Τὸ μυστηριῶδες τρένο

[Larry Cool]

Όνομα Συγγραφέα: Larry Cool

Είδος ποιήματος: περιγραφικό, φαντασυ.

Αριθμός Στίχων: 18

Σχόλια: Από ένα πραγματικό περιστατικό...

 

 

Σ’ ἕνα νυκτερινὸ τρένο στὸ τελευταίο κάθισμα,

 

Γαμῶ μιὰ φοιτήτρια

 

Εἴμαστε σκεπασμένοι μὲ τὴν κουβέρτα της

 

Οἱ λιγοστοὶ ἐπιβάτες κοιμῶνται.

 

 

 

Ἀπὸ τὸν κόλπο της βγαίνουν μυρμήγκια,

 

ποὺ περιτρέχουν ὁλόγυρα τὸ σῶμα μου

 

Καλύπτουν τελείως τὸ πρόσωπό μου

 

-«Δὲν μ’ ἀγαπᾶς» ψιθυρίζει, «μᾶς χωρίζει τὸ δέρμα σου

 

Διαχωρίζει τὸν κόσμο,

 

σὲ ἐσωτερικὸ καὶ ἐξωτερικὸ»

 

Τότε πταρνίζομαι τόσο δυνατά,

 

ποὺ ἀναστρέφομαι ἀπ’ τὸ στόμα

 

Τὰ σπλάγχνα καὶ τὰ πράγματα γυρίζουν μέσα-ἔξω.

 

 

 

Οἱ ἐπιβάτες τινάσσονται στὸν ἀέρα

 

Τὸ τρένο εἰσορμᾶ στὶςσήραγγες τοῦ νοῦ

 

Στὸν οὐρανὸ αἱμόφυρτη ἡκαρδιά μου στάζει

 

Στὴ θέση της στὸ στῆθος, ἕνα σπασμένο τραπέζι

 

Παντοῦ μυρμήγκια.

Edited December 2, 2011 by laas7

[Stanley]

Φοβερό. Μου θύμισε τον Ανδαλουσιανό Σκύλο του Μπουνιουέλ, με τα μυρμήγκια που βγαίνουν από το σώμα και τις λοιπές σουρεαλιστικές εικόνες.

 

Τώρα, το πόσο πραγματικό είναι το περιστατικό...είναι σίγουρα κάτι που σηκώνει συζήτηση

[Διγέλαδος]

Και μένα μ'άρεσε. Όσο σουρεαλιστικό γίνεται τόσο και πραγματικό γίνεται.

[Larry Cool]

Το περιστατικό που αναφέρεται στην πρώτη στροφή συνέβη πριν λίγα χρόνια στη διαδρομή Ρώμη - Μιλάνο. Το ποίημα γράφτηκε το ίδιο εκείνο βράδυ, όταν η "φοιτήτρια" είχε αποκοιμηθεί. Διατηρώ ακόμη την αίσθηση ότι "το τρένο έσχιζε σαν το ξυράφι τη βελούδινη νύχτα."

[odesseo]

Εξαιρετικό.

Μόνη ένσταση στο "Τὸ τρένο εἰσορμᾶ στὶς σήραγγες τοῦ νοῦ": τι εννοείς;

 

 

Και για να προλάβω τους ξύπνιους που θα ρωτήσουν "Καλά, εκεί κόλλησες;" δηλώνω ότι θεωρώ αντιποιητική οποιαδήποτε αναφορά στον νου, στην ψυχή, στη μνήμη με τ' αυλάκια της και στις λοιπές αφηρημένες και ξεχασιάρες οντότητες (όπως κενό, απουσία, μοναξιά, χρόνος, αιωνιότητα - ο κατάλογος τεράστιος).

 

[David1778]

Μ' άρεσε πολύ. Ο ορισμός του creepy!

[Larry Cool]

.

Εξαιρετικό.ά

Μόνη ένσταση στο "Τὸ τρένο εἰσορμᾶ στὶς σήραγγες τοῦ νοῦ": τι εννοείς;

 

 

Και για να προλάβω τους ξύπνιους που θα ρωτήσουν "Καλά, εκεί κόλλησες;" δηλώνω ότι θεωρώ αντιποιητική οποιαδήποτε αναφορά στον νου, στην ψυχή, στη μνήμη με τ' αυλάκια της και στις λοιπές αφηρημένες και ξεχασιάρες οντότητες (όπως κενό, απουσία, μοναξιά, χρόνος, αιωνιότητα - ο κατάλογος τεράστιος).

 

 

"Εν-νοώ" ένα συμβάν τόσο συγκλονιστικό που αλλάζει την αντίληψή μας για τον κόσμο. Φανταστείτε μια τρομερή κλαγγή, κραδασμούς κάτω από τα πέλματά σας, ένα συνεχές διαπεραστικό σφύριγμα, την ορμητικότητα του επελαύνοντος μεταλλικού γίγαντα...

[Guest old#2065]

Αγαπητέ Λάρυ, έχω δηλώσει θαυμαστής των έργων σου, και φροντίζεις να με δικαιώνεις. Το ποίημα σου μου άρεσε πολύ.

[Ayu]

Κι εμένα μου άρεσε πολύ Κι όσο το διαβάζω μου αρέσει περισσότερο.