Jump to content
Sign in to follow this  
SymphonyX13

Η Φλόγα Στα Μάτια Της

Recommended Posts

SymphonyX13

Όνομα Συγγραφέα: SymphonyX13
Είδος: Dark Tale Retold
Βία; Όχι -περιγράφονται τα αποτελεσματά της
Σεξ; Λίγο
Αριθμός Λέξεων: 1869
Αυτοτελής;  Ναι
Σχόλια: Η συμμετοχή μου για το Write-off#80(Εugenia Rose, elgalla, Nienor, nektarini, Ιρμάντα, MadnJim & SymphonyX13)

Αρχείο:Η φλόγα στα μάτια της..doc

 

 

Η φλόγα στα μάτια της

 

Δεν ζει κανείς που να μπορεί να την περιγράψει. Εγώ την είδα μία νύχτα, ξαφνικά, να προβαίνει σε κάποιο μυστηριώδες μπαλκόνι. Το φεγγάρι ασήμιζε το πρόσωπό της. Άγγιξε τον άνεμο και βούλιαξε μέσα στον ατέρμονο χρόνο, μέσα στους παγωμένους αιώνες, έφτασε μέχρι κι εγώ δεν ξέρω που, πασχίζοντας να προφτάσει τη φλόγα στα μάτια της...

 

...Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί με άφησε να ζήσω. Να της θύμησε κάτι το πρόσωπο μου; Έναν παλιό εραστή, ή κάποιο αγαπημένο παιδί που έχασε αιώνες ή χιλιετιρίδες πριν; Να ξύπνησαν συναισθήματα μέσα της που είχαν παγώσει στα βάθη του χρόνου; Ή μήπως δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα παιχνίδι; Ένα παιχνίδι που έπαιζε μερικές φορές για να σπάει την μονοτονία των αμέτρητων χρόνων που μέσα τους είχε ταξιδέψει. Αν και έχω θραύσματα των ανάμνησεών της, ποτέ δεν μπόρεσα να θυμηθώ ένα πρόσωπο που να μοιάζει με το δικό μου. Αυτό όμως είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Αυτό που επιθυμώ με όλη μου την καρδιά και έχει ξεπεράσει τα όρια μιας απλής επιθυμίας, έχοντας γίνει μια ακαταμάχητη ανάγκη, είναι να την ξαναδώ.

 

Θα μπορούσα να σας αναφέρω κάθε στιγμή των λίγων ωρών που πέρασα μαζί της. Το πως την γνώρισα, πως βούλιαξα μέσα σε μια στιγμή στους ωκεανούς των ματιών της, πως κάθε της λέξη, κάθε της γέλιο, ηχούσε σαν μουσική στα αυτιά μου. Θα μπορούσα ακόμα να σας περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια το πως με οδήγησε σε δυσθεώρητα επίπεδα απόλαυσης, σε ένα είδος απόλυτης έκστασης, που ούτε καν να φανταστώ ότι υπήρχε μπορούσα. Όμως όλα αυτά θα τα κρατήσω για μένα και θα σας περιγράψω την στιγμή που μου άλλαξε την ζωή.

 

Τα κύμματα της ηδονής συντάραζαν το κορμί μου και εγώ, έχοντας μόλις ολοκληρώσει την πιο συγκλονιστική σεξουαλική εμπειρία της ζωής μου, ήμουν ξέπνοος και λουσμένος στον ιδρώτα. Πήρα μια βαθιά ανάσα και την κράτησα, προσπαθώντας έτσι να ηρεμήσω λίγο την καρδιά μου που βροντοχτυπούσε στο στήθος μου, όταν την ένοιωσα να με φιλάει χαμηλά στην κοιλιά, κάνοντας με να ανατριχιάσω για μια ακόμη φορά. Το επόμενο φιλί ανέβηκε πιο ψηλά, αργά και αισθησιακά, μετά μια θηλή μου βρέθηκε στο στόμα της, την δάγκωσε ελαφρά στέλνοντας ρεύματα ηλεκτρισμού στην σπονδυλική μου στήλη. Συνέχισε ψηλότερα και τα χείλη της σταμάτησαν στον λαιμό μου, εκεί που η σφαγίτιδα φλέβα παλλόταν σε συγχρονισμό με την καλπάζουσα καρδιά μου. Εκεί το φιλί έγινε πιο έντονο και μετά το στόμα της άνοιξε λίγο και ξαναέκλεισε σε ένα μικρό δάγκωμα. Μην φανταστείτε ποταμούς αίματος και ορθάνοιχτες πληγές, τίποτα απ`όλα αυτά. Το δέρμα απλώς έσπασε ελαφρά κάτω από τα δόντια της και το αίμα που έτρεξε και αυτή ρούφηξε ευλαβικά, ήταν πολύ λίγο. Αυτή η ιδιαίτερη κοινωνία όμως ήταν αμφίδρομη, αφού αυτά που μου έδωσε ήταν πολύ περισότερα από αυτά που μου πήρε.

 

Μια έκρηξη συντάραξε το μυαλό μου και μια θάλασσα από εικόνες πλημμύρισε κάθε γωνιά του. Χιλιάδες πρόσωπα αντρών πέρασαν από μπροστά μου, πρόσωπα παραδομένα στην έκσταση της ηδονής την μια στιγμή και την άλλη να είναι παγωμένα, νεκρά, με τυφλά βλέμματα.Εκατομμύρια εικόνες που ήξερα ότι έβλεπα μέσα από τα μάτια της, όταν η μοίρα της είχε περιπλεχθεί με ζωές που είχαν τελειώσει, ή είχε τελειώσει η ίδια, εδώ και αιώνες. Είδα αρχαίες πολιτείες και μεσαιωνικά κάστρα, μικρά ανώνυμα χωριουδάκια και αχανείς μεγαλουπόλεις. Βρέθηκα να τρέχω σε ένα χιονισμένο δάσος με το χιόνι να τρίζει κάτω από τα πόδια μου, περπάτησα στην αμμουδιά μιας άγνωστης παραλίας, ενώ η αντανάκλαση της σελήνης τρεμόπαιζε στην θάλασσα. Την μια στιγμή περιτρυγυριζόμουν από χιλιάδες άνθη κερασιάς που χόρευαν στον άνεμο, ενώ εγώ κοιτούσα την αντανακλασή μου στην επιφάνεια μιας μικρής λιμνούλας και έβλεπα το πρόσωπο της να μου ανταποδίδει το βλέμμα.Την άλλη, ατένιζα τον νυχτερινό ουρανό από την οροφή ενός ουρανοξύστη μιας πόλης, που δεν μπορεί να φτιαχτεί από ανθρώπους, όχι ακόμα τουλάχιστον. Άκουσα κάθε όνομα που προφέρθηκε ποτέ για αυτήν, ειπωμένο με πόθο, λατρεία αλλά και τρόμο. Όλες αυτές οι εικόνες όμως ήταν θραύσματα, ψήγματα αναμνήσεων και εμπειριών μιας ζωής που είχε διαρκέσει χιλιάδες χρόνια. Ένα συνονθύλευμα από σκόρπια κομμάτια ενός παζλ, που το μυαλό μου δεν ήταν ικανό να συμπληρώσει. Όλα ήταν θολά και συκεγχυμένα, όλα, εκτός από την Αρχή...

 

 

...Το δάσος απλωνόταν μαγευτικό ολόγυρα τους, πανύψηλα δέντρα με παχιές φυλλωσιές πρόσφεραν απλόχερα τον ίσκιο τους, ενώ λουλούδια όλων των χρωμάτων στόλιζαν τους αγρούς σκορπώντας μεθυστικά αρώματα. ΄Ενας ποταμός το διέσχιζε κελαρύζοντας και έπεφτε από πολλά επίπεδα δημιουργώντας συνεχόμενους καταράκτες που άφριζαν πέφτοντας.Χιλιάδες σταγόνες νερού σηκώνονταν, ενώ μέσα τους εμφανίζοταν όλα τα χρώματα της ίριδας, δημιουργώντας πανέμορφα ουράνια τόξα.

 

Η γυναίκα αναδύθηκε στην επιφάνεια παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και αφού σηκώθηκε όρθια με το νερό να φτάνει στην μέση της, τίναξε τα μακριά μαλλιά της προς τα πίσω, που κόλλησαν στην πλάτη της. Σκούπισε το προσωπό της με τα χέρια της και βγήκε έξω, ενώ σταγόνες έτρεχαν στο γυμνό κορμί της. Προχώρησε αργά και κατευθύνθηκε σε ένα μεγάλο δέντρο, όπου ένας άντρας την περίμενε κάτω από τον ίσκιο του, στηρίζοντας την πλάτη του στον κορμό του. Ξάπλωσε δίπλα του και έβαλε το κεφάλι της στο στήθος του, ακούγοντας τους χτύπους της καρδιάς του, που επιταχύνθηκαν γρήγορα και αυτό την ευχαρίστησε. Σήκωσε το κεφάλι της και του έδωσε ένα παιχνιδιάρικο φιλί στην άκρη των χειλιών και μετά του ψιθύρισε κάτι στο αυτί. Ο άντρας τραβήχτηκε απότομα, το βλέμμα του έδειχνε έκπληξη και τρόμο και κούνησε γρήγορα αρνητικά το κεφάλι του. Αυτή χαμογέλασε και τον φίλησε, η γλώσσα της μπλέχτηκε με την δικιά του, πήρε το ένα του χέρι και το έβαλε στο στήθος της, ενώ το άλλο της χέρι, κατέβηκε χαμηλά, ανάμεσα στα πόδια του. Οι αντιρρήσεις του διαλύθηκαν γρήγορα...

 

...Τα χρώματα της φύσης είχαν ξεθωριάσει σε μια γκρι απόχρωση, αφού το φως της ημέρας είχε μειωθεί εξαιτίας της καταιγίδας που μαινόταν. Ο άνεμος λυσομανούσε σπάζοντας κλαδιά από τα δέντρα που λύγιζαν κάτω από την ένταση του, ενώ φύλλα παρασέρνονταν και στροβιλίζονταν με μεγάλη ταχύτητα. Οι βροντές που ταρακουνούσαν την πλάση, ήταν τόσο δυνατές που θα μπορούσαν να ήταν οι απειλές ενός οργισμένου, εκδικητικού θεού. Ο άντρας βρισκόταν κουλουριασμένος κάτω από το δέντρο έχοντας σκεπάσει τα μάτια του με τα χέρια του και τρέμοντας από τον φόβο, ενώ η γυναίκα στέκοταν όρθια αντιμετωπίζοντας την οργή της θύελλας και φώναζε με όλη της την δύναμη, προσπαθώντας να ακουστεί πάνω από τον εκκωφαντικό ορυμαγδό. Οι αστραπές που φώτιζαν τα μελανιασμένα σύννεφα, έδειχναν να σχηματίζουν πάνω τους ένα θυμωμένο πρόσωπο και ακόμα πιο δυνατές βροντές τις ακολούθησαν, αλλά αυτή συνέχιζε να αψηφά τον χαλασμό που συνέβαινε ολόγυρά της. Τότε ένας κεραυνός χτύπησε το έδαφος μερικά μέτρα μακριά της κάνοντάς την να οπισθοχωρήσει για λίγο τρομαγμένη, αλλά γρήγορα ξαναγύρισε στην αρχική της θέση και σηκώνοντας τις σφιγμένες της γροθιές προς τον ουρανό, φώναξε με όλη της την δύναμη την απαγορευμένη λέξη, το ιερότερο όνομα όλων...

 

...Δεν υπήρξε Έξοδος, υπήρξε Πτώση. Έπεφτε στο χάος και στροβιλιζόταν σαν κόκκος σκόνης σε ανεμοθύελλα, ενώ το σκοτάδι γύρω της ήταν απόλυτο. Η πτώση έμοιαζε να είναι ατέλειωτη στο απύθμενο κενό και ανάμεσα σε σκέψεις και επίμονους ψιθύρους που ακούγονταν στο μυαλό της και την κατηγορούσαν ότι διέπραξε την υπέρτατη ύβρη, σκέφτηκε ότι αυτή ίσως να ήταν η τιμωρία της. Να πέφτει για πάντα, στην αιωνιότητα! Μετά το σκοτάδι διαλύθηκε και φως την τύλιξε. Βρέθηκε τότε να διαπερνά την ατμόσφαιρα, να περνά ανάμεσα από σύννεφα με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα, είδε το έδαφος να μεγαλώνει συνεχώς και λίγο πριν το τέλος, έφερε τα χέρια της προστατευτικά μπροστά από το πρόσωπο της.

 

Η πρόσκρουση δεν την σκότωσε. Αγκάλιασε το μολωπισμένο και ματωμένο κορμί της και κοίταξε προς τον ουρανό, καταλαβαίνοντας ποια ήταν τελικά η τιμωρία της. Να ζει για πάντα κάτω στο χώμα και κοιτάζοντας ψηλά να αναλογίζεται αιώνια, τι της είχε προσφερθεί και τι αρνήθηκε. Στο βλέμμα της όμως δεν φαινόταν καμιά θλίψη, καμιά απόγνωση, καμιά πρόθεση μετάνοιας, μόνο η ίδια αποφασιστικότητα που την χαρακτήριζε.Τότε μια έντονη μυρωδιά θειαφιού απλώθηκε και είδε κάποιον να την πλησιάζει.Το γρασίδι καιγόταν και μαραίνοταν κάτω από τα πόδια του ενώ προχωρούσε, στάθηκε μπροστά της και της πρότεινε ένα χέρι που έμοιαζε να φλέγεται. Αυτή έμεινε για λίγη ώρα να τον παρατηρεί, έτσι που ορθονώταν μπροστά της και μετά σηκώθηκε και πήρε το χέρι του στα δικά της αποδεχόμενη την προσφορά του. Δυό κατάμαυρα φτερά ξεδιπλώθηκαν τότε από την πλάτη του και ξαναδίπλωσαν προς τα μπροστά, κλείνοντας την μέσα τους...

 

...Τα παιδιά της γυναίκας είχαν μαζευτεί φοβισμένα γύρω της ενώ τρεις άγνωστοι άνδρες στέκονταν μπροστά τους. Ήταν ντυμένοι στα λευκά και έμοιαζαν να εκπέμπουν μια περίεργη λάμψη, που όμως όσο εκτυφλωτική και ζεστή έδειχνε να ήταν, αλλό τόσο σκοτεινό και παγερό ήταν το βλέμμα τους. Αυτή κράτησε προστατευτικά τα παιδιά πίσω της ενώ οι άντρες άρχισαν να της μιλούν. Τα στόματα τους δεν άνοιγαν, αυτή όμως άκουγε πεντακάθαρα τις φωνές τους, που έμοιαζαν να ακούγονται ταυτόχρονα, λες και μοιράζονταν τις προτάσεις που έλεγαν:

 

«Σε ψάχναμε....για πολύ καιρό...και επιτέλους σε βρήκαμε.... Σε συγχώρεσε...δέξου Τον και εσύ πάλι...και γύρισε πίσω

 

Κοίταξε τα παιδιά της που την κοίταξαν και αυτά με την σειρά τους τρομαγμένα, μετά γύρισε προς τους άντρες και κούνησε αρνητικά το κεφάλι της. Λες και κάποιος άνεμος άρχισε να φυσάει ξαφνικά, ένας άνεμος που αυτή δεν μπορούσε να νιώσει, τα μαλλιά τους και τα ρούχα τους άρχισαν να ανεμίζουν, ενώ τα πρόσωπα τους σκλήρηναν. Ο τόνος στις φωνές τους όταν ξαναμίλησαν ήταν τρομακτικός:

 

«Αν αρνηθείς.....θα το πληρώσεις....με το αίμα των παιδιών σου»...

 

...Παιδικά κορμιά ήταν σπαρμένα παντού ολόγυρά της, νεκρά. Κράταγε ένα από αυτά στην αγκαλιά της και έκλαιγε γοερά.Αναφιλητά την συγκλόνιζαν, ενώ κάθε ματιά σε κάθε αγαπημένο πρόσωπο ήταν μια μαχαιριά στα στήθη της που της προκαλούσε αφόρητο πόνο. Το άφησε προσεκτικά στο έδαφος και έσκισε με τα χέρια της τα ρούχα της. Αυλάκωσε τα μάγουλα της με τα νύχια της και το κλάμα της έγινε ουρλιαχτό. Κοίταξε τα χέρια της που ήταν κατακόκκινα από το αίμα των παιδιών της, έσφιξε τις γροθιές της και της πρότεινε προς τον ουρανό. Το ουρλιαχτό της έγινε βρυχηθμός...

 

 

Δεν ζει κανείς που να μπορεί να την περιγράψει, μόνο εγώ. Ξέρω όμως πως στο πέρασμα των αιώνων έκανε και σε άλλους το δώρο που μου έδωσε. Μπορώ να υποθέσω πως πολλοί από αυτούς δεν άντεξαν αυτήν την απόκρυφη γνώση και πολλοί θα τρελάθηκαν ή θα αυτοκτόνησαν. Ξέρω επίσης πως κάποιοι άλλοι έμειναν να την λατρεύουν όπως εγώ, ενώ μερικοί διαστρέβλωσαν το δώρο που τους πρόσφερε και με τις πράξεις τους γέννησαν μύθους για απέθαντα πλάσματα που τρέφονται με ανθρώπινο αίμα.

 

Εγώ ξέροντας την Αρχή, που την έκανε αυτό που είναι και έχοντας περάσει αυτές τις λίγες ώρες μαζί της, το μόνο που αποζητώ είναι μια ευκαιρία να την ξαναδώ. Πάντα καταλαβαίνω την παρουσία της όταν βρίσκεται στον δικό μου χρόνο, είναι λες και ένας μαγνήτης με τραβάει προς το μέρος της. Σε μια από αυτές τις φορές την είδα μία νύχτα, ξαφνικά, να προβαίνει σε κάποιο μυστηριώδες μπαλκόνι. Το φεγγάρι ασήμιζε το πρόσωπό της. Γύρισε και με κοίταξε, με γνώρισε και μου χάρισε ένα χαμόγελο γεμάτο υποσχέσεις, που ήξερα πως δεν πρόκειται να εκπληρωθούν ποτέ. Πρίν προλάβω να της πω έστω και μια λέξη, άγγιξε τον άνεμο και βούλιαξε μέσα στον ατέρμονο χρόνο, μέσα στους παγωμένους αιώνες, έφτασε μέχρι κι εγώ δεν ξέρω που, πασχίζοντας να προφτάσει τη φλόγα στα μάτια της, την φλόγα που δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ... η φλόγα αυτής...της Πρώτης Γυναίκας...της Σκοτεινής Σελήνης...της Λίλιθ...

 

SymphonyX13

Ιούλιος 2015.

 

Edited by SymphonyX13
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Καλογραμμένο. Δεν βλέπω να έχει κάποια αδυναμία, αν θέλω να γίνω πολύ πολύ αυστηρή ας σου πω ότι η μετάβαση μεταξύ τρίτης και τέταρτης παραγράφου θα μπορούσε να γίνει ομαλότερα, με μια ενδιάμεση φράση ίσως του στυλ: ήμουν πλαγιασμένος στο πλευρός της, ιδρωμένος, ευτυχής, ενώ τα κύματα....κ.λπ.

Αλλά κι έτσι μια χαρά είναι.

Και επειδή βλέπω είμαι η πρώτη που σου γράφει σχόλιο, να σου αφιερώσω και αυτό το τραγουδάκι που μαντεύω ότι θα εκτιμήσεις.

 

 

 

 

Καλή επιτυχία συμπαίκτη του write off!

 

Υ.Γ.: Να παρατηρήσω επίσης πως το βρίσκω (ευχάριστα) ασυνήθιστο να επιλέγει τέτοιο θέμα ένας άντρας. Ο μύθος αυτός αγγίζει περισσότερο τις γυναίκες.

Edited by Ιρμάντα
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Ειρήνη, είπα να μη γράψω πρώτη αυτή τη φορά για να μη με μαλώνεις!

 

Δημήτρη, η ιστορία πράγματι ήταν καλογραμμένη και σε σύγκριση με την άλλη ιστορία σου που διάβασα, που είχες γράψει ότι ήταν από τις πρώτες σου, διακρίνω πως ο χρόνος και η εξάσκηση σου έκαναν καλό και πως δεν έχεις μείνει στάσιμος, οπότε μπράβο σου. Η αίσθηση που είχα καθώς διάβαζα ήταν λίγο: George McDonald meets Revelations of the Dark Mother και σε ένα-δυο σημεία αναρωτήθηκα αν έχεις παίξει Vampire:the Masquerade και άντλησες έμπνευση. Δεν θέλω να σταθώ σε αυτό τόσο (ότι δηλαδή μου θύμισε έντονα άλλα πράγματα), γιατί θα σε αδικήσω αν το κάνω, οπότε θα σου ξαναπώ μπράβο για την όμορφη γραφή, την ατμόσφαιρα που χτίζεις και τη βελτίωση που είδα σε σχέση με το πιο παλιό σου κείμενο. Καλή τύχη!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Δεν έχω διαβάσει κάτι άλλο δικό σου, και με αυτό που διάβασα εδώ έχω να σου πω καταρχάς: τι όμορφα που είναι γραμμένο! Το παίρνει για πολύ ακόμα φτιάξιμο, έχεις διάφορα λαθάκια (κυρίως πράγματα που εύκολα διορθώνονται) αλλά το θέμα είναι ότι γράφεις πολύ πολύ όμορφα, μεστά και με συνέπεια.

 

Η ιστορία είναι καλή, όχι πολύ δυνατή, αλλά έχεις και υπόθεση και πάθος διάχυτο, έτσι που την κάνει να ρέει. Δεν είναι από τα αγαπημένα μου θέματα, συνήθως μάλιστα δυσανασχετώ και λίγο άμα αναφέρεται κάπου η Λίλιθ, κι όμως, πέρασα όμορφα με την ιστορία σου κι αυτό για μένα λέει πολλά. Αν μου την έδινες και μου έλεγες "φτιάξε ό,τι νομίζεις", εγώ θα έδινα λίγο περισσότερες λέξεις στο δράμα, τη σκηνή με τα παιδιά της, όπως και θα τόνιζα περισσότερο το γιατί κάνει έρωτα στην αρχή (θέλω να πω, κοίτα την αναλογία, εκεί είναι, απλά δεν την χρησιμοποιείς: κάνει σεξ, γεννάει παιδιά, πεθαίνουν γιατί το έκανε - πεθαίνουν γιατί γεννήθηκαν), τον χαρακτήρα της ουσιαστικά μέσα από τα μάτια του ήρωά σου.

 

Δύο πραγματάκια: 1. μην αρχίζεις τις παραγράφους με αποσιωπητικά, δεν σημαίνει τίποτα απολύτως 2. το πως όταν είναι τροπικό (από τον Αμαζόνιο ας πούμε :p) τονίζεται, πχ. Το πώς την γνώρισα, πώς βούλιαξα μέσα σε μια στιγμή στους ωκεανούς των ματιών της.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε η "Φλόγα.." και την διαβάσατε ευχάριστα. Ευχαριστώ επίσης  για τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας που είναι πολύτιμες για μένα. Ειρήνη σε ευχαριστώ και για το τραγούδι που ομολογώ ότι δεν το είχα ξανακούσει, αλλά δεν παύει να είναι πανέμορφο. Μια μικρή ανησυχία την είχα για το πως θα έβλεπαν οι γυναίκες του write-off την οπτική μου για ένα γυναικείο σύμβολο όπως η Λίλιθ, αλλά μάλλον τα πήγα σχετικά καλά. :sweatdrop:

 

Αταλάντη, η "Αγέλη" ήταν η πρώτη ιστορία που έγραψα και σε αυτά τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν η "Φλόγα.." είναι η μόλις η δέκατη τρίτη.Προσπαθώ σε κάθε νέα ιστορία, να βελτιώνομαι όσο μπορώ και να διορθώνω λάθη. Για αυτό όπως είπα τα σχόλια σας και οι παρατηρήσεις σας είναι πολύτιμες για μένα. Ο Σπύρος (madnjim) για αρκετό καιρό προσπαθούσε να με πείσει να γραφτώ στο sff. Μου έλεγε και μου λέει ακόμα, να μην μείνω ανενεργό μέλος αλλά να παίρνω μέρος σε παιχνίδια, λέγοντας μου ότι η τριβή με άλλους συγγραφείς( όχι φυσικά ότι θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα :) ) μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Βλέπω ήδη πόσο δίκιο είχε.To Vampire:Τhe Masquerade το έχω απλώς ακουστά, δεν έχω παίξει ή διαβάσει τίποτα από αυτό. Τώρα όσο για τον ΜcDonald oφείλω να ομολογήσω ότι έχω πάνω από είκοσι χρόνια(αφού σήμερα που το ξεφύλλισα είδα στην πρώτη σελίδα, χειρόγραφη την τιμή του:3330 δραχμές! ) το "Λίλιθ" στην βιβλιοθήκη μου και πράγμα σπάνιο για μένα, είναι ακόμα αδιάβαστο! Κάτι που μάλλον πρέπει να διορθώσω. :oops:

Κιάρα, το γεγονός ότι ενώ δυσανασχετείς με ιστορίες που μπορεί να σχετίζονται με την Λίλιθ, η "Φλόγα.." σε έκανε να περάσεις όμορφα, είναι το καλύτερο σχόλιο που θα μπορούσες να κάνεις και ήδη το έκανες! :) Σε ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σου. Ήδη έμαθα δύο πράγματα( για τα αποσιωπητικά και τον τονισμό του "πως" ), που αγνοούσα.

 

Ευχαριστώ και πάλι! :)

Edited by SymphonyX13
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Δημήτρη φίλε μου, τι να σου πω που δεν σου το έχω πει ήδη; Ξέρεις πως μου άρεσε πολύ η ιστορία σου, ξέρεις κάθε μου αντίδραση καθώς την διάβαζα για πρώτη φορά όταν την έγραψες, έχουμε ήδη μιλήσει και σχολιάσει ότι ήταν να σχολιαστεί. Μόνο μπράβο θα σου πω καλέ μου φίλε, και keep up the good work!... :thmbup:

 

Καλή επιτυχία!:)

Edited by MadnJim
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Eυχαριστώ για άλλη μια φορά Σπύρο, τόσο για τα καλά λόγια, όσο για την έμπνευση της "Φλόγας.." που μου ήρθε  μετά από την αναφορά σου στην Λίλιθ, σε εκείνη την ολιγόωρη συζήτηση που είχαμε! :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oceanborn

Να και μία ιστορία με διάχυτο πάθος και έντονη φλόγα όπως προϊδεάζει ο τίτλος της. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι το έχεις με τις περιγραφές αφού κατάφερες να διαχειριστείς και το ερωτικό κομμάτι εξαιρετικά. Στην αρχή δεν ήξερα που το πας αλλά μετά μας εισάγεις ένα πολύ ενδιαφέρον θεματικό πλαίσιο και μας αφήνεις άφωνους -εμένα δηλαδή που μία αγάπη την έχω στους δαίμονες. Τα τεχνικά κομμάτια που πρέπει να προσέξεις/διορθώσεις στα έχει αναφέρει ήδη η αγαπητή Nienor. Πέρασα όμορφα λοιπόν, συγχαρητήρια και οφείλω να πω ότι φαίνεται απίστευτη βελτίωση σε σχέση με το πρώτο δείγμα δουλειάς που είχα δει από εσένα. 

 

Καλή συνέχεια! 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία γαι τον χρόνο που διάθεσες να διαβάσεις και να σχολιάσεις την ιστορία μου. Χαίρομαι που σου άρεσε και βρήκες ενδιαφέρον το θέμα που διάλεξα.Όταν είχα πρωτοδιαβάσει τον πρόλογο, πραγματικά δεν μου ερχόταν τίποτα στο μυαλό. Λίγες μέρες μετά σε μια συζήτηση μας, ο Σπύρος(madnjim) μου ανέφερε μεταξύ ανέμων και υδάτων, την Λίλιθ, που ήξερα τα βασικά για τον μύθο της. Ξαναδιαβάζοντας τον πρόλογο με την Λίλιθ νωπή στο μυαλό μου σκέφτηκα "Ωπ, κάτι υπάρχει εδώ!" Ψάχνοντας τον μύθο είδα ότι ο πρόλογος του Στέφανου κάλιστα θα μπορούσε να είχε γραφτεί πάνω της,τόσο μεγάλη σχέση είδα να έχει και χαίρομαι που κατάφερα, σύμφωνα με τα σχόλια που διαβάζω μέχρι στιγμής, να γράψω μια αξιοπρεπή εκδοχή του μύθου της. :)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Έξυπνη ιδέα να συνδυάσεις τον μύθο της Λίλιθ με την εισαγωγή (κρίμα που δεν το σκέφτηκα νωρίτερα όταν χτυπιόμουν στην καφετέρια :p). Μου άρεσε, το βρήκα καλογραμμένο και ειδικά εφόσον είσαι καινούριος στο σφφ, είναι μια πολύ καλή ιστορία. Μου άρεσε γενικά ο τρόπος που παρουσίασες το δράμα της Λίλιθ και αν και στην αρχή δεν την αναγνώρισα μετά είχα μια aha moment. Το τέλος το βρήκα συγκινητικό και τη σκηνή με τα παιδιά την περιέγραψες πολύ καλά αν κι θα μπορούσες να την μεγαλώσεις λιγάκι.

 

Καλή επιτυχία στο διαγωνισμό. :yessir:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Xαίρομαι που σου άρεσε η ιστορία μου Ευγενία και βρήκες έξυπνη την ιδέα του να συνδυάσω τον μύθο της Λίλιθ με τον πρόλογο του Στέφανου. :) Χαίρομαι επίσης που την βρήκες καλογραμμένη και το πως παρουσίασα το δράμα της. Την σκηνή με τα παιδιά δεν ήθελα να την περιγράψω παραπάνω, γιατί απλά δεν καταφέρνω να μένω αδιάφορος σε κάτι που με ενοχλεί πολύ, ακόμα και αν είμαι εγώ που το περιγράφω. Μια ιστορία που έχω γράψει στηρίζεται σε μια τέτοια σκηνή και απλά όταν την τελείωσα ήμουν άρωστος και είπα πως δεν πρόκειται να ξαναγράψω κάτι που "χαλάει" πρώτα και κύρια εμένα. Εδώ χρειάστηκε να το κάνω και ήθελα μεν να δώσω να φανεί το μέγεθος του πόνου της Λίλιθ, αλλά να ασχοληθώ με αυτή την σκηνή όσο το δυνατόν λιγότερο γίνεται.

 

Ευχαριστώ για τις ευχές σου και ανταποδίδω!  :yessir: :)

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Θα γίνω λίγο υπερβολικός αλλά... είναι απλά απίστευτη η ιστορία. Δεν νομίζω οτί μπορώ να περιγράψω πόσο μου άρεσε.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Φίλε μου Κώστα, χαίρομαι πραγματικά που σου άρεσε τόσο πολύ η "Φλόγα.." και θα ήθελα να έκανες μια προσπάθεια να περιγράψεις το τι σου άρεσε. :) Και αυτό το σχόλιο σου όμως μου αρκεί. Η "Φλόγα..."  έχει ιδιαίτερη θέση στις προτιμήσεις μου, καθώς είναι η πρώτη ιστορία που έγραψα σαν μέλος της παρέας που έχουμε εδώ στο sff και είχα ευχαριστηθεί κάθε στιγμή της συγγραφής της αλλά και της συναναστροφή μου με τα παιδιά που διοργάνωσαν, πήραν μέρος ή απλώς σχολίασαν σε εκείνο το write-off( όπως και σε εκείνο που είχε ακολουθήσει). Σε ευχαριστώ για ακόμη μια φορά! :)

Edited by SymphonyX13

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Καταρχήν όταν είδα Dark Tale Retold με "έψησες" αμέσως. Η ιστορία είναι σκοτεινή και βαθιά με όλη τη σημασία της λέξης.

Τόσο η γράφη σου εδώ όσο και η επιρροή που κάνει στον αναγνώστη (τουλάχιστον σε μένα) είναι απίστευτη.

Ότι καλύτερο έχω διαβάσει δικό σου (μέχρι στιγμής), και αν πω χίλια μπράβο θα είναι πολύ λίγα...

Edited by Blacksword
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Θα σου πρότεινα σίγουρα να διάβαζες τις ιστορίες που γεννήθηκαν σε εκείνο το write-off( όπως και σε αυτό που ακολούθησε. Έχε και το νου σου και σε αυτό που τρέχει τώρα..) καθώς ενώ είναι τόσο διαφορετικές η μία από την άλλη, είναι όλες υπέροχες! Kαι πάλι many thnx!! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Με τον διαγωνισμό φαντασίας που τέλειωσε πριν λίγες μέρες ακόμα νωπό, είναι μια καλή ευκαιρία να κάνω bump σε μια ιστορία (φαντασίας)που έχει ιδιαίτερη θέση στις προτιμήσεις μου, αφού είναι η πρώτη που έγραψα σαν μέλος και εξαιτίας του sff. Eυχαριστώ όλους αυτούς που σε αυτά τα δύο και κάτι χρόνια διάβασαν τις ιστορίες μου και ειδικότερα αυτούς που με βοήθησαν να βελτιωθώ με τα πολύτιμα σχόλια τους... Many,many thnx!!! :)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Μπράβο βρε Δημήτρη, τι υπέροχη ιστορία! Καλά έκανες που την επανέφερες στο προσκήνιο- έτσι την διάβασα κι εγώ, καθώς τότε δεν ήμουν μέλος. Πολύ συναισθηματική και ιδιαίτερη. Θα ήθελα κατιτίς περισσότερο απο τον μύθο, (εικονες, κρυπτικές αναφορες) αλλά θα ήταν ψέματα αν ελεγα πως ηταν κατι που το σκέφτηκα κατα τη διαρκεια της αναγνωσης. Την ευχαριστήθηκα πραγματικά και θα ήθελα να ξαναδιαβάσω κατι παρόμοιο απο σενα!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Πολύ χάρηκα που σου άρεσε η "Φλόγα..." Γρηγόρη. Είναι βλέπεις μια από τις πιο αγαπημένες μου ιστορίες που έχω γράψει. Σίγουρα μακριά από το είδος των ιστοριών που μου αρέσει να γράφω(και να διαβάζω) αφού ο τρόμος είναι το μεγάλο μου κόλλημα. Ίσως όμως αυτό ακριβώς να είναι που την κάνει τόσο ιδιαίτερη για εμένα. Τώρα όσο για το να γράψω κάτι ανάλογο, εδώ μου βάζεις δύσκολα. Δεν έχω βλέπεις την άνεση που έχεις εσύ να γεννάς τόσο εύκολα, ιδέες, ιστορίες και κόσμους ολόκληρους. Δεν μπορώ να πω, "ωραία, σήμερα θα γράψω για αυτό..." Δεν δουλεύει έτσι με εμένα, πρέπει να έχω το κατάλληλο ερέθισμα για να γράψω μια ιστορία, και βλέπεις αυτά τα ρημάδια τα ερεθίσματα, με επισκέπτονται πολύ σπάνια βρε αδερφέ! :)

Και πάλι χάρηκα που σου άρεσε φίλε μου, και σε ευχαριστώ για την ανάγνωση και το σχόλιο. :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.