Λογικα Αλογη

[laas7]

Ονομα συγγραφεα: Μαριαντζελλα Λαας7

 

Ειδος ποιηματος:Φαντασυ

 

Αριθμος στιχων: 26

 

 

 

Γλυκεια κλαιουσα ποιηση της παρακμης

 

που τον φθινοντα Πανσεληνο θεριευεις...

 

Το οδοιπορικο ταξιδι σου

 

απο περιεργεια περπατησα,

 

γεματο πλασματα του ονειρου που συναντησα,

 

ποιος να μου το ελεγε και να τον πιστευα

 

εγω η τρελη λογικη;

 

Φιλους καινουργιους γνωρισα,

 

θηρια π'ονομαζω

 

του αγνωστου οριζοντα αδελφια.

 

Μαζι γλυκο κρασι πινουμε

 

μακρια πολυ απο την ξεχασμενη πολη

 

και τα ανθρωπαρια που καποτε αναγνωριζα.

 

Οσα φοβομουν ειναι πια γνωριμα.

 

Ο,τι νεο πιο ομορφο.

 

Ο,τι παλιο, πεταμενο στης μνημης την σοφιτα

 

και ενω η μερα θρεφεται

 

και ανατελει η Ηλια,

 

κλεινοντας μου το ματι με ζηλεια πονηρα,

 

γιατι εχθες το βραδυ,

 

τον ιδιο ερωτα μοιραστηκαμε,

 

αργα τρεχω στην παραλια,

 

να λιαστω στην θαλασσα,

 

να κολυμπησω ολη την αμμο,

 

να υπαρχω...

 

τρελα λογικα μονο για μενα.

Edited November 2, 2011 by laas7

[Guest old#2065]

Πολύ ενδιαφέρουσα η προσπάθειά σου, να μας μεταδώσεις προσωπικά αισθήματα και εμπειρίες. Ενδιαφέρον επίσης το πλησίασμα που κάνεις στον σουρεαλισμό (τρελή λογική, αργά τρέχω κλπ). Και μια απορία, ο στίχος "που τον φθηνοντα Πανσεληνο θεριευεις..." μήπως είναι τιμητική αναφορά στον ποιητή Ασημάκη Πανσέληνο;

[laas7]

 

 

 

Ευχαριστω για τα σχολια.

[Αιθεροβάμων]

Από το λίγο χρόνο που είμαι εδω έχω να πω οτι θαυμάζω τα γραπτά σου. Επίσης... εισαι ειλικρινές άτομο και πάντα τα σχόλιά σου είναι αξία σεβασμού. Από ποίηση δεν είμαι καλός και δεν την κατανοώ πλήρως. Όμως η γραφή σου είναι ονειρεμένη.

 

Προτάσεις-φρασεις η πως διάολο λέγονται που μένουν ανεξίτηλα στην ψυχή. Είναι μεγάλο χάρισμα να μπορείς να αποτυπώνεις οτι ακριβώς λεει η ψυχή σου σε ένα φύλλο χαρτί. Είναι μαγεία.

[laas7]

Ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια.

 

Δεν νομιζω πως ειμαι τοσο καλη (ονειρεμενη γραφη-καλοσυνη σου), αλλα μια μερα θα γινω (προσπαθω να ειμαι μετριοπαθης για να ειμαι οσο ειναι δυνατον αντικειμενικη). Νομιζω πως ταυτοχρονα πρεπει να πιστευουμε στον εαυτο μας και στις δυνατοτητες μας. Ειναι οξυμωρο αλλα ενδιαφερον.

 

 

 

 

[Oceanborn]

Θα συμφωνήσω με τα ίχνη σουρεαλισμού που και σ εμένα είναι εμφανή... Ενδιαφέρουσα προσπάθεια. Ποίημα για την φαντασία την ίδια...;

[laas7]

Eυχαριστω για τα σχολια.

Ειναι ενας αναποδος κοσμος, οπου η σεληνη ειναι αρσενικη "πανσεληνος" και ο ηλιος ειναι θυληκος "ηλια", κολυμπας στην αμμο και καθεσαι να λιαστεις στην αμμο ολα ειναι αναποδα-ειναι σαν ενας ακριβως αντιθετος κοσμος που κοιτας σε εναν καθρεπτη η στο αρνητικο μιας φωτογραφιας.

[Oceanborn]

Eυχαριστω για τα σχολια.

Ειναι ενας αναποδος κοσμος, οπου η σεληνη ειναι αρσενικη "πανσεληνος" και ο ηλιος ειναι θυληκος "ηλια", κολυμπας στην αμμο και καθεσαι να λιαστεις στην αμμο ολα ειναι αναποδα-ειναι σαν ενας ακριβως αντιθετος κοσμος που κοιτας σε εναν καθρεπτη η στο αρνητικο μιας φωτογραφιας.

 

Αυτό είναι πολύ ωραία ιδέα και για διήγημα...

[laas7]

Α και εγω ετσι νομιζω!

Ειναι μια ιδεα που γενικα δουλευω πολυ και σε πολλα ποιηματα και σε γραπτα μου. Εχω ενα παθος και μια φοβια με τους καθρεπτες... τους λατρευω και τους μισω μαζι. Σου δειχνουν πολλα εισαι ετοιμος να τα δεις?

[GeoVa]

Αν και δεν ξέρω σχεδόν τίποτα από ποίηση, μ' άρεσε!

[laas7]

Ευχαριστω

[Stanley]

ο στίχος "που τον φθηνοντα Πανσεληνο θεριευεις..." μήπως είναι τιμητική αναφορά στον ποιητή Ασημάκη Πανσέληνο;

 

Α, ρε Νίκο Είναι "η πανσέληνος", έτσι;

 

Αυτό το ποίημά σου μου άρεσε περισσότερα από τα άλλα, πολύ καλό. Δεν το βλέπω σαν φάνταζι, οι εικόνες που δημιουργεί είναι περισσότερο -για μένα- συμβολικές και φαντασιακές(όχι fantasy-ακές) και μου μου φάνηκε κι ενδιαφέρουσα η αντίθεση του τίτλου.

[laas7]

Ευχαριστω Χρηστο!

Ναι μου αρεσει να γραφω συμβολικα,σχεδον παντα γραφω ετσι, χαιρομαι που σου αρεσε και που πιανεις τι γινεται!

[Ayu]

Μου άρεσε η ιδέα του ανάποδου κόσμου (κι εγώ νομίζω θα ήταν ωραία σε διήγημα), κυρίως όταν δημιουργεί εικόνες όπως "να κολυμπήσω όλη την άμμο" ().

Τον "φθήνοντα Πανσέληνο"--εννοείς "που φθίνει"; Αν ναι, με "ι"... αλλιώς κάτι δεν έπιασα.

Κατά τ' άλλα, το ίδιο σχόλιο που έκανα σ' ένα ποίημα του Stanley σχετικά με τα ρήματα στο τέλος του στίχου. Δεκτά αν έχουν λόγο, αλλιώς από μόνα τους δε μεταμορφώνουν την πεζή πρόταση σε ποιητική. Κυρίως εδώ "Μαζι γλυκο κρασι πινουμε". Στα υπόλοιπα λίγο-πολύ μπόρεσα να βρω λόγους για να το κάνεις.

[laas7]

Σ ευχαριστω πολυ για τα σχολια σου και θελω να σου πω ενα μπραβο, γιατι πραγματικα ειδα πως σχολιαζεις και ασχολεισαι και αυτο μου αρεσει πολυ! Για το ορθογραφικο εχεις δικιο! Μου ξεφυγε! Να σαι καλα!