Βώλοι

[aScannerDarkly]

~ 3400 λέξεις

Βώλοι.pdf

[TheSea IsBurned]

Η ιστορία αυτή σχημάτισε μια πολύ ωραία εικόνα στο μυαλό μου, πολυ ζωντανή. Η αφήγηση μέσα στην αφήγηση σπάνια δουλεύει για μένα σαν τεχνική αλλά σε αυτή την ιστορία πήγε πολύ καλά, δε φαινόταν αφύσικο, στημένο κτλ.

 

Οφείλω όμως να ομολογήσω πως δεν κατάλαβα τι έγινε στο τέλος...

 

Έγινε κάποια έκρηξη; Πώς;

 

[Mesmer]

Όμορφη ιστορία με ζωντανές εικόνες και μελαγχολική ατμόσφαιρα.

Πολύ συγκινητική η αφήγηση του γέρου.

 

Στο τέλος ίσως χρειάζονταν κάποιες λεπτομέρειες παραπάνω για να καταλάβουμε τι έγινε.

 

Εντάξει, ο γέρος προκαλεί την έκρηξη, αλλά γιατί;

 

[aScannerDarkly]

νάρκες

[TheSea IsBurned]

 

νάρκες

 

 

 

Η απάντησή σου αν και μονολεκτική τα λέει όλα.... Αν την έβαζες και κάπου λίγο μέσα στην ιστορία θα ήταν ακόμα καλύτερα γιατί τώρα δεν το καταλαβαίνει ο αναγνώστης καθόλου

[TheHunter-Writer]

Ωραία ιστορία, με ζωντανές εικόνες . Το τέλος με μπέρδεψε λίγο. Είδα την εξήγηση σου πιο πάνω και τώρα καταλαβαίνω τι έγινε. Αν το κάνεις λίγο πιο ξεκάθαρο*, το διήγημα θα γίνει ακόμα καλύτερο.

 

* Πιο ξεκάθαρο...Και το λέω εγώ αυτό

 

 

[Tiessa]

 

νάρκες

 

 

Αααα! Τόσο λογικό, αλλά δεν το είχα σκεφτεί.

Είχα διαβάσει την ιστορία από καιρό και τώρα που θυμήθηκα να τη σχολιάσω, μπήκα και είδα κι αυτό. Εγώ είχα νομίσει ότι ο γέρος

 

 

ήθελε να καταστρέψει το εργοστάσιο, επειδή ίσως του θύμιζε πράγματα που είχαν σχέση με την προηγούμενη ζωή του και γι αυτό και η επιμονή να μπει μέσα παρά τις απαγορεύσεις.

 

 

 

Να πω ότι ήταν πειστική η περιγραφή με τον κουρασμένο και βαριεστημένο στρατιώτη και ήταν πολύ ζωντανές οι περιγραφές του γέρου. Κατά κάποιον τρόπο, επειδή το έχω διαβάσει και αρκετό καιρό πριν, μου άφησε δυο εικόνες στο μυαλό μου. Ένα γκρίζο φόντο -ο στρατιώτης, οι ράγες, τα συρματοπλέγματα- και μια φωτεινή, πολύχρωμη πινελιά -οι αφηγήσεις του γέρου για το λιμάνι, τη θάλασσα και τη ζωή του εκεί.

[Cassandra Gotha]

Ναι, όπως τα λέει η Βάσω είναι. Δυο εικόνες, δυο άνθρωποι διαφορετικοί, ο καθένας με άλλα στο μυαλό του. Πολύ ωραίο κείμενο, πραγματικά. Και ναι, κι εγώ είχα μια απορία στο τέλος, κρίμα και είναι τόσο λογικό αυτό που γράφεις. Θα σου έλεγα να μην αλλάξεις τίποτα όμως, γι' αυτό ακριβώς. Είναι λογικό, εμείς θα έπρεπε να το είχαμε καταλάβει, δεν φταις εσύ.