Jump to content
Sign in to follow this  
WILLIAM

Το Πέρασμα - Τζάστιν Κρόνιν

Recommended Posts

WILLIAM

Το πέρασμα είναι το πρώτο βιβλίο της ομώνυμης τριλογίας με τα άλλα δύο να είναι οι Δώδεκα Αιώνιοι και η Πόλη Των Καθρεπτών ( το οποίο ακόμα δεν έχει κυκλοφορήσει στα Ελληνικά ). Επί του παρόντος έχω διαβάσει το πρώτο και ψάχνω το δεύτερο.

 

   Το Πέρασμα

   Όλα ξεκινούν από έναν ιό που ανακαλύπτεται στον Αμαζόνιο και δημιουργεί μεταλλάξεις στον άνθρωπο. Ο στρατός πειραματίζεται θέλοντας να δημιουργήσει στρατιώτες άτρωτους, αλλά όταν οι δώδεκα μεταλλαγμένοι δραπετεύουν αποκαλύπτεται ότι διψάνε για αίμα κυριολεκτικά και είναι πολύ δύσκολο να σκοτωθούν. Σπέρνουν τον όλεθρο και ο πληθυσμός των ΗΠΑ αφανίζεται. Ενενήντα δύο χρόνια αργότερα υπάρχουν χιλιάδες μεταλλαγμένοι και μικρές αποικίες επιζώντων. Υπάρχει όμως και η Έιμυ, το δέκατο τρίτο μέλος του πειράματος, εκείνη δεν θέλει αίμα και μεγαλώνει πολύ πιο αργά από έναν κανονικό άνθρωπο, και φαίνεται να είναι η μόνη ελπίδα της ανθρωπότητας.

   Το πρώτο μέρος της τριλογίας του Περάσματος του Τζάστιν Κρόνιν είναι μια δυνατή περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο. Είναι μια ιστορία επιβίωσης αλλά και μια ιστορία για τις ανθρώπινες αξίες. Μην σας φοβίσει το μέγεθος ( 1053 σελίδες ) και το αργό ξεκίνημα, το βιβλίο αξίζει! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Το πέρασμα είναι το πρώτο βιβλίο της ομώνυμης τριλογίας με τα άλλα δύο να είναι οι Δώδεκα Αιώνιοι και η Πόλη Των Καθρεπτών ( το οποίο ακόμα δεν έχει κυκλοφορήσει στα Ελληνικά ). Επί του παρόντος έχω διαβάσει το πρώτο και ψάχνω το δεύτερο.

Τι εννοείς ψάχνεις το δεύτερο; Δεν το βρίσκεις; Το πήρα από την Πολιτεία πριν 1-2 βδομάδες με 6 ευρώ, όπως και το Πέρασμα.

Edited by Mictantecutli

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Εδώ κάτω τα βιβλιοπωλεία δεν το έχουν. Ίσως έχει εξαντληθεί.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Εδώ κάτω τα βιβλιοπωλεία δεν το έχουν. Ίσως έχει εξαντληθεί.

Στην Πολιτεία το έχει κανονικά. 8,91. Βρες και τίποτε άλλο που θες και παρήγγειλε το. Νομίζω έχει δωρεάν μεταφορικά από 20 ευρώ και πάνω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Συναρπαστικό και καλογραμμένο, αλλά είναι από αυτά που διαβάζονται μόνο μια φορά, γιατί έχουν μόνο σασπένς και όταν ξέρεις τι θα γίνει παρακάτω, αυτό χάνεται. Σαν τον Ιό του Scott Sigler. Πάντως με έψησε να πάρω και τη συνέχεια, το Δώδεκα Θεοί. Μεγάλο μείον το ότι ο συγγραφέας δεν ξέρει τι να ΜΗΝ αναφέρει από το υλικό του: τρώει ακριβώς είκοσι σελίδες στην αρχή απλώς και μόνο για να φτάσει στο σημείο όπου το κοριτσάκι καταλήγει έκθετο και νομικά ξεκρέμαστο και άρα κατάλληλο για να το πάρει ο στρατός για πειράματα. Άσε αργότερα - ναι, το ξέρουμε ότι ο θανατοποινίτης θα δεχτεί να του κάνετε το πείραμα προκειμένου να του μετατρέψετε την ποινή σε ισόβια, μην τρώτε άλλες 20 σελίδες με αυτό. Τέλος πάντων, εμένα μου φτάνει να είναι καλοφτιαγμένο (που είναι), να μην περνάει τον αναγνώστη για βλάκα και να κάνει κάποια προσπάθεια ανάμεσα στα κλισέ να κατεβάσει και καμιά πρωτότυπη ιδέα. Το συνιστώ, αλλά όχι ως πολύ φιλόδοξη λογοτεχνία, εννοείται.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Το διάβασα πριν από αρκετό καιρό, αλλά σκάλωσε η ματιά μου στο σχόλιο της Κέλλυ είπα να αναφέρω και τη δική μου άποψη. Ή καλύτερα να προσθέσω 2-3 επιπλέον παρατηρήσεις στο δικό της σχόλιο που ούτως ή άλλως με καλύπτει!

 

1). Αν ήταν καμιά 150-200 σελίδες μικρότερο, θα ξύριζε πραγματικά.

 

2). Παρότι έχουμε να κάνουμε με σενάριο που όλοι έχουμε διαβάσει/δει/παίξει κάπου ξανά και ξανά, υπάρχουν στιγμές που ο συγγραφέας πρωτοτυπεί. Οι “μιαροί” του είναι πραγματικά ενδιαφέροντες!

 

3). Ο Cronin μπορεί μερικές φορές να μην ξέρει τι πρέπει να αφήσει έξω από το βιβλίο του και τι όχι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν ξέρει να γράφει. Ειδικά στα θλιμμένα σημεία του βιβλίου, που δεν ήταν και λίγα, ένιωθα συχνά να σκαρφαλώνει ένας ενοχλητικός κόμπος από το στομάχι μου.

 

Επί της ουσίας, έχουμε να κάνουμε με ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα. Θα διαβάσω σίγουρα και τη συνέχειά του, ενώ απ’ ότι φαίνεται θα τη δω κιόλας (μιας και ο Ridley Scott ήδη έχει αγοράσει τα δικαιώματα και ετοιμάζει την αντίστοιχη τριλογία).

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Ναι, εντάξει, δεν είπα ότι είναι κακό. Κι εμένα με έκανε να δακρύσω καναδυό φορές και έχει και κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες, άσε που δε βλέπουμε συχνά τόσο καλοφτιαγμένους και ρεαλιστικούς μετακαταστροφικούς κόσμους. Αλλά σίγουρα δε λέει τίποτα ιδιαιτέρως βαθύ και δε διαβάζεται δεύτερη φορά. Και εννοείται ότι θα ήθελα με χίλια να δω την ταινία, είναι ό,τι πρέπει για μια χορταστική περιπέτεια, αρκεί να κόψουν αρκετά κομμάτια (και αρκετούς χαρακτήρες).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

 Και εννοείται ότι θα ήθελα με χίλια να δω την ταινία, είναι ό,τι πρέπει για μια χορταστική περιπέτεια, αρκεί να κόψουν αρκετά κομμάτια (και αρκετούς χαρακτήρες).

 Για μία ακόμη φορά, συμφωνούμε!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Έχοντας διαβάσει τόσο το "The Passage" όσο και το "The Twelve", είμαι στο περίμενε( για πολύ ακόμα αφού υπολογίζεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2016) για το τρίτο βιβλίο, "City of Mirrors". Όπως και για τις ταινίες αν και όποτε κυκλοφορήσουν. Το δεύτερο βιβλίο έχει μερικές εντυπωσιακότατες σκηνές που είναι σαν να γράφτηκαν με την σκέψη να μεταφερθούν οπτικά κάποτε στο κινηματογράφο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rov

To "Πέρασμα" του Κρόνιν είναι ένα από τα αγαπημένα μου αναγνώσματα. Φαντασία, τρόμος και post-apocalyptic σκηνές συνδυάζονται πετυχημένα σε ένα βιβλίο 1.056 σελίδων, που είναι τόσο δυνατό όσο να σε κρατά συνεχώς σε εγρήγορση, χωρίς να χάνεις το ενδιαφέρον για αυτό. Συμφωνώ ότι στην αρχή είναι λίγο αργό, ωστόσο στη συνέχεια ο Κρόνιν ενισχύει τη δράση και δεν αφήνει την πλοκή να κάνει κοιλιές. Το είχα διαβάσει μόλις βγήκε στα ελληνικά και φυσικά, πήρα αμέσως το Δεκέμβρη του '13 και τους Δώδεκα Αιώνιους για να συνεχιστεί αυτό το ταξίδι-περιπλάνηση στην εφιαλτική Αμερική του Κρόνιν. Όπως είπε παραπάνω και η wordsmith, δεν πρόκειται για αναγνώσματα για σκέψη, ούτε υποβόσκουν κρυμμένα μηνύματα, αλλά σε κάθε περίπτωση το ενδιαφέρον και η "διασκέδαση" είναι εγγυημένα. Όσον αφορά στο "City of Mirrors", την ολοκλήρωση δηλαδή της τριλογίας, αυτή αναμένεται το Δεκέμβρη του 2016, 4 ολόκληρα χρόνια μετά το "The Twelve". Αυτό για εμένα σημαίνει 2 πράγματα: Είτε ο Κρόνιν μας ετοιμάζει κάτι super, Είτε αυτό που θα δούμε θα είναι το αποτέλεσμα πολλών αλλαγών-επιμελειών-επαναθεωρήσεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ίδωμεν...

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Το διάβασα κι αυτό στις διακοπές μου. Πάρα πολύ ωραίο κι ας κάνει μία μικρή κοιλίτσα σε σημεία. Αναπόφευκτα θύμισε λίγο Walking Dead, αλλά δεν με επηρέασε καθόλου. Λογικό το βρήκα. Θα αργήσω να διαβάσω το 2ο μέρος, περιμένοντας να βγει και το 3ο μέρος έτσι ώστε να τα διαβάσω μαζί. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Btw, στο Public μπορεί κανείς να το παραγγείλει με 6,90.

Το διάβασα πέρσι. Αρχικά σκέφτηκα θα ήταν κάποια μοντέρνα, μέτρια κόπια του The Stand αλλά οκ,μεγάλο βιβλίο και το είχα βρει φτηνό οπότε το δοκίμασα. Αν και μεγάλο διαβάζεται σχετικά γρήγορα, έχει βέβαια κάποια κουραστικά κομμάτια. Αυτό που μου άρεσε αρκετά είναι πως τα τέρατα δεν είναι ξεκάθαρα βαμπίρ αλλά ούτε και ζόμπι. Έχει πάρει στοιχεία από όλα τα thestandοειδή έργα αλλά τουλάχιστον φτιάχνει κάτι δικό του. Το 2ο όλο λέω να το πάρω κι όλο το αναβάλλω. Ίσως αν βγει με το καλό το τρίτο, να μην ανησυχώ αν θα ολοκληρωθεί η σειρά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Και στην Πολιτεία τόσο το έχει. 6.93 το πήρα. Όπως και την συνέχειά του.Λίγο πιο ακριβό. 8,κάτι :p

Edited by Mictantecutli
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

11990577_10207921383612682_7716594567466

Το τέλειωσε ο Κρόνιν, μάλλον.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

11990577_10207921383612682_7716594567466

Το τέλειωσε ο Κρόνιν, μάλλον.

Αν αυτά τα Α4 είναι γραμμένα μπρος πίσω, θα χρειαστούμε καρότσι για να κουβαλήσουμε την ελληνική έκδοση.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

24 Μαϊου Αμερική και 16 Ιουνίου κυκλοφορεί στην Αγγλία το City of mirrors. Ελλάδα ακόμα δεν ξέρουμε. 688 σελίδες τελικά.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Τελείωσα χθες το βιβλίο. Όπως είπαν και πιο πάνω το μεγαλύτερο μειονέκτημα είναι η φλυαρία (σε ορισμένα σημεία) του βιβλίου. Θα προτιμούσα να ήταν 300 σελίδες πιο μικρό. Από την άλλη ο Κρόνιν γράφει πολύ καλά, δε σε κουράζει ιδιαίτερα, στο τέλος συμπαθείς τους ήρωες και όλα όσα κάνουν βγάζουν μια λογική. Θα διαβάσω κάποια στιγμή και τη συνέχεια (μιας και πλέον μπορείς να το βρεις πολύ φθηνα). 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Είχα στείλει στις εκδόσεις Λιβάνη στο facebook να δω αν και πότε θα κυκλοφορήσουν το City of mirrors και με έγραψαν κανονικά. Μήπως επικοινώνησε κανένας άλλος;

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Το "Οι δώδεκα αιώνιοι" ήταν το πρώτο τούβλο που διάβασα στις διακοπές, πριν 2 βδομάδες δηλαδή, περίπου. Αρκετά καλό και δε με απογοήτευσε καθόλου σε σχέση με το πρώτο, άσε που είναι και αρκετά μικρότερο (700κάτι σελίδες αντί 1000κάτι που ήταν "Το πέρασμα"). Γενικά σ' αυτό το βιβλίο οι άνθρωποι επικεντρώνονται στην προσπάθεια να σκοτώσουν τους δώδεκα αρχικούς "μιαρούς" και επίσης προχωράει και ας πούμε πως λύνεται το αίνιγμα με το τι ακριβώς έχει συμβεί στην Έιμι, το κοριτσάκι από το πρώτο βιβλίο. Κατά τα άλλα ο συγγραφέας ψαχουλεύει και άλλες πλευρές της ιδέας και περιγράφει κι άλλα περιστατικά, πολεμικά και μη, του κόσμου που έχει δημιουργήσει. Πολύ ενδιαφέρουσα μία κλειστή κοινωνία-μικρογραφία ολοκληρωτικού καθεστώτος, όπου ο ιός των "μιαρών" είναι σε κατάσταση λανθάνουσα (φορείς που δεν αρρωσταίνουν και έχουν μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά των τεράτων). Πολλές καλές ιδέες και καλό γράψιμο. Σε άλλα σημεία η αμερικανιά ξαναχτυπάει με διάφορες επιστροφές στο παρελθόν, στην προ καταστροφής εποχή (δεν έχω καταλάβει γιατί τη μετακαταστροφική εποχή τη λένε Μ.Ι.-τάδε έτος Μ.Ι. πχ - μετά τον ιό;), για να πιάσουμε διάφορους τυχαίους φαινομενικά πολίτες και να τους ακολουθήσουμε σε action movie style συγκινητικές ιστορίες μέχρι το θάνατο ή την επιβίωση από τα τέρατα. Επίσης αμερικανιά θεωρώ τις άπειρες ιστορίες με αγνοούμενες (μόνο γυναίκες, δια να είμεθα και φεμινισταί εκτός από πρωτότυποι) που ξαναβρίσκονται με τους από καιρό χαμένους δικούς τους. Με έκανε να χαμογελάσω η σκηνή με τον "μιαρό" που φοράει ρόλεξ και απ' αυτό αναγνωρίζουν ποιος είναι.

Κάτι που δε μου άρεσε και με μπέρδεψε είναι ότι ο συγγραφέας φαίνεται να επινοεί κι άλλες πλευρές της ιδέας, του ιού και των συνεπειών του όσο προχωράει, και μου δίνει την εντύπωση ότι δεν το έχει ξεκάθαρο ούτε ο ίδιος ή ότι το χρησιμοποιεί για να καλύψει συγγραφικά κενά ή να εντυπωσιάσει. Βάζει μέσα πχ διάφορα περί ψυχοεπικοινωνίας σαν συμπτώματα του ιού, εφιάλτες, οράματα, διαβάσματα μνήμης και τέτοια που με μπερδεύουν. Επίσης κάτι που πολύ θα ήθελα να μάθω και για το οποίο δε γίνεται καν υπαινιγμός ούτε σ' αυτό το βιβλίο είναι Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. Αφού οι "μιαροί" δε μπορούν να περάσουν μεγάλες εκτάσεις νερού, ο ιός δε μπορεί να έχει φτάσει πολύ μακρύτερα από τη βόρεια Αμερική (ανατριχιαστικό το σημείο όπου, στην αρχή της επιδημίας, κάποιος υψηλά ιστάμενος πληροφορείται ότι "κάναμε λάθος, δεν έχουμε τόσους μήνες όσους νομίζαμε: ο ιός θα κάνει 39 μέρες για να καταλάβει όλη τη Β. Αμερική"!!). Οπότε η υπόλοιπη αμερικάνικη ήπειρος τι γίνεται; Έστω ότι στα 97 χρόνια που έχουν περάσει από το ξέσπασμα του ιού οι "μιαροί" έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη συγκεκριμένη ήπειρο. Αλλά υπάρχει και η Ευρώπη και όλες οι υπόλοιπες. Αυτές τι κάνουν; Οι επιβιώσαντες Αμερικάνοι ασφαλώς δεν έχουν την τεχνολογία να μάθουν τι γίνεται πέρα από τους ωκεανούς, αλλά οι Ευρωπαίοι δε μπορεί να μην το έχουν πάρει χαμπάρι ότι στην αποκεί μεριά έχουν πεθάνει 300 εκατομμύρια άνθρωποι και ο πολιτισμός έχει φάει ένα τόσο γερό χαστούκι. Δορυφόροι υπάρχουν (το αναφέρει και το βιβλίο, αλλά τους θεωρούν άχρηστους). Τι κάνει, το λοιπόν, ο υπόλοιπος κόσμος με τη Β. Αμερική, εκτός από καραντίνα; Θα μπορούσαν να τους ρίχνουν τουλάχιστον πακέτα με φάρμακα αεροπορικώς. Είναι δυνατόν η αμερικανιά του συγγραφέα να έχει φτάσει μέχρι το σημείο να αγνοεί εντελώς αυτήν την πτυχή του ζητήματος; Πώς να μη θυμηθώ εκείνη τη γελοιογραφία, όπου ρωτάνε "Τι γνώμη έχετε για την έλλειψη φαγητού στον υπόλοιπο κόσμο;" τέσσερις ανθρώπους, οι οποίοι απορούν: ο Αφρικάνος "Τι θα πει φαγητό;", ο Ευρωπαίος "Τι θα πει έλλειψη;", ο Άραβας "Τι θα πει γνώμη;" και ο Αμερικάνος "Τι θα πει υπόλοιπος κόσμος;"

 

Να το τρίτο στα αγγλικά. Τουλάχιστον είναι πιο μικρό από τα άλλα δύο, χωρίς να υπολογίσουμε ότι θα μεγαλώσει στη μετάφραση. Ελπίζω εκεί να λέει και τίποτα για τον υπόλοιπο πλανήτη ο συγγραφέας.

 

http://www.politeianet.gr/books/9780752897912-cronin-justin-orion-pb-the-city-of-mirrors-259783

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

 

Επίσης κάτι που πολύ θα ήθελα να μάθω και για το οποίο δε γίνεται καν υπαινιγμός ούτε σ' αυτό το βιβλίο είναι Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. Αφού οι "μιαροί" δε μπορούν να περάσουν μεγάλες εκτάσεις νερού, ο ιός δε μπορεί να έχει φτάσει πολύ μακρύτερα από τη βόρεια Αμερική (ανατριχιαστικό το σημείο όπου, στην αρχή της επιδημίας, κάποιος υψηλά ιστάμενος πληροφορείται ότι "κάναμε λάθος, δεν έχουμε τόσους μήνες όσους νομίζαμε: ο ιός θα κάνει 39 μέρες για να καταλάβει όλη τη Β. Αμερική"!!). Οπότε η υπόλοιπη αμερικάνικη ήπειρος τι γίνεται; Έστω ότι στα 97 χρόνια που έχουν περάσει από το ξέσπασμα του ιού οι "μιαροί" έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη συγκεκριμένη ήπειρο. Αλλά υπάρχει και η Ευρώπη και όλες οι υπόλοιπες. Αυτές τι κάνουν; Οι επιβιώσαντες Αμερικάνοι ασφαλώς δεν έχουν την τεχνολογία να μάθουν τι γίνεται πέρα από τους ωκεανούς, αλλά οι Ευρωπαίοι δε μπορεί να μην το έχουν πάρει χαμπάρι ότι στην αποκεί μεριά έχουν πεθάνει 300 εκατομμύρια άνθρωποι και ο πολιτισμός έχει φάει ένα τόσο γερό χαστούκι. Δορυφόροι υπάρχουν (το αναφέρει και το βιβλίο, αλλά τους θεωρούν άχρηστους). Τι κάνει, το λοιπόν, ο υπόλοιπος κόσμος με τη Β. Αμερική, εκτός από καραντίνα; Θα μπορούσαν να τους ρίχνουν τουλάχιστον πακέτα με φάρμακα αεροπορικώς. Είναι δυνατόν η αμερικανιά του συγγραφέα να έχει φτάσει μέχρι το σημείο να αγνοεί εντελώς αυτήν την πτυχή του ζητήματος; Πώς να μη θυμηθώ εκείνη τη γελοιογραφία, όπου ρωτάνε "Τι γνώμη έχετε για την έλλειψη φαγητού στον υπόλοιπο κόσμο;" τέσσερις ανθρώπους, οι οποίοι απορούν: ο Αφρικάνος "Τι θα πει φαγητό;", ο Ευρωπαίος "Τι θα πει έλλειψη;", ο Άραβας "Τι θα πει γνώμη;" και ο Αμερικάνος "Τι θα πει υπόλοιπος κόσμος;"

 

Να το τρίτο στα αγγλικά. Τουλάχιστον είναι πιο μικρό από τα άλλα δύο, χωρίς να υπολογίσουμε ότι θα μεγαλώσει στη μετάφραση. Ελπίζω εκεί να λέει και τίποτα για τον υπόλοιπο πλανήτη ο συγγραφέας.

 

http://www.politeianet.gr/books/9780752897912-cronin-justin-orion-pb-the-city-of-mirrors-259783

Αυτό το πρόβλημα το έχουν πολλά παρόμοια έργα που προσπαθούν να εξηγήσουν πως μια ασθένεια, που ο ιός μεταδίδεται με το δάγκωμα, μπορεί να εξαπλωθεί ταχύτατα σε όλο τον πλανήτη μέσα σε λίγες μέρες. Η μόνη λύση είναι αυτή πού έδωσαν στη ταινία "28 Weeks Later" όπου κάποιος με ανοσία στο ιό αλλά φορέας ο ίδιος μπορεί να μολύνει τους άλλους ταξιδεύοντας σε διάφορες περιοχές.

Αλλά και πάλι υπάρχουν περιοχές όπως η Αυστραλία και γενικά τα περισσότερα νησιά που μοιάζουν πολύ δύσκολο να μολυνθούν ακόμα και με αυτό τον τρόπο. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Τηλεπαθητικές δυνάμεις είχαν επιδείξει οι μιαροοί και στο πρώτο βιβλίο, έτσι βγήκαν από τα κελιά τους, τους άνοιξε ο επιστάτης και πιο μετά επηρεάζανε κόσμο, ειδικά ο Μπαπκοκ. 

Στο πρώτο βιβλίο δεν ξέρανε αν ο υπόλοιπος κόσμος τους έχει σε καραντίνα ή αν έχει εξαπλωθεί και εκεί το κακό, σε κάποιο σημείο κλίνανε προς το δεύτερο γιατί αν δεν είχε καταστραφεί ο υπόλοιπος κόσμος πως δεν είχε πάει κανείς να πάρει τίποτα, πετρέλαιο, όπλα που θα ήταν αφύλακτα. Κάποιος εικάζει ότι μπορεί να το κάνανε και να μεταφέρανε και τον ιό.

δεδομένου ότι το μέλλον που βλέπουμε και μελετά την κατάσταση ιστορικά είναι μια χιλιετία μετά υπονοεί μια καταστροφή παγκοσμίου επιπέδου.

 

Τώρα μου θυμίσατε ότι πρέπει να διαβάσω και το δεύτερο!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Airbourne

Δεν έχω τελειώσει ακόμη την ανάγνωση του δεύτερου βιβλίου αλλά θυμάμαι έντονα ότι το πρώτο είχε διαβαστεί απνευστί! Δεν το περίμενα να τελειώσει τόσο γρήγορα για το μέγεθος του. Ο συγγραφέας σίγουρα έχει επιρροές από αντίστοιχα παλαίοτερα κείμενα του Κίνγκ αλλά έχει και μια δική του, ιδιαίτερη δυναμική, να περιγράφει σκηνές και καταστάσεις...Αξίζει να το αρχίσει κάποιος.

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Τηλεπαθητικές δυνάμεις είχαν επιδείξει οι μιαροοί και στο πρώτο βιβλίο, έτσι βγήκαν από τα κελιά τους, τους άνοιξε ο επιστάτης και πιο μετά επηρεάζανε κόσμο, ειδικά ο Μπαπκοκ. 

Στο πρώτο βιβλίο δεν ξέρανε αν ο υπόλοιπος κόσμος τους έχει σε καραντίνα ή αν έχει εξαπλωθεί και εκεί το κακό, σε κάποιο σημείο κλίνανε προς το δεύτερο γιατί αν δεν είχε καταστραφεί ο υπόλοιπος κόσμος πως δεν είχε πάει κανείς να πάρει τίποτα, πετρέλαιο, όπλα που θα ήταν αφύλακτα. Κάποιος εικάζει ότι μπορεί να το κάνανε και να μεταφέρανε και τον ιό.

δεδομένου ότι το μέλλον που βλέπουμε και μελετά την κατάσταση ιστορικά είναι μια χιλιετία μετά υπονοεί μια καταστροφή παγκοσμίου επιπέδου.

 

Τώρα μου θυμίσατε ότι πρέπει να διαβάσω και το δεύτερο!

Μα αφού λένε (στο 2ο) ότι οι μιαροί δε μπορούν να περάσουν τη θάλασσα, αποπροσανατολίζονται ή κάτι τέτοιο. Τέλος πάντων, ελπίζω να  δώσει έστω στο 3ο κάποια καλή εξήγηση.

Share this post


Link to post
Share on other sites
shadow_play

Ξεκίνησα το "Πέρασμα" χαλαρά, κάποια νύχτα, χωρίς να ξέρω τι ακριβώς με περιμένει. Κατέληξα να "ρουφήξω" ολόκληρο το τούβλο χωρίς το παραμικρό διάλειμμα για ύπνο, φαγητό, νερό, restroom ή τσιγάρο. Αν και κάποια σημεία του ή κάποιες εξηγήσεις μου "ξένισαν" κάπως και μου φάνηκαν παιδιάστικες, η πλοκή του και ο τρόπος γραφής με κατέπληξαν.

 

Σίγουρα από τα αγαπημένα μου βιβλία των τελευταίων χρόνων. Σκοπεύω μάλιστα να το διαβάσω δεύτερη φορά, πιο αργά και προσεκτικά αυτή τη φορά, μελετώντας περισσότερο κάποιες λεπτομέρειες στις οποίες δεν στάθηκα κατά την πρώτη ανάγνωση και προσέχοντας λίγο παραπάνω το ύφος, το ήθος και τις τεχνικές που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας.

 

Νομίζω πως αξίζει στο βιβλίο ο κόπος και ο χρόνος που θα αφιερώσω.

 

ΥΓ. Btw, προς μεγάλη μου απογοήτευση στην κοπέλα μου δεν άρεσε καθόλου και παρότι κατέβαλε ηρωικές προσπάθειες για πολλές ημέρες, τελικά το παράτησε στις πρώτες σελίδες για να διαβάσει το "Πείραμα" του Fitzek, το οποίο το λάτρεψε. Γούστα είναι αυτά... 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.