Rat Posted April 24, 2015 Share Posted April 24, 2015 (edited) Όνομα Συγγραφέα: Rat Είδος ποιήματος: .... Αριθμός Στίχων: 26 Σχόλια: Και εδώ πρέπει να είναι θολό το νόημα...(Για το παιχνίδι της επταλογίας του ποιητή.) ____________________________________________________________________________________________________ Η λάμψη της λεπίδας Είχα ένα σπαθί, μαρμαρυγή το είχα ονομάσει, σφυρηλατημένο από σοφούς, αστέρες του ουράνιου θόλου. Είχε γνωρίσει πολιτισμούς, δράκους και ξωτικά, δεν δείλιαζε,ακλόνητο, μπροστά σε όλα τα κακά, είχε καρδιά κρυμμένη, μέσα στο μαγικό ατσάλι και αυτή ήταν η κατάρα, να γεμίζει ενοχές μετά από κάθε μάχη. Έκανε τους εχθρούς σκόνη στην αρχική τους μορφή, τους έκανε νερό, να γυρίσουν στη μητέρα γη. Μοίραζε το θάνατο και ύστερα ακολουθούσε σιωπή. Δεν μπορούσα να το αφήσω να με ακολουθεί σε αυτή τη ζωή. Βρήκα ένα μέρος,κάτω από μια ιτιά ίσκιο παρείχε , με σύντροφο δροσιά, το άφησα εκεί, στη λήθη να χαθεί, στων αστέρων την ουράνια πηγή. Edited April 24, 2015 by Rat 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MadnJim Posted April 25, 2015 Share Posted April 25, 2015 (edited) Μου έφερε στο μυαλό την Μέση Γη. Δεν ξέρω γιατί! Ωραίο κι αυτό Σπύρο... Και το παιχνίδι με τον τίτλο πολύ καλό επίσης! Edited April 25, 2015 by MadnJim 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 28, 2015 Share Posted April 28, 2015 Η εικόνα ότι σοφά αστέρια φτιάχνουν ένα σπαθί είναι πολύ καλή. Να σου πω εγώ περίμενα πως ο τύπος θα έπεφτε πάνω στο σπαθί του. Και μου θύμισε περισσότερο Μούρκοκ παρά Τόλκιν. Τριλογία είπες, ε; Δεν ξέρω....θα μπορούσες άραγε να τα ξαναδουλέψεις ώστε πραγματικά το ένα να αποτελεί συνέχεια του άλλου; Θεματικά, εννοώ... 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.