Μάικλ Μούρκοκ (Michael Moorcock)

[Tiessa]

Είχα διαβάσει τις περιπέτειες του Έλρικ πριν από αρκετά χρόνια και παρέμενα διχασμένη για το αν μου άρεσαν ή όχι.

Δεν είχα ψάξει και πολύ να βρω την αιτία. Αλλά τώρα που λες αυτό:

 

[...] Δυστυχώς δεν έχουν το ίδιο βάθος και οι υπόλοιποι χαρακτήρες με αυτόν του πρωταγωνιστή. Ιστορίες που ακροβατούν ανάμεσα στο έπος και την αφέλεια...

 

συνειδητοποιώ επιτέλους γιατί είχα αυτή την αίσθηση ότι σε άλλα σημεία διαβάζω ένα αριστούργημα και σε άλλη μια ακόμα περιπέτεια όπου απλώς πέφτει ξύλο. Μάλλον έχεις δίκιο.

[D'Ailleurs]

Ο Έλρικ είναι ο απόλυτα αντιφατικός ήρωας,ανιήρωας όπως τον χαρακτηρίζει ο ίδιος ο Μούρκοκ. Μια θλιμένη φιγούρα που ανακυκλώνει τις διαφορετικές πτυχές του χαρακτήρα του μέσα από τις περιπέτειές του. Δυστυχώς δεν έχουν το ίδιο βάθος και οι υπόλοιποι χαρακτήρες με αυτόν του πρωταγωνιστή. Ιστορίες που ακροβατούν ανάμεσα στο έπος και την αφέλεια... Μα τον Άριωχ,ο Έλρικ είναι ένας ήρωας που με συντροφεύει από τα παιδικά μου χρόνια,δεν ξέρω πως θα μου φαινόταν αν τώρα ξεκινούσα να διαβάζω τις ιστορίες του,ξέρω όμως πως οι άρχοντες του χάους και ο αιώνιος πρόμαχος με έχουν στιγματίσει...

 

 

συμφωνώ! Και εγώ ποτε δεν τον συμπάθησα αλλα τις περιπέτειες του τις διάβαζα πιτσιρίκος. πλέον μου φαινονται άσχημες στην εκτέλεση αλλα διατηρούν μια ιδιαίτερη γοητεία!

[Esteldor]

Πιστεύω ότι σαν χαρακτήρας είναι πολύ πιο ολοκληρωμένος από πολλούς άλλους.

Έχει το παρελθόν της φυλής του που τον σημαδεύει και τον έχει γαλουχήσει ως ένα σημείο, το υπόβαθρό του Αιώνιου Προμάχου που τον κάνει διαφορετικό από τους υπόλοιπους της φυλής του και ένα τέλος που σπάνια εώς ποτέ δεν βλέπουμε στο φάντασυ.

Μου αρέσει ο Μουρκοκ σαν συγγραφέας. Για να πω την αλήθεια όχι τόσο για τη συγγραφική του ικανότητα όσο για τις ιδέες του.

 

 

P.S. Και επίσης, επιτέλους και ένας χαρακτήρας φάντασυ παλιάς σχολής που κάνει σεξ!

[heiron]

Απο την πρωτη κιολας ιστορια,τσακ μπαμ...οχι σαν τον Ντριζτζ ξερω γω που περνανε κατι αιωνες η τα Χομπιτ που κανουν αφου τελειωσει η ιστορια.

[Nihilio]

Απο την πρωτη κιολας ιστορια,τσακ μπαμ...οχι σαν τον Ντριζτζ ξερω γω που περνανε κατι αιωνες η τα Χομπιτ που κανουν αφου τελειωσει η ιστορια.

Αυτοί που αναφέρεις είναι μάλλον οι εξαιρέσεις. Ο Κόναν και το δίδυμο της συμφοράς από το Lankhmar μια χαρά την έβγαζαν

[Μάρβιν ΑΑΠ]

Το βάζω εδώ μια και είναι συνέντευξη του Μούρκοκ με αρκετές λεπτομέρειες για τη ζωή και το έργο του.

[Nihilio]

Τελείωσα χθες την τριλογία του Count Brass, που θεωρείται ως ένα τέλος του κύκλου του Eternal Champion (ένα άλλο τέλος υπάρχει και στο The White Wolf's Son). H τριλογία είναι συνέχεια της τετραλογίας του Hawkmoon, μπλέκοντας τον γνωστό ήρωα στο πολυσύμπαν και στο μύθο του Αιώνιου Πρόμαχου.

Ανήκει σε αυτό που θεωρώ την καλή συγγραφική περιόδο του συγγραφέα (γράφτηκε μεταξύ 1973-1975) οπότε η γλώσσα είναι στρωτή, τα βιβλία ευκολοδιάβαστα και χωρίς μεγάλα κενά ή τρύπες αλλά δε λείπει και ο ενθουσιασμός και η S&S περιπέτεια των βιβλίων του συγγραφέα από τα 60's (κάτι που για παράδειγμα δεν πετύχαινε η δεύτερη τριλογία του Κόρουμ που γράφτηκε την ίδια περίοδο). Ενδεικτικά ο Hawkmoon, ένας από τους πλέον αδιάφορους Eternal Champions, εδώ αποκτά μια στοιχειώδη προσωπικότητα.

 

Η υπόθεση ξεκινάει 5 χρόνια μετά τη νίκη του Hawkmoon επί της Granbretan. Όλα κυλούν ήρεμα στο κάστρο Brass, μέχρι που ο ήρωας αρχίζει να ακούει φήμες για την επιστροφή του Count Brass και καταλήγει στην Τάνελορν όπου, αφού δούμε από μία άλλη Οπτική Γωνία την ιστορία του Elric "Sailor at the seas of fate" βλέπουμε το τέλος του Κύκλου του Αιώνιου Πρόμαχου.

 

Η άποψή μου: Είχα καιρό να περάσω τόσο καλά διαβάζοντας Moorcock. Το τέλος μου φάνηκε "λίγο" αλλά μου άρεσε πολύ το πόσο καλά ισορροπούσε τον παλπ και τον μεταλογοτεχνικό χαρακτήρα των ιστοριών του Αιώνιου Πρόμαχου και σίγουρα ήταν πολύ καλύτερο από το υπερβολικά μπερδεμένο τέλος του "The White Wolf's Son".

[BladeRunner]

Η σειρά Χόκμουν είναι αυτοτελής ή χρειάζεται να διαβάσω άλλα βιβλία πρώτα;

[Esteldor]

Στον Μούρκοκ η ιστορία κάθε ήρωα είναι αυτοτελής με τη διαφορά ότι στη σειρά του Eternal Champion κάθε ήρωας είναι κομμάτι των υπολοίπων. Άρα ναι, είναι αυτοτελής, αλλά δεν σημαίνει ότι ολοκληρώνεται και εκεί.

[tsathoggua]

Η σειρά Χόκμουν είναι αυτοτελής ή χρειάζεται να διαβάσω άλλα βιβλία πρώτα;

 

Όχι, δεν χρειάζεται να διαβάσεις κάποια άλλα βιβλία.

[Nihilio]

Η σειρά Χόκμουν είναι αυτοτελής ή χρειάζεται να διαβάσω άλλα βιβλία πρώτα;

Αν μιλάμε για αυτά του Αιόλου, όχι, δε χρειάζεται να διαβάσεις τίποτε άλλο. Μόνο το τρίτο του Count Brass κάνει crossover με Elric, Corrum και Erekose, αλλά μιλάμε πια για την επόμενη τριλογία.

[BladeRunner]

Διάβασα το πρώτο βιβλίο της σειράς Έλρικ. Έχω και όλα τα υπόλοιπα. Να τα διαβάσω με την σειρά που τα έχει ο Αίολος; Γιατί στην wikipedia και στο goodreads βλέπω ότι είναι διαφορετική η σειρά των βιβλίων.

[heiron]

Καλή είναι η σειρά που τα έχει ο Αίολος αν και το 2 είναι άσχετο και δεν χρειάζεται να το διαβάσεις μετά το 1, χώρια ότι υστερεί θα έλεγα σε σχέση με τα υπόλοιπα. Το 3 και το 4 είναι απλά ενδιάμεσες περιπέτειες/διηγήματα αλλα καλό είναι να διαβαστούν με αυτή τη σειρά και πριν το 5. Το 5 είναι το τέλος, τελευταίο στη σειρά ανάγνωσης λοιπόν.

[BladeRunner]

Έτσι έλεγα και γω. Ευχαριστώ.

[D'Ailleurs]

μπομ-μπομ!! εχω να ασχοληθώ μαζί του απο τότε που πήγαινα σχολείο!! Βγάζει ακόμα βιβλία αυτός;

[Carolus Rex]

Πείτε με αιρετικό, αλλά δεν τρελάθηκα με τον Έλρικ.

[heiron]

Eντάξει, δημοκρατία έχουμε... ο καθένας έχει την άποψή του.

 

 

 

 

[Carolus Rex]

Διάβασα το πρώτο της σειράς, και το μόνο που μου ;έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η ναυμαχία εκεί στον λαβύρινθο. Δεν έχει συχνά ναυμαχίες το Fantasy.

Edited November 25, 2012 by Carolus Rex

[Loch Moors]

Ξεκίνησα το The Dancers at the End of Time χωρίς να έχω ιδέα για το πώς ή για το τι γράφει ο Moorcock... κάτι είχε πάρει το αυτί μου για τον Έρλικ και κάτι για κάποιον eternal champion αλλά δεν είχα διαβάσει ποτέ.

 

Και....... μου φαίνεται εξαιρετικότατο!! Έχω εντυπωσιαστεί... Πολύ όμως! Ίσως επειδή περίμενα ότι θα έχει την αναμενόμενη φάνταζυ πλοκή και απ' την πρώτη σελίδα μου ανέτρεψε εντελώς αυτή την εντύπωση, με τον καλύτερο τρόπο. Με έβαλε σε κάτι τελείως διαφορετικό και πολύ πιο ενδιαφέρον εν τέλη.

Είμαι στη μέση αυτού του βιβλίου αλλά μάλλον στην αρχή της ανακάλυψης των συμπάντων του εν λόγω κυρίου..

Edited March 15, 2013 by Σουσαμένια Άνοιξη

[heiron]

To Dancers είναι από τα καλύτερά του κι από τα πιο πολύπλοκα-καλοδουλεμένα κατά τη γνώμη μου. Πολύ πετυχημένο μίγμα φάντασυ-ΕΦ.

Στις σειρές με τους Αιώνιους Πρόμαχους, ειδικά στις παλιότερες, είναι πιο απλό ηρωικό φάντασυ.

[Δημήτρης]

Μόλις τελείωσα την πενταλογία του Έλρικ από τον Αίολο, είναι η πρώτη φορά που την έπιασα μετά από δέκα χρόνια. Τότε μου είχε τινάξει τα μυαλά στον αέρα, τώρα τα συναισθήματα είναι ανάμικτα.

 

Τα βιβλία όσο πάνε γίνονται και πιο ωραία, μία πιθανή σειρά είναι 4, 5, 3, 1, 2. Ως καλύτερο θα έβαζα το ''Η Κατάρα του Μαύρου Σπαθιού'' και ως καλύτερη ιστορία το ''Ο Άρπαγας των Ψυχών''. Ώρες ώρες κουραζόμουν απ' αυτά που διάβαζα και ενίοτε μου φαινόνταν και γελοία, ιδίως ''Το Κάστρο του Μαργαριταριού''. Αυτό είναι και εύλογο μιας και δεν συνάδει με το ύφος των ιστοριών του Έλρικ αφού γράφτηκε μεταγενέστερα. Ακόμη και εκεί όμως υπάρχει το πολύ ωραίο σκηνικό

της ταπείνωσης της αιχμαλωσίας του Έλρικ από το αγόρι, και του εκβιασμού του από τον λόρδο.

Αυτό ήταν κάτι που μου άρεσε πολύ.

 

Δύο θα έλεγα ότι είναι οι λόγοι που δεν μπόρεσα να τα ευχαριστηθώ όσο στο παρελθόν. Πρώτα απ' όλα η πολύ σωστή άποψη που ειπώθηκε πιο πάνω ότι ακροβατούν ανάμεσα στο έπος και την αφέλεια. Άλλες φορές γυρνούσα τις σελίδες με ρυθμό πολυβόλου, και άλλες πολύ αργά. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Μούρκοκ δεν είναι κοσμοπλάστης (δεν ξέρω αν δεν μπορούσε να είναι ή αν απλά δεν το ήθελε). Οι ιδέες του είναι φοβερές αλλά ο κόσμος του όχι κάτι το εξαιρετικό, δεν έχει ένα κάποιο βάθος. Οι χαρακτήρες πέραν του Έλρικ ρηχοί, και ο Θελέμπ Καάρνα από τους πιο κακομοίρηδες κακούς που έχω συναντήσει ever. Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν αφενός ο Μούρκοκ δεν έγραφε για περιοδικά, και αν αφετέρου το είχε κάνει σε μία ηλίκια όπου θα είχε αναπτύξει περισσότερο το ταλέντο του. Κυρίως το δεύτερο.

 

Και δεύτερον το χρόνικο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από πότε, και τα φάντασυ βιβλία που έχω διαβάσει στο ενδιάμεσο. Μπορεί να μην είναι πολλά, αλλά σαφώς και έπαιξαν ρόλο στην όλη κατάσταση. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσο διαφορετικό μπορεί να μας φανεί ένα βιβλίο μέσα από το πέρασμα των χρόνων, σε συνδυασμό με τον όγκο αυτών που έχουμε διαβάσει.

 

Τα Έλρικ δεν είναι κάποιο αριστούργημα, αλλά σαφώς και είναι αυτό που λέμε must read. Έχουν την δική τους μεγάλη συνεισφορά στην φανταστική λογοτεχνία. Για την όλη ιδέα του Αιώνιου Πρόμαχου και για την σαγηνευτική φιγούρα του κολασμένου ασπρομάλλη και της φονικής του λεπίδας. Περισσότερο κατάλληλα όμως σαν ξεκίνημα στο φάντασυ, ιδίως αν κανείς είναι 17- 20 χρονών. Μετά χάνουν πολύ.

Edited April 15, 2013 by Δημήτρης

[Loch Moors]

 

Απο την πρωτη κιολας ιστορια,τσακ μπαμ...οχι σαν τον Ντριζτζ ξερω γω που περνανε κατι αιωνες η τα Χομπιτ που κανουν αφου τελειωσει η ιστορια.

Αυτοί που αναφέρεις είναι μάλλον οι εξαιρέσεις. Ο Κόναν και το δίδυμο της συμφοράς από το Lankhmar μια χαρά την έβγαζαν

 

Να προσθέσω και τους ανεκδιήγητους Τενάκα Χαν και Κόναβαρ.. (αλλά μπορεί να μετράνε για ένας αφού είναι του ίδιου συγγραφέα )

[Esteldor]

Ω μα ελάτε τώρα... είναι διαφορετικοί χαρακτήρες. Αυτούς που ανέφερε η Άνοιξη δεν τους γνωρίζω αλλά από όσα γνωρίζω για τον Κόναν; Ο τύπος είναι βάρβαρος! όχι εκλεπτυσμένος κληρονόμος μίας Λαμπρής Αυτοκρατορίας ούτε κάποιος ευγενής μίας καπιταλιστικής απολυταρχικής κοινωνίας!

[Mictantecutli]

Δεν βλέπω να τον έχετε πολύ ψηλά τον Μούρκοκ. Εμένα με ενθουσίασε! Η αλήθεια είναι, πως από ηρωική φαντασία έχω διαβάσει μόνο Μούρκοκ και τα Κόναν(τα οποία δεν μου άρεσαν σχεδόν καθόλου). Ερεκόζι η καλύτερη σειρα, και την ακολουθεί από κοντά ο Έλρικ. Ακολουθούν Χοκμουν και Κόρουμ. Μου αρέσει η απλότητα στην γραφή του. Τι προτείνετε σε αυτό το στυλ;

Edited January 2, 2015 by Mictantecutli

[Alucard]

Άμα αυτό που σου αρέσει από Μούρκοκ είναι η απλότητα στην γραφή, πάρε David Gemmell. Λογικά θα σου αρέσει.