Ξέρεις;

[Αιθεροβάμων]

Το ξέρω… το ξερες;

 

Μέσα μου βουβή κι όμως ενστικτωδώς παράφωνη δεσπόζεις

 

Ορνιθοσκάλισμα σε τάφρο παγερή - κι όμως τόσο αρεστή

 

Να γρατζουνάς καθώς γραπώνεσαι στα σπλάχνα του μυαλού μου - να μην αφήνεσαι - να μη νικιέσαι

 

Το πείσμα σου το ζήλεψα από την πρώτη μέρα … μα περιττό

 

Με κάλεσμα σαν άλεσμα από χαρές γεμάτο

 

Με χούφτες αστερόσκονη μπιγμένες στις πληγές μου

 

Ποιον πας να ξεγελάσεις άραγε

 

Δεν ήξερες… το ξερες;

 

Δοκίμασε το άλλο…

 

Σαν σε θήραμα παχύ –σα σάρκα τρυφερή που στην κοιλία σου θες - Έτσι δες με

 

Πάψε να υποκρίνεσαι και δείξε μου τα δόντια

 

Γιατί την πεινά σου τη λαχταρώ κ’ εγώ ακόμα.

 

…Ναι κ’εγώ ακόμα

 

Τώρα ξέρεις… δε ξέρεις;

 

 

(Εγινε μικρη διορθωση απο" νοσταλγω" σε "λαχταρω" οπως ζητησε ο ποιητης)

Edited December 25, 2011 by laas7

[TheSea IsBurned]

Πολύ καλό, ιδιαίτερα ο στίχος: Μέσα μου βουβή κι όμως ενστικτωδώς παράφωνη δεσπόζεις.

[Tattoman]

πολύ όμορφο!!!!

[Stanley]

Πολύ ωραίο, Αιθεροβάμονα. Έχεις τύπο

[Oceanborn]

Αρκετά καλό το ποίημα αν και μερικές λέξεις νομίζω τις χρησιμοποίησες προς χάρη εντυπωσιασμού... Αυτό μπορώ να πω με απομάκρυνε αρκετά από το να με συγκινήσει, παρότι αναγνωρίζω ότι είναι καλή προσπάθεια.

 

 

Γιατί την πεινά σου τη νοσταλγό κ’ εγώ ακόμα.

 

Αμελιταίο, αλλά είπα να φανώ αρκετά σπαστική και να το αναφέρω.

[GeoVa]

Πολύ καλό. Μπράβο σου!

[Αιθεροβάμων]

Σας ευχαριστω. και για το (ω) επισης ;)

 

 

[laas7]

Συμφωνω με ολα τα παραπανω σχολια. Ειναι πολυ καλο και εχει απο ολα,στιλ,βαθος, ομορφες εκφρασεις, σωστα μοιρασμενους στιχους με συναισθημα. Μπραβο! Μεγαλη διαφορα απο τα προηγουμενα σου!