Jump to content
tzaspy

ΒΙΟΧΗΜΙΚΗ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ

Recommended Posts

tzaspy
Όνομα Συγγραφέα:tzaspy
Είδος:επιστημονική(100 γραμμάρια) φαντασία(100 κιλά)
Βία; μια κλωτσιά και μερικές σφαλιάρες
Σεξ; Σας ορκίζομαι δεν είμαι ανώμαλος
Αριθμός Λέξεων:3786
Αυτοτελής;Ναι
Σχόλια: Μια παρωδία για το θέμα. Και σαν παρωδία είναι όλα ανακατεμένα. Σκοπός κυρίως η διασκέδαση.
ΑρχείοΒΙΟΧΗΜΙΚΗ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ.doc
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Διασκεδαστική ιστορία. Η ιδέα σου μου άρεσε, όπως κι ο τρόπος που διαχειρίστηκες την πληροφορία που δεν βιάστηκες να τη δώσεις, αλλά αντίθετα τη χρησιμοποίησες ως καροτάκι για σασπένς. Το τέλος κι αυτό ωραίο αν κι ίσως να ταίριαζε μια πιο κάφρικη αντίδραση -δεν είμαι σίγουρος. Οκ, τίποτα από αυτά δεν στέκει αν το πάρεις λογικά, αλλά νομίζω πως αυτό δεν είναι καν θέμα στην περίπτωσή σου. Το μόνο που θα ζητούσα από το κείμενό σου ήταν περισσότερα κιλά χιούμορ. Ξέρω πως αυτό είναι πολύ δύσκολο, το χιούμορ είναι από τα πιο ζόρικα πράγματα σε ένα διήγημα, αλλά η ιστορία το σήκωνε.

Συνολικά πάντως πέρασα καλά. Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Σκοπός επετεύχθη!

Διασκέδασα πολύ με την ιστορία σου. Η ιδέα είναι πολύ πρωτότυπη, το γράψιμο απλό και στρωτό. Οι περιγραφές όμορφες, οι παραλληλισμοί και οι μπηχτές πετυχημένα και κάποιες φορές ξεκαρδιστικά. Η κοινωνία περιγράφεται πειστικά και θα συμφωνήσω απόλυτα με το απόφθεγμα:«Το ανθρώπινο είδος δεν έγινε πρωτεύον θηλαστικό  για να τρώει κουνουπίδι και μπρόκολο.»
Νομίζω ότι κάπου θα έπρεπε να μάθουμε πότε εκτυλίσσεται η ιστορία και καλύτερα αυτό να είναι πάρα πολύ μακριά στο μέλλον, ώστε να είναι φανερό ότι ο καθηγητής δεν μπορεί να κάνει κάτι για να αποτρέψει την καταστροφή.
Λεπτομέρεια: Στο βρισίδι το: «Παιδόφιλε!» δεν μου φαίνεται να κολλάει. Είναι βέβαια λίγο νωρίς για να βάλεις «Φαγόφιλε!» ή «Τροφόφιλε»...

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλησπέρα Σπύρο,

 

 

Διασκεδαστικότατο  διήγημα  μπορώ να πω. Γενικά,  ένα ευχάριστo ό,τι να'ναι :D   Και είχε και  ωραίο τρολλάρισμα  μέσα. Πέρασα πολύ καλά μαζί του και  στην τελική αυτό είναι που μετράει. Άκου τοματίστας :lol:  :lol:

 

εδώ να πω ότι η  εξήγηση για  μπροκολίστας και κουνουπιδίστας δεν έχει και πολύ νόημα να προέρχεται από εκεί που προέρχεται αλλά τέλος πάντων :p

 

 

 

Καλή σου επιτυχία!

 

meta-σχόλιο: 5/5 οι ιστορίες που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής. Ωραίος διαγωνισμός. Μπράβο!!!

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Διασκεδαστική ιστορία. Κυλάει καλά και το χιούμορ της ισορροπεί με την περιέργεια για το τι συμβαίνει. Και τα ονόματα όλα τα λεφτά.

Μόνη ένσταση το κάπως απότομο τέλος. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Σπύρο φίλε μου καλησπέρα,

 

Μπορώ να πω ότι με εξέπληξες αρκετά ευχάριστα με την συμμετοχή σου η οποία κι αυτή έγινε τελευταία στιγμή. Πήγες σε ένα είδος που δεν έχεις ξαναγράψει, νομίζω, κι ίσως είναι κάτι το οποίο θα μπορούσες να επαναλάβεις.

 

Ας πάμε στην ουσία:

 

 

 

Ο τίτλος είναι αρκετά πετυχημένος. Σε παραπέμπει σε κάτι σίγουρα σατυρικό ή weird πάντως είναι αρκετά υποσχόμενος. Η αρχή επίσης, δείχνεις έναν κόσμο που σίγουρα διαφέρει αρκετά από τον δικό μας χωρίς να εξηγείς ακριβώς γιατί. Κι αυτό είναι ένα από τα πολύ θετικά πράγματα, που νομίζω το επισήμανε κι ο Solonor. Αργείς πολύ να μας πεις τι είναι αυτό για το οποίο φρίκαραν όλοι το οποίο είναι καλό! Παρατείνεται η αγωνία!

 

Σε γενικές γραμμές, έχεις καλύτερη γραφή από προηγούμενες ιστορίες, πιο ζωντανή, καλό κωμικό στοιχείο κι ωραία δομή.

Πράγματα τα οποία με ξένισαν ήταν τα εξής:

 

- Τα ονόματα ήταν ωραία και αστεία όταν ακούστηκαν πρώτη φορά. Μετά με χαλούσαν. Τραβούσαν κάτι χιλιοειπωμένο ήδη.

- Η αρχική σκηνή με τον μπάτσο μου έβγαλε κάτι πολύ οικείο και τετριμμένο. Σε έναν τέτοιο κόσμο, ίσως μερικά πρότυπα να έπρεπε να είχαν αλλάξει

- Δεν κατάλαβα πολύ καλά ούτε και αισθάνθηκα γιατί τελικά όλοι τρελενόντουσαν με το φαγητό. ΟΚ, έπιασα τον συνειρμό σου και το τι έγινε, αλλά δεν με έπεισε για να μπορέσω να μπω στο κλίμα της "σάτιρας". 

- Το τέλος ήταν απότομο, ήθελε να αφήσει μία νότα γλυκόπικρη αλλά περισσότερο με άφησε μετέωρο. Κι αυτό κυρίως γιατί όπως ανέφερα παραπάνω, δεν αγκιστρώθηκα τόσο όσο θα ήθελα από την ιστορία.

 

Θεωρώ ότι μπορείς να την ξαναδείς μετά τον διαγωνισμό και να αποσαφηνίσεις μερικά πράγματα. Κατά τα άλλα, ναι την διασκέδασα και ναι είναι από τα καλύτερα κείμενα σου.

 

 

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Φίλε Σπύρο

Η ιστορία σου είναι διασκεδαστική. Ιδαιτέρως μου άρεσαν τα ονόματα, αλλά θα συμφωνήσω όσον αφορά στα αρνητικά της και με τον Γιάννη από πάνω: δεν πείστηκα για την φαγητο-παράνοια που έχει πλήξει τους πάντες. Εκτός που από όσο κατάλαβα το φαγητό είναι κομμένο εδώ και πολλά χρόνια. Τόσο πια να το θυμούνται και να αποτελεί ταμπού; Επίσης η λέξη παιδόφιλε δεν ταιριάζει στο πλαίσιο αυτό, όπως ήδη παρατήρησαν οι προηγούμενοι σχολιαστές. Οι λαχανόφιλοι τρομοκράτες έχουν την πλάκα τους αλλά μετά η συνεχής επανάληψη (τοματίστας, αγγουρίστας, μπροκολίστας) κάπου με κούρασε, κάπου μου φάνηκε ότι το παράκανες. Δηλαδή υπάρχει ένα όριο μεταξύ του αστείου και του παρατραβηγμένου, και μου φαίνεται πως η ακροβασία σου στο όριο αυτό δεν ήταν τόσο επιτυχημένη όλες τις στιγμές.

 

Το τέλος κάπως με άφησε ξεκρέμαστη επίσης. Τύψεις αισθάνθηκε, ενοχές, που απολαμβάνει ελεύθερα ό,τι στο μέλλον θα είναι απαγορευμένο/ αμαρτία/ ταμπού; Ίσως λίγο περισσότερο χτένισμα ήθελε εκεί.

 

Καλή επιτυχία στο διαγωνισμό!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Αυτή, Σπύρο, παρά τα προβλήματά της, είναι κατά τη γνώμη μου η καλύτερή σου ιστορία. Στη γραφή βλέπω βελτίωση. Πρωτότυπη η ιδέα, αν και ήθελε κι άλλη προεργασία πριν ξεκινήσεις να γράφεις (π.χ. αν δεν υπήρχε χλωρίδα, θα είχαμε έλλειψη οξυγόνου, πάει να πει τεράστιες αλλαγές στην ανθρώπινη ζωή - γενικά η κοσμοπλασία πάσχει, θέλει καλύτερο χτίσιμο) και σε σημεία το χιούμορ βγαίνει εις βάρος της αληθοφάνειας (βλ. κουνουπίδι, που κανονικά δεν θα έπρεπε κανείς να ξέρει πώς μυρίζει). Νομίζω ότι σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις (χιούμορ, τρόμος κλπ) όσο λιγότερο φαίνεται η προσπάθεια του συγγραφέα τόσο το καλύτερο.

Μου άρεσε η ιδέα των τοματίστας. Η αρχή θα 'θελα να 'ναι λιγότερο γενικόλογη κι αποστασιοποιημένη. Το τέλος πιο ομαλό κι ίσως και με κάποιο άλλο εύρημα, κάποια ανατροπή ή κάποια έξυπνη ατάκα με χιούμορ.

Καλή σου επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cucci

Γεια σου Σπύρο!

 

Αρχικά συγχαρητήρια για την ιστορία. Εγώ δεν έχω δει κάποιο παλιότερο γραπτό σου, αλλά ομολογώ ότι με αυτή διασκέδασα. Αν τα παιδιά παρατηρούν βελτίωση, αυτο σημαίνει μόνο ότι ακούς το πολυτιμο feedback του community και ότι προσπαθείς να γράψεις καλύτερα, που μόνο προς τιμήν σου είναι.

 

Στα θετικά πάει ότι η ιστορία είχε αρχή, μέση και τέλος, είχε πρωτοτυπία ως θέμα, είχε ξεκάθαρες σκηνές και ξεκάθαρο χρόνο. Η χιουμοριστική δυστοπία έχει πολύ γούστο και φυσικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σύγχρονο σχολιασμό και για ανθρώπινα ήθη (που είναι και αυτά, στην ουσία, με τα οποία γελάμε).

 

Σε γενικές γραμμές, όμως, μου φάνηκε κάπως μέτρια εκτελεσμένο:

 

  • Θέλεις τα τεχνικά λαθάκια; (Το “matrix”, κάποια κόμματα, κάποιες διπλές λέξεις, κάποιες τελείες και εισαγωγικά, αποσιωπητικά, άσκοπες ή/και λάθος λέξεις/φράσεις κλπ)​
  • Θες κάποιες εξηγήσεις που δεν τις υποστηρίζει ο χωροχρόνος σου; (Η μάνα και το βρασμένο κουνουπίδι μου έρχεται στο μυαλό σίγουρα.)​
  • Θες τα χιουμοριστικά elements που το καθένα τράβαγε λίγο περισσότερο; (Σαν να κάνω παρέα με κάποιον μικρότερο που τραβάει το αστείο από τα αυτιά και δεν αντιλήφθηκε ότι για μένα το αστείο σχεδόν έχει τελειώσει, η κουβέντα έχει πάει αλλού και χρειάζομαι διαφορετική πληροφορία. – Εδώ αναφέρομαι στην επανάληψη των ονομάτων, στους τραβηγμένους διαλόγους)
  • Θες το φινάλε, που δεν είναι ακριβώς εμφανές τι πας να κάνεις; (Μου εδωσε την εντύπωση ότι ο Τζον σαν να επηρεάστηκε από τα μελλοντικά ήθη, αλλά δεν κατάλαβα γιατί, ούτε πώς, ούτε κάπως προετοιμάστηκε. Εμφανίστηκε κι αυτό ξαφνικά από το πουθενά σαν τη σφαίρα στην impromptu αρχή σου.)​
  • Θες οι διάλογοι; (Σε αυτό δε φταις εσύ, αλλά τα ελληνικά που ακούνται σαν μεταφρασμένα από αναγνώστες ξένου fiction που τα περνάνε στα γραπτά τους, πράγμα που με ενοχλεί απίστευτα, αλλά αν έχεις δει εσύ κάποιον στον δρόμο να τσακώνεται και να λέει «βρωμερέ μπάσταρδε», πάσο.)

Με μια καλή επιμέλεια (πιθανώς από ένα άλλο ζευγάρι μάτια) και κάποιο γυαλισματάκι από μέρους σου στα παραπάνω, πιστεύω ότι θα ήταν μια πολύ εντυπωσιακή, αστεία και διδακτική ιστορία που άνετα θα διάβαζα σε συλλογή ιστοριών για παιδιά/εφήβους.

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Σπύρο καλησπέρα

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο σκοπός του διηγήματός σου ήταν να διασκεδάσεις τον αναγνώστη. Και φυσικά ο σκοπός επετεύχθη! Πέρασα πολύ καλά διαβάζοντας την ιστορία σου. Η ιδέα σου είναι σίγουρα πρωτότυπη και περιγράφεται ικανοποιητικά.

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Ε, θα ήταν άδικο να πω πως αυτή η ιστορία δεν είχε χαβαλέ! Διασκεδαστική κ εύπεπτη. Καλή επιτυχία εύχομαι!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Natasha

Γεια σου Σπύρο!

 

Πολύ διασκεδαστική ιστορία, ωραίο τέλος-κλείσιμο του ματιού στον αναγνώστη, καλή ιδέα που αργείς έξυπνα να αποκαλύψεις.

 

Θέλει να προσέξεις:

1) τους αγγλισμούς (πχ το "βρωμερέ μπάσταρδε")

2) τις δόσεις χιούμορ ώστε να μείνουν τα πλέον πετυχημένα. Εμένα τα ονόματα δε με τράβηξαν κι είμαι της σχολής ότι τα ονόματα πρέπει να μη τραβάνε προσοχή, γιατί αλλιώς κουράζουν.

3) τους λόγους που αυτή η κοινωνία έχει ακόμη τόσο κόλλημα με το φαγητό ώστε να κάνεις τη φαγητο-παράνοια πιο πειστική.

 

Επίσης το "παιδόφιλε" όντως δεν ταιριάζει.

 

Γενικά, το διασκέδασα πολύ!

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Αν μου έλεγε κάποιος ότι διαβάζοντας μια ιστορία με τίτλο "Βιοχημική πορνογραφία", θα θυμόμουν από Αστερίξ (όταν διάβασα το όνομα του Λουκουλούχουμους, έσκασαν στο μυαλό μου, ο Χνουδωτόμπουρνους, ο Μπατεσκύλιους και ο Χοντροβάκιλλους, όλοι μαζί :) ) μέχρι Τριβιζά( η σκηνή της σύλληψης, είναι λες και βγήκε από το "Ο Άγιος Βασίλης στην φυλακή και οι 83 αρουραίοι") θα τον έπερνα, αν όχι για τρελό, σίγουρα ότι έχει σνιφάρει κόλλα, ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο! :)  Διασκέδασα λοιπόν  με την ιστορία σου Σπύρο, ήταν καλογραμμένη, είχε το χιούμορ της, τις καφρίλες της, και έναν τελείως παραπλανητικό τίτλο, που σε έχει βάλει σε άλλου είδους σκέψεις και προσμονές και διαβάζοντας την ιστορία, η ανατροπή κάνει μεγαλύτερη αίσθηση. Έχει και τα κενά της αφού, δεν εξηγείς ικανοποιητικά πως έφτασαν οι άνθρωποι του μέλλοντος σε αυτό το σημείο, ή μάλλον οι εξηγήσεις που δίνεις δεν επαρκούν, αν θέλεις να το ψειρίσεις στην τελική. Αν απλώς θέλεις να διαβάσεις μια διασκεδαστική, κάφρικη ιστορία, η "Βιοχημική πορνογραφία" κάνει μια χαρά την δουλειά της.

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Billandros

Γειά σου φίλε Σπύρο!

 

Δεν υπάρχει το διήγημα σου λέμε! Δεν υπάρχει!

 

Καταρχήν θεσπίζει μια νέα κατηγορία, τον ΕΧ (Επιστημονικός Χαβαλές)!!

Και μάλιστα εποικοδομητικός χαβαλές, καθώς μέσα από το σουρεάλ χιούμορ θίγει σημαντικά ζητήματα:

 

 

 

- Τη μόλυνση του περιβάλλοντος και των τροφίμων.

- Την κορυφαία, αναντικατάστατη απόλαυση του ανθρώπου που λέγεται ΦΑΓΗΤΟ!

- Τις συνιστώσες που μπορεί να γίνουν κυβέρνηση κάνοντας μεγάλη ζημιά..!

 

Τι να πρωτοαναφέρει κανείς; Ειδικα οι τσόντες που έχουν αντικείμενο το φαγητό… πραγματικά τα σέβη μου!

 

 

 

Καλή επιτυχία!

Edited by Billandros

Share this post


Link to post
Share on other sites
Man_from_Earth

Γειά σου Σπύρο,

 

ωραίο, μυστηριώδες ξεκίνημα, κρατάς και το ενδιαφέρον στη συνέχεια. Η ανάλαφρη διάθεση δεν αφήνει χώρο για συζητήσεις αληθοφάνειας η οποία πιστεύω αν τα βάζαμε όλα κάτω θα είχε τα θεματάκια της. Καθαρά σε χιουμοριστικό επίπεδο μου άρεσε με εξαιρέσεις τα ονόματα και ίσως ότι οι χαρακτήρες είναι κάπως επιφανειακοί (Το ανάλαφρο και χιουμοριστικό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν μπορεί να αποδοθεί απο ήρωες με ,ας πούμε, βάθος). Άλλο που δεν με έπεισε: Η διασύνδεση του φαγητού με την ηδονή. Καταλαβαίνω τη λογική πίσω από την ιδέα και δεν έχω με την ιδέα αυτή καθαυτή πρόβλημα, μόνο με το πως την απέδωσες: σχεδόν εμμονικά σε κάθε ευκαιρία και αυτό μου δημιούργησε αρνητικά συναισθήματα. Το τέλος το βρήκα όμορφο, απλό, αυθόρμητο, μακριά από κλιμακώσεις (κορώνες ή δράματα) που δεν θα άρμοζαν με το ύφος της ιστορίας.

 

μπράβο και καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Σπύρο.

 

 

 

Τα πολύ θετικά νέα είναι πως το διήγημα αυτό αποτελεί μεγάλη βελτίωση σε σχέση με τη συμμετοχή σου στον προηγούμενο διαγωνισμό. Γι' αυτό και μόνο, έχεις τα συγχαρητήριά μου κι ένα νοερό σφίξιμο του χεριού. Τα κακά νέα είναι ότι συμφωνώ γραμμή προς γραμμή με τον Cucci, παραπάνω. Το χιούμορ το βρήκα αδύναμο και δεν γέλασα σχεδόν σε κανένα σημείο (μόνο με τους τοματίστας έσκασε λίγο το χειλάκι μου). Θα σου πρότεινα να ρίξεις μια ματιά στον Douglas Adams και στον Terry Pratchett αν σκοπεύεις να κινηθείς γενικότερα προς την κατεύθυνση της χιουμοριστικής ΕΦ/φάντζυ (ή και γενικότερα, μιας και ακόμη και τα πιο σοβαρά κείμενα καλό είναι να έχουν λίγο ποιοτικό χιούμορ). Συμφωνώ επίσης με τον χαρακτηρισμό "παιδόφιλε" και το ότι δεν ταιριάζει καθόλου. Οι διάλογοί σου θέλουν δουλίτσα ακόμη, πρέπει να στο έχω γράψει και στο παρελθόν αυτό, όμως βλέπω μια πρόοδο σε σένα και, περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο, σε αυτό θέλω να σταθείς.

 

 

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Όπως είπα και στο γενικό post του διαγωνισμού, τα σχόλια των τελευταίων σπάνια πρωτοτυπούν κάπου, οπότε θα είμαι λιτή.

 

Ιδέα: Από τη μια η χρονομηχανή. Αρκεί για να αλλάξει τον κόσμο μας για πάντα και για πάντα. Και από την άλλη, ένας ταξιδιώτης που βρίσκει έναν κόσμο τόσο απίστευτα αλλαγμένο, ώστε να έχουμε διπλή σύνδεση με το θέμα.

 

Εκτέλεση: ΟΚ. Είναι ένα κείμενο χιουμοριστικό, και το διάβασα με την ανάλογη διάθεση, πιστέυοντα ότι αυτό το στίγμα θέλεις να δώσεις. Σαν τέτοιο, δεν έχει κανένα σοβαρό πρόβλημα, εκτός ίσως απ’ αυτό που σου επεσήμανε ο Solonor, ότι δηλαδή χρειάζεται ίσως και λίγο ακόμα, ειδικά σε σκηνές δράσης, όπως εκεί που αρπάζει το όπλο κλπ, γιατί διαφορετικά πρέπει να γράψεις άλλες λεπτομέρειες που μετά φαίνονται σαν να λείπουν.

 

Γενικά, κάποιες παρατηρήσεις για πράγματα όπως το ‘παιδόφιλε’ στα έχουν πει και οι προηγούμενοι, αλλά νομίζω ότι με τη φόρα που το ξεκίνησες και με τα τόσα κωμικά ονόματα, δεν θα έχεις καμία δυσκολία να βρεις μια ακόμα πιο ευφάνταστη λέξη και να χρησιμοποιήσεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιώργος77

Ωραίος! Όμορφη, ευχάριστη, χιουμοριστική ΕΦ που αναφέρεται στην ελληνική πραγματικότητα. Χιούμορ του Παραλόγου που μου αρέσει. Πολύ όμορφα ονόματα. Και οι Τοματίστας!

Στα αρνητικά:

  • Το «βρωμερέ μπάσταρδε» (dirty bastard) δεν χρησιμοποιείται στα ελληνικά.

 

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
tzaspy

Καλό απόγευμα σε όλους. Πάει κι αυτός ο διαγωνισμός, περάσαμε όλοι πιστεύω πολύ ωραία, εμπρός για τον επόμενο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους έκαναν τον κόπο να διαβάσουν την ιστορία μου, και ιδιαίτερα σε αυτούς που την σχολίασαν και μου έδειξαν τα λάθη της και τις αδυναμίες της. Noted and thanks. Ένα μεγάλο μπράβο για την νικήτρια και για την οικοδέσποινα Βάσω. Συγχαρητήρια και σε όλους όσους συμμετείχαν με τις ιστορίες τους.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
eLisa

Σπύρο, καλησπέρα!

διάβασα την ιστορία σου και όντως είχε πλάκα με κάποια πετυχημένα χιουμοριστικά ευρήματα, και όχι τέτοια μόνο.

επίσης ήταν απόλυτα εντός του θέματος και μάλιστα με τον τρόπο που ζητήθηκε

είχε όμως και αρκετές ασυνέπειες που πιστεύω ότι κυρίως οφείλονται στον περιορισμένο χρόνο στον οποίο γράφτηκε.

φαίνεται όμως πως κύριος στόχος ήταν να είναι διασκεδαστική στους αναγνώστες της όπως φαίνεται και ότι πέρασες καλά και ο ίδιος γράφοντάς την...

 

νομίζω ότι αν της αφιερώσεις τον χρόνο και τη διάθεση να την ξαναπεράσεις, θα έχεις ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα!

σκέφτομαι ακόμα ότι αν σου αρέσει αυτό το στυλ και το διασκέδασες θα μπορούσες να κρατήσεις τον καθηγητή και την χρονομηχανή του,

να γράψεις μερικά επεισόδια ακόμα :) ή και φυσικά τον πολιτισμό του μέλλοντος που επινόησες... ίσως να σου έβγαιναν μερικές περιπέτειες ακόμα

αλλά με αρκετή δουλειά,χρόνο δηλαδή, με μεγαλύτερη προσοχή στις λεπτομέρειες...

 

τα περισσότερα σου τα έχουν ήδη πει, φυσικά το 'παιδόφιλος' δεν είναι βρισιά αλλά ενέχει μια αντικειμενικότητα

άλλα, θα μπορούσες να πεις ότι έτσι τα ήθελες, μπορεί στο συγκεκριμένο πολιτισμό να μιλάνε έτσι, μπορεί να μιλάνε όπως εσύ θέλεις,

αρκεί αυτό το πράγμα να είναι συνεπές, να υποστηρίζεται καλά.

 

εμένα με τσίγκλισε λίγο και η αναφορά στις μάρκες... και γιατί ρίο μάρε και ορέο, και όχι μια κονσέρβα και μπισκότα δηλαδή; :p

μάλιστα μία περιγραφή των αντικειμένων θα μπορούσε εύκολα να αποδώσει μεγαλύτερες δόσεις χιούμορ!

αλλά αυτό είναι και δικό μου κόλλημα... δηλαδή κάπου έλεος με τα ορέο, και τι δεν βγαίνει πια με γεύση ορέο, σε λίγο και το κατσικάκι με πατάτες θα μας σερβίρουν με γεύση ορεο, μα καλά, τι φτουράνε τα ορέο μπροστά στα γεμιστά του Παπαδόπουλου ε;; :D

 

δεν είναι τραβηγμένο ως το 2200τόσο να υπάρχουν προϊόντα με την ίδια επωνυμία;

και τώρα που λέω αυτό, γιατί ο καθηγητής να ταξιδεύει από τόσο μακρυά μέσα στο χρόνο για ακόμα μακρύτερα;

εκείνος τουλάχιστον θα μπορούσε να εκκινά από μια πιο κοντά στη δική μας εποχή

αληθοφάνεια θα πρόσθετε και αυτό

επίσης στην αληθοφάνεια θα πρόσθετε και μία, με όποιον τρόπο σου έβγαινε, οριοθέτηση του σε ποιο μέλλον έχει ταξιδέψει...

 

πάντως από τη μια τα ορέο, για δυο αιώνες  μπροστά στα σίγουρα, από την άλλη ο παπάς ακόμα πιο μετά στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού...

(υπήρχε ένας παπάς στο πλήθος σωστά;) προσωπικά με πείθουν επαρκέστατα για την επιτομή της δυστοπίας! :D

αν υποθέσουμε ότι δεν το πετυχαίνεις με τα φανερά σου ευρήματα, που το κάνεις μια χαρά. :)

 

επίσης τα περιοδικά που ξεφύλλιζε ο αρχηγός της αστυνομίας, προσδοκία μου ήταν να είναι καθαρά περιοδικά με φαγητό, συνταγές, γευσιγνωσία, γενικώς καθαρό ατόφιο foodporn... τέτοια πορνογραφία ξεφυλλίζω συχνά πυκνά και εγώ... είναι ζήτημα ταύτισης με τους χαρακτήρες :p :p

 

το τέλος δεν μου φάνηκε ιδιαίτερα απότομο εμένα...

άλλωστε τι πιο απότομο από μια χρονική επαναφορά;...

ίσα ίσα που το εισέπραξα ως το πιο ουσιαστικό κομμάτι, σαν κατακλείδα που απέδωσε το συναισθηματικό σου σχόλιο στην ιστορία...

και ως τέτοια μου φάνηκε λιτή και επιτυχημένη.

 

ευχαριστώ για την ευχάριστη ανάγνωση

και καλή συνέχεια!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..