Jump to content

Recommended Posts

BladeRunner

Η Μέρι και ο γίγαντας

 

Μέχρι πριν από λίγες μέρες, αυτό ήταν το μοναδικό βιβλίο του Φίλιπ Ντικ που δεν είχα αγοράσει! Ο Ντικ είναι σίγουρα μέσα στην πεντάδα με τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Γιατί δεν το είχα αγοράσει τόσο καιρό; Από την μια η μέτρια βαθμολογία του στο Goodreads, από την άλλη μου είχε κολλήσει από παλιά ότι είναι ένα κακό βιβλίο, ε, το είχα βάλει εντελώς στην άκρη και το ξέχασα. Μέχρι που το πήρε το μάτι μου πριν λίγες μέρες και το αγόρασα. Τι στο καλό! Φίλιπ Ντικ είναι αυτός, ακόμα και την λίστα του για τα ψώνια του σουπερμάρκετ θα αγόραζα, αν μπορούσα να την βρω. Και δεν άργησα να το διαβάσω, μιας και τελευταία φορά που είχα διαβάσει βιβλίο του ήταν τον Φεβρουάριο του 2015, και σίγουρα μου έλειψε η γραφή και η τρέλα του.

 

Το εικοστό δεύτερο αυτό βιβλίο του Φίλιπ Ντικ που πέρασε στην λίστα μου με τα διαβασμένα, είναι εντελώς διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Δεν είναι επιστημονικής φαντασίας. Δεν υπάρχουν εξωγήινοι, δεν υπάρχουν ρομπότ, διαστημόπλοια και ταξίδια στον χρόνο και τον χώρο, δεν υπάρχουν κυβερνητικές συνωμοσίες και παράλληλα σύμπαντα. Πρόκειται για ένα κοινωνικό δράμα, η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται σε μια μικρή πόλη της Καλιφόρνια, στις αρχές της δεκαετίας του '50. Η πλοκή έχει να κάνει με μια εικοσάχρονη κοπέλα, την Μέρι Αν Ρέινολντς, η οποία νιώθει ασφυχτικά περιορισμένη από τους γονείς και την πνιγηρή και βαρετή ζωή της στην πόλη αυτή. Θα βρει μια κάποια διέξοδο στην Καλιφορνέζικη σκηνή της Τζαζ, σ'έναν μαύρο τραγουδιστή και ένα πολύ μεγαλύτερο σε ηλικία πωλητή δίσκων και λάτρη της κλασικής μουσικής. Όμως θα καταφέρει να ξεφύγει από την μιζέρια;

 

Είδατε; Καμία σχέση με επιστημονική φαντασία. Άλλη μια σημαντική διαφορά σε σχέση με άλλα βιβλία του, είναι η γραφή, τα αρκετά έντονα συναισθήματα που περνάει ο συγγραφέας μέσω της πλοκής και των χαρακτήρων, καθώς και η απίθανη σκιαγράφηση της νεαρής πρωταγωνίστριας, όπως και των υπόλοιπων βασικών χαρακτήρων της ιστορίας. Σοβαρά τώρα, ο Φίλιπ Ντικ έδωσε ρέστα με τους χαρακτήρες του. Ήταν σαν να γνώρισα αληθινούς ανθρώπους, με σάρκα και οστά. Δεν μπορώ να πω ότι το περίμενα, τουλάχιστον όχι σ'αυτόν τον βαθμό. Ειλικρινά. Και οι περιγραφές των σκηνικών και των σκέψεων των χαρακτήρων μου φάνηκαν εξαιρετικές και έντονα ρεαλιστικές. Δεν συμβαίνουν κουλά και ανεξήγητα πράγματα, είναι φανερό ότι ο Ντικ είχε σώας τας φρένας όταν το έγραφε και ότι απείχε ακόμα από παραισθησιογόνες ουσίες κάθε είδους.

 

Αυτό είναι ένα από τα λίγα "συμβατικά" μυθιστορήματα που έγραψε ο Φίλιπ Ντικ κατά την διάρκεια της τεράστιας συγγραφικής του καριέρας, αλλά εκδόθηκε για πρώτη φορά πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του (αν και γράφτηκε την δεκαετία του '50, όταν ο συγγραφέας ήταν δεν ήταν εικοσιπέντε χρονών), γιατί δεν έβρισκε εκδότη να το βγάλει για πολλά χρόνια και όσο ήταν ακόμα ζωντανός. Σοβαρά, τους φάνηκε τόσο κακό; Ή μήπως επικίνδυνο για τα ήθη και τα έθιμα της εποχής; Δεν ξέρω. Προσωπικά νιώθω ότι είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία του που έχω διαβάσει. Εντάξει, είναι άλλης κατηγορίας και κλάσης σε σχέση με τα ΕΦ αριστουργήματά του ("Το ηλεκτρικό πρόβατο", "Ubik", "Ο άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο", "Τα τρία στίγματα του Πάλμερ Έλντριτς", "Κυλήστε δάκρυά μου, είπε ο αστυνομικός", "Ελεύθερη ραδιοφωνία Άλμπεμουθ" και πάει λέγοντας), όμως παίζει να είναι και ένα από τα πιο προσωπικά του έργα. Τι να σας πω, το λάτρεψα! 

 

9/10

Edited by BladeRunner
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Τα τρία στίγματα του Πάλμερ Έλντριτς

Αυτό το βιβλίο δεν μου άρεσε. Δεν πήγαινε, ιδίως μετά τη μέση, με τίποτα. Στέναξα να το τελειώσω. Μου φάνηκε ότι ήταν πολύ μπέρδεμα και διάλογος και μετά ακόμα λίγο μπέρδεμα, ξανά και ξανά, σε εξαντλητικό βαθμό. Και δεν μου έκανε κλικ τίποτα και κανείς εκεί μέσα, ώστε να μην με πειράζει ο τρόπος που είναι γραμμένο.

Υποψιάζομαι ότι δεν το διάβασα στη σωστή περίοδο, και ότι μάλλον θα το ξαναπροσπαθήσω σε κάποια φάση.

Share this post


Link to post
Share on other sites
yanni

Τα τρία στίγματα του Παλμερ Ελντριτς, είναι το πρώτο βιβλίο του P.H. Dick που διαβάζω, κακώς και καπως καθυστερημένα... Είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο για τον συγγραφέα, καθώς πηρε την ιδέα μετά από ένα όραμα που είδε στον ουρανό, προφανώς λόγω των πολλών παραισθησιογόνων ουσιών που έπαιρνε, ήταν λίγο καμμενος γενικότερα! Ναρκωτικά, πολλαπλοί κόσμοι αλλα και το αναπάντητο ερώτημα για το "τι, που ειναι, ο θεός?" συνθέτουν αυτό το δυνατό έργο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Θεϊκή Εισβολή.

Η Θεϊκή Εισβολή είναι το πρώτο βιβλίο του Φίλιπ Ντικ που έχω διαβάσει ποτέ. Θυμάμαι ότι το είχα αγοράσει το 1994 ως πρωτοετής φοιτητής που ήμουν τότε, από το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων "Πάρα Πέντε" που βρίσκονταν στην Ιπποκράτους, (τώρα στην θέση του είναι ένα μαγαζί με είδη μοντελισμού) το οποίο ήταν και το πρώτο βιβλιοπωλείο από το οποίο αγόραζα βιβλία ε.φ. (αργότερα ανακάλυψα και το βιβλιοπωλείο της Πρωτοπορίας). Όταν το είχα αγοράσει δεν ήξερα και πολλά για τον Ντικ ή την ε.φ. γενικότερα και αυτό που μου κίνησε την περιέργεια ήταν ότι στο οπισθόφυλλο έλεγε ότι ο Φίλιπ Ντικ ήταν ο μεγαλύτερος συγγραφέας της ε.φ. (πράγμα με το οποίο συμφώνησα αργότερα όταν διάβασα και άλλα βιβλία του), όπως και ο πρόλογος στο βιβλίο που είχε γράψει ο Μάκης Πανώριος.

Με βάση την υπόθεση στο μακρινό μέλλον η εξουσία στη Γη βρίσκεται στα χέρια μιας δυαρχίας, της Χριστιανικής-Ισλαμικής Εκκλησίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος, που καταπιέζει την ανθρωπότητα μιας και είναι διεφθαρμένη από τον Βελιάλ (τον αντίπαλο του Θεού), με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να είναι αναγκασμένοι να μεταναστεύουν σε άλλους πλανήτες για να αποφύγουν την στρατιωτική θητεία που με σιγουριά καταλήγει στον θάνατο, λόγω των συνεχών πολέμων που μαστίζουν την Γη. Τότε ο Θεός αποφασίζει να επέμβει για να σώσει τον κόσμο για  ακόμα μια φορά,  ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον αιώνιο αντίπαλό του τον Βελιάλ και διάφοροι άνθρωποι βρίσκονται πιασμένοι στην αντιπαράθεση που ξεσπά μεταξύ τους και πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο.

Όπως και στα περισσότερα βιβλία του έτσι και σε αυτό το βιβλίο ο Φίλιπ Ντικ εξερευνά τα όρια της πραγματικότητας και το πως οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την σχέση τους με αυτή αλλά και μεταξύ τους. Σε ορισμένους μπορεί να ξενίσει το θέμα του όπως και η θεολογία που αναπτύσσει ο Ντικ σε όλο το βιβλίο, όμως προσωπικά ούτε με ενόχλησε  ούτε και με παραξένευσε, αλλά το βρήκα απόλυτα ταιριαστό με το υπόλοιπο έργο του που σε μεγάλο βαθμό ασχολείται με τα ίδια ζητήματα.

8,5/10

Edited by vaggelis
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Anwrimos23
On 4/1/2018 at 10:36 AM, vaggelis said:

Θεϊκή Εισβολή.

Η Θεϊκή Εισβολή είναι το πρώτο βιβλίο του Φίλιπ Ντικ που έχω διαβάσει ποτέ. Θυμάμαι ότι το είχα αγοράσει το 1994 ως πρωτοετής φοιτητής που ήμουν τότε, από το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων "Πάρα Πέντε" που βρίσκονταν στην Ιπποκράτους, (τώρα στην θέση του είναι ένα μαγαζί με είδη μοντελισμού) το οποίο ήταν και το πρώτο βιβλιοπωλείο από το οποίο αγόραζα βιβλία ε.φ. (αργότερα ανακάλυψα και το βιβλιοπωλείο της Πρωτοπορίας). Όταν το είχα αγοράσει δεν ήξερα και πολλά για τον Ντικ ή την ε.φ. γενικότερα και αυτό που μου κίνησε την περιέργεια ήταν ότι στο οπισθόφυλλο έλεγε ότι ο Φίλιπ Ντικ ήταν ο μεγαλύτερος συγγραφέας της ε.φ. (πράγμα με το οποίο συμφώνησα αργότερα όταν διάβασα και άλλα βιβλία του), όπως και ο πρόλογος στο βιβλίο που είχε γράψει ο Μάκης Πανώριος.

Με βάση την υπόθεση στο μακρινό μέλλον η εξουσία στη Γη βρίσκεται στα χέρια μιας δυαρχίας, της Χριστιανικής-Ισλαμικής Εκκλησίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος, που καταπιέζει την ανθρωπότητα μιας και είναι διεφθαρμένη από τον Βελιάλ (τον αντίπαλο του Θεού), με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να είναι αναγκασμένοι να μεταναστεύουν σε άλλους πλανήτες για να αποφύγουν την στρατιωτική θητεία που με σιγουριά καταλήγει στον θάνατο, λόγω των συνεχών πολέμων που μαστίζουν την Γη. Τότε ο Θεός αποφασίζει να επέμβει για να σώσει τον κόσμο για  ακόμα μια φορά,  ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον αιώνιο αντίπαλό του τον Βελιάλ και διάφοροι άνθρωποι βρίσκονται πιασμένοι στην αντιπαράθεση που ξεσπά μεταξύ τους και πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο.

Όπως και στα περισσότερα βιβλία του έτσι και σε αυτό το βιβλίο ο Φίλιπ Ντικ εξερευνά τα όρια της πραγματικότητας και το πως οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την σχέση τους με αυτή αλλά και μεταξύ τους. Σε ορισμένους μπορεί να ξενίσει το θέμα του όπως και η θεολογία που αναπτύσσει ο Ντικ σε όλο το βιβλίο, όμως προσωπικά ούτε με ενόχλησε  ούτε και με παραξένευσε, αλλά το βρήκα απόλυτα ταιριαστό με το υπόλοιπο έργο του που σε μεγάλο βαθμό ασχολείται με τα ίδια ζητήματα.

8,5/10

Tωρα καταλαβα απο που παιρνει εμπνευση ο Λιακοπουλος.

 

Εγω διαβαζω το VALIS, να το συνεχισω δηλ αξιζει;

 

Εχει βγει και το 3ο της τριλογιας απο την γυναικα του (βασισμενο στις σημειωσεις του), το εχει βρει κανεις νομιζω ειναι σπανιο: The Owl in Daylight

Edited by Anwrimos23

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
24 minutes ago, Anwrimos23 said:

Εχει βγει και το 3ο της τριλογιας απο την γυναικα του (βασισμενο στις σημειωσεις του), το εχει βρει κανεις νομιζω ειναι σπανιο: The Owl in Daylight

Ε, τρίτο βιβλίο της τριλογίας VALIS, είναι το "Η μετεμψύχωση του Τίμοθι Άρτσερ" (The Transmigration of Timothy Archer).

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis
56 minutes ago, Anwrimos23 said:

Tωρα καταλαβα απο που παιρνει εμπνευση ο Λιακοπουλος.

 

Εγω διαβαζω το VALIS, να το συνεχισω δηλ αξιζει;

 

Εχει βγει και το 3ο της τριλογιας απο την γυναικα του (βασισμενο στις σημειωσεις του), το εχει βρει κανεις νομιζω ειναι σπανιο: The Owl in Daylight

Νομίζω ότι δεν υπάρχει αδιάφορο ή κακό βιβλίο του Φίλιπ Ντικ. Όλα του τα βιβλία τα θεωρώ από καλά έως άριστα. Προσωπικά όσα περισσότερα βιβλία του διάβαζα, τόσο περισσότερο μου άρεσε ως συγγραφέας. Όπως λέει και ο Blabe από πάνω το τρίτο βιβλίο της τριλογίας θεωρείται το "Η μετεμψύχωση του Τίμοθι Άρτσερ". 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Anwrimos23
1 hour ago, BladeRunner said:

Ε, τρίτο βιβλίο της τριλογίας VALIS, είναι το "Η μετεμψύχωση του Τίμοθι Άρτσερ" (The Transmigration of Timothy Archer).

Valis is the first book in the incomplete VALIS trilogy of novels, followed by The Divine Invasion (1981). The planned third novel, The Owl in Daylight, had not yet taken definite shape at the time of the author's death.[1] Radio Free Albemuth, a posthumously published earlier version of VALIS, is not included as a component of the VALIS trilogy.

 

Το Owl in the Daylight ήταν το τριτο της τριλογιας, μαλιστα ειχα διαβασει πως θα ηταν πολυ πιο παραξενο απο τα αλλα δυο και οι σημειωσεις εφταναν χιλιαδες σελίδες, τελικα δεν προλαβε να το εκδωσει και το εβγαλε η γυναικα του μετα θανατον. Ομως απ' όσο ξερω πλεον δεν κυκλοφορει αυθεντικο αντιγραφο του τριτου βιβλιου στο ιντερνετ, παρα μονο κατι προσχεδια.

Βεβαιως υπαρχουν αρκετες θεωριες συνωμοσιας για το συγκεκριμενο βιβλιο, το πραγματικο του περιεχομενο κ για το λογο που δεν κυκλοφορει. Η ιδια ειπε οτι ενω στην αρχη ειχαν δειξει εντονο ενδιαφερον αρκετοι εκδοτικοι οικοι του χωρου στην πορεια της ειπαν οχι, για αδιευκρινιστους λογους-εδω υπαινισσεται ανωτερα παρεμβαση πιθανως κρατικων υπηρεσιων

Edited by Anwrimos23

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
2 hours ago, Anwrimos23 said:

Valis is the first book in the incomplete VALIS trilogy of novels, followed by The Divine Invasion (1981). The planned third novel, The Owl in Daylight, had not yet taken definite shape at the time of the author's death.[1] Radio Free Albemuth, a posthumously published earlier version of VALIS, is not included as a component of the VALIS trilogy.

"Timothy Archer does not cite VALIS, yet Dick himself called the three novels a trilogy, saying "the three do form a trilogy constellating around a basic theme." Γι'αυτό και θεωρείται ως τρίτο βιβλίο της Τριλογίας το "Η μετεμψύχωση του Τίμοθι Άρτσερ".

Επίσης, τι γράφει η Wikipedia για το The Owl In Daylight: "Dick's former wife Tessa wrote her own version of The Owl in Daylight, which was self-published in January 2009. The novel uses little to none of the material that Philip K. Dick was working on at the time of his death, though it does bear many similarities". Δηλαδή, μιλάμε για βιβλίο της πρώην γυναίκας του Ντικ και όχι για βιβλίο του ίδιου του Ντικ. Γι'αυτό και οι μόλις 4 αξιολογήσεις στο Goodreads...

Το βιβλίο που έγραφε ο Ντικ, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Εδώ που τα λέμε, μπορεί ο Ντικ να είχε γράψει σε χαρτάκια τις διάφορες ιδέες του και να μην το είχε ξεκινήσει καν. "After his death, the Philip K. Dick estate approached other writers about the possibility of someone completing the novel based on his notes, but this proved to be impossible as he had never formally outlined the story".

Θέλω να πω, δεν έχει νόημα να διαβάσεις το "The Owl In Daylight" σαν το τρίτο μέρος της Τριλογίας, γιατί δεν είναι ένα βιβλίο που ξεκίνησε ο Ντικ και ολοκλήρωσε η πρώην γυναίκα του (κάτι που έχει γίνει εκατοντάδες φορές με έργα άλλων συγγραφέων). Μόνο ο τίτλος έχει σχέση με τις αρχικές ιδέες του ίδιου του Φίλιπ Ντικ. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι αποκλειστικά η εκδοχή της πρώην γυναίκας του. Μπορεί να είναι καλό, μπορεί όχι, ποιος ξέρει; 

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
Anwrimos23

 

1 hour ago, BladeRunner said:

"Timothy Archer does not cite VALIS, yet Dick himself called the three novels a trilogy, saying "the three do form a trilogy constellating around a basic theme." Γι'αυτό και θεωρείται ως τρίτο βιβλίο της Τριλογίας το "Η μετεμψύχωση του Τίμοθι Άρτσερ".

Επίσης, τι γράφει η Wikipedia για το The Owl In Daylight: "Dick's former wife Tessa wrote her own version of The Owl in Daylight, which was self-published in January 2009. The novel uses little to none of the material that Philip K. Dick was working on at the time of his death, though it does bear many similarities". Δηλαδή, μιλάμε για βιβλίο της πρώην γυναίκας του Ντικ και όχι για βιβλίο του ίδιου του Ντικ. Γι'αυτό και οι μόλις 4 αξιολογήσεις στο Goodreads...

Το βιβλίο που έγραφε ο Ντικ, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Εδώ που τα λέμε, μπορεί ο Ντικ να είχε γράψει σε χαρτάκια τις διάφορες ιδέες του και να μην το είχε ξεκινήσει καν. "After his death, the Philip K. Dick estate approached other writers about the possibility of someone completing the novel based on his notes, but this proved to be impossible as he had never formally outlined the story".

Θέλω να πω, δεν έχει νόημα να διαβάσεις το "The Owl In Daylight" σαν το τρίτο μέρος της Τριλογίας, γιατί δεν είναι ένα βιβλίο που ξεκίνησε ο Ντικ και ολοκλήρωσε η πρώην γυναίκα του (κάτι που έχει γίνει εκατοντάδες φορές με έργα άλλων συγγραφέων). Μόνο ο τίτλος έχει σχέση με τις αρχικές ιδέες του ίδιου του Φίλιπ Ντικ. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι αποκλειστικά η εκδοχή της πρώην γυναίκας του. Μπορεί να είναι καλό, μπορεί όχι, ποιος ξέρει; 

Δεν υπαρχουν κριτικες επειδη το βιβλιο πρακτικα δεν υπαρχει, κυκλοφορησε απο ιδιωτικη εκδοση κ σταματησε κ αυτη. Ειναι εξαιρετικα σπανια. Επισης ηταν να βγει και ταινια και παγωσε και αυτη. Τυχαια ολα αυτα;  Καποιοι δεν ηθελα να βγει με τιποτα οτιδηποτε σχετικο με αυτα

Edited by Anwrimos23

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
10 hours ago, Anwrimos23 said:

Δεν υπαρχουν κριτικες επειδη το βιβλιο πρακτικα δεν υπαρχει, κυκλοφορησε απο ιδιωτικη εκδοση κ σταματησε κ αυτη. Ειναι εξαιρετικα σπανια. Επισης ηταν να βγει και ταινια και παγωσε και αυτη. Τυχαια ολα αυτα;  Καποιοι δεν ηθελα να βγει με τιποτα οτιδηποτε σχετικο με αυτα

Εντάξει, στο 2018 βρισκόμαστε, αν ο άλλος θέλει να διαβαστεί το βιβλίο του, βρίσκονται τρόποι. Εδώ έχουν κυκλοφορήσει άλλα και άλλα "επικίνδυνα" βιβλία... Αλλά σου λέω: Ο Ντικ άρχισε να γράφει ένα βιβλίο με τον τίτλο "The Owl In Daylight", όμως, δυστυχώς, τον πρόλαβε ο Χάρος. Ελάχιστοι έχουν κάποια ιδέα για το τι μπορεί να έγραφε ο Ντικ. Τώρα, το βιβλίο της πρώην γυναίκας του, δεν έχει και μεγάλη σχέση με το βιβλίο που άρχισε να γράφει ο Ντικ λίγο πριν τον θάνατό του, πέρα από τον τίτλο (και ίσως κάποιες ιδέες). Είναι μια δική της εκδοχή και μπορεί να πει κανείς ότι αποτελεί φόρο τιμής στον Φίλιπ Ντικ, αλλά, όπως και να το κάνουμε, το συγκεκριμένο βιβλίο δεν μπορεί να θεωρείται ως τρίτο μέρος της Τριλογίας VALIS. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Το ηλεκτρικό πρόβατο.

Λόγω και της ταινίας νομίζω ότι είναι και το πιο διάσημο βιβλίο του Φίλιπ Ντικ. Αν κάποιος έχει δει την ταινία και δεν έχει διαβάσει ακόμα το βιβλίο να σημειώσω ότι τα δυο είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, μιας και η ταινία δεν είναι μια πιστή μεταφορά του βιβλίου, (αν και παρόλα αυτά και τα δυο είναι εξαιρετικά).
Η υπόθεση είναι σχετικά απλή: στο μέλλον όπου η Γη έχει καταστραφεί ύστερα από έναν πυρηνικό πόλεμο, ο Ρικ Ντέκαρντ είναι κυνηγός επικηρυγμένων ανδροειδών, τα οποία επιστρέφουν χωρίς άδεια από αποικισμένους πλανήτες, όπου εργάζονται ως υπηρέτες των ανθρώπων. Οι κύριες αιτίες που ωθούν τα ανδροειδή να θέλουν να επιστρέψουν στη Γη, παρόλο τον κίνδυνο να τα σκοτώσουν, είναι η επιθυμία τους να ζήσουν ισότιμα ανάμεσα στους ανθρώπους και η ανάγκη τους να τα θεωρούν ζωντανούς οργανισμούς και όχι άψυχα ρομπότ. Προσπαθούν απεγνωσμένα να ενταχθούν στην ανθρώπινη κοινωνία και συνεχώς αναρωτιούνται τι είναι αυτό που τους λείπει για να τους θεωρήσουν κάποτε ως ολοκληρωμένους ανθρώπους

Έκει βρίσκεται και όλη η ουσία του βιβλίου: ποιός πρέπει να θεωρείται άνθρωπος και ποιός όχι. Τα ανδροειδή δεν ξεχωρίζουν από τους ανθρώπους ούτε σωματικά ούτε νοητικά, αντίθετα έχουν μεγαλύτερη νοημοσύνη και σωματική δύναμη από πολλούς ανθρώπους. Ο μόνος τρόπος να τα διακρίνει κάποιος είναι μέσω ενός τέστ που ανιχνεύει την εμπάθεια ή συναίσθηση που χαρακτηρίζει μόνο τους ανθρώπους και όχι τα ανδροειδή. Οι άνθρωποι μιας και ζουν σε κοινωνίες από τότε που υπάρχουν ως είδος έχουν αποκτήσει την "αίσθηση" να νοιώθουν τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, να μπορούν να καταλαβαίνουν τα προβλήματά τους και να θέλουν να προστατεύσουν κάθε μορφή ζωής, είτε αφορά ανθρώπους είτε ζώα. Υπάρχει μια σκήνη όπου ένας άνθρωπος, διανοητικά καθυστερημένος, προσπαθεί να προστατεύσει μια αράχνη, από σεβασμό για την ζωή, αλλά αντίθετα ένα ανδροειδές αρχίζει να της κόβει τα πόδια απλώς και μόνο από περιέργεια για να δει αν θα μπορέσει να περπατήσει με τα μισά της πόδια. Σε μια άλλη σκήνη ένας συνάδελφος του Ντεκάρντ, κυνηγός επικηρυγμένων και αυτός, απολαμβάνει την δουλειά του πάρα πολύ και σχεδόν χαίρεται όταν σκοτώνει κάποιο ανδροειδές, και γι' αυτό το λόγο  μόλις και μετά βίας περνάει το τεστ για τον αν θα θεωρηθεί  άνθρωπος ή ανδροειδές. 

Ο Φίλιπ Ντικ σε όλο το βιβλίο μας λέει ότι για να θεωρείται κάποιος ως άνθρωπος πρέπει απαραίτητα να σέβεται κάθε μορφή ζωής όσο μικρή και αν είναι αυτή. Αυτό τον λόγο εξυπηρετεί τόσο η κατοχή κατοικίδιων ζώων, το να έχουν κάποιον να φροντίζουν, όσο και η θρησκεία του Μεσμερισμού, που τους βοηθά να νοιώθουν τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων και να μοιράζονται μαζί τους τις χαρές και τις λύπες τους. Γενικά όσο λιγότερο νοιάζεσαι για τα συναισθήματα των άλλων, λέει ο Ντικ στο βιβλίο, ακόμα και αν αυτά είναι ζώα ή ανδροειδή, τόσο λιγότερο άνθρωπος είσαι.      

Το βιβλίο φυσικά δεν είναι τόσο καλό απλώς και μόνο για την φιλοσοφία που αναπτύσσει, αλλά και γιατί έχει τις σωστές δόσεις από τα πάντα: δράση, αγωνία, καλούς διαλόγους, συνεχείς ανατροπές, καθόλου φλυαρία και γενικά αποδεικνύει γιατί ο Φίλιπ Ντικ είναι από τους σπουδαιότερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.

10/10

Edited by vaggelis
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Anwrimos23
36 minutes ago, BladeRunner said:

Εντάξει, στο 2018 βρισκόμαστε, αν ο άλλος θέλει να διαβαστεί το βιβλίο του, βρίσκονται τρόποι. Εδώ έχουν κυκλοφορήσει άλλα και άλλα "επικίνδυνα" βιβλία... Αλλά σου λέω: Ο Ντικ άρχισε να γράφει ένα βιβλίο με τον τίτλο "The Owl In Daylight", όμως, δυστυχώς, τον πρόλαβε ο Χάρος. Ελάχιστοι έχουν κάποια ιδέα για το τι μπορεί να έγραφε ο Ντικ. Τώρα, το βιβλίο της πρώην γυναίκας του, δεν έχει και μεγάλη σχέση με το βιβλίο που άρχισε να γράφει ο Ντικ λίγο πριν τον θάνατό του, πέρα από τον τίτλο (και ίσως κάποιες ιδέες). Είναι μια δική της εκδοχή και μπορεί να πει κανείς ότι αποτελεί φόρο τιμής στον Φίλιπ Ντικ, αλλά, όπως και να το κάνουμε, το συγκεκριμένο βιβλίο δεν μπορεί να θεωρείται ως τρίτο μέρος της Τριλογίας VALIS. 

Συμφωνω, ωστοσο η προωθηση του βιβλιου δεν εγινε ποτε. Κανενας δε γραφει για την ψυχη της μανας του, ας μη γελιομαστε ολοι φιλοδοξουν να ζησουν απο αυτο. Επισης ειναι περιεργο να βγαζει η χηρα ενος απο τους μεγαλυτερους συγγραφεις του κοσμου βιβλιο  στηριγμενο στα οσα εζησε ή ελεγε κ ακομα και Hoax να ειναι θα επρεπε να βρεθουν εκδοτικοι. Στην αρχη ειχε κλεισει με γνωστο εκδοτικο οικο ενω ενδιαφεροταν και αλλοι, και στην πορεια και χωρις καποια δικαιολογια ακυρωσαν ο ενας μετα τον αλλον την εκδοση. Ειναι καπως περιεργο. Ψαξε να βρεις τη συνεντευξη της γυναικας του ειναι ενδιαφερουσα, ακομα και ως συνωμοσιολογια

Edited by Anwrimos23
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Just now, Anwrimos23 said:

Συμφωνω, ωστοσο η προωθηση του βιβλιου δεν εγινε ποτε. Κανενας δε γραφει για την ψυχη της μανας του, ας μη γελιομαστε ολοι φιλοδοξουν να ζησουν απο αυτο. Επισης ειναι περιεργο να βγαζει η χηρα ενος απο τους μεγαλυτερους συγγραφεις του κοσμου βιβλιο κ ακομα και Hoax να ειναι θα επρεπε να βρεθουν εκδοτικοι. Στην αρχη ειχε κλεισει με γνωστο εκδοτικο οικο ενω ενδιαφεροταν και αλλοι, και στην πορεια και χωρις καποια δικαιολογια ακυρωσαν ο ενας μετα τον αλλον την εκδοση. Ειναι καπως περιεργο. Ψαξε να βρεις τη συνεντευξη της γυναικας του ειναι ενδιαφερουσα, ακομα και ως συνωμοσιολογια

Εντάξει, η γυναίκα μπορεί να μην το έγραψε για να τα κονομήσει, αλλά τουλάχιστον για να τιμήσει τον άντρα της! Και συμφωνώ με αυτό που λες: Όπως και να το κάνουμε, όταν η χήρα ενός τόσο μεγάλου και ιδιαίτερου συγγραφέα γράφει ένα βιβλίο στο είδος και το στιλ των βιβλίων του (που μπορεί κιόλας να βασίζεται σε κάποιες σημειώσεις του), φαίνεται πολύ περίεργο που δεν κυκλοφορεί από κάποιον κανονικό εκδοτικό οίκο, ανεξάρτητα από την ποιότητα του σαν έργο. Εδώ εκδίδονται μέτρια και πρωτόλεια έργα μεγάλων συγγραφέων, που βρέθηκαν μετά τον θάνατό τους σε σεντούκια, μπαούλα και ντουλάπες, τι να λέμε τώρα...

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Έρευνα στο σκοτάδι.

Ο Ρόμπερτ Άρκτορ είναι μυστικός αστυνομικός της Δίωξης Ναρκωτικών στην Νότια Καλιφόρνια και σκοπός του είναι να ανακαλύψει τους παραγωγούς και μεγαλέμπορους της "Ουσίας Θ", ενός νέου ναρκωτικού τόσο ισχυρού που "καίει" τα μυαλά των χρηστών και μετά από λίγο καιρό τους μετατρέπει σε φυτά. Ο Άρκτορ αναγκάζεται να δουλεύει στον υπόκοσμο με το όνομα Φρεντ και χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας, κανείς δεν μπορεί ποτέ να ξέρει ότι ο Άρκτορ και ο Φρεντ είναι το ίδιο πρόσωπο, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή οι ανώτεροί του, να του αναθέσουν την παρακολούθηση του ίδιου του εαυτού του, μιας και τον θεωρούν ύποπτο για διακίνηση, και κάπου εκεί αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα για τον Άρκτορ.

Το θέμα με τον Άρκτορ είναι ότι ο τρόπος ζωής του, η φιλία που αναπτύσσει για τους ανθρώπους που πρέπει να παρακολουθήσει και κυρίως ότι αρχίζει και ο ίδιος να κάνει χρήση ναρκωτικών, και κυρίως της "ουσίας Θ", τον οδηγούν στην παράνοια και στον διχασμό της προσωπικότητάς του, καθώς δεν μπορεί να διακρίνει τι ισχύει στην πραγματικότητα και τι όχι, ποιοι είναι οι πραγματικοί του φίλοι και ποιοι οι εχθροί του, ενώ στο τέλος αρχίζει να πιστεύει και ο ίδιος ότι ο Φρεντ και ο Άρκτορ είναι το ίδιο πρόσωπο.
 
Ο Φίλιπ Ντικ παρουσιάζει μια κοινωνία αρκετά εφιαλτική, με την αστυνομία να παρακολουθεί τους πάντες με τα πλέον σύγχρονα μέσα, να συλλαμβάνει όποιον θέλει ακόμα και με πλαστές κατηγορίες, τους έμπορους ναρκωτικών να έχουν διεισδύσει στις τάξεις της αστυνομίας και να δολοφονούν αστυνομικούς, τους πλούσιους να ζουν σε οχυρωμένα συγκροτήματα με οπλισμένους φρουρούς και τους φτωχούς στο περιθώριο και θύματα των ναρκωτικών. Το βιβλίο είναι αρκετά καταθλιπτικό, και παρότι ε.φ. είναι αρκετά ρεαλιστικό ως προς το πως παρουσιάζει τον κόσμο των ναρκωτικών, τις σκέψεις και τις αντιδράσεις των χρηστών, ενώ έχει συνέχεια ανατροπές στην πλοκή, καθώς ποτέ δεν είσαι βέβαιος ποιος είναι ποιος και τι σκοπό έχει και πρέπει να φτάσεις στην τελευταία σελίδα για να καταλάβεις ποια είναι η πραγματική αποστολή του Άρκτορ (τόσο απόρρητη που δεν την ξέρει ούτε καν ο ίδιος).

Τώρα που το διαβάσα για δεύτερη φορά, το βρήκα λίγο καλύτερο από την πρώτη, αλλά και πάλι δεν θα έλεγα ότι είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία του Φίλιπ Ντικ.

8/10

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Οι παίκτες του Τιτάνα.

Στο μέλλον και μετά από δύο πολέμους, έναν μεταξύ των ανθρώπων και έναν διαπλανητικό μεταξύ Γήινων και Τιτάνιων, ο πληθυσμός της Γης είναι μόλις ένα εκατομμύριο και υποφέρει από υπογεννητικότητα, ενώ ολόκληρη η Γη είναι υπό τον έλεγχο των Τιτάνιων που κέρδισαν τον πόλεμο. Επίσης όλοι οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, τους Κληρούχους που κατέχουν ακίνητη περιουσία (ολόκληρες περιοχές της Γης δηλαδή), και τους μη-Κληρούχους που δεν κατέχουν τίποτα. Οι Κληρούχοι έχουν ως κύρια ασχολία το να παίζουν το "Παιχνίδι" (κάτι σαν την Μονόπολυ απ' ότι κατάλαβα) και μέσα από το οποίο ανταλλάσσονται ολόκληρες περιοχές της Γης, ενώ στο τέλος κάθε παρτίδας του "Παιχνιδιού" οι νικητές αποκτούν όλο και μεγαλύτερους κλήρους, ενώ οι χαμένοι μπορεί να καταλήξουν στην τάξη των μη-Κληρούχων.
Όλη η δράση, και έχει αρκετή, ξεκινάει όταν ο μεγαλύτερος Κληρούχος της Γης δολοφονείται και όλοι ψάχνουν να βρουν ποιός και γιατί τον σκότωσε και τότε αρχίζουν να εμπλέκονται στην ιστορία τηλεπαθητικοί, τηλεκινητικοί, εξωγήινοι, συνομώτες από την Γη και τον Τιτάνα και κανείς δεν καταλαβαίνει ποιά πλευρά είναι υπέρ της Γης και ποιά εναντίον της, καθώς υπάρχουν διπλοί και τριπλοί πράκτορες, ενώ αυτοί που θα επικρατήσουν στο τέλος, θα κρατήσουν ολόκληρη την Γη δική τους.

Το βιβλίο είναι μια γρήγορη και διασκεδαστική περιπέτεια με κυνηγητά, πυροβολισμούς και συνομωσίες, ενώ δεν έχει τίποτα από την σκοτεινή ατμόσφαιρα άλλων έργων του. Το μεγάλο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι η περίπλοκη υπόθεση που στήνει ο Φίλιπ Ντικ, ενώ έχει και αρκετό χιούμορ και συνεχείς ανατροπές μέχρι τέλους.

9/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.