iraklisv Posted January 7, 2011 Posted January 7, 2011 (edited) Με όρισες σαν σύνορο στο βεληνεκές της ανάσας σου Στου αρώματός σου το εύπλαστο κύμα Στο χρυσό στέμμα των ματιών σου ιριδίζω σαν φωτεινό μετέωρο Άπιαστη μοναδικότητα στον ορίζοντα της χαράς μου Αυτόχειρας διάττοντας φλέγομαι στον αιθέρα σου Γλυκιά προσμονή της στιγμής τον Έρωτά σου να μεταλάβω Αύρες φωτεινές σε σύμπαντα άγνωστα θα κοινωνούμε τα άχραντα μυστήρια στων άχρονων ψυχών μας τα ευαγγέλια του αθάνατου κόσμου το κτιστό ποίημα Edited January 7, 2011 by iraklisv Quote
Oceanborn Posted January 7, 2011 Posted January 7, 2011 Με το που είδα τον τίτλο δε τα κατάφερα να αντισταθώ... Ένα ταξίδι στις διαφορετικές πλευρές του έρωτα... Η τρυφερότητα του αρώματος, το χρώμα και το φως σ ένα βλέμμα και η γλυκιά αυτοκαταστροφική τάση που μόνο στον έρωτα εν τέλει βρίσκει καταφύγιο... Πολύ όμορφο... Μ αρέσει που το παρουσιάζεις λυρικά και ρομαντικά αλλά μένεις στα πλαίσια της διακριτικότητας και του μέτρου. Καλή συνέχεια Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.