Jump to content
melkiades

Όλες οι γεύσεις του Φωτός - Βάσω Χρήστου

Recommended Posts

Naroualis

Καιρός ήταν.  :dwarf:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

:shock: 

  Δεν υπάρχει περίπτωση να το χάσω.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Ευχαριστώ πολύ! :)

Είναι πολύ ωραίο όταν φτάνει η στιγμή να δουν το φως όλα όσα περίμεναν υπομονετικά, μαζεμένα στα σκοτάδια των σκληρών δίσκων.

 

Να πω επίσης ότι κάτι που δεν φαίνεται στο πολύ-πολύ όμορφο εξώφυλλο είναι το όνομα της σχεδιάστριας/επιμελήτριας, που δεν είναι άλλη από την Κιάρα Καλουντζή -τη δική μας Nienor- που το φρόντισε μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια με πολλή τέχνη και πολλή αγάπη και την οποία ευχαριστώ πολύ.

 

Ελπίζω να σας μείνει και μια όμορφη επίγευση από τις ιστορίες.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Χαίρομαι τόσο πολύ να διαπιστώνω ότι εκείνοι από μας που πραγματικά το αξίζουν να αποδεικνύονται ότι δεν είναι περαστικοί κομήτες αλλά λαμπερά αστέρια που θα καίνε μόνιμα στο νεφέλωμα της λογοτεχνίας του φανταστικού. Τέσσερα βιβλία; Είναι αρκετά για να φτιάξουν αστερισμό. Μπράβο Βάσω και συνέχισε. Δεν εννοώ "συνέχισε να γράφεις", αυτό είναι δεδομένο. Εννοώ να επιδιώκεις την έκδοση. Έχεις ακόμα πολλές υπέροχες ιστορίες που πρέπει να δουν την επιφάνεια μιας σελίδας, να; μείνουν κληρονομιά σε αυτό το λογοτεχνικό είδος που κάποια μέρα θα βρει τον δρόμο του και όλοι θα τρέχουν να συντάξουν ένα βιογραφικό της Βάσως Χρήστου.

 

(Τις ίδιες ευχές απευθύνω και σε πολλούς άλλους εδώ μέσα που έχουν πληγεί από τη νάρκωση του καταραμένου αυτού τόπου.)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Επιτέλους, άνοιξε και η melkiades ένα τόπικ! :first:

Όλα αυτά είναι στο φόρουμ και/ή στο εργαστήριο; Γιατί μερικών οι τίτλοι δε μου θυμίζουν τίποτα.

Να δούμε αν αυτή τη φορά το "Όλες οι γεύσεις του φωτός" (το διήγημα) θα περάσει το τεστ κατανόησης Χατζηγιώργη :focus: . Πρέπει να αναφερθεί ότι αυτό το διήγημα δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του "9" της Ελευθεροτυπίας (στο οποίο η Βάσω είχε άλλες δύο, νομίζω, δημοσιεύσεις, το "Συνοδός επιπέδου 3" και το "Μια ωραία πεταλούδα", αν θυμάμαι καλά).

Μπράβο, ωραίος τίτλος, συγχαρητήρια και καλές πωλήσεις!

Ζήτω οι μετανυδρίτες!

Ζήτω η Σαντορίνη!

Ζήτω ο Σάμτρα!

Ζήτω η Βάσω!

ΧΑ-ΤΖΗ-ΓΙΩΡΓΗΗΗΗΗΣ! (προσκοπική κραυγή θριάμβου κατά την περίσταση)

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Αν νομίζετε ότι το εξώφυλλο είναι υπέροχο (που είναι!) περιμένετε να πιάσετε το βιβλίο στα χέρια σας. Είναι μια από τις λίγες φορές που το οπισθόφυλλο σχεδόν κλέβει την παράσταση.

Και φυσικά αυτό που τελικά επισκιάζει και τα δύο είναι το περιεχόμενο. Αναγνωστική ικανοποίηση εγγυημένη.  :good:   :mf_bookread:

 

Και επίσης (ναι, βιάζομαι να σας τα προλάβω όλα εγώ) η παρουσίαση θα γίνει στις 3 Μαΐου στο "Έναστρον", οπότε mark your calendar και περιμένετε την επίσημη πρόσκληση που θα βγει όπου να 'ναι.

 

 

Είμαι πολύ χαρούμενος! Χρειάστηκε πολύς καιρός και πολύς κόσμος, αλλά επιτέλους την πείσαμε, την πείσαμε να το βγάλει!

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μάρβιν ΑΑΠ

έι! επιτέλους! καλοτάξιδο!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Σουπερ! Καλοτάξιδο, Βάσω! :D

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Καλοτάξιδο, καλοδιάβαστο και αγαπημένο να 'ναι :friends:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Το είδα σήμερα στην Πρωτοπορία. Πολύ ωραία έκδοση και η τιμή σούπερ. Θα το τιμήσω στο άμεσο μέλλον! (και το βάζω στο τόπικ με τις Νέες κυκλοφορίες).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Το έπιασα χθες κι εγώ στα χέρια μου και, ναι, είναι πραγματικά τόσο όμορφο όσο φαίνεται. Μπρος, πίσω και (ξέρω καλά) ανάμεσα στα εξώφυλλα. 

Είναι χορταστικό σε πάχος αλλά όχι χοντρό, και η τιμή του θα ήταν άνετα value for money ακόμα κι αν το περιεχόμενο ήταν μέτριο -κάτι που απέχει πολύ απ' την πραγματικότητα.

Αναμένουμε την επίσημη πρόσκληση για την παρουσίαση της 3ης Μαΐου. :-)

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

SPOILER FREE

 

Επειδή στην παρουσίαση δεν είχα τον χρόνο να αναφερθώ αναλυτικά στα διηγήματα, η γνώμη μου με δυο κουβέντες για το καθένα:

 

Μια στάλα μελάνι

Μια σταλίτσα μελάνι αρκεί για να θολώσει τον καθρέφτη της τελειότητας της ζωής μας.

Ίσως το μόνο διήγημα του βιβλίου που με άφησε αδιάφορο. Καλογραμμένο βέβαια, αλλά υπερβολικά απλό, και η ιδέα δεν με ενθουσίασε.

 

Το Πεφταστέρι

Μητέρα καλείται να εξηγήσει στο παιδί της γιατί ένα αστέρι πέφτει.

Επίσης μέτριο. Εδώ η ιδέα είναι πιο δυνατή και το τέλος πιο φορτισμένο, αλλά με βρίσκω να διαφωνώ λίγο ιδεολογικά με το μήνυμα. Η άποψή μου είναι ότι η γνώση είναι η μαγεία, οπότε η πρώτη δεν (θα έπρεπε να) ξεθωριάζει τη δεύτερη.

 

Αρεσάνα

Εξωγήινος μελετά από κοντά τους κατοίκους της Σαντορίνης λίγο πριν την έκρηξη του ηφαιστείου της.

Συναισθηματική ιστορία, καλά κάπως τετριμμένο το θέμα και η αντιμετώπισή του. Φυσικά, όλα τα στοιχεία της καλής γραφής της Βάσως είναι παρόντα κι εδώ. Μου άρεσε το τέλος.

 

Άπολις

Σχεδιαστής πόλεων χάνεται μέσα τους, και στις πόλεις μέσα στις πόλεις.

Ωραία ιδέα! Το ίδιο το διήγημα είναι κάπως βαρύ, αλλά οι δυνατές εικόνες του αποζημιώνουν. Δυσκολεύεται πάντως να απογειωθεί στο τέλος.

 

Νεφέλη Περιφλεγής

Μάγος συλλέγει τη δύναμη της Γης για τους δικούς του ιδιοτελείς σκοπούς.

Ιστορία εξουσίας, ίσως λίγο πιο κλασική φάντασυ απ’ ό,τι θα προτιμούσα, αλλά κι εδώ έχουμε ζωντανούς χαρακτήρες και δυνατές εικόνες, ειδικά εκείνη που–

 

Η Πόλη κι ο Αστρονόμος

Νεότευκτη πόλη αντανακλά στον σχεδιασμό της το μεγαλείο τ’ ουρανού εκτός απ’ τους κομήτες.

Ξανά χάρτες σε δάπεδα –οκέυ, η συγγραφέας δεν κρύβει ένα γενικότερο θεματάκι που έχει με τους χάρτες. Μια περίεργη, σχεδόν παρανοϊκή, ιστορία με αναπάντεχο τέλος.

 

Όλες οι γεύσεις του φωτός

Φυλή που ζει από το φως προσπαθεί να αντισταθεί στη μεγακατασκευή μιας σφαίρας Ντάισον.

Το δυσκολότερο διήγημα του βιβλίου, το οποίο όμως θα καταλάβετε σίγουρα, αρκεί να διαβάζετε προσεκτικά. Επίσης, το λυρικότερο. Ποίηση, αστρονομία και μεγακατασκευές σε ένα όμορφο λογοτεχνικό πάντρεμα.

 

Γλυκόπιοτο Φως

Βουβή υφάντρα λαχταρά κάθε μέρα να έρθει η ώρα για το μυστηριώδες και κρυφό διάλειμμά της από τη δουλειά.

Το διήγημα με το παράξενο σεξ δεν έχει μόνο αυτό. Αγάπη που λιγώνει, πέρα από είδη, σωματικά και κοινωνικά προβλήματα. Επίδειξη συγγραφικής μαεστρίας στη διαχείριση της πληροφορίας.

 

Μία και μόνη λέξη

Οι θεοί της τεχνολογίας επιστρέφουν, μετά από αιώνες, μέσα από τη διαστατική πύλη και υπάρχει μία και μόνη λέξη για να τους καλωσορίσει κανείς.

Παιχνίδι με τη φιλία, τη θρησκεία, την επιστήμη, τον έρωτα. Και τους θεούς που έρχονται. Από τα πιο ώριμα διηγήματα του βιβλίου, με ήρεμη αλλά αντάξια κορύφωση.

 

Ο Χορός των Μετανυδριτών

Περίεργη μορφή ζωής, κατά την αναπαραγωγή της, προκαλεί σεξουαλικό παροξυσμό στους ανθρώπους.

Το διήγημα με τα αξέχαστα όργια είναι από τα πιο δυνατά του βιβλίου. Θεωρώ σημαντικό για μια συλλογή διηγημάτων να περιέχει ιστορίες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, και τούτη  εδώ είναι στο αντίθετο άκρο από το  «Γλυκόπιοτο Φως». Ισχυρή ιδέα, ωμές περιγραφές. Η συγγραφέας εδώ επιδεικνύει άλλου είδους κότσια. Τρομερό τέλος. Τρομερό.

 

Μετείκασμα

Έκπτωτος ημίθεος αγοράζει το παρελθόν του από αποδιοπομπαία ιέρεια που πουλάει αλήθειες.

Απλό μαγικό χάρισμα με αντίστοιχα απλό τίμημα. Με τέτοιες προϋποθέσεις, για να γίνει μια ιστορία τόσο καλή χρειάζεται υπέροχο γράψιμο. Το έχει. Και εξυψωτικό τέλος. Το έχει κι αυτό.

 

Συνάρτηση Εκτίμησης Αξίας

Διασπάστρια χρονοσυνόρων αναγκάζεται να δουλέψει και να ζήσει χωρίς τον συναισθηματικό εξισορροπητή της.

Είμαι της γνώμης ότι ένας συγγραφέας πρέπει να ξέρει να φτιάχνει «βρώμικους» χαρακτήρες, κατά προτίμηση πολύ διαφορετικούς από τον ίδιο, και να βρίζει τουλάχιστον αξιοπρεπώς. Βάσω Χρήστου, check. Βάλτε μερικές πολύ δυνατές σκηνές δράσης και μη και μία, λάθος, δύο πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες και ανακατέψτε. Έτοιμο το διαμαντάκι.

 

Χώμα και όνειρα

Πολυμορφική Νοημοσύνη, προσπαθεί να σώσει το τριμελές πλήρωμά της από την καταστροφή του πλανήτη.

Το πιο ώριμο του βιβλίου. Φυσική, γεωλογία, πληροφορική και κοινωνιολογία σε ένα καλαίσθητο λογοτεχνικό πακέτο που στάζει ανθρωπιά από κει που δεν το περιμένεις, ίσως ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας της συλλογής, που μάλιστα δεν είναι άνθρωπος και ένα τέλος μέλι και γροθιά μαζί.

 

Έχεις μόνο μια ευκαιρία

Ταπεινός υπηρέτης αναζητεί τον θησαυρό ανάμεσα σε αναρίθμητα αντικείμενα στη σκηνή μυστηριώδους περιπλανώμενου έμπορου.

Μην τα ξαναλέω, κινδυνεύω να καταντήσω γραφικός. Από τα καλύτερα διηγήματα ελληνικού φανταστικού που έχω διαβάσει, βαθιά υπόκλιση και τελεία.

 

Συνολικά, με τέσσερα φοβερά και τρομερά διηγήματα, τέσσερα εξαιρετικά, άλλα τέσσερα καλά και δύο αδιάφορα, συστήνω ανεπιφύλακτα αυτή η συλλογή σε κάθε αναγνώστη επιστημονικής φαντασίας και φάντασυ, αλλά και κάθε θιασώτη καλής λογοτεχνίας χωρίς ταμπέλες και στεγανά.

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Ευχαριστώ πολύ! :blush:

 

 

 

Εμμμ... ναι, χρειάστηκε να περάσει μιάμιση μέρα για να σκεφτώ ότι πρέπει να κάνω και κάτι άλλο εκτός από like. :bag: (Άς όψονται οι κακές συνήθειες του facebook) :))

 

 

 

Ήταν μια πολύ εμπεριστατωμένη και όντως spoiler free παρουσίαση και εν γένει συμφωνώ μαζί σου με τις κατηγορίες που έχεις τοποθετήσει τα διηγήματα.

 

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Και μια μικρή συνέντευξη στον Δημήτρη Φύσσα για την Athens Voice.

 

Το βιντεάκι είναι τραβηγμένο από το κινητό του Δημήτρη στον κήπο του σπιτιού του την Πρωτομαγιά και ανέβηκε στο site της Athens Voice την περασμένη εβδομάδα. Τον ευχαριστώ και από δω για το χρόνο του. :)

 

 

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
nquees

  Όταν η δύσκολη πραγματικότητα σε ζορίζει καθημερινά, λίγο καλό φάντασυ μπορεί να σε βοηθήσει να αποδράσεις. Σε αυτό το βιβλίο το βρήκα. Βρήκα εξαιρετικές ιστορίες ελληνικού φανταστικού.

   Οι ιστορίες - τα δεκατέσσερα διηγήματα - είναι καλοδουλεμένες και δοσμένες με μεράκι . Μέσα τους δεν θα συναντήσεις πολυκοσμία . Λίγοι ήρωες , ελάχιστες φιγούρες, που θα δώσουν στα διηγήματα την πνοή που χρειάζεται.

   Ξεχώρισα τα διηγήματα που είχαν να κάνουν με πόλεις - " Την πόλη και τον Αστρονόμο " ,που είχα ξαναδιαβάσει και στο " Τρεις ματιές τ' αλλάζουν όλα " , και το " Άπολις " ,που είναι το αγαπημένο μου αυτής της συλλογής. Επίσης θαυμάσια ήταν το " Έχεις μόνο μια ευκαιρία " και το " Χώμα και όνειρα ".

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, Νίκο. :)

Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε. Ίσως δεν είναι τυχαίο που ξεχώρισες τα διηγήματα με τις πόλεις. Είναι ένα από τα πολύ αγαπημένα μου θέματα.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Τις τελευταίες δέκα μέρες διάβασα όλα κι'όλα δυο βιβλία, συμπεριλαμβανομένης της παρούσας συλλογής διηγημάτων που τελείωσα σήμερα στην παραλία. Κάθε χρόνο με πιάνει ένα reader's block για λίγες μέρες, φέτος με βρήκε μέσα στο καλοκαίρι. Μια οι βόλτες, μια τα μπάνια και τα μπικίνι, μια η ζέστη δικαιολογούμαι νομίζω. Πάντως η πολύ ωραία συλλογή της Βάσως Χρήστου με βοήθησε πολύ να ξεπεράσω το αναγνωστικό μπλόκο και ευχαριστήθηκα φαντασία, ιδέες και γραφή.

 

Λοιπόν, το βιβλίο αποτελείται από δεκατέσσερα διηγήματα επιστημονικής φαντασίας και φάντασυ. Αυτό σημαίνει ότι σίγουρα θα ικανοποιήσει και τους λάτρεις του ενός είδους και τους λάτρεις του άλλου. Δεν θα κάτσω να αναλύσω το κάθε διήγημα ξεχωριστά, δεν νομίζω ότι χρειάζεται κιόλας. Εκτός από τα δυο πολύ μικρά διηγήματα των τριών σελίδων, που είχαν το ενδιαφέρον τους αλλά όχι τον χώρο για κάτι παραπάνω, όλα τα υπόλοιπα διηγήματα μου πρόσφεραν απλόχερα μαγικές εικόνες, ενδιαφέρουσες ιδέες και συναισθήματα. Εκτός όμως από ωραίες ιστορίες και ενδιαφέρουσες ιδέες, έχουμε και μια απίθανη γραφή, άνετη και όμορφη, με κάποιες τρομερές περιγραφές και χωρίς ιδιαίτερες ατέλειες, που θα ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς. Αν μου λέγατε να ξεχωρίσω τέσσερα διηγήματα που με ικανοποίησαν περισσότερο από τα υπόλοιπα, θα έλεγα αυτά: "Συνάρτηση Εκτίμησης Αξίας", "Αρεσάνα", "Ο Χορός των Μετανυδριτών" και "Χώμα και Όνειρα". Όσον αφορά τα δυο πιο αδύναμα, θα έλεγα τα δυο πιο μικρά της συλλογής, "Το Πεφταστέρι" και "Μια Στάλα Μελάνι".

 

Γενικά πρόκειται για μια όμορφη και εξαιρετικά καλογραμμένη συλλογή διηγημάτων, που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο την μαγεία και την επιστήμη. Οι λάτρεις του Φανταστικού δεν υπάρχει περίπτωση να μην απολαύσουν εικόνες, ιδέες και γραφή. Και αν σκέφτεστε και το τελευταίο ευρώ, η τιμή του συγκεκριμένου βιβλίου είναι ιδιαίτερα χαμηλή, αν λάβει κανείς υπόψιν τον αριθμό των σελίδων και, φυσικά, την ποιότητα των ιστοριών. Οπότε, ναι, είναι ένα βιβλίο που προτείνω χωρίς ενδοιασμούς.

 

8/10

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Ευχαριστώ πολύ, Γιώργο. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Θα προσπαθήσω να είμαι αντικειμενικός δεδομένης της συμπάθειάς μου για την fantasy και της αντιπάθειάς μου για την συγγραφέα (ή μήπως ανάποδα; τα έμπλεξα…) :) 

 

Δεν θα μπω στον κόπο να πω πόσο καλά γράφει η Βάσω Χρήστου, αυτό το ξέρουμε όλοι, θα κάνω μόνο μία διαπίστωση: Η Βάσω Χρήστου γράφει fantasy ακόμα κι όταν γράφει SF! Οι παρομοιώσεις, οι παραλληλισμοί, οι (πάντα καταπληκτικές) εικόνες που στήνει “μυρίζουν” fantasy ακόμα κι όταν περιγράφουν τεχνολογικά επιτεύγματα ή κανόνες φυσικής. Και για να σας προλάβω, αυτό ΔΕΝ το θεωρώ μειονέκτημα. Αντίθετα δουλεύει μια χαρά και δένει όχι μόνο με το υπόλοιπο κείμενο, αλλά δένει και τα διηγήματα μεταξύ τους. Τα οποία είναι όλα υψηλού επιπέδου. Ακόμα και το μη-διήγημα (Μια στάλα μελάνι) είναι μια φιλοσοφική μελέτη με μεγάλο ενδιαφέρον (όπως και το «Πεφταστέρι»). Το κορυφαίο για τα γούστα μου είναι το «Έχεις μόνο μια ευκαιρία» (Ναι, fantasy!). Για τα υπόλοιπα θα χρειαστεί μια δεύτερη ανάγνωση για να ξεχωρίσω τα περισσότερο καλά από τα ακόμα περισσότερο καλά. Oπότε ας πω απλά ότι είναι όλα πολύ καλά για τα γούστα μου ανεξάρτητα αν είναι fantasy ή SF.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
giorgos lagonas

Αντιγράφοντας από το blog μου, diethnis kamariera

 

Το φως δεν έχει γεύσεις, θα σκεφτείς. Σωστά. Ούτε όμως η αξία των ανθρώπων υπολογίζεται με συναρτήσεις. Ούτε τα όργια ξεκινούν με μόλις δυο στάλες νερό πάνω σε πέτρα. Ούτε τα χρώματα που βλέπουμε προδίδουν την αλήθεια, ούτε ο πηλός ονειρεύεται το μέλλον του, ούτε οι πόλεις χτίζονται η μια μέσα στην άλλη. 

 

Αν δεν ποθείς να νιώσεις, να σκεφτείς και να ονειρευτείς, άφησε τούτο εδώ το περίεργο βιβλίο πίσω στο ράφι του. Αλλιώς ρίξου μέσα του και ζήσε δέκα τέσσερις ζωές σε μία. 

 

Μόλις προχτές έγραφα για ένα καινούριο σπουδαίο βιβλίο της Ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού (την "Άβυσσο πίσω απ' την Πόρτα" του Περικλή Μποζινάκη) και τώρα θα σας παρουσιάσω άλλο ένα. Η Βάσω Χρήστου γράφει επιστημονική φαντασία και φάνταζυ. Έχει κερδίσει πολλά λογοτεχνικά βραβεία και η δουλειά της έχει εμφανιστεί σε περιοδικά, φανζίν αλλά και στο φόρουμ της Ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού, sff.gr. Έχει γράψει μια τριλογία φάνταζυ (Οι Λαξευτές της Παλίρροιας, Λαξευμένο Δίχτυ, Ο Λαξευτής των Στοιχειών) που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ίαμβος. 

 

"Όλες οι γεύσεις του Φωτός" είναι μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων φάνταζυ και επιστημονικής φαντασίας, δέκα τέσσερα τον αριθμό, και αποτελεί το καινούριο βιβλίο της συγγραφέως (τέταρτο στη σειρά). Κυκλοφορεί και αυτό από τις εκδόσεις Ίαμβος σε εξαιρετικά καλή τιμή για το μέγεθός του (365 σελίδες, μόλις 13 ευρώ). Το βιβλίο έχει στιβαρό δέσιμο και υπέροχο εξώφυλλο από την Κιάρα Καλουντζή, ΑΨΟΓΗ επιμέλεια, εξαιρετικής ποιότητας χαρτί, ωραία σελιδοποίηση και γραμματοσειρά που κάνει την αναγνωστική εμπειρία ακόμα πιο όμορφη. 

 

Αλλά, περισσότερο απ' όλα, αξίζουν τα διηγήματα. Καλύπτουν μια αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο (κάποια από αυτά χρονολογούνται από το 2002), αλλά αυτό δεν τους φαίνεται καθόλου, καθώς είναι όλα εξαιρετικά φρέσκα και πολύ, πολύ καλογραμμένα. Θεματολογικά μοιράζονται ανάμεσα στην ΕΦ και στο φάνταζυ σε ένα ποσοστό χοντρικά 50-50. 

 

Κάποια από αυτά είναι απλά δουλειές κορυφής (με καλύτερο όλων, κατά γενική ομολογία το "Έχεις μόνο μια ευκαιρία") και τα περισσότερα (σχεδόν όλα) κινούνται σε επίπεδο από πάρα πολύ καλό (Μια και μόνη λέξη, Συνάρτηση εκτίμησης αξίας, Νεφέλη Περιφλεγής, Μετείκασμα, Όλες οι γεύσεις του Φωτός, Χώμα και όνειρα) έως πολύ καλό (Άπολις, Αρεσάνα, Ο Χορός των Μετανυδριτών). Αδιάφορο με άφησαν τα δυο φλασάκια (Πεφταστέρι και μια στάλα μελάνι) όπως και το "Γλυκόπιοτο Φως" που το βρήκα υπερβολικά γυναικείο για τα γούστα μου. 

 

Δεν έχω περισσότερα να πω, τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Όποιος αγαπάει το φανταστικό, αναμφίβολα θα βρει στις γεύσεις του Φωτός κάτι (πολλά!) που θα μιλήσουν τόσο στην καρδιά, όσο και στο μυαλό του. Ζορίζομαι να βρω κάτι αρνητικό. Η εμπειρία και το ταλέντο της συγγραφέως δεν με αφήνουν. Προσπαθώντας να διυλίσω τον κώνωπα, έχω να επισημάνω ότι:

 

α) προσωπικά, θα προτιμούσα το βιβλίο κάπως λιγότερο "γυναικείο". Η πλειοψηφία των χαρακτήρων και οι αντίστοιχες οπτικές γωνίες είναι γυναικείες, και όπου υπάρχουν άντρες, βασικά έχουν και αυτοί ψυχολογία γυναίκας (πχ ο Σάμτρα στο "Έχεις μόνο μια ευκαιρία") ενώ όπου έχει γίνει προσπάθεια να αποδοθεί κάποιος διαφορετικός αντρικός χαρακτήρας, το αποτέλεσμα είναι μάλλον κάπως αδέξιο (με αποκορύφωμα τον χαρακτήρα στο ζεύγος του Συνάρτηση Εκτίμησης Αξίας).

 

β) Η γραφή της Βάσως Χρήστου είναι χαρακτηριστικά λιτή, σχεδόν δωρική, διατηρώντας ταυτόχρονα μια υπέροχη, διακριτική λυρικότητα. Οι περιγραφές της επ' ουδενί δεν είναι εικόνες απαράμιλλης λεπτομέρειας, σαν υπερφορτωμένος πίνακας αναγεννησιακού ζωγράφου, αλλά μάλλον σαν αυτά τα παζλ με τις τελίτσες όπου δίνονται στον αναγνώστη πολύ λίγα στοιχεία, όσα χρειάζονται, και αυτός αναλαμβάνει με τη φαντασία του να ενώσει τις τελίτσες και συμπληρώσει τα κενά. Και φυσικά αυτό είναι αξιοθαύμαστο επίτευγμα χρόνων συγγραφής. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι κάποιες φορές στο "όσα χρειάζονται". Η λιτότητα των περιγραφών είναι τέτοια που συχνά ακροβατεί σε μια πολύ λεπτή γραμμή όπου η μια πλευρά είναι η "έχω όσα χρειάζομαι για να κατανοήσω και να σχηματίσω εικόνα με αυτά που μου λες" και η άλλη μεριά είναι η "δεν μου δίνεις αρκετά στοιχεία για να συμπληρώσω το παζλ στο μυαλό μου". Προφανώς και είναι υποκειμενική η άποψη, αλλά αρκετές φορές απλά χρειαζόμουν περισσότερες λέξεις για να μετατρέψω σε εικόνα αυτά που διαβάζω. Πάντως, ποτέ τα κείμενα δεν γίνονται δυσνόητα (με εξαίρεση ίσως το 'Απολις και το τέλος του Αρεσάνα).

 

Τα ανωτέρω φυσικά είναι πολύ λίγα και επ' ουδενί δεν επαρκούν για να σας εμποδίσουν να απολαύσετε ένα εξαιρετικό βιβλίο της Ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού, ίσως ένα από τα καλύτερα του είδους. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. 

 

Βαθμολογία: τουλάχιστον 8/10

 

 

 
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Τώνη, σ' ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε το βιβλίο, δεδομένου ότι τό μισό βιβλίο είναι fantasy και δεδομένου ότι ξέρω πως το fantasy δεν είναι το είδος σου. :mf_sonne:

Ωστόσο, μπορώ να πω ότι με ξάφνιασε πάρα πολύ το παρακάτω:

 


[...] θα κάνω μόνο μία διαπίστωση: Η Βάσω Χρήστου γράφει fantasy ακόμα κι όταν γράφει SF! Οι παρομοιώσεις, οι παραλληλισμοί, οι (πάντα καταπληκτικές) εικόνες που στήνει “μυρίζουν” fantasy ακόμα κι όταν περιγράφουν τεχνολογικά επιτεύγματα ή κανόνες φυσικής.

 

Θα ομολογήσω ότι εγώ νόμιζα πως γράφω ε.φ. ακόμα και όταν γράφω fantasy! :dazzled: Το λέω επειδή ψάχνω πάντα να βρω εξηγήσεις ακόμα και αν ο κόσμος και το περιβάλλον ανήκουν σε καθαρά φανταστικό τοπίο. Μ' έβαλες σε σκέψεις και πραγματικά θα χαρώ να το συζητήσουμε αυτό και από κοντά.

 

Και πάλι σ' ευχαριστώ.

 

------------------------------------------------

 


 

Αντιγράφοντας από το blog μου, diethnis kamariera

 

 

Γιώργο, πολύ ενδιαφέροντα όσα λες για τους χαρακτήρες. Ποτέ δεν τα είχα σκεφτεί έτσι.

Σ' ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και για την ανάλυση. :)

Edited by Tiessa
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Το διάβασα κι εγώ.

Όλες οι ιστορίες μου φάνηκαν πολύ καλογραμμένες – η Βάσω σίγουρα ξέρει να γράφει καλά. Αρκετά διηγήματα τα είχα διαβάσει στο φόρουμ, κι εδώ οφείλω να ομολογήσω ότι η Τιέσσα ήταν από εκείνες τις πένες που ακολουθούσα στο φόρουμ, όταν δεν ήμουν ήδη ενεργό μέλος. Ακολουθεί η (αυστηρή – όντως αυστηρή, όπως θα έκρινα οποιοδήποτε δημοσιευμένο κείμενο) κριτική μου.

Σημείωση: Οι βαθμολογίες δίπλα στα διηγήματα είναι ενδεικτικές, απλώς ως ένα μέτρο σύγκρισης των διηγημάτων, υποκειμενικές προφανώς.

 

Έχεις μόνο μια ευκαιρία (4/5)

Πολύ ωραία ιστορία, όπως και η ιδέα. Βρίσκω πετυχημένο και το σχόλιο. Αν και δεν με εντυπωσίασε πουθενά, αναμφίβολα γλυκιά ιστορία. Μόνη μου (μικρή) ένσταση:

 

 

Ο κανόνας του Μπαλχαζάντ λέει:

Υπογράφεις στο βιβλίο γι αυτό που παρέδωσες και μετά συμμετέχεις στο κυνήγι του θησαυρού.

Στην ιστορία φαίνεται ότι πρώτα ο Σάμτρα αναζητά τα αντικείμενα (είχα την εικόνα του να περιδιαβαίνει ανάμεσα στα αντικείμενα) κι έπειτα του ζητάει ο έμπορος να παραδώσει κάτι, για να πάρει κάτι που έχει ήδη δει. Λεπτομέρεια βέβαια, ίσα για να εξισορροπήσω τους διθυράμβους που δέχεται το συγκεκριμένο :p κι αν δεν βρισκόταν στο σημείο των κανόνων δε νομίζω να του έδινα κι ιδιαίτερη σημασία.

 

 

 

Μια και μόνη Λέξη (2.5/5)

Είμαι στο ντεμί για το συγκεκριμένο, από τη μια έχει πολύ ωραία ιδέα, εκφράζει με ενδιαφέροντα τρόπο έναν προβληματισμό κι η κοσμοπλασία είναι πετυχημένη (όση παρουσιάζεται). Από την άλλη δεν με κέρδισε καθόλου η πλοκή ή η ατμόσφαιρα (φάντασυ που είναι τελικά εφ), ούτε κι οι χαρακτήρες, κι έτσι δεν με παρέσυρε όσο θα μπορούσε.

 

Γλυκόπιοτο Φως (2/5)

Είχε κάποιο ενδιαφέρον η σύλληψη με το πλάσμα, όπως κι η ανατροπή (αν και για να είμαι ειλικρινής μου φάνηκε κάπως υπερβολική και ξαφνική). Η ερωτική σκηνή ήταν πολύ καλογραμμένη. Δεν με κέρδισε, όμως, η ίδια η θεματολογία του κειμένου, χωρίς να σημαίνει ότι με άφησε και τελείως αδιάφορο.

 

Άπολις (2.5/5)

Ωραία η ιδέα, καλή κι η εκτέλεση. Συνολικά μου άφησε μια ασάφεια η κοσμοπλασία, ενώ δεν με κέρδισε τόσο η υπόθεση. Αγαπημένα μου σημεία τα πλάγια γράμματα.

 

Συνάρτηση Εκτίμησης Αξίας (5/5)

Εξαιρετικό σε όλα του, στις ιδέες, στους χαρακτήρες (ο Ανάρου είναι μάλλον ο απολαυστικότερος της συλλογής), στην ίδια την πλοκή, στο τέλος του, στους προβληματισμούς του. Διαμαντάκι.

 

Το Πεφταστέρι (3/5)

Τρυφερό κι όμορφο, η πάλη ανάμεσα στη νοσταλγία της αθωότητας και τη γνώση της αλήθειας. Για το μέγεθός του, είναι μια χαρά.

 

Νεφέλη Περιφλεγής (3.5/5)

Ωραία ιστορία. Η δίψα της εξουσίας, που δεν κοιτά εμπόδια. Μου φαίνεται πάντα ενδιαφέρουσα σε τέτοια κείμενα η γεωπολιτική χροιά στην κοσμοπλασία, κι εδώ είναι παρούσα. Μου άρεσε αρκετά.

 

Μετείκασμα (5/5)

Αριστούργημα. Από τα πιο όμορφα διηγήματα φανταστικού που έχω διαβάσει, γενικώς.

 

Όλες οι Γεύσεις του Φωτός (3.5/5)

Μου άρεσε η ιδέα των πλασμάτων, μου άρεσε η υλοποίηση και το πλέξιμο των παράλληλων ιστοριών. Είναι λίγο βαρύ σε σημεία (με τεχνικές λεπτομέρειες) αλλά επιβραβεύει στο φινάλε.

 

Αρεσάνα (4/5)

Μου άρεσε πολύ! Ωραία ιδέα, ωραία εκτέλεση και μάλλον η πιο ανθρώπινη στιγμή της συλλογής. Δυνατό τέλος.

 

Ο Χορός των Μετανυδριτών (4.5/5)

Εξαιρετικό! Υπέροχη σύλληψη των πλασμάτων, αμείωτο το ενδιαφέρον και πολύ πετυχημένη η κλιμάκωση. Και μάλλον το πιο σύγχρονο διήγημα απ’ όλα.

 

Μια Στάλα Μελάνι (1/5)

Αδιάφορο θα το έλεγα, το πιο αδύναμο της συλλογής.

 

Η Πόλη και ο Αστρονόμος (3.5/5)

Μου άρεσε πολύ η ιδέα (αυτή η πόλη μου άρεσε περισσότερο ως σύλληψη, ίσως επειδή μου ήταν και πιο κατανοητή), όπως και η εκτέλεση. Ενδιαφέρον (αν και κάπως ξαφνικό) και το τέλος, αν και η τελευταία φράση μου φάνηκε κάπως γλυκερή για το διήγημα.

 

Χώμα και Όνειρα (5/5)

Εξαιρετικό. Είναι η δεύτερη φορά που το διαβάζω και μου φάνηκε ακόμη καλύτερο. Το πιο ώριμο και φιλοσοφημένο, με τον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Άψογο.

 

Θα έλεγα ότι προτιμώ τη Βάσω στην επιστημονική φαντασία απ’ ό,τι στο φάντασυ, με βάση τα παραπάνω, το οποίο βέβαια μπορεί να σημαίνει περισσότερα για μένα παρά για εκείνη. Εξαίρεση σ’ αυτά αποτελεί το Μετείκασμα, το οποίο ίσως να είναι και το αγαπημένο μου της συλλογής (με πολύ μικρή διαφορά από το Χώμα και Όνειρα).

 

Μια συλλογή όπου κάθε φαν του φανταστικού θα βρει κάτι να εκτιμήσει, πολλά διαφορετικά διηγήματα (αν και υπάρχουν κάποια μοτίβα που η συγγραφέας φανερά αγαπά περισσότερο από άλλα, κάτι μάλλον θετικό). Την προτείνω ανεπιφύλακτα και περιμένω με ανυπομονησία τις επόμενες δουλειές της Βάσως.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Νικόλα, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου, για τα καλά σου λόγια και για την εκτεταμένη παρουσίαση. :)

 

--------------------------------------------------------

 

Και θα ομολογήσω σ' αυτό το σημείο ότι κάθε σχολιασμός είναι τόσο μα τόσο διαφορετικός στην πλειοψηφία του από κάθε προηγούμενο, ως προς τα αγαπημένα των αναγνωστών, ως προς το πώς αντιλαμβάνονται την ατμόσφαιρα, ως προς το τι θεωρούν εύκολο, δύσκολο, αδιάφορο, όμορφο, τόσο που με εντυπωσιάζει.

Από την άλλη, κάθε σχόλιο είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο και σας ευχαριστώ όλους πολύ.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.