Άνθρωποι και Ποντίκια

[odesseo]

Όνομα Συγγραφέα: odesseo

Είδος ποιήματος: φανταστικό

Αριθμός Στίχων: 13

 

 

 

Συνωστισμός επικρατεί στη διμοιρία -

μια νυχτερίδα απ’ το παράθυρό μας μπήκε

κι όλος ο λόχος μαζεμένος τη χαζεύει,

λες και δεν έχουν ξαναδεί πουλί ποτέ τους

 

(και τι πουλί; Ένα ποντίκι με φτερά,

σαν όλ’ αυτά που σουλατσάρουν στην κουζίνα,

στις αποθήκες κι όπου μένει φαγητό -

τρώνε συνέχεια μπας και βγάλουνε φτερά

και μας αφήσουνε και φύγουν κάποια μέρα.

Μα τα ποντίκια είναι ποντίκια ό,τι κι αν φάνε,

πουλιά δε γίνονται, κι ας βγάλουν και φτερά…)

 

 

Στην αγκαλιά μου κελαηδάει ένα πουλάκι,

φωλιά-αγκαλιά, φιλί-πουλί κι ας μην πετάει.

Edited December 8, 2011 by odesseo

[laas7]

Eιναι τρομαχτικο... ποσο παρομοια σκεψη μπορει να εχουν δυο ανθρωποι που δεν γνωριζονται...εχω ακριβως τον ιδιο τιτλο σε ενα βιβλιο, που εχω σκεφτει... κοιτα να δεις!

Βλεπω πως εχεις μια ταση στα πετουμενα... παλι ποιημα με πουλια εγραψες.

Γιατι σου αρεσουν τοσο?

Edited December 8, 2011 by laas7

[Cyrano]

Eιναι τρομαχτικο... ποσο παρομοια σκεψη μπορει να εχουν δυο ανθρωποι που δεν γνωριζονται...εχω ακριβως τον ιδιο τιτλο σε ενα βιβλιο, που εχω σκεφτει... κοιτα να δεις!

 

Γίνεται κι ακόμη τρομαχτικότερο αν θες. Είναι ο Στάινμπεκ που σε στοιχειώνει.

[Stanley]

Eιναι τρομαχτικο... ποσο παρομοια σκεψη μπορει να εχουν δυο ανθρωποι που δεν γνωριζονται...εχω ακριβως τον ιδιο τιτλο σε ενα βιβλιο, που εχω σκεφτει... κοιτα να δεις!

 

 

make them three (βλ. από πάνω)

[Guest old#2065]

Το ποίημα μου άρεσε πολύ. Μου άφησε μια αίσθηση πληρότητας και ισορροπίας.

Οι τρείς στροφές διατηρώντας μια αυτονομία και μία πληρότητα δένουν αρμονικά μεταξύ τους.

(Αν και πιστεύω ότι το μου άρεσε αρκούσε, μιας και με τον Παναγιώτη ισχύει το "μην μπλέκεις σε αναλύσεις")

[laas7]

χεχεχε

[Innerspaceman]

'Άλλο ένα όμορφο και ουσιαστικό ανάγνωσμα. Προσωπικά νιώθω ότι οφείλω ένα ευχαριστώ.

[odesseo]

(Αν και πιστεύω ότι το μου άρεσε αρκούσε, μιας και με τον Παναγιώτη ισχύει το "μην μπλέκεις σε αναλύσεις")

 

Απεναντίας, οι αναλύσεις είναι ευπρόσδεκτες. Αλίμονο εάν ένα ποίημα δεν γεννά ιδέες στο κεφάλι των αναγνωστών του.

Άλλωστε από μια ιδέα στο κεφάλι μου βγήκε αυτό το ποίημα, ιδέα που ίσως μου φυτεύτηκε διαβάζοντας κάποιο άλλο ποίημα.

Όμως οι ερμηνείες και οι αναλύσεις στις οποίες προβαίνει κάθε αναγνώστης ανήκουν σε αυτόν, μαζί με την όποια αισθητική απόλαυση.

Στο κάτω-κάτω, αυτό είναι που κερδίζει κανείς από το διάλογό του με ένα ποίημα.

Edited December 9, 2011 by odesseo

[Αιθεροβάμων]

Στην αγκαλιά μου κελαηδάει ένα πουλάκι,

φωλιά-αγκαλιά, φιλί-πουλί κι ας μην πετάει.

 

 

(!) - πολυ καλο!