lexis Posted January 12, 2005 Share Posted January 12, 2005 Μελλοντικές αφίξεις (Μικρή ποιητική σύνθεση) 1 Θα ‘ρθω κλαμένος οσμίζοντας τα νούφαρα του τρελού απομεσήμερου. Άγια ικεσία η χαρά, δάκρυ αιμορροφιλικό` κόσμου ματωμένου αμφίβολη, μακραίωνη αίσθηση. Θα ‘ρθω. Σάρκας τσιτσίρισμα. Απούσα ημέρα. Μέσα στης λήθης Το χάδι το γδαρτό θα ‘μαι ο Πάτροκλος σε χαμένη μάχη` κι όμως, φίλος κανείς, Αχιλλέας, δεν θα με κλάψει και θα παγώσουν όλα. Ζωή δεν θα υφίσταται- ούτε δάκρυ. 2 Θα ‘ρθω ενήμερος των στεναγμών, κρυφός ελπιδοφόρος, Κένταυρος μέθης. Τρις θα ξεσχιστούν οι πλάκες Κι η πένα αίμα θα στάξει. Έναντι πινακίου φακής Θα ξεπουληθούν όλα τα ενδόμυχα… Παντοτινή απάρνηση! Στην αβλεψία, του αγγιστρώδους αινίγματος τούτης της μπάλας που στροβιλίζεται θα προστεθεί κι η άχαρη αγοραφοβία: καμπάνα εωθινή των αινιγμάτων που πάντα ξαποσταίνει στα ιδρωμένα, μαραμένα μνήματα μας. 3 Του μέλλοντος οι μέρες, μέρες εντόμων, έντρομων εγκλεισμών. Το γέλιο θα παγώσει στα στόματα Αγάπη, αγάπη. Ποια; Πια; Του μέλλοντος οι μέρες ερμητικές, κλειστές. Θα υφάνει το φρυγμένο νυχτολούλουδο όλο το άρωμα, το χρώμα μα θα οσμίζεται καπνό και συμφορά. Πεθαμένη θα ‘ναι μόνο η καλοσύνη. κι η σιωπή των ηλιθίων θα ‘ναι αρετή μέσα σε άδειες μνήμες. Σκισμένες σημαίες, θα ‘ναι παντού, και πτώματα. Ρακοσυλλέκτες όνειρα θα μας κατευοδώνουν στην κλυδωνισμένη, μιμική ανάκρουση του παιδικού μας ύμνου. Μικρή φιλμογραφία, καρέ-καρέ, μεταστοιχειωμένο πρίσμα, κρυμμένο δουλικό υφάδι, ματοβαμμένο θαύμα, τρωκτικό χολέρας, σύφιλης τρέλα, χημικών ακρωτηριασμός, ηδονή, οδύνη, ζόφος, ματαιότης: η εικόνα είναι ζωγραφισμένη με τις ομορφότερες πινελιές της φρίκης. Άμοιρε Γκόγια! 4 Θα ‘ρθω γυμνός για να βρω το χαμένο ταξίδι της καρδιάς: τα δέντρα, τ’ άνθη, τα πουλιά, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα θολά ποτάμια. Τις χαρές μου τις πέταξα πρόωρα μ’ ένα πάθος γι’ αλήθεια μεγάλωσα και η πένα μου έκαιγε. Πήρα δρόμους, βουνά και στα λιόδεντρα το λιομάζωμα θαύμασα στο λιοπύρι τ’ ανθρώπου` θαύμασα την υπομονή, τον πόνο τον υποφερτό, τις σαρωμένες τις υπάρξεις απ’ τον τυφώνα της κρύας ‘Άνοιξης. Γι’ αυτό θα ‘ρθω γυμνός για να βρω ότι αγάπησα ενθύμιο παλιό σα ναυάγιο, σαν συντρίμμι ξεχασμένο. Και θα ψάξω, θα ψάξω πολύ ότι αξίζει εδώ να παλεύεις. Βαγγέλης Κυριακός Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Throgos Posted January 12, 2005 Share Posted January 12, 2005 Ωραίο, αν και απαισιόδοξο. Το 2 δεν το κατάλαβα και πολύ. Το 3 για μένα είναι η κορύφωση του ποιήματος. Βασικά μου φάνηκε και σαν να τελειώνει όπως αρχίζει (νοηματικά) Έχεις κι άλλα? Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Isis Posted July 15, 2005 Share Posted July 15, 2005 Έντονο και (αυτο)σαρκαστικό! Μια υπέροχη κλιμάκωση στην προσωπική αναζήτηση του κάθε ανθρώπου, μέσα στο πλήθος και έξω από αυτό! Δε μπορώ να ξεχωρίσω τμήματα, γιατί είναι αλληλοσυμπληρούμενα μέσα στη διαφορετικότητά τους! Όμορφο! Όμορφο! Όμορφο! (Lack of words...) Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
lexis Posted July 21, 2005 Author Share Posted July 21, 2005 Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και σε συγχαίρω που βλέπις με υπομονή και τα παλαιότερα αναρτημένα ποιήματα. Τα σχόλια σου εύστοχα. Το ποιημα τώρα, αποτελει απο μόνο του μια σύνθεση, μια ενότητα γραμμένο με την λογική των μεγάλων σε έκταση ποιητικών συνθέσεων. Αυτή αποτελει κάτι σαν μικρογραφία (εξ' ου και κάτω απ' τον τίτλο γράφω "μικρή ποιητική σύνθεση"). Συμφωνω μαζί σου για τα αληλοσυμπληρούμενα κομμάτια "μεσα στην διαφορετικότητα τους". Κατάλαβες 100% την αισθητική και το "θέλω" αυτού του ποιήματος. Σ' ευχαριστω και για την αποστολή του τραγουδιού του Μούτση. Μα 'μαστε καλά να συνυπάρχουμε σ'αυτό τον χώρο.Ευχαρστώ Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienna Posted July 21, 2005 Share Posted July 21, 2005 Αναρωτιέμαι πως και δεν το είχα δει αυτό/αυτά, και ευχαριστώ την Ίσιδα που το/τα 'ξέθαψε'. Είναι πανέμορφα, με καταπληκτικές επιλογές λέξεων - πράγμα που μου θυμίζει πως ίσως θέλω να επιστρέψω για λίγο στη... λογολαγνεία, και θα το κάνω σύντομα - γι αυτό ευχαριστώ εσένα που το έγραψες - όταν το έγραψες. Δεν βλέπω απαισιοδοξία. Δηλαδή... βλέπω αλλά όχι σαν συνολική γεύση, όχι σαν απόρροια όλου του ποιήματος/ων. Όλο μαζί μου δίνει την αίσθηση πως η εμπειρία έχει νικήσει την απαισιοδοξία, πως η ζωή έχει νικήσει την απραξία κι ας πονάει. Εξ' άλλου... αυτό είναι ποίηση. Η διαδικασία... η πορεία προς αυτήν ακριβώς τη νίκη - τουλάχιστον για μένα. Για άλλους βέβαια υπήρξε πορεία προς το τέλος... Τέλος πάντων. Η δική σου είναι μαχητική, όμορφη, μ' αρέσει. Αυτή η βιβλιοθήκη έχει νόημα. Ευχαριστώ που συμμετέχετε. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
lexis Posted July 22, 2005 Author Share Posted July 22, 2005 Σ' ευχαριστώ Νιέννα. Δεν θα το πιστέψεις, αυτην την ποιητική σύνθεση την είχα στο συρτάρι και την πάλευα τρια χρόνια σχεδον. Άλλοτε την ξεχνούσα και την άφηνα, άλλοτε με παίδευε και συνέχιζα. Ώσπου έιδα πως πλέον έχει φτάσει πλεον σ' ένα σημείο που μπορείς να πείς είχε γίνει κάτι. Όμως έιχα ανασφάλειες. Ήταν πολλές φορές που κατανίκησα την παρόρμηση να σκίσω τα χειρόγραφα, είτε γιατί κάποιο χωρίο δεν μου άρεσε.Πρώτη μου κρούση και δημοσιεύση ήταν εδώ. Κάι τώρα, ξαναδιβάζοντας το ποίημα, βλέπω πως ένα ποίημα χρειάζεται και τον κατάλληλο χρόνο να ωριμάσει μέσα στο μυαλό και στην καρδιά ενος δημιουργού.Και φαίνεται πως ο καιρός έφτασε για τούτο το ποίημα.Να 'μαστε καλά να συνυπάρχουμε. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienna Posted July 23, 2005 Share Posted July 23, 2005 Καταλαβαίνω τι εννοείς με την ωρίμανση. Εγώ βέβαια δεν έχω δουλέψει ποίημα για τρία χρόνια, δεν χρειάστηκε, δεν έτυχε ή δεν θέλησα. Όμως - κι εδώ μπαίνει το θέμα της ωρίμανσης - δεν αποκτώ καλές σχέσεις με τα ποιήματά μου αρκετό καιρό αφού τα γράψω, με λίγες εξαιρέσεις, κι αυτές οι εξαιρέσεις έχουν πάντα τους λόγους τους. Αν προσέξεις όλα σχεδόν όσα έχω δημοσιεύσει εδώ πλην των τελευταίων είναι γραμμένα το 2002, 2003, άντε 2004. Παρακαλώ. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
LordCeleborn Posted July 23, 2005 Share Posted July 23, 2005 (edited) Μου αρεσει ο τροπος που πλεκεις τα κομματια της συνθεσης. Σιγουρα υπαρχει ενας διαχυτος σαρκασμος σε ολο το ποιημα. Δεν ειμαι ποιητης αλλα σαν αναγνωστης εαν και το λεξιλογιο γενικα μου αρεσε λεξεις οπως το "τσιτσιρισμα" και η επαναληψη λιομαζωμα - λιοπυρι (και τα δυο κοντα) απλα με ξενισαν σαν να μην ανοικαν εκει. Overally, πολυ ομορφη συνθεση. Edited July 23, 2005 by LordCeleborn Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
laas7 Posted July 24, 2005 Share Posted July 24, 2005 Συμφωνώ με τον lord celeborn λέξεις όπως το "τσιτσίρισμα" (το λιοπύρι αντίθετα εμένα μου άρεσε) νομίζω πως δεν ταιριάζουν στο ποίημα αυτό και μοιάζουν άσχετες μπροστά σε πολύ πιο ποιητικές εκφραστικές και επιτυχημένες επιλογές λέξεων που δείχνουν πως το παίδεψες πολύ και πως ασχολήθηκες και έψαξες μέσα σου για να το γράψεις. Και ίσως εγώ είμαι η άσχετη αλλά ποιός είναι ο Γκόγια; Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
LordCeleborn Posted July 24, 2005 Share Posted July 24, 2005 Γλυκητατη laas δεν ειπα οτι δεν μου αρεσε το λιοπυρι ειπα οτι οι λεξεις λιομαζωμα - λιοπυρι μαζι καπως με ξενησαν. Και εμενα μου αρεσει η λεξη as it is. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
lexis Posted July 25, 2005 Author Share Posted July 25, 2005 laas7:"O Φρανθίσκο Γκόγια (1746-1828), γιος ενός επαρχιακού τεχνίτη, καταφέρνει να διεμβολίσει την υψηλή αριστοκρατία της Δ. Eυρώπης, κατακτώντας το αξίωμα του αυλικού ζωγράφου της Iσπανικής βασιλείας σε ηλικία μόλις σαράντα ετών. Ωστόσο, πίσω απ' τον φαντασμαγορικό κόσμο των βασιλικών και κυβερνητικών προσωπογραφιών, κρύβεται ο κόσμος των ζητιάνων, των τρελών, των καταδίκων, των ακρωτηριασμένων: των κατοίκων του προσωπικού οράματος του καλλιτέχνη. Oι αυθεντικά φαντασιακές εικόνες του Γκόγια μας παραπέμπουν στο σύνολο της συναισθηματικής εμπειρίας του ανθρώπου, υπερβολικά καινοτόμες για τους συγχρόνους του, εξαιρετικά επιβλητικές για το σήμερα. [...]" LordCeleborn:Οι λέξεις που χρησιμοποίησα, ίσως να μην ταιριάζουν αισθητικά με την όλη σύνθεση, χρησιμοποιήθηκαν όμως, μετά απο πολύ σκέψη, πιο πολύ για ν' αποτυπώσω το όλο κλίμα του ποιήματος.... Θα χαρώ για οποιεσδήποτε ενστάσεις ή παρατηρήσεις σας. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.