Jump to content


:construction: To FACEBOOK LOGIN είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας για τεχνικούς λόγους. Χρησιμοποιείστε το Sign In κάνοντας νέα εγγραφή και το σύστημα βρίσκοντας το ίδιο email θα σας εισάγει. Όποιος έχει θέμα ας στείλει μήνυμα στη σελίδα του Facebook να τον βοηθήσουμε. Συγνώμη για την αναστάτωση.


Photo

Ο γυρισμός

FANTASY

  • Please log in to reply
17 replies to this topic

#1 Mesmer

Mesmer

    Achievement unlocked

  • Global Moderators
  • 2.907 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Άγγελος

Posted 13 Δεκέμβριος 2016 - 23:53

Όνομα Συγγραφέα: Άγγελος
Είδος: Φαντασίας
Βία; Όχι
Σεξ; Ψιλοπράματα
Αριθμός Λέξεων: 3.500
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Για το Πλοτς! #6
ΑρχείαAttached File  Ο γυρισμός.docx   30,37KB   12 downloads Attached File  Ο γυρισμός.pdf   437,97KB   11 downloads


  • Cassandra Gotha, Ιρμάντα and Old man & SiFi like this
"If sacred places are spared the ravages of war, then make all places sacred. And if the holy people are to be kept harmless from war, then make all people holy" ~ The Silver Surfer

#2 Ballerond

Ballerond

    Ο Πωλητής Shadwell

  • Moderators
  • 859 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιάννης
  • Currently reading:Exquisite Corpse

Posted 14 Δεκέμβριος 2016 - 23:35

Καλησπέρα Άγγελε και αντίπαλε (μουαχαχα :p )

 

Το κείμενο σου μου άφησε πολύ θετική εικόνα (άσχετα αν το θέμα δεν είναι happy). Είναι πολύ ομορφα γραμμένο, με λέξεις και φράσεις που ταιριάζουν στο κλίμα, πολύ ωραία εισαγωγή και γενικά ξεκινάει πολύ δυνατά. Οι χαρακτήρες εξυπηρετούν τον σκοπό τους αν και θα τους ήθελα λιγότερο επιφανειακούς, ειδικά τον κυρ Μάνο.

Τα στοιχεία του παιχνιδιού χρησιμοποιήθηκαν μια χαρά αν και κάπου λίγο μπερδεύτηκα και θα στο εξηγήσω παρακάτω με spoilers.

 

Spoiler

 

Πάντως γενικά είναι μία όμορφη ιστορία που ίσως θα ήθελε λίγο παραπάνω άπλωμα για να ταιριάξει και η πολύ ζωντανή γραφή και η πλοκή η οποία με αφήνει με λίγα ερωτηματικά στο τέλος.

Καλή επιτυχία!


  • Mesmer likes this
- Tell me Starbuck, what do you hear?
- Nothing but the rain, sir...

#3 WILLIAM

WILLIAM

    Imagination is the key/ into lands of fantasy

  • Members
  • 2.824 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:WILLIAM
  • Currently reading:Οι Χίλιοι - Κέβιν Γκίλφοϊλ

Posted 15 Δεκέμβριος 2016 - 19:29

Ωραία γραμμένη ιστορία όπως και μας έχεις συνηθίσει εξάλλου και φαίνεται ότι λατρεύεις την ύπαιθρο και την επαρχία, οι ιστορίες σου δείχνουν άψογα αρμοσμένες και ρεαλιστικές στα πραγματολογικά τους στοιχεία. Το μόνο που έχω να σου προσάψω είναι ότι βιάστηκες λίγο, στο τέλος χρειαζόταν λίγο περισσότερο κείμενο να μας εξηγήσει τι συνέβη.


  • Ballerond and Mesmer like this
Υπηρετώντας Ο Ένας Τον Άλλο Είμαστε Ελεύθεροι

#4 Cassandra Gotha

Cassandra Gotha

    κάτοικος σπηλιάς

  • Members
  • 4.297 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Άννα

Posted 16 Δεκέμβριος 2016 - 12:41

Άντε ρεεε... :(

Πολύ ωραίο, Άγγελε. Το μεγαλύτερο θετικό είναι, για 'μένα, ότι σε κάποια φάση κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Το έχτισες ωραία. Μου άρεσε πολύ και η αρχή, το φλυτζανάκι του καφέ και ό,τι επακολούθησε.

 

Έχω λίγα αρνητικά να σου πω, όχι για την πλοκή (χμ, ίσως μια απορία για την πλοκή), αλλά για τη χρήση της γλώσσας. Η οπτική γωνία είναι αυτή της Χάδως. Αν και προσπάθησες -με μερική επιτυχία- να μείνεις πιστός στην οπτική της (ο τρόπος που σκέφτεται και μιλάει), κατά τη γνώμη μου έχει αρκετά προβλήματα το κείμενο σε αυτό το θέμα. Η γλώσσα σε σημεία είναι πολύ σύγχρονή μας για τη Χάδω. Έννοιες (και λέξεις) όπως "παραλογισμός", "ταλανίζω", η φράση "περιττά κιλά", (και άλλα) με πέταγαν έξω. Σε έναν διάλογο λες "τα γελάδια είναι παραγωγικά" πράγμα που αποκλείεται να έλεγε κανείς, ακόμη και τώρα, εκτός κι αν έκανε πλάκα, για την "παραγωγή" κοπριάς. Επίσης, δεν νομίζω να ήξεραν τη λέξη "παραγωγή" οι άνθρωποι που ζούσαν σε χωριά εκείνα τα χρόνια (και αργότερα).

 

Μερικές αστοχίες στην έκφραση, λοιπόν, είναι το μόνο αρνητικό που βρήκα στο διήγημά σου. (Μια που μίλησα για τη γλώσσα: μου άρεσαν τα "μασάλια" -έτσι τα είπες; δεν το βρίσκω τώρα. Είναι άλλη λέξη για το "κεράσματα"; Μασουλήματα, σνακ, που λέμε τώρα;  ^_^   )

 

Για την πλοκή, έχω να πω ότι ήταν πολύ απλή, κατανοητή και ωραία. Όλα βγάζουν νόημα (εκτός από αυτό που θα σε ρωτήσω αμέσως). Πολύ καλή ιστορία, φανταστική (του φανταστικού, εννοώ) εκατό τα εκατό, άγγιξες τον τρόμο με ένα λεπτεπίλεπτο χάδι, :p  αλλά πριν από έναν αιώνα (και λιγότερο) θα είχες στείλει ανθρώπους να κοινωνήσουν.  :p 

Για το παιχνίδι: εκμεταλλεύτηκες τα βήματα που σας έδωσα πολύ καλά, ακριβώς, μα τελείως.  

 

Και τώρα, η απορία μου: δεν κατάλαβα τι έγινε και άρχισε να χαλάει το μαγικό τώρα. Να, αυτό μόνο δεν κατάλαβα από το διήγημά σου.


  • Ballerond and Mesmer like this
.

#5 Ιρμάντα

Ιρμάντα

    Back on Boogie Street

  • Moderators
  • 2.209 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ειρήνη
  • Currently reading:Η Λεγεώνα των Ψυχών, Γελωτοποιός

Posted 16 Δεκέμβριος 2016 - 12:52

Καλημέρα Άγγελε.

 

Όπως πάντα το αγαπημένο σκηνικό σου: τρόμοι στο χωριό, φαντασία στο χωριό.

Φαντάσματα στο χωριό.

 

Μανιέρα πάει να σου γίνει. Όχι πως με ενοχλεί, και νομίζω το έχεις κιόλας. Θα σταθώ σε δύο τρεις φράσεις που μου σκόνταψαν κάπως, για ανθρώπους του χωριού: αναπολήσεις, ανταπόδοση, παραγωγικά γελάδια.

Και προχωρώ στην κυρίως κριτική.

Αυτό το διήγημα βρε παιδάκι μου πολύ πίσω –μπρος μου φάνηκε. Η αφήγησή του, σίγουρα δεν μπορείς να την πεις γραμμική αλλά πάλι το αφηγηματικό σου ρολόι (τι, δεν ξέρεις τί είναι το αφηγηματικό ρολόι; Θα σε μαλώσω, έχω ανεβάσει κάτι αρθράκια στη συγγραφή σχετικά) το ρολόι λοιπόν δείχνει κάπως μπερδεμένο. Έχουμε τη Χαδούλα γριά. Είναι γριά λοιπόν, και ο πατέρας της ακόμη πιο γέρος; Και αυτοκτονεί; Ή αυτοκτονεί νέα και όλα τα υπόλοιπα είναι φαντασίες ενός φαντάσματος; Αλλά τότε, γιατί μονάχα στο τέλος παραμελείται ο κήπος και το σπίτι; Γιατί μονάχα στο τέλος εξαφανίζεται ο Κυρ-Μάνος (ωραία, πολύ ωραία η αποκάλυψη ότι είναι ο πατέρας της εντέλει). Δηλαδή ήταν ακόμη νέα, φανταζόταν πως είχαν περάσει χρόνια, βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση αλλοπρόσαλλη και ο πατέρας της ζούσε χώρια της; Έπρεπε να ζουν μαζί αν ήταν έτσι σαλεμένη, για να τη φροντίζει.  Ή είχε όντως γεράσει η Χαδούλα και αποτρελάθηκε σε προχωρημένη ηλικία –οπότε νόμισε ότι γύρισε ο άντρας της και ότι ξανάνιωσε- αλλά αν είχαν περάσει τόσα χρόνια, και ήταν εξήντα φεύγα η γυναίκα, ο πατέρας της ζούσε ακόμη και είχε και κουράγια να σέρνει κουβάδες με κοπριά;

Το τέλος επίσης. Απότομο. Καλά –καλά δεν έχουμε καταλάβει ποιος ζει, ποιος πέθανε, ποιος γέρασε, ποιος τρελάθηκε και ξαφνικά βρίσκεται η Χαδούλα καθισμένη στο μνήμα της, ως φάντασμα.

 

Ειδικά προς το τέλος ήθελε κατά τη γνώμη μου μπόλικο ξεμπέρδεμα.

 

Υ.Γ.: Μία φράση, το μάτι το ‘χε άχτι. Αν εννοείς ότι το φοβόταν, δεν είναι σωστό, γιατί το άχτι σημαίνει θυμό, μανία, καμιά φορά μανία εκδικητική. Έχεις άχτι κάποιον που σε έκλεψε στα χαρτιά για παράδειγμα. Αν εννοείς ότι το κακό μάτι την έκανε να θυμώνει, εντάξει, αλλά δεν μου φαίνεται και τόσο επιτυχημένη έκφραση.

 

Αυτά τα ολίγα (ή μήπως είπα πολλά;)

Καλή σου επιτυχία στο παιχνίδι!


  • Ballerond and Mesmer like this
'The cave you fear to enter holds the treasure you seek.' — Joseph Campbell

#6 Mesmer

Mesmer

    Achievement unlocked

  • Global Moderators
  • 2.907 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Άγγελος

Posted 16 Δεκέμβριος 2016 - 13:16

(Μια που μίλησα για τη γλώσσα: μου άρεσαν τα "μασάλια" -έτσι τα είπες; δεν το βρίσκω τώρα. Είναι άλλη λέξη για το "κεράσματα"; Μασουλήματα, σνακ, που λέμε τώρα;  ^_^   )

 

Τα μασάλια είναι οι ιστορίες που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα. Πλέον, όπως το έχω συναντήσει κι εγώ, νομίζω ότι χρησιμοποιείται για την κουβέντα γενικά: «Κάτσε να πούμε κανένα μασάλι».

 

Για την υπόθεση θα σας κρατήσω σε αγωνία μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι.  :p Έχετε πλησιάσει πάντως.

 

Σας ευχαριστώ για τα σχόλια! Και σταματάω εδώ, μην πω τίποτα παραπάνω. Πιο πολύ τη διευκρίνηση για τα μασάλια ήθελα να κάνω, επειδή μ' αρέσουν και μένα αυτά τα χωριάτικα.


  • Ballerond, Cassandra Gotha, Ιρμάντα and 1 other like this
"If sacred places are spared the ravages of war, then make all places sacred. And if the holy people are to be kept harmless from war, then make all people holy" ~ The Silver Surfer

#7 WILLIAM

WILLIAM

    Imagination is the key/ into lands of fantasy

  • Members
  • 2.824 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:WILLIAM
  • Currently reading:Οι Χίλιοι - Κέβιν Γκίλφοϊλ

Posted 16 Δεκέμβριος 2016 - 18:06

Α αν είναι να πούμε θεωρίες για το τι συνέβη να δώσω και γω τη δική μου.

Η Χαδούλα έζησε μια ζωή χήρα, πέθανε και περνάει στον κόσμο που όλα είναι καλά αλλά και έχει το σπίτι της όπως το ξέρει γιατί οι νεκροί δεν συμβιβάζονται αμέσως με το θάνατό τους όπως μας λέει και ο συγγραφέας μας. Αλλά όσο περνάνε οι μέρες αρχίζει και μαραζώνει ο κήπος μιας και κανένας δεν τον φροντίζει και ρημάζει το σπίτι και τελικά φτάνει και η Χαδούλα στο σημείο να καταλάβει ότι είναι νεκρή και καμαρώνει τον τάφο της.

Εκεί στο τέλος έπρεπε να μας δώσετε περισσότερα κύριε συγγραφέα!


  • Mesmer and eLisa like this
Υπηρετώντας Ο Ένας Τον Άλλο Είμαστε Ελεύθεροι

#8 eLisa

eLisa
  • Members
  • 30 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Liza

Posted 18 Δεκέμβριος 2016 - 17:21

Γειά σου Άγγελε και από εμένα! Ωραία ιστορία και σίγουρα ενδιαφέρουσα. Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει κάτι άλλο από εσένα τον λίγο χρόνο που βρίσκομαι κοντά σας, οπότε χαίρομαι που η πρώτη δική σου ιστορία που διάβασα, δεδομένου ότι νομίζω διάβασα ότι γράφεις και τρόμο, ήταν αυτή, που είχε μία εσάνς :)  αλλά δεν με τρομοκράτησε γιατι με αυτά τα πράγματα είμαι κομματάκι φοβιτσιάρα  :p  Θα πω περισσότερα για την αίσθηση που μου έχει αφήσει λίγες ώρες μετά και στη συνέχεια θα γυρίσω στο κείμενο για τυχόν επί μέρους πράγματα...

 

Καταρχήν μου αρέσει η τοποθέτησή της στην επαρχία, πάντα με προδιαθέτει θετικά κάτι τέτοιο, είναι από τα σκηνικά που μου αρέσουν στην τοποθέτηση μιας ιστορίας και μάλιστα βρίσκω πως ταιριάζουν στις ιστορίες φαντασίας σε ένα βαθμό και γιατί είναι μακριά από το πιο οικείο στους περισσότερους αστικό περιβάλλον, άρα και πιο κοντά στο "άγνωστο", πιο κοντά τελικά σε αναμνήσεις και εμπειρίες από τον παιδικό μας κοσμο, όπου η φαντασία μας, στον άπλετο χρόνο των διακοπών των παιδικών μας χρόνων, έκανε και τα πρώτα αναγνωριστικά της βήματα σε αυτόν τον κόσμο... βοηθάει στην ατμόσφαιρα και στην επιτυχημένη μεταφορά μας σε αυτήν, με άλλα λόγια.

 

Δεν ξέρω αν είναι μπερδεμένο το κείμενο ως προς την πλοκή του. Εγώ έρχομαι να συμφωνήσω με τον William. Αυτό που κατάλαβα είναι πως η Χαδούλα (τι ωραίο όνομα!) πέθανε στο σημείο που συναντιέται με τον Μήτρο, είναι στην άλλη ζωή λοιπόν, λίγο πριν, λίγο μετά, που εκτυλίσσεται η επαφή τους. Η ιστορία σου συνεχίζεται στο σπίτι της γιατί οι νεκροί δεν συμβιβάζονται με την αλλαγή άμεσα, όπως μας λες, και η κατασκευή του κυρ-Μάνου αφορά την υπόσχεση που είχε δώσει στην κόρη του πως όταν θα ξαναέσμιγε με τον Μήτρο, εκείνος θα τους έφτιαχνε κάτι όμορφο... Αυτό είναι που αποκαλύπτει το γεγονός πως η Χάδω έχει πεθάνει πια, ότι βλέπουμε τον πατέρα της να έχεις καταπιαστεί με την κατασκευή αυτού του αντικειμένου.

 

Αυτό που μου ξένισε περισσότερο (βρήκα λιγότερο κατανοητό) είναι η συγγενική σχέση της Χάδως με τον κυρ-Μάνο. Ωραίο τελικά και τρυφερό, όμως δεν βρήκα εγώ τουλάχιστον κανένα σημείο από την επικοινωνία τους στο οποίο να διαφαίνεται έστω και ελάχιστα κάτι τέτοιο, να το αποκάλυπτει ακόμα και αφού είχε ειπωθεί έστω, εκτός από την τρυφερότητα που μοιράζονταν και το νοιάξιμο. Οι κοντινές ηλικίες και η αναφορά σε υποθετικό κόρτε δεν βοήθησαν... είναι μια ανατροπή που λειτουργεί καλά πάντως, για όλους αυτούς τους λόγους. Τα 'μαθηματικά' στη διαφορά ηλικίας επίσης δεν με ενοχλούν προσωπικά, ο κυρ-Μάνος  μπορεί άνετα να περάσει για ένας υπερήλικας που τον κράτησε στη ζωή η αγάπη για την κόρη του, η ανάγκη του να είναι δίπλα της, να την προστατεύει και τελικά να εκπληρώσει κάποτε αυτό που του είχε ζητήσει...

 

Αυτός είναι πάνω κάτω ο τρόπος που κούμπωσα στο μυαλό μου τη ιστορία καθώς την διάβαζα... είτε την διάβασα λάθος είτε όχι :)

 

Στις επιλογές της γλώσσας τώρα, ήταν τα 'περιττά κιλά' που με ενόχλησαν πιο πολύ, νομίζω θα λεγόταν διαφορετικά, πολύ λιγότερο σύγχρονα,

και όχι τόσο όλα όσα αναφέρονται στα υπόλοιπα σχόλια...

οι παραγωγικές αγελάδες θα  μπορούσαν όντως να είναι έξυπνο χιούμορ από τον συμπαθέστατο παππού της ιστορίας

η ανταπόδοση ταιριάζει ως έννοια στον χαρακτήρα των ανθρώπων της υπαίθρου

οι αναπολήσεις και κυρίως ο παραλογισμός θα μπορούσαν πράγματι να έχουν πιο ταιριαστούς στην γλώσσα των χωρικών όρους

και το ταλανίζει μου κάνει εμένα, το έχω ακούσει να χρησιμοποιείται στα χωριά

 

Οι προκαταλήψεις της Χάδως, η αντίδρασή της στη θέα του σπασμένου φλιτζανιού, διάφορα σημεία, στηρίζουν πολύ καλά και τον χαρακτήρα και την πλοκή, που θέλει στη μισή ιστορία την ηρωίδα να έχει περάσει σε άλλη διάσταση δίχως να το έχει αποδεχτεί καθώς συν τις άλλοις 'τα φοβόταν τα απόκοσμα'...

ακόμα, βρήκα συμβολική και την επιλογή του σπασμένου αντικειμένου -ένα φλιτζάνι ελληνικός καφές.

 

Νομίζω ότι τα πισωγυρίσματα στην αφήγηση είναι δηλωτικά της αιώρησης της Χαδούλας ανάμεσα στους δύο κόσμους,

από την συνάντησή της με τον Μήτρο και μετά... άλλα δηλωτικά αυτού και φράσεις και εικόνες όπως πχ 'δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί στις κινήσεις της' κλπ

 

Ως προς τις κατευθύνσεις του παιχνιδιού, η ιστορία σου τις έχει πραγματικά αφομοιώσει όχι μόνο άρτια αλλά και με έναν εξαιρετικά πρωτότυπο τρόπο!

Μπράβο για αυτό!

 

και ο κυρ-Μάνος, όσο κι αν με μπέρδεψε (η ίδια η κόρη του τον προσφωνεί κυρ-Μάνο!) είναι ένας πολύ ιδιαίτερος και δύσκολος στον χειρισμό του χαρακτήρας

που μου θύμισε και λίγο το παιδάκι στην Έκτη Αίσθηση, μπορώ να πω :)

 

Συγχαρητήρια για το σύνολο, καλή συνέχεια και καλή επιτυχία!


  • Ballerond, Cassandra Gotha and Mesmer like this

#9 Naroualis

Naroualis

    Πατώντας σε στέρεα γη

  • Moderators
  • 6.266 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Ευθυμία

Posted 19 Δεκέμβριος 2016 - 23:27

Αμάν, κι είναι νύχτα ώρα. Όχι για τα φαντάσματα, αλλά γιατί συνήθως το βράδυ κλαίμε όσα μας συγκίνησαν μέσ στη μέρα. 

 

Κοντολογίς: Μπορεί κάτι να έχασα, δε με ένοιαξε. Μπορεί κάπου να με πέταξαν έξω μικρές αστοχίες στις λέξεις (εκειό το "ταλανίζουν", αμάν), μπορεί να μην φαίνεται να όλο αυτό έχει κάποιο χωριό από πίσω, αλλά ρε συ Άγγελε, ρε συ Άγγελε. 

 

Ρε συ Άγγελε, τόλμησες, ρε συ, να μου θυμίσεις τον Έρωτα στα Χρόνια της Χολέρας και τα γερόντια που το κάνουν πάνω στο ποταμόπλοιο, και ρε συ Άγγελε, ουφ, πια, πάω να κοιμηθώ να κλάψω όσα με συγκίνησαν σήμερα.


  • Cassandra Gotha and Mesmer like this

#10 elgalla

elgalla

    Πυργοδέσποινα

  • Moderators
  • 2.173 posts
  • Gender:Female
  • Όνομα:Αταλάντη
  • Currently reading:The Magicians - Lev Grossman

Posted 21 Δεκέμβριος 2016 - 10:03

Καλημέρα, Άγγελε!

Φαντασία στο χωριό, όπως μας έχεις συνηθίσει. Πολύ ωραία ατμόσφαιρα και γλώσσα, μια-δυο αστοχίες που επεσήμαναν τα παιδιά πιο πάνω, μια ιστορία που τη διάβαζα και την έβλεπα μπροστά μου, πραγματικά, θα έκανε ωραία ταινία μικρού μήκους. Μου θύμισε και την αγαπημένη μου γιαγιούλα και με συγκίνησε. Αν κάτι με χάλασε, αυτό ήταν το τέλος που ένιωσα πως ήρθε βιαστικά - δεν θέλει πολύ άπλωμα, λίγο μόνο, να πάρει τον χώρο του και να ανασάνει, ξέρεις εσύ. Και ο τίτλος, που είναι σαν από εφηβικό θριλεράκι. Πέρα απ' αυτά τα μικροπράγματα, όμως, μου άρεσε πολύ η ιστορία σου, την απόλαυσα, τη σκεφτόμουν να συμβαίνει στο χωριό μου, στο σπίτι των παππούδων μου (τόσο ξεκάθαρες εικόνες μου δημιούργησε) και, γενικά, μπράβο σου. Σου πάει το rural fantasy :p


  • Ballerond, Cassandra Gotha and Mesmer like this
I'm not the spirit of any age. I am at odds with everything and always have been.

#11 jjohn

jjohn

    Tantei-san

  • Members
  • 2.119 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιάννης
  • Currently reading:something

Posted 21 Δεκέμβριος 2016 - 18:44

Ας αφήσουμε και εδώ πέρα το λιθαράκι μας!

 

Σε γενικές γραμμές διάβασα μία καλή προσπάθεια. Μου άρεσε η ατμόσφαιρα και γενικά όπως είπαν άλλη ο τρόμος στα χωριά έχει γίνει πια δεύτερη φύση πια στα κείμενα σου( θυμάσαι που κάποτε έγραφες ρε 'συ τέτοια και τέτοια;)

 

Απλά  το τέλος μοιάζει να έρχεται  λίγο βιαστικά και γρήγορα και εγώ  δεν ένιωσα  το συναισθηματικό φόρτισμα στον βαθμό που θα ήθελα( κοινώς θα ήθελα να δακρύσω γιατί δακρύζω εύκολα με κάτι τέτοια πανάθεμα με)

 

Όπως και να 'χει ήταν μια  αρκετά καλή ιστορία :)


  • Ballerond and Mesmer like this
Ceas rău… rău ceas… În miăz de noapte, La răscruce se așează De cărare mi se agață....în cerc deschis... ...și-n mijloc șad...

#12 Mesmer

Mesmer

    Achievement unlocked

  • Global Moderators
  • 2.907 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Άγγελος

Posted 21 Δεκέμβριος 2016 - 22:07

( θυμάσαι που κάποτε έγραφες ρε 'συ τέτοια και τέτοια;)

 

Τι μου θύμισες! Πάνω που σκεφτόμουν να ολοκληρώσω μια κωμωδία που είχα ξεκινήσει για το διαγωνισμό Φάντασυ. Ελπίζω να προκόψω.


  • jjohn and Ιρμάντα like this
"If sacred places are spared the ravages of war, then make all places sacred. And if the holy people are to be kept harmless from war, then make all people holy" ~ The Silver Surfer

#13 Mesmer

Mesmer

    Achievement unlocked

  • Global Moderators
  • 2.907 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Άγγελος

Posted 23 Δεκέμβριος 2016 - 14:57

Να σας ευχαριστήσω κι από εδώ για το χρόνο που αφιερώσατε στο διήγημα και για τα πολύ χρήσιμα σχόλιά σας. Ήταν ένα διήγημα που ήθελα οπωσδήποτε να ολοκληρώσω, μπας και ξεκολλήσω επιτέλους απ' αυτό το κόλλημα που είχα φάει εδώ και καιρό. Ευτυχώς, αυτό το κομμάτι το πέρασα επιτυχώς. Στα της ιστορίας...

 

Έχετε όλοι δίκιο που είπατε πως η γλώσσα δεν είναι συνεπής. Αλλού φαίνεται πιο παλιά/λαϊκή κι αλλού πιο μοντέρνα. Υπήρχαν σημεία που είχα κολλήσει κι επειδή δεν είχα την πολυτέλεια του χρόνου, έπρεπε να φύγω από εκεί όσο πιο γρήγορα γινόταν. Έτσι τα έγραφα όπως μου έβγαιναν. Περιθώρια για τόσο λεπτομερείς διορθώσεις στο τέλος, ούτε για πλάκα. Αλλά ελπίζω να βρω το χρόνο να ασχοληθώ με αυτά τα σημεία. Αυτό που ήθελα, όσον αφορά τη γλώσσα, είναι να ψευδοπαλαιίζει, μιας και μιλάμε για την εποχή των 1910's, που, κακά τα ψέματα, δεν έχω ιδέα πώς μιλούσαν έναν αιώνα plus πριν.

 

Και φτάνουμε στο σημείο που όλοι περιμέναμε. Τι έγινε επιτέλους σ' αυτήν την ιστορία; Ποιος πέθανε και πότε πέθανε;

 

Ξεκινάω με το μεγάλο σπόιλερ. Η Χάδω ήταν νεκρή/φάντασμα από την αρχή του διηγήματος. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

 

Ο Μήτρος φεύγει για τον πόλεμο κι εκεί σκοτώνεται. Ο κυρ-Μάνος, πατέρας της Χάδως και όντας αλαφροΐσκιωτος, την ενημερώνει ότι μπορεί να δει το φάντασμα του Μήτρου κι ότι εκείνος επιθυμεί να της διηγηθεί τις ιστορίες του. Η Χάδω μετά από αυτά αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος των νεκρών είναι πραγματικός κι ότι αν πεθάνει κι εκείνη θα μπορεί να είναι μαζί του.

 


«Κι όταν πεθάνω κι εγώ, θα είμαι ξανά μαζί του, μπαμπά;»

«Σταμάτα να σκέφτεσαι τέτοια, Χάδω μου».

 

Τελικά, η Χάδω αυτοκτονεί και πριν πεθάνει ο κυρ-Μάνος της λέει ότι η αρχή δεν θα είναι εύκολη, επειδή οι νεκροί δεν δέχονται εύκολα ότι είναι νεκροί. Μπορεί η ίδια να δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση μέσα στην οποία να ζει.

 


«[...] Μπορεί να φτιάξεις έναν κόσμο ψεύτικο, να ζεις εκεί μέχρι να βρεις αυτό που αποζητάς»

 

Η Χάδω φτιάχνει έναν κόσμο έτσι όπως περίμενε ότι θα είναι η ζωή της μετά το θάνατο του Μήτρου, η ζωή της χήρας, να περιμένει μάταια τον άντρα της μέχρι να πεθάνει κι η ίδια.

 


Το ‘χε μάθει από νωρίς πως, σαν χήρα, αυτή θα ‘ταν η ζωή της.

 

Το τραγικό σ' αυτήν την υπόθεση είναι πως ενώ έχει περάσει μόλις λίγος καιρός από τον θάνατό της, για κείνη είναι σαν να έχει ζήσει μόνη όλα αυτά τα χρόνια.

 

Ο κυρ-Μάνος, τώρα, είχε αναφέρει στην Χάδω ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να τη συνεφέρει απ' αυτήν την κατάσταση.

 


«Αλλά θα είσαι εκεί για να με βοηθήσεις, ναι;»

«Ναι, αλλά όχι όπως νομίζεις. [...]» ... «Θα χρειαστεί κάτι να σε ταρακουνήσει. Αλλά θα βρω τον τρόπο».

 

Ο τρόπος που βρίσκει να είναι ζητήσει από τον Μήτρο να εμφανιστεί ξαφνικά στη ζωή της Χάδως και μετά να εξαφανιστεί ξανά. Από την πρώτη εμφάνιση του Μήτρου η Χάδω καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά. Το σώμα της αρχίζει να ξανανιώνει, επειδή έτσι νέα ήταν όταν είχε πεθάνει. Και σιγά-σιγά αλλάζει όλη της εμφάνιση. Καταλαβαίνει ότι ο κυρ-Μάνος δεν ασχολείται με τα γελάδια, αλλά είναι ένας απλός ξυλουργός. Κι όταν εξαφανίζεται ο Μήτρος, εκείνο το βράδυ που δεν γύρισε στο σπίτι, γκρεμίζεται όλη εκείνη η ψεύτικη πραγματικότητα που είχε φτιάξει. Το σπίτι, ο κήπος της όλα ήταν εγκαταλελειμμένα επειδή έτσι είχαν μείνει από τότε που είχε πεθάνει, δυο-τρεις μήνες πριν.

 

Νταμν ιτ, για να χρειάζονται τόσες πολλές εξηγήσεις μάλλον κάτι δεν έκανα καλά. Η αλήθεια είναι πως εκεί στο τέλος ήθελα η Χάδω να είχε μια μικρή κουβέντα με τον πατέρα της, όπου θα δίνονταν κάποιες εξηγήσεις. Αλλά δεν είχα περιθώριο λέξεων, οπότε βγήκε έτσι, κάπως απότομο. Και πάλι, όμως, δεν ήθελα να τα δώσω όλα στο πιάτο, επειδή πιστεύω ότι έτσι χάνεται η μαγεία. Όπως όταν σου λένε πώς γίνεται ένα ταχυδακτυλουργικό κόλπο και ξενερώνεις που δεν ήταν πραγματικά μάγια. Επίσης, και κάποιες άλλες εξηγήσεις που δόθηκαν θα μπορούσαν να δουλέψουν εξίσου καλά.

 

Και πάλι ευχαριστώ για το χρόνο σας και συγγνώμη για όλο αυτό το υπέρδιπλο σεντόνι που ξεδίπλωσα.

 

:)


  • Cassandra Gotha and jjohn like this
"If sacred places are spared the ravages of war, then make all places sacred. And if the holy people are to be kept harmless from war, then make all people holy" ~ The Silver Surfer

#14 WILLIAM

WILLIAM

    Imagination is the key/ into lands of fantasy

  • Members
  • 2.824 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:WILLIAM
  • Currently reading:Οι Χίλιοι - Κέβιν Γκίλφοϊλ

Posted 23 Δεκέμβριος 2016 - 16:05

Και γιατί παληκάρι μου πήγες στο 1910; Ο Παγκόσμιος δεν σου έκανε το 1940;

Αν την ξαναδουλέψεις την ιστορία ίσως θα πρέπει να κοιτάξεις για κάποια σημεία που να δείχνουν πιο απτά το πέρασμα του χρόνου για να μπει στο κόλπο ο αναγνώστης. Παρόλα αυτά ήταν μια καλή ιστορία (και ευτυχώς δεν τη διάβασα νύχτα).


Υπηρετώντας Ο Ένας Τον Άλλο Είμαστε Ελεύθεροι

#15 Mesmer

Mesmer

    Achievement unlocked

  • Global Moderators
  • 2.907 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Άγγελος

Posted 23 Δεκέμβριος 2016 - 23:10

Να σου πω γιατί, όταν ξεκίνησα να γράφω την ιστορία, όπως την είχα αρχικά στο μυαλό μου, είχαν όντως περάσει τα χρόνια από το θάνατο του άντρα της Χάδως. Οπότε ήθελα να υπάρχει αυτό το χρονικό περιθώριο. Στη συνέχεια άλλαξε η πλοκή, κι ενώ δεν θα υπήρχε ουσιαστική διαφορά αν η ιστορία αναφερόταν στο '40, στο μυαλό μου ήταν τοποθετημένη στο '10.


"If sacred places are spared the ravages of war, then make all places sacred. And if the holy people are to be kept harmless from war, then make all people holy" ~ The Silver Surfer

#16 Ballerond

Ballerond

    Ο Πωλητής Shadwell

  • Moderators
  • 859 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Γιάννης
  • Currently reading:Exquisite Corpse

Posted 24 Δεκέμβριος 2016 - 01:52

Άγγελε όλο αυτό που περιέγραψες βγάζει ωραίο νόημα αδερφέ αλλά όντως ήθελε καλύτερη δόμηση στην ιστορία :)

Ίσως η προσπάθεια να αποδώσεις σωστά το κλίμα έφαγε κομμάται της πλοκής που ήθελαν καλύτερη ανάλυση.


  • Mesmer likes this
- Tell me Starbuck, what do you hear?
- Nothing but the rain, sir...

#17 Old man & SiFi

Old man & SiFi

    Refugee

  • Members
  • 423 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Τώνης

Posted 26 Δεκέμβριος 2016 - 18:02

Πολύ ωραία ατμόσφαιρα, ωραίοι ανθρώπινοι χαρακτήρες, καλογραμμένο, με κέρδισε. Λυρικό και τρυφερό, μου άρεσε το πώς μπλέχτηκε το φανταστικό με το πραγματικό, η ζωή με τον θάνατο και πως χτίστηκε όλο αυτό πάνω στην φράση: «Κανείς δεν αποδέχεται απ’ την αρχή το θάνατο. Μπορεί να φτιάξεις έναν κόσμο ψεύτικο, να ζεις εκεί μέχρι να βρεις αυτό που αποζητάς».
Εκείνο που δεν μου ήρθε λογικά (μπορεί να έχασα κάτι) ήταν η (μάλλον απότομη και ξερή) αποκάλυψη ότι ο κυρ-Μάνος ήταν ο πατέρας της και η σχέση του με τον Μήτρο. Να φανταστώ ότι συναντήθηκαν στον άλλο κόσμο ή ότι ο πατέρας της εμφανιζόταν απλά σαν κυρ-Μάνος; Πάω να διαβάσω τα προηγούμενα σχόλια μπας και έχω όντως χάσει κάτι…


"West is where all days will someday end..." (Peter Hammill)

#18 Mesmer

Mesmer

    Achievement unlocked

  • Global Moderators
  • 2.907 posts
  • Gender:Male
  • Όνομα:Άγγελος

Posted 27 Δεκέμβριος 2016 - 00:35

Πολύ ωραία ατμόσφαιρα, ωραίοι ανθρώπινοι χαρακτήρες, καλογραμμένο, με κέρδισε. Λυρικό και τρυφερό, μου άρεσε το πώς μπλέχτηκε το φανταστικό με το πραγματικό, η ζωή με τον θάνατο και πως χτίστηκε όλο αυτό πάνω στην φράση: «Κανείς δεν αποδέχεται απ’ την αρχή το θάνατο. Μπορεί να φτιάξεις έναν κόσμο ψεύτικο, να ζεις εκεί μέχρι να βρεις αυτό που αποζητάς».
Εκείνο που δεν μου ήρθε λογικά (μπορεί να έχασα κάτι) ήταν η (μάλλον απότομη και ξερή) αποκάλυψη ότι ο κυρ-Μάνος ήταν ο πατέρας της και η σχέση του με τον Μήτρο. Να φανταστώ ότι συναντήθηκαν στον άλλο κόσμο ή ότι ο πατέρας της εμφανιζόταν απλά σαν κυρ-Μάνος; Πάω να διαβάσω τα προηγούμενα σχόλια μπας και έχω όντως χάσει κάτι…

 

Όχι, δεν έχασες κάτι. Το ότι ο κυρ-Μάνος είναι ο πατέρας της Χάδως δεν προοικονομείται σχεδόν καθόλου. Απλά στον κόσμο που έφτιαξε η Χάδω είναι μόνο ένας γείτονας, ενώ ο ίδιος βρίσκεται εκεί και την επισκέπτεται για να την στηρίζει και να τη βοηθάει με τον τρόπο του, μιας και δεν μπορεί να της αποκαλύψει ότι είναι νεκρή.

 

Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο!


"If sacred places are spared the ravages of war, then make all places sacred. And if the holy people are to be kept harmless from war, then make all people holy" ~ The Silver Surfer





0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users