Jump to content

Νανούρισμα του Chuck Palahniuk?


Recommended Posts

Alucard

Ο τίτλος τα λέει όλα. Μιλήστε πρώτα εσείς και τα λέμε...:devil2:

Edited by Alucard
Link to post
Share on other sites
northerain

Όχι, εσύ να μιλήσεις πρώτος, μιας και άνοιξες το τοπικ :)

 

Το νανούρισμα είναι αρκετά καλό, ακόμα και να έχεις βαρεθεί τον Palahniuk. Η πλοκή θα δούλευε για τρόμο αλλά δεν το πάει ακριβώς εκεί (καλώς ή κακώς). Εγώ το προτείνω άνετα πάντως.

Link to post
Share on other sites
reigninblood

Ηλία, για εμένα πάντος, ήταν απο τα χειρότερα βιβλία που διάβασα γενικώς! Μην πω το χειρότερο! Θα ρωτήσεις μάλλον, γιατί; Δεν ξέρω πραγματικά, δεν είμαι και ο πιο κατάλληλος να το κρίνω απο συγγραφικής απόψεως. Αυτό που μου έβγαλε το βιβλίο προσωπικά, είναι πρώτον οτι δεν είχε πλοκή και δεύτερον οτι δεν είναι τρόμου, λόγος για τον οποίο το αγόρασα κιόλας.

Link to post
Share on other sites
Alucard

Araya, πραγματικά δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου! Τα είπες τέλεια! Εύγε!!!! :drinks:

 

Νομίζω και εγώ πως είναι ό,τι χειρότερο έχω διαβάσω, ίσως εν μέρει γιατί ενώ πλασάρεται ως τρόμου (τουλάχιστον, σύμφωνα με το οπισθόφυλλο) μόνο τρόμου δεν είναι. Όσο για το τί είναι; Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, και πραγματικά δε με νοιάζει! Κρίμα τα λεφτά μου (και τα δικά σου μάλλον, Araya) κρίμα...

Edited by Alucard
Link to post
Share on other sites
Solonor

Αν και είμαι fan ούτε εμένα μου άρεσε ιδιαίτερα.

 

 

Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
Anwrimos23

Παιδιά πείτε 5-6 πραγματάκια παραπάνω για να δικαιολογήσετε την άποψή σας και να βγάλουν συμπεράσματα

και αυτοί που δεν το έχουν διαβάσει.

Εξηγήστε λίγο καλύτερα τι δεν σας άρεσε,γιατί το βαρεθήκατε κλπ

 

Εγώ έλεγα μετά την εξεταστική να το αρχίσω,γιατί μου φαινόταν πολύ ενδιαφέρον!

Γενικότερα ο Πόλανικ είναι πολύ αμφιλεγόμενος συγγραφέας,όλα του τα βιβλία σε πολλούς δεν αρέσουν,με αποκορύφωμα

το : "Είμαστε όλοι στοιχειωμένοι".

Edited by Anwrimos23
Link to post
Share on other sites
Solonor

Αντιπαθητικός, τζάμπα ακραίος χαρακτήρας, τζάμπα ακραία ζωή, μαύρο χιούμορ που δεν με κέρδισε, γενικά βαρετό βιβλίο.

Το haunted και μόνο για το guts αξίζει να το διαβάσεις.

Link to post
Share on other sites
Anwrimos23

Τόσο άσχημα?!

Και περίμενα πως και πως να το αρχίσω,γιατί μου άρεσε πολύ το στόρι.

Βασικά,φαίνεται σαν μια τυπική pulp ιστορία τρόμου,το ερώτημα είναι πόσο παραπέρα το πάει.

Πάντως ακόμα και "Ο Επιζών" ή το fight club,σε αρκετούς δεν άρεσαν...

Τον Πνιγμό πώς το βρήκατε?

Edited by Anwrimos23
Link to post
Share on other sites
Alucard

Ανώριμε, όντως η ιστορία φαντάζει πάρα πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα...Το κακό είναι πως το βιβλίο δεν έχει την παραμικρή σχέση με αυτό που φαίνεται από το οπισθόφυλλο! Πραγματικά, είναι κακό, απλώς κακό! Πλοκή μηδέν, χαρακτήρες καρικατούρες, τίποτα, τίποτα! Μακριά και αγαπημένοι!!! Διάβασε οτιδήποτε άλλο και δεν θα χάσεις!

Link to post
Share on other sites
northerain

Εγώ γιατί διαφωνώ ρε παιδί μου...ανώμαλος είμαι?

 

Προσωπικά το προτίμησα από το Haunted. Ίσως λίγο χειρότερο από το Invisible Monsters και πολύ καλύτερο από το Diary.

 

Μήπως παίζει ρόλο και η μετάφραση?

Link to post
Share on other sites
Alucard

Norterain, να το κοιτάξεις...:hmm:

Βέβαια, όπως ξέρεις πολύ καλά, περί ορέξεως...

Σίγουρα, η μετάφραση παίζει σημαντικό ρόλο σε ένα βιβλίο. Εγώ το διάβασα όντως από Οξύ. Αν και, πραγματικά, δεν πιστεύω πως φταίει αυτό. Το βιβλίο, για τα δικά μου γούστα πάντα, είναι απλά κακό. Κακό και ανούσιο. Δεν καταλαβαίνω τι θέλει να περάσει ο συγγραφέας. Αν θέλει το κλισέ 'with great power, comes great responsibility' τότε ψηφίζω δαγκωτό Spiderman!

Link to post
Share on other sites
Anwrimos23

Αντιπαθητικός, τζάμπα ακραίος χαρακτήρας, τζάμπα ακραία ζωή, μαύρο χιούμορ που δεν με κέρδισε, γενικά βαρετό βιβλίο.

Το haunted και μόνο για το guts αξίζει να το διαβάσεις.

 

Solonor Το Haunted θα είναι το επόμενο που θα διαβάσω,με φαντάζομαι στην ξαπλώστρα οι άλλοι να διαβάζουν Dan Brown και King και εγώ να διαβάζω για βίαια ατυχήματα, κατά την διάρκεια του αυνανισμού.

Απ' ότι είδα είναι και τουβλάκι,θα πήξω στο αίμα και στο σπέρμα καλοκαιριάτικα...λολ

Το Guts,το διάβαζε μπροστά σε κοινό και μερικοί λιποθύμησαν ,αλλά αυτός συνέχισε να διαβάζει κανονικά.χαχαχα

Πρέπει να είσαι πολύ μεγάλος,για να συμβαίνει αυτό και να 'σαι στ' @@ σου.

 

 

Εμένα πάλι-χωρίς να το έχω διαβάσει ακόμα- μου φαίνεται πολύ υποκριτικό, όταν ενώ συμβαίνουν πολύ χειρότερα γύρω μας,στο παγκόσμιο χωριό και είμαστε σταρχιδιστές...του στυλ ε και τι έγινε?Αλλά όταν μας τα πετάνε όλα αυτά στη μάπα:βλέπε ταινίες,ντοκιμαντέρ,βιβλία κλπ μας πιάνουν ξαφνικά οι ευαισθησίες μας.Και λέμε πολύ αρρωστημένο το ένα-πολύ αρρωστημένο το άλλο.Ξέρεις δε φταίει το βιβλίο,έτσι και ακόμα χειρότερος είναι ο κόσμος που ζεις,απλά δε σε ενδιαφέρει να το μάθεις,γιατί αδιαφορείς.

Edited by Anwrimos23
Link to post
Share on other sites
  • 3 months later...
Anwrimos23

Eπιτέλους το διάβασα (το νανούρισμα)!

Καταρχάς, για όποιον σκέφτεται να το αγοράσει: δεν έχει καμία σχέση με λογοτεχνία τρόμου, αν και ξεγελάει η θεματολογία.

Επίσης μου έκανε εντύπωση, ότι είναι αρκετά φαντασίας-για την ακρίβεια φανταστικός ρεαλισμός-σε σχέση με τα άλλα βιβλία του συγγραφέα. Αλλά πιο πολύ χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη θεματολογία ως αφορμή για να κάνει τη συνηθισμένη του καυστική κριτική στον δυτικό κόσμο.

Αν και θα μπορούσαν να σοκάρουν κάποιον: Μαγεία wicca, Nανουρίσματα- κατάρες, οικοτρομοκρατία, real estate με στοιχειωμένα σπίτια, νεκρά μωρά, κεφάλια που πέφτουν από σκάλες, γέλια νεκρών... Επίσης το στυλ γραφής μου φάνηκε αρκετά δημοσιογραφίστικο με ενδιάμεσες πληροφορίες από μαγεία στην αρχαία Ελλάδα, μέχρι τη βιομηχανία του θεάματος, την κτηνοτροφία κλπ

 

Μου άρεσε αρκετά αυτό που λέει για τον Μεγάλο Αδερφό της Εποχής μας: την διασκέδαση, την ενημέρωση, την διαρκή πληροφόρηση που δε σ' αφήνουν να σκεφτείς λεπτό. Αυτό το συνεχές τάισμα του μυαλού με (άχρηστες) πληροφορίες. Επίσης, κατέταξα τον εαυτό μου στους ησυχοφοβικούς, αφού συνεχώς ψεκάζω την ατμόσφαιρα με τη διάθεσή μου (κυρίως στο σπίτι μου).

 

Είναι διαμαντάκι αυτό το βιβλίο, αν και θέλουν αρκετή σκέψη αυτά που γράφει (θίγει πάααρα πολλά). Δεν είναι ανάγκη να συμφωνείς με όλα όσα προσπαθεί πολύ έξυπνα να περάσει ο ιδιοφυής συγγραφέας. Σίγουρα όμως ο καθένας θα βρει ιδέες, καταστάσεις, γεγονότα που το έχουν προβληματίσει αρκετές φορές στο παρελθόν, να σατιρίζονται απολαυστικά.

 

Εν τέλει δεν με απογοήτευσε καθόλου το βιβλίο, αντίθετα είχε ό,τι ζητάω από τον συγκεκριμένο συγγραφέα.

Edited by Anwrimos23
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
  • 2 years later...
Δημήτρης

Διάβασα το ''Fight Club'' το οποίο και συνιστά τον πρώτο μου Παλάνιουκ. Δεν μου άρεσε. Είχα δει την ταινία αλλά ευτυχώς πολύ παλαιότερα και δεν θυμόμουν τίποτα. Μπόρεσα έτσι να διαβάσω με την ησυχία μου γιατί δεν μου αρέσει να ξέρω εκ των προτέρων τι γίνεται. 

 

Το λοιπόν είναι ότι έχουμε να κάνουμε με τον Τάιλερ Ντάρντεν, έναν παλαβιάρη τύπο που εργάζεται ως σερβιτόρος και μηχανικός προβολής σε κινηματογράφους. Η γνωριμία του με έναν νέο που μάλλον βρίσκεται σε αδιέξοδο στη ζωή του, θα σημάνει την υλοποίηση ενός σχεδίου που έχει στο μυαλό του. Την διοργάνωση κάθε Σαββατοκύριακου αγώνων πάλης που διέπονται από ορισμένους αυστηρούς κανόνες και οι οποίοι έχουν σαν έπαθλο οι συμμετέχοντες να ξεδώσουν. Και να δημιουργήσουν αναρχία. Στο παραπάνω δίδυμο προστίθεται και μία κοπέλα με το όνομα Μάρλα Σίνγκερ, για να δημιουργήσουν όλοι τους ένα ερωτικό τρίγωνο.

 

Αν έπρεπε να περιγράψω το βιβλίο με μία λέξη θα έλεγα ότι είναι αυτό που λέμε παρακμιακό και καμένο. Αν και μου αρέσει που και που να διαβάζω τέτοια, το συγκεκριμένο ωστόσο δεν με κέρδισε. Γραμμένο με ένα περίεργο και αντισυμβατικό στυλ, αποδείχθηκε πολύ παράξενο για τα γούστα μου. Η υπόθεση ήταν ωραία, αλλά αυτό ήταν και το μόνο του πλεονέκτημα. Και γενικά διαβάζοντας και το topic, θα έλεγα ότι ο Παλάνιουκ μάλλον δεν είναι για όλα τα γούστα. Έχω την περιέργεια να δω πως θα μου φανούν τα άλλα δικά του, όταν με το καλό τα πιάσω.

 

Α, να πω επίσης ότι στα συν βάζω την αναφορά στον μεγάλο Θανάση Βέγγο :D όπως και κάποια hints για το ότι ο συγγραφέας έχει διαβάσει το αριστούργημα του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ ''Ο Φύλακας στη Σίκαλη'' :good:

Edited by Δημήτρης
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
giorgos lagonas

δεν ήταν κακό. Απλά είναι ένα ΠΟΛΥ ιδιαίτερο βιβλίο, πολύ πρωτότυπο και (όπως τα περισσότερα του συγκεκριμένου) σε άλλους θα αρέσει πολύ, σε άλλους καθόλου. Ο τύπος είναι από αυτούς που ή τους αγαπάς ή τους μισείς. 

 

όπως ειπώθηκε, πλασάρεται σαν ιστορία τρόμου, που ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ

 

ωστόσο, νομίζω ότι για αυτό δεν φταίει ο συγγραφέας, αλλά το όλο promotion

 

το διάβασα μετά από το HAUNTED (που είναι αριστούργημα), για αυτό και μου φάνηκε κάπως... λίγο. Δεν ξέρω... μου φάνηκε σαν να είχε πολύ περισσότερο στυλ παρά ουσία. Από την άλλη, προσπαθεί να πει ταυτόχρονα πάρα πολλά πράγματα με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να παραμένουν αναπόφευκτα ξεκρέμαστα...

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Αγαπημένος συγγραφέας ο Τσακ Πόλανικ, το στιλ γραφής του ταιριάζει απόλυτα στα γούστα μου και ο τρόπος που σχολιάζει τα πάντα επίσης με ξετρελαίνει. Έχω διαβάσει τέσσερα βιβλία του στα ελληνικά, συν το Guts από το βιβλίο Είμαστε όλοι στοιχειωμένοι (το οποίο βέβαια δεν έχω διαβάσει ακόμα ολόκληρο). 

 

Τον Απρίλιο του 2009 γνωρίστηκα με τον εκκεντρικό αυτό τύπο, με το βιβλίο Ο επιζών, και όταν το τελείωσα κατάλαβα ότι είχα να κάνω με κάτι ξεχωριστό. Την ίδια χρονιά, τον Οκτώβριο, διάβασα το Πνιγμός, που ενώ μου φάνηκε κατώτερο από το προηγούμενο, όπως και να το κάνουμε είχε πολλά ωραία πραγματάκια που δεν με άφησαν αδιάφορο. Και τον Φεβρουάριο του 2010 ήρθε επιτέλους η ώρα να διαβάσω το αριστούργημά του, βάση για μια από τις καλύτερες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ: Fight Club. Είναι από τα βιβλία που ακόμα θυμάμαι, τέσσερα χρόνια μετά την ανάγνωσή του, ένα βιβλίο που με επηρέασε σε μεγάλο βαθμό και παραμένει ακόμα μέσα στα 20 πιο ξεχωριστά βιβλία που έχω διαβάσει. Τον Απρίλιο του 2012 διάβασα και το Νανούρισμα, για το οποίο τότε είχα γράψει και το παρακάτω σχόλιο:

 

Είναι το τέταρτο βιβλίο του Πόλανικ που διαβάζω, μετά το αριστουργηματικό Fight Club, το πολύ καλό Ο επιζών και το απλώς καλό Πνιγμό. Το Νανούρισμα πιάνει την τρίτη θέση, με μικρή διαφορά από το Επιζών που πιάνει την δεύτερη. Ένα απλό τετράστιχο τραγουδάκι που το σιγοτραγουδάνε οι γονείς στα παιδιά τους για να κοιμηθούν, μπορεί τελικά να σκοτώσει. Αφηγητής της ιστορίας είναι ο Καρλ Στρίτορ, σαραντάρης και μοναχικός δημοσιογράφος που ερευνά το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου και συν-πρωταγωνίστρια η Έλεν Χούβερ Μπόιλ, μεσίτρια που πουλάει "στοιχειωμένα" σπίτια. Συμμαχούν απρόθυμα για να βγάλουν από την κυκλοφορία το θανατηφόρο ποίημα. Θα αντιμετωπίσουν την νεοπαγανίστρια γραμματέα της Έλεν και τον οικοτρομοκράτη φίλο της ονόματι Στρείδη, αλλά και έναν δολοφόνο που χρησιμοποιεί το ποίημα για να σκοτώνει (χε, χε, και όχι μόνο) νεαρές στάρλετ. Δεν είναι το κλασικό βιβλίο τρόμου και είναι άδικο να διαβαστεί και να βαθμολογηθεί μόνο για τον τρόμο που προσφέρει ή δεν προσφέρει. Είναι ένα θρίλερ (και πάλι όχι με την κλασική έννοια) με μπόλικες ανατροπές και ένα (για μένα) γαμάτο τέλος. Η γραφή του Πόλανικ ταιριάζει 100% στα δικά μου γούστα. Αιχμηρή, ισοπεδωτική, κόβει σαν ξυράφι. Με μαύρο χιούμορ και μηδενισμό. Και φυσικά με ατελείωτη σάτιρα. Θα μπορούσα να γράψω εδώ κάποια κομμάτια γραφής/σκέψης του Πόλανικ, αλλά θα αδικούσα πολλά άλλα. Πιστεύω ότι ο Πόλανικ χρησιμοποίησε την όλη ιστορία με τα διάφορα υπερφυσικά μέσα, για να τα βάλει με τον σύγχρονο πολιτισμό και την βαβούρα που επικρατεί, που μας απασχολεί τον εγκέφαλο χωρίς διάλειμμα και δεν μας αφήνει σε ησυχία. Τέλος πάντων, σαν φαν του Πόλανικ, δεν υπάρχει περίπτωση να μην μου αρέσει ένα βιβλίο του, και η ιστορία να μην μου κάνει κλικ (στο νανούρισμα μου έκανε κλικ), θα μου κάνει σίγουρα κλικ η γραφή του και ο τρόπος σκέψης του. Οπότε, σε αντίθεση με άλλους συμφορουμίτες, το βιβλίο μου άρεσε πολύ.

 

 

Ξέρω ότι ήταν να κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ το Rant, αλλά δυστυχώς δεν προχώρησε η έκδοση του. Δόθηκε isbn για το βιβλίο το 2010, αλλά δεν έγινε τίποτα... Γαμώτο!

 

Πρόκειται για έναν συγγραφέα που είτε θα γουστάρεις τον τρόπο γραφής και σκέψης του, είτε όχι. Έτσι απλά. 

Edited by BladeRunner
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 10 months later...

Μετά από πολύ προσπάθεια τελείωσα το Fight Club το οποίο είναι και το πρώτο βιβλίο του Palahniuk που διαβάζω.  Δεν μπορώ να ορίσω γιατί συνέβηκε, αλλά το βαριόμουν.  Πρέπει να ξαναδώ την ταινία  γιατί θυμάμαι ότι όταν την είχα δει σε πρώτη προβολή με είχε κάνει πολύ θετική εντύπωση.  Και γιατί σαν να έχω την εντύπωση ότι το βιβλίο πρέπει να είναι πολύ πιο ανατρεπτικό από την ταινία.

Edited by Trison
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..