Διγέλαδος Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 (edited) Όνομα Συγγραφέα: Αλεξ. Είδος: άρρωστο Βία; Όχι Σεξ; Όχι Αριθμός Λέξεων: 360 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια: για μετά: Αρχείο: kalhnyxta_mhtera.pdf “Καληνύχτα μητέρα. Ναι, φεύγω μητέρα. Φεύγω όπως κάνω πάντα. Φεύγω όπως τότε που ήμουν βρέφος και βγήκα από την κοιλιά σου. Ήταν μεγάλο το πλήγμα, καταλαβαίνω. Με είχες συνηθίσει. Ήμουν δικός σου. Κομμάτι του σώματός σου. Στη συνέχεια, με μεγάλωνες ως προέκτασή σου και αυτό σε βοήθησε. Μετά ξανά, έπρεπε να με αποχωριστείς όταν έφυγα για την πρώτη μέρα στο σχολείο. Σε θυμάμαι καλά, με το κυανό σου φόρεμα σαν αυτό που φοράς τώρα, και το μαντήλι στο χέρι σου. Το μαντήλι όμως αυτό δεν το χρησιμοποιούσες για να σκουπίσεις τα δάκρυά σου. Τα άφηνες να κυλήσουν, σαν να ήθελες να σε δουν όλοι και κυρίως εγώ. Όχι πια όμως μητέρα. Όχι σαν εκείνο το βράδυ που με αποχαιρέτησες στο αεροδρόμιο καθώς ετοιμαζόταν η πτήση μου να αναχωρήσει. Ο γιος σου σε άφηνε να πάει για σπουδές, αλλά εσύ το έβλεπες σαν κάτι μεγαλύτερο, ένα σημάδι καρφωμένο στην καρδιά σου. Η καρδιά που αισθανόταν την απώλειά μου για όλο το καιρό που έλειπα. Όμως γύρισα μητέρα. Γύρισα για σένα. Δεν το πιστεύεις, ε; Δεν το περίμενα να το πιστέψεις. Όπως ούτε περίμενα να καταλάβεις ότι έφευγα για τον στρατό παρά τη θέλησή μου. Κοίτα με μητέρα, επέστρεψα. Κάθε φορά γυρνάω. Παρόλο που νομίζες ότι φεύγω κάθε βράδυ όταν σου λέω καληνύχτα όπως τώρα. Να κι εσύ που ήθελες να παίξεις το ρόλο μου, η μόνη διαφορά είναι ότι δεν θα γυρνούσες. Γιατί περίμενες μητέρα να σε αφήσω να φύγεις τότε όταν ήξερα ότι θα φύγεις για πάντα; Δεν θα σε άφηνα να μου πεις έτσι απλά, αντίο. Συνεχίζεις να με κοιτάς με αυτά τα νεκρά μάτια, γεμάτα απορία. Δεν πρόκειται να σε αφήσω πότε, όσες φορές και να πεθάνεις. Θα κάθεσαι εδώ για πάντα ακίνητη σε αυτήν την καρέκλα και θα σου αποδεικνύω κάθε μέρα ότι δεν πρόκειται να φύγω. Δεν πρόκειται να σε αφήσω. Μόνο θα σε καληνυχτήσω για το βράδυ, και θα τα ξαναπούμε την επόμενη μέρα. Το ξέρω ότι δεν μπορείς να μου κουνήσεις το χέρι σου ή να με φιλήσεις με τα λευκά χείλια σου για να μου ευχηθείς όνειρα γλυκά. Αλλά πότε το έκανες; Καμιά διαφορά. Ήρθε η ώρα, πρέπει να φύγω τώρα. Καληνύχτα μητέρα.” Edited December 5, 2011 by Διγέλαδος Quote
BlackCatGirl Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 Το λάτρεψα... To κείμενο ξεκινά με μια συγκινητική αναδρομή στους αποχωρισμούς μητέρας- γιου και καταλήγει τόσο διεστραμμένο. Η αγάπη του γιου τελικά ξεπερνά το θάνατο.. Μπράβο Alex..μου άρεσε πάρα πολύ Quote
Διγέλαδος Posted December 5, 2011 Author Posted December 5, 2011 Είδες τελικά η αγάπη ε; Χαχα! Χαίρομαι που σ' άρεσε Βάσω! Να' σαι καλα Quote
Drake Ramore Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 Είναι πολύ καλό. Δεν θα το τοποθετούσα στις διάφορες ιστορίες φυσικά. Είναι ξεκάθαρα dark το φλασάκι. Σαν prequel του "Ψυχώ" ένα πράγμα. Quote
Διγέλαδος Posted December 5, 2011 Author Posted December 5, 2011 "Καληνύχτα μητέρα", είπε ο Νόρμαν Μπέητς; Θα μπορούσε να είχε πει Ίσως είναι πιο κοντά στο τραγούδι που παραθέτω στα σχόλια όμως. Δεν έχω αποφασίσει Quote
Nienor Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 Χαχα και να η απάντηση στο "Χτύπησες, παιδί μου;" Καλό είναι, αν και υποθέτω θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται στην βιβλιοθήκη τρόμου. Quote
Eugenia Rose Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 (edited) Πολύ καλό! Πάρα πολύ καλό! Κάνει τον Νορμαν Μπειτς σχεδόν συμπαθητικό στα μάτια μου. ΕΔΙΤ: Συμφωνώ ότι ταιριάζει και στην βιβλιοθήκη τρόμου. Edited December 5, 2011 by Eugenia Rose Quote
Ayu Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 "Καληνύχτα μητέρα", είπε ο Νόρμαν Μπέητς; Θα μπορούσε να είχε πει Ίσως είναι πιο κοντά στο τραγούδι που παραθέτω στα σχόλια όμως. Δεν έχω αποφασίσει Καλά που το 'πες, το είχα ξεχάσει το τραγούδι. Ξαναδιαβάζοντάς το αφού άκουσα το τραγούδι το βλέπω εντελώς διαφορετικά. Πιο σπαρακτικό μάλλον; Δεν είμαι σίγουρη τι θέλεις να δώσεις, αλλά κάποια σημεία στην αρχή μου έδωσαν την αίσθηση ότι ο γιος την ειρωνεύεται λίγο (πχ. "ήταν μεγάλο το πλήγμα, καταλαβαίνω"). Αυτό ήταν μέσα στις προθέσεις σου; Quote
Διγέλαδος Posted December 5, 2011 Author Posted December 5, 2011 (edited) Ευχαριστώ Κιάρα και Ευγενία Καλό είναι, αν και υποθέτω θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται στην βιβλιοθήκη τρόμου. ΕΔΙΤ: Συμφωνώ ότι ταιριάζει και στην βιβλιοθήκη τρόμου. Αν νομίζει ο/η Mod ότι ανήκει εκεί, έχει το ελεύθερο από μένα να το μεταφέρει Δεν είμαι σίγουρη τι θέλεις να δώσεις, αλλά κάποια σημεία στην αρχή μου έδωσαν την αίσθηση ότι ο γιος την ειρωνεύεται λίγο (πχ. "ήταν μεγάλο το πλήγμα, καταλαβαίνω"). Αυτό ήταν μέσα στις προθέσεις σου; Χμμ, ενδιάφερον. Δεν σκεφτόμουν κάτι συνειδητά. Edited December 5, 2011 by Διγέλαδος Quote
Διγέλαδος Posted December 5, 2011 Author Posted December 5, 2011 Επίσης να προσθέσω για την Αyu ότι ούτε η ταινία είναι άμεσα η έμπνευσή μου, ούτε το τραγούδι. (Το τραγούδι μάλιστα το βρήκα, αφού το έγραψα...) Quote
Lady Nina Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 (edited) Πολύ καλό! Ανυπομονούσα από την αρχή να δω ποιο είναι αυτό το twist στο τέλος και ομολογουμένως, δεν το περίμενα. Μικρό, αλλά δυνατό σφηνάκι, με μικρές δόσεις ειρωνίας διάσπαρτες εδώ κι εκεί! Μπράβο Άλεξ! Edited December 5, 2011 by Lady Nina Quote
Guest old#2065 Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 Δεν ξέρω γιατί, εγώ σε αυτό το φλασάκι δεν είδα ούτε τρόμο, ούτε διαστροφή. Είδα όμως πόνο. Πολύ πόνο ψυχής. Μακάρι να κάνω λάθος και απλά ο φίλος μου ο Άλεξ να είναι απλώς ένα διεστραμμένο παλιόπαιδο. Quote
Διγέλαδος Posted December 5, 2011 Author Posted December 5, 2011 Ή απλώς κατάφερα να περάσω αυτό που ήθελα Quote
Guest old#2065 Posted December 5, 2011 Posted December 5, 2011 Ή απλώς κατάφερα να περάσω αυτό που ήθελα Ακριβώς όπως είπα. Παλιόπαιδο Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.