Elpidoptera ephemera

[odesseo]

Όνομα Συγγραφέα: odesseo

Είδος ποιήματος: λυρικό

Αριθμός Στίχων: 11

 

 

Elpidoptera ephemera

 

Έπρεπε να το 'χα φανταστεί

πως έπαψες να ζεις προτού πεθάνεις

 

αλλιώς δεν εξηγείται αυτή η προσπάθεια

το χρόνο ν' αγαπήσεις στο διηνεκές του

και να νικήσεις το φόβο

που προκαλεί η σκιά σου

στο σκοτάδι - κι όλα αυτά

 

στο χρόνο που απαιτείται

ώστε τίποτε να μη μπορεί να γίνει

 

στο χρόνο που μεσολαβεί

από την απελπισία έως το σκοινί.

 

Edited November 10, 2011 by odesseo

[Mindtwisted]

Δεν ξέρω τι να πω με τα ποιήματα γ' αυτό:

 

[laas7]

Ο τιτλος του ποιηματος ειναι το λατινικο ονομα αυτης της πεταλουδας μαλλον ε?

Δεν ξερω απο εντομολογια και ετσι δεν πιανω την συνδεση.

Ειναι εμπεριεκτικο σαν ποιημα, αν και εγω προσωπικα θα ηθελα περισσοτερη αναπτυξη στον στιχο " κι ολα αυτα" που ενιωσα να με αφηνει μετεωρη.

Μια ακομα λεπτομερεια ειναι στον στιχο "το χρονο ν΄αγαπησεις στο διηνεκες του" θα προτιμουσα μια αλλη σειρα για να ρεει καλυτερα "το χρονο στο διηνεκες του ν' αγαπησεις".

[Mesmer]

Δεν συνηθίζω να σχολιάζω ποιήματα (και νομίζω ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που το κάνω), αλλά αυτό εδώ μου τράβηξε αμέσως την προσοχή από τον τίτλο του. Πολύ-πολύ όμορφος τίτλος.

 

Εντάξει, δεν χρειάζεται να ξέρεις και εντομολογία για να τον καταλάβεις.

Elpidoptera: ελπίδες που πετάνε, που φεύγουν. Ή, αν θέλουμε να κρατήσουμε την εντομολογική αντιστοιχία, φτερά που είναι φτιαγμένα από ελπίδες.

ephemera: αυτά που διαρκούν, που ζουν πολύ λίγο.

 

Κι όλο αυτό δένει τόσο ωραία με το ποίημα. Κρύβει τραγικότητες και αλήθειες.

 

 

[laas7]

Μεσμερ θα σε προσλαβω για λυσαρι!

Edited November 10, 2011 by laas7

[odesseo]

Lepidoptera είναι τάξη εντόμων στην οποία ανήκουν, μεταξύ άλλων, οι πεταλούδες.

Ephemera είναι μια άλλη κατηγορία εντόμων που έχουν μικρή διάρκεια ζωής, συνήθως όχι μεγαλύτερη των δύο ημερών.

 

Thanks, Mesmer ;)

 

Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια.

[Guest old#2065]

Εξαιρετική ιδέα ο αναγραμματισμός, που λειτουργεί όχι σαν στοιχείο εντυπωσιασμού αλλά εννοιολογικά. Τα εφήμερα ελπιδόπτερα-λεπιδόπτερα μηπως τελικά είμαστε εμείς; μήπως οι ελπίδες μας; η τελικά οι ψυχές μας; (ψυχές=πεταλούδες).

Η αρχέγονη υπαρξιακή αγωνία σε 12 στίχους, σε ένα ανοιγόκλεισμα του ματιού.

 

 

[Stanley]

Πράγματι, πολύ έξυπνος και όμορφος ο τίτλος, αλλά εγώ το τελευταίο δίστιχο λάτρεψα.

[Ayu]

Πράγματι, πολύ έξυπνος και όμορφος ο τίτλος, αλλά εγώ το τελευταίο δίστιχο λάτρεψα.

 

What he said.

[Nienor]

Το έχω διαβάσει από τη μέρα που ανέβηκε (όπως και τα περισσότερα που ανεβαίνουν) μα συνήθως δεν έχω να πω κάτι για τα ποιήματα επειδή μάλλον δεν ξέρω τι θα μπορούσε να βοηθήσει. Θέλω να σου πω όμως το πρώτο πράγμα που μου είχε έρθει στο μυαλό: πως αυτό εδώ δεν είναι ένα ποίημα, είναι ένα μικρό πλάσμα που αναπνέει κι οσμίζεται τον αέρα γύρω του στεναχωρημένο με τον Άνθρωπο.

 

Και βέβαια, προφανώς, αλλά και για όποιον δεν κατάλαβε: μου άρεσε πολύ.

[laas7]

Μμμ! Η εικονα που εδωσες νιεννορ ηταν καταπληκτικη!

Προσπαθησε να σχολιαζεις περισσοτερο ποιηση! Εγω νομιζω πως το εχεις.

[Cyrano]

Τις τελευταίες μέρες διάβασα και ξαναδιάβασα αυτό το ποίημα. Όποτε, κάποιες λίγες φορές, σε μια στιγμιαία έκλαμψη, κατάφερνα να ξεκλειδώσω διαισθητικά τους στίχους

 

και να νικήσεις το φόβο

που προκαλεί η σκιά σου

στο σκοτάδι

 

το ποίημα μού πρόσφερε μια ιδιαίτερη ικανοποίηση. Όλες τις υπόλοιπες φορές, αισθανόμουν σαν κάποιος που μάταια προσπαθεί να καταλάβει ή να σπάσει έναν κώδικα, ακριβώς στο κέντρο του νοήματος του ποιήματος.

 

 

[Mindtwisted]

Πράγματι, πολύ έξυπνος και όμορφος ο τίτλος, αλλά εγώ το τελευταίο δίστιχο λάτρεψα.

 

Εγώ πάλι λάτρεψα τους δύο πρώτους, κυρίως.

 

Καλά, όλο το λάτρεψα βέβαια...Αλλά αυτοί είχαν κολλήσει στο μυαλό μου κι ακόμα να φύγουν.

Edited November 21, 2011 by Mindtwisted