έχω βάλει και στο Galactic Senate, όπου ο Stanley το σχολίασε με τη λέξη "Φοβερό!" and went on to write a short story full of "telling" instead of "showing"...:tongue: Θεωρία vs πράξης σημειώσατε 2...






"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#9 Nihilio

Nihilio

    Τιποτένιος

  • Global Moderators
  • 11.548 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Μιχάλης

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 14:52

O Stanley δε μετράει, είναι λέρα της Πελλοποννήσου
Posted Image

- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.

R.E. Howard - The Tower of the Elephant

#10 Eugenia Rose

Eugenia Rose

    Master Of Disaster

  • Members
  • 1.817 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Eugenia

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 14:59

O Stanley δε μετράει, είναι λέρα της Πελλοποννήσου


Τι έχει η Πελοπόννησος ???:boxing:
Posted Image

#11 Stanley

Stanley

    το αγόρι της διπλωτής πόρτας

  • Members
  • 1.732 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Χρήστος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:00

Προφανώς είχα σχολιάσει ειρωνικά τότε!

Εχει διαβάσει κανείς σας τους Βρικόλακες του Ιψεν; Θα πέθαινα να σας έβλεπα να σχολιάζετε πόσο telling είναι αυτό έργο, ειλικρινά...
Ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει
ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

#12 DinMacXanthi

DinMacXanthi

    "Wouldst thou like to live deliciously?"

  • Members
  • 2.453 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:00

Είναι συμβουλή. Δεν είναι δόγμα, δεν είναι νόμος, δεν το έχουν σκαλίσει σε καμιά πλάκα μάρμαρο. Το "εντελώς λάθος" που λες Μιχάλη, είναι... εντελώς λάθος! Προφανώς και έχει σημασία το πότε το χρησιμοποιείς.
Πολύ συχνά όμως, όταν λες κάτι στον αναγνώστη, τον βγάζεις από τη σκηνή. Του λες "ξες τι, κάτσε πίσω να σου εξηγήσω τι παίζει". Του λες πως εκείνη τη στιγμή διαβάζει (ενώ το μυαλό μας είναι φτιαγμένο, άλλων περισσότερο άλλων λιγότερο, να μπαίνει στις ιστορίες, να ξεχνάει πως κυλάνε γράμματα σε σελίδες μπροστά του). Όταν περιγράφεις κάτι, ΑΝ το κάνεις σωστά και μεθοδικά, ο αναγνώστης ξεχνιέται. Το να ξεχνιέται και να εμβαθύνει στην ανάγνωση, είναι υπέρ του διηγήματος.
Δε λέω πως το tell είναι ο διάολος. Ακόμα και σε ταινίες δουλεύει - βλέπε αφηγητής. Κι όταν ο αφηγητής είναι ξέρω γω ο Morgan Freeman, δουλεύει ακόμα καλύτερα - αλλά όπως δεν μπορείς να βλέπεις μια ταινία με έναν αφηγητή να πετάγεται συνέχεια (ΞΑΝΑ, υπάρχουν εξαιρέσεις, όπως ας πούμε κάποια film noir) έτσι δεν μπορείς να έχεις τον συγγραφέα να σου λέει τι συμβαίνει.

Επίσης, το show δεν είναι συνώνυμο της περιγραφής. "Show" είναι η φυσιολογική ροή της ιστορίας ΧΩΡΙΣ τον μπάστακα αφηγητή να πετάγεται σαν το ελατήριο για να μας εξηγήσει γιατί γίνεται ότι γίνεται.
Και δεν είναι πάντα αναγκαίο να "δείξει" ο συγγραφέας μέσω καθαρής περιγραφής. Μπορεί μέσα από τη συνέχεια μιας ιστορίας να μας πει κάτι επειδή πολύ απλά ως ανανγώστες ενώνουμε τα κομμάτια και το καταλαβαίνουμε. Για να εξηγήσω τι εννοώ, ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα: η τελευταία-τελευταία λέξη στο διήγημα "συναίνεση" του διαγωνισμού. Εκεί ο Solonor μας ΛΕΕΙ. Χρειάζεται; Μας το έχει ήδη "δείξει" μέσα από την πλοκή χωρίς περιγραφή κανενός καρδιακού ή οτιδήποτε τον πήρε τον mofo.

Edited by RObiN-HoOD, 26 Δεκέμβριος 2010 - 19:39.
updated solonor story title

  • Airbourne likes this

"H σκιά στο σπίτι" νέο μυθιστόρημα τρόμου από τις εκδόσεις Κέδρος. Νοέμβριος 2016


#13 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:26

Και ο τίτλος "Συναίνεση" δεν είναι tell; Εγώ αυτό νόμιζα ότι θα πεις.
Οκ, σε μια ταινία υπάρχει tell μόνο όταν έχουμε αφηγητή, δηλαδή μάλλον σπάνια. Αλλά σε ένα κείμενο πώς το ξεχωρίζεις; Ειδικά στο σφφ είδος, όπου μπορεί η υπόθεση να εκτυλίσσεται σε κάποιον άλλο κόσμο αντί τον γνωστό στον αναγνώστη, ισχύει αντίστοιχα και διαφορετικός κώδικας με βάση τον οποίο ερμηνεύουμε τα show στοιχεία που μας δίνει ο συγγραφέας. Πχ λέμε ότι ο τάδε ήρωας φορούσε μοβ μπλούζα, το οποίο χρώμα στον κόσμο εκείνο σημαίνει ότι ο ήρωας ανήκει σε μια ομάδα επαναστατών. Αλλά αυτό πού να το ξέρει ο αναγνώστης; Οπότε σε κάτι τέτοια δε γίνεται να αποφύγεις το tell, πρέπει να πεις "φορούσε μοβ, το χρώμα της επαναστατικής ομάδας τάδε". Οκ, αυτό είναι ακραίο παράδειγμα, αλλά και στο γνωστό κόσμο μπορεί να υπάρχουν τέτοια, σύμβολα που ο καθένας τα ερμηνεύει αλλιώς και βγάζει άλλο συμπέρασμα από εκείνο που εννοούσε ο συγγραφέας. Πχ αν μια βαμμένη θεούσα διαβάσει "ο υπάλληλος του βιντεοκλαμπ φορούσε σκουλαρίκι στη μύτη", βγάζει το συμπέρασμα ότι πρόκειται για φρικιό/σατανιστή/ξέρωγωκάτιτέτοιο. Αν το διαβάσει ο DinMacXanthi τι συμπέρασμα θα βγάλει; ;) Do you see my point?

Όσο για την Πελοπόννησο, τουλάχιστον όσοι είμαστε από εκεί ξέρουμε από καλό λάδι ορθογραφία, μεσιέ Νιχίλιο. :tongue:

Edited by RObiN-HoOD, 26 Δεκέμβριος 2010 - 19:40.
updated solonor story title

"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#14 Stanley

Stanley

    το αγόρι της διπλωτής πόρτας

  • Members
  • 1.732 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Χρήστος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:35

Και γιατί ο τίτλος του Σόλο είναι tell?Πολλά πράγματα είναι, αλλά tell δεν καταλαβαίνω γιατί.

Εγώ βλέπω ότι, όπως πολλά στη ζωή τούτη, κάτι δαιμονοποιείται και μετά...τρέχα γύρευε. Κοινώς, είπαμε στη γριά να πέσει κι αυτή ξεπωλώθηκε.

Edited by Stanley, 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:36.

Ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει
ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

#15 DinMacXanthi

DinMacXanthi

    "Wouldst thou like to live deliciously?"

  • Members
  • 2.453 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:39

Δεν χρειάζεται να πεις "φορούσε μοβ, το χρώμα της επαναστατικής ομάδας", (ούτε λέω πως απαγορεύεται, ότι θες κάνεις, το κείμενο δικό σου είναι) μπορείς πιο πριν να δείξεις το σύμβολο τους και να πεις πως είναι μοβ στην περιγραφή του. Ή μπορείς να πεις πως ο ήρωας έψαχνε "κάποιον με μοβ ζιβάγκο" μέσα στο τάδε κλαμπ. ΑΝ είναι σημαντικό, θα βρεις τρόπο να το δείξεις, χωρίς να το πεις.
Όσο για το σκουλαρίκι, ο συγγραφέας πρέπει να χρησιμοποιεί τις κατεστημένες εικόνες προς όφελος του, είτε για να τις ανατρέψει στη συνέχεια είτε όχι. Δεν είναι μόνο τι θα σου δείξει (γι'αυτό λέω το "show" δεν είναι απλά περιγραφή) είναι το πως θα σου το φέρει και γιατί σου το δείχνει. (χωρίς να σου το πει για να βγει από την υποχρέωση)

edit: ναι, το show εννοούσα, και όχι tell Κέλλυ Posted Image

Edited by DinMacXanthi, 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:50.

"H σκιά στο σπίτι" νέο μυθιστόρημα τρόμου από τις εκδόσεις Κέδρος. Νοέμβριος 2016


#16 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:48

1)Δεν χρειάζεται να πεις "φορούσε μοβ, το χρώμα της επαναστατικής ομάδας", (ούτε λέω πως απαγορεύεται, ότι θες κάνεις, το κείμενο δικό σου είναι) μπορείς πιο πριν να δείξεις το σύμβολο τους και να πεις πως είναι μοβ στην περιγραφή του. Ή μπορείς να πεις πως ο ήρωας έψαχνε "κάποιον με μοβ ζιβάγκο" μέσα στο τάδε κλαμπ. ΑΝ είναι σημαντικό, θα βρεις τρόπο να το δείξεις, χωρίς να το πεις.
2)Όσο για το σκουλαρίκι, ο συγγραφέας πρέπει να χρησιμοποιεί τις κατεστημένες εικόνες προς όφελος του, είτε για να τις ανατρέψει στη συνέχεια είτε όχι. Δεν είναι μόνο τι θα σου δείξει
3)(γι'αυτό λέω το "tell" δεν είναι απλά περιγραφή) είναι το πως θα σου το φέρει και γιατί σου το δείχνει. (χωρίς να σου το πει για να βγει από την υποχρέωση)


1)Ok, κατάλαβα, αλλά γίνεται πολύ μακρύ έτσι το κείμενο, αν πρέπει, δηλαδή, για κάθε λεπτομέρεια να προσέχεις να κάνεις show.
2)Μπορεί να σου το λέει απλώς για να κάνει την ιστορία πιο ζωντανή/πραγματική, να μην είναι σημαντικό, να μην έχει σαν στόχο να ανατρέψει κάποια κατεστημένη εικόνα. Απλώς "μπήκε στο βιντεοκλάμπ και είδε δυο νεαρούς, έναν χοντρό/ψηλό/younameit με σκουλαρίκι στη μύτη και έναν αδύνατο/κοντό/younameit με μακριά μαλλιά. "
3)(γι'αυτό λέω το "tell" δεν είναι απλά περιγραφή) Το "show" εννοείς...
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#17 DinMacXanthi

DinMacXanthi

    "Wouldst thou like to live deliciously?"

  • Members
  • 2.453 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Κωνσταντίνος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 15:54

1)Ok, κατάλαβα, αλλά γίνεται πολύ μακρύ έτσι το κείμενο, αν πρέπει, δηλαδή, για κάθε λεπτομέρεια να προσέχεις να κάνεις show.


Well, there's the bacon. Δεν χρειάζεται ΚΑΘΕ λεπτομέρεια να προσέχεις να κάνεις show. Σημαντικά πράγματα όμως είναι καλό να τα δείχνεις και να μην τα ξεπετάς απλά λέγοντας τα.
Πιο εύκολα: When in doubt, show don't tell.

"H σκιά στο σπίτι" νέο μυθιστόρημα τρόμου από τις εκδόσεις Κέδρος. Νοέμβριος 2016


#18 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 16:01

1)Ok, κατάλαβα, αλλά γίνεται πολύ μακρύ έτσι το κείμενο, αν πρέπει, δηλαδή, για κάθε λεπτομέρεια να προσέχεις να κάνεις show.


Well, there's the bacon. Δεν χρειάζεται ΚΑΘΕ λεπτομέρεια να προσέχεις να κάνεις show. Σημαντικά πράγματα όμως είναι καλό να τα δείχνεις και να μην τα ξεπετάς απλά λέγοντας τα.
Πιο εύκολα: When in doubt, show don't tell.


Οκ, σ' αυτό συμφωνούμε. Για το πού τελειώνουν τα σημαντικά και τι αποτελεί λεπτομέρεια πλακωνόμαστε σε άλλο τόπικ... :tongue:
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf

#19 Tattoman

Tattoman

    finding happiness

  • Members
  • 765 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιώργος

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 16:01

Γίνεται δηλαδή να κάνεις show όταν περιγράφεις κάποιον.? Δηλαδή. "Ήταν κοντός με ξανθά μαλλιά που έπεφταν σαν πεφκοβελόνες στο μέτωπό του. Έδειχνε ενθουσιασμένος...κ.τ.λ
Εδώ κάνω tell. Θα μπορούσα να το κάνω show σωρίς να κουράσω? Αφού τον περιγράφω, πως γίνεται να μην πω τα χαρακτιριστικά του ευθέως?

Edited by Tattoman, 19 Δεκέμβριος 2010 - 16:01.

Fuck off with your sofa units and strine green stripe patterns, I say never be complete, I say stop being perfect, I say let... lets evolve, let the chips fall where they may.
Tyler durden

#20 wordsmith

wordsmith

    άτημι κενονία

  • Members
  • 4.271 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Κέλλυ

Posted 19 Δεκέμβριος 2010 - 16:05

Γίνεται δηλαδή να κάνεις show όταν περιγράφεις κάποιον.? Δηλαδή. "Ήταν κοντός με ξανθά μαλλιά που έπεφταν σαν πεφκοβελόνες στο μέτωπό του. Έδειχνε ενθουσιασμένος...κ.τ.λ
Εδώ κάνω tell. Θα μπορούσα να το κάνω show σωρίς να κουράσω? Αφού τον περιγράφω, πως γίνεται να μην πω τα χαρακτιριστικά του ευθέως?


Όχι, δεν κατάλαβες. Εδώ κάνεις show: Λες στον αναγνώστη αυτά που θα έβλεπε αν ήταν μπροστά (κοντός, ξανθά μαλλιά κλπ). Το tell είναι το "ενθουσιασμένος": να φύγει. Πώς ήταν και έδειχνε ενθουσιασμένος; Κόκκινος στο πρόσωπο; Πλατύ χαμόγελο; Χοροπήδαγε; Αυτό εννοούμε.
"Why have I so little control? It is the case of much waste and pain in my life" Virginia Woolf




0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users