Ωραία ιστορία. Μεσαιωνική ατμόσφαιρα, μυστικά, αρρώστια, αποκάλυψη. Γράμματα, ημερολόγια, αφηγήσεις άλλων κλπ είναι πολύ του γούστου μου.
Στα συν:
Πολύ καλή γραφή, εξαιρετική προοικονομία -στη δεύτερη ανάγνωση βλέπεις και όλες τις μικρές λεπτομέρειες να σε περιμένουν στη γωνία και να σου γνέφουν πονηρά.
Στα πλην:
Μια αίσθηση ότι έπρεπε να γυρίσω τη σελίδα για να δω τη συνέχεια. Αισθάνθηκα λίγο σαν να ήταν το όλο θέμα της πείνας ένα δευτερεύον περιστατικό από το οποίο ξεκινάει η πραγματική ιστορία που έχει να κάνει με το τι θα έκανε μετά ο ήρωας.
Επίσης, καθώς ο ήρωας δεν απειλείται και δεν υποφέρει (εκτός βέβαια από το βάρος της αποκάλυψης) δυσκολεύομαι να συμπάσχω όσο θα ήθελα μαζί του.
@deadend
Quote
...τι πάει να πει «καρώ»;
Δεν ξέρω από ποιο ρήμα βγαίνει, αλλά το "να καρώ" σημαίνει να πάρω το μοναχικό σχήμα. (Το έχω συναντήσει στη βιογραφία κάποιου που εγκατέλειψε το μοναχισμό και ο πιο επίσημος όρος ήταν απεκάρη).
Παρεμπιπτόντως: Μου έκανε εντύπωση ως πολύ ωραία λέξη. Όπως θα μιλούσε ένας μορφωμένος μοναχός.
This post has been edited by Tiessa: 29 Ιανουάριος 2011 - 14:43