50 Βιβλία για το 2012

[Δημήτρης]

1) Algernon Blackwood - Γουέντιγκο (σελ 107)

Edited January 7, 2012 by Δημήτρης

[wordsmith]

1)Κουτί σε σχήμα καρδιάς, Joe Hill, Bell.

2)Το κατά Πιλάτον ευαγγέλιο, Ερίκ Εμμανουέλ Σμιτ, Περίπλους.

 

3)Σχεδόν Σούπερ, Εύη Λαμπροπούλου, Κέδρος. Το είχα στη μέση και τώρα το τελείωσα. Ισχύουν τα όσα είχα γράψει για το άλλο της, το "Χάπι Λου": πολύ ωραίο γράψιμο, κοφτό και γρήγορο, όλο ατάκες, αλλά σαν να μη λέει τίποτα. Αυτό εδώ ας πούμε ότι έχει κάποια υπόθεση: γιάπισσα φρικαρισμένη ηρεμεί όταν πηγαίνει στο χωριό της και καλλιεργεί μαρούλια. Χόλιγουντ μου θυμίζει, εκείνη την ταινία με την Νταϊάν Κίτον. Στο πιο ξεχαρβαλωμένο της. Στο οπισθόφυλλο παρομοιάζουν τη συγγραφέα με τον Ντάγκλας Κόπλαντ και τον Μπρετ Ίστον Έλλις. Να θυμηθώ να μην τους πιάσω ποτέ στα χέρια μου.

4)Μέσα απ' το Γυαλί, Ευθυμία Δεσποτάκη, Συμπαντικές Διαδρομές. Το μόνο που έχω να πω είναι.

[BladeRunner]

wordsmith επειδή βρέθηκε κάποιος να παρομοιάσει την συγγραφέα αυτή με τους γνωστούς Κόπλαντ και Μπρετ Ίστον Έλις που έχουν γράψει κάποια αξιομνημόνευτα και κλασικά για το είδος τους βιβλία, δεν σημαίνει ότι ισχύει κιόλας, άσε που στα οπισθόφυλλα γράφονται ΟΙ υπερβολές! Καλύτερα να διαβάσεις από ένα βιβλίο τους και να δεις αν σου αρέσουν ή όχι.

[wordsmith]

wordsmith επειδή βρέθηκε κάποιος να παρομοιάσει την συγγραφέα αυτή με τους γνωστούς Κόπλαντ και Μπρετ Ίστον Έλις που έχουν γράψει κάποια αξιομνημόνευτα και κλασικά για το είδος τους βιβλία, δεν σημαίνει ότι ισχύει κιόλας, άσε που στα οπισθόφυλλα γράφονται ΟΙ υπερβολές! Καλύτερα να διαβάσεις από ένα βιβλίο τους και να δεις αν σου αρέσουν ή όχι.

 

Οκ, σωστός, αλλά δανεικό μόνο!

[Sonya]

1. The Earthsea Quartet. Ursula Le Guen (691 σελίδες). Ήταν καλό. Δε με ενθουσίασε (κυρίως το πρώτο ήταν μέτριο), αλλά είχε πολλές καλές στιγμές κι η μυθολογία πίσω του είναι πολύ αξιόλογη. Αγαπημένη μου ιστορία, η δεύτερη.

[Μιχάλης]

1)Αϋπνία - Stephen King(694) (8,5/10)

2)Σάλεμς Λοτ - Stephen King(510) (9.5/10)

Edited January 8, 2012 by Μιχάλης S.K.

[Roland]

Καλη χρονια και απο μενα..

Εκανα πολυ καλο ανοιγμα της χρονιας με το καταπληκτικο ιστορικο μυθιστορημα της Πηνελοπης Δελτα Στα Μυστικα Του Βαλτου και συνεχισα με τον Λευκο Δρομο του John Conolly..Πολυ αξιολογα βιβλια και τα δυο

[BladeRunner]

Συνωμοσία του Σύμπαντος. Ένα σχόλιο και η βαθμολόγησή μου, εδώ: Aξιολόγηση καλύτερων βιβλίων ΕΦ

 

-Ιανουάριος

 

01. Νόρμαν Σπίνραντ, "Άγρια νύχτα", εκδόσεις Παρά Πέντε, 1988, σελ. 73(7.5/10)

02. Στίβεν Σπίλμπεργκ, "Στενές επαφές τρίτου τύπου", εκδόσεις Ωρόρα, 1978, σελ. 238(7/10)

03. Τζον Γουίνταμ, "Λαθρεπιβάτης για τον Άρη", εκδόσεις Λυχνάρι, 1985, σελ. 154(6.5/10)

04. Χ. Τζ. Γουέλς, "Το νησί του Δρος Μορώ", εκδόσεις Αίολος, 1984, σελ. 186(8/10)

05. Χάρι Χάρισον, "Μπιλ, ο ήρωας του Γαλαξία", εκδόσεις Μέδουσα, 1993, σελ. 205(8.5/10)

06. Α. Ε. Βαν Βογκτ, "Ο εχθρός του Γαλαξία", εκδόσεις Κάκτος, 1979, σελ. 211(7.5/10)

07. Αρκάντι & Μπόρις Στρουγκάτσκι, "Συνωμοσία του Σύμπαντος", εκδόσεις Καστανιώτη, 1979, σελ. 170(9/10)

Edited August 12, 2012 by BladeRunner

[Δημήτρης]

1) Algernon Blackwood - Γουέντιγκο (σελ 107)

2) Ωρόρα - Ιστορίες Φανταστικής Σάτιρας (σελ 247)

[Count Baltar]

Ξεκινάω κι εγώ:

 

1. Threads of time - Edited by Robert Silverberg (207)

 

Τρία μεγάλου μεγέθους διηγήματα, πραγματικά διαμάντια, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το ομώνυμο από τον Gregory Benford, το "The Marathon Photograph" του Clifford D. Simak και το "Riding the Torch" του Norman Spinrad. Μια αναγνωστική απόλαυση.

[jjohn]

2. Ο Θάνατος του Εμπειρογνώμονα- P.D James(σελ 448 ) δεν μ'άρεσε, πολύ μπούρου μπούρου

3. Το μυστηριώδες Χιτώνιο-Fiona Buckley(σελ 437) αυτό μάλιστα ! είχε ωραία ιστορία και μπόλικες ανατροπές! (και το πήρα και 7 ευρώ)

[BladeRunner]

Εξόριστοι στον Άσπερο. Ένα σχόλιο και η βαθμολόγησή μου, εδώ: Aξιολόγηση καλύτερων βιβλίων ΕΦ

 

-Ιανουάριος

 

01. Νόρμαν Σπίνραντ, "Άγρια νύχτα", εκδόσεις Παρά Πέντε, 1988, σελ. 73(7.5/10)

02. Στίβεν Σπίλμπεργκ, "Στενές επαφές τρίτου τύπου", εκδόσεις Ωρόρα, 1978, σελ. 238(7/10)

03. Τζον Γουίνταμ, "Λαθρεπιβάτης για τον Άρη", εκδόσεις Λυχνάρι, 1985, σελ. 154(6.5/10)

04. Χ. Τζ. Γουέλς, "Το νησί του Δρος Μορώ", εκδόσεις Αίολος, 1984, σελ. 186(8/10)

05. Χάρι Χάρισον, "Μπιλ, ο ήρωας του Γαλαξία", εκδόσεις Μέδουσα, 1993, σελ. 205(8.5/10)

06. Α. Ε. Βαν Βογκτ, "Ο εχθρός του Γαλαξία", εκδόσεις Κάκτος, 1979, σελ. 211(7.5/10)

07. Αρκάντι & Μπόρις Στρουγκάτσκι, "Συνωμοσία του Σύμπαντος", εκδόσεις Καστανιώτη, 1979, σελ. 170(9/10)

08. Γουίνταμ, Λάινστερ, Ουίλιαμσον, "Εξόριστοι στον Άσπερο", εκδόσεις Λυχνάρι, 1980, σελ. 168(7/10)

Edited August 12, 2012 by BladeRunner

[Naroualis]

Μπούγιος στην αρχή για μένα:

 

1. Οι Πατρίδες του Ελληνισμού, Πόντος, Τόμος 1, Ιστορία και Γεωγραφία, National Geographic, σελ. 119

2. Οι Πατρίδες του Ελληνισμού, Πόντος, Τόμος 2, Λαογραφία, ήθη και Έθιμα, National Geographic, σελ. 119

3. Οι Πατρίδες του Ελληνισμού, Πόντος, Τόμος 3, Κοινωνική και Πνευματική Ζωή, National Geographic, σελ. 119

4. NaNoWriMo μέλους του sff, σελ. 113

5. NaNoWriMo μέλους του sff, σελ. 193

6. Το Τραγούδι του Κούκου, Δημήτρης Γιατρέλλης, σελ. 229

[Big Fat Pig]

Πέρυσι διάβασα λίγο. Να δούμε φέτος. Καλή χρονιά λοιπόν!

 

1. One Of Us, M.M.Smith, σ. 307

2. Μη μ' αφήσεις ποτέ, Καζούο Ισιγκούρο, σ. 330 (Μετ. Τόνια Κοβαλένκο)

[Adicto]

2. Drama City, G.Pelecanos, εκδ. Πατάκης, σελ. 361

 

Το δεύτερο του Πελεκάνου που διαβάζω. Κύλησε νεράκι και ειδικά τα πρώτα 3/4, στο τέλος μου τα χάλασε λιγάκι ένας έμμεσος διδακτισμός και το "χαπυ έντινγκ". Επίσης έπαιξαν πολλά λάθη επιμέλειας και η μετάφραση ορισμένων εκφράσεων με εκνέυρισε (αλλά οκ, παίζει να είναι προσωπικό κόλλημα και ο μεταφραστής να είναι σωστός). Πάντώς τα προτερήματα του Πελεκάνου είναι παρόντα όλα : ολοζώντανοι, ρεαλιστικοί χαρακτήρες που ακροβατούν ανάμεσα στο άσπρο και το μαύρο/ γρήγορη, "αρσενική" (αν επιτρέπεται ο όρος) γραφή δίχως πολλά πολλά μπιχλιμπίδια/ η καταγραφή της μοντέρνας υποκουλτούρας και εγκληματικότητας.

 

Ένα 7αράκι άνετα...

[Count Baltar]

2. Drama City, G.Pelecanos, εκδ. Πατάκης, σελ. 361

 

Το δεύτερο του Πελεκάνου που διαβάζω.

 

Το πρώτο; (Εγώ έχω μεταφράσει τα: "Ο Βασιλιάς του πεζοδρομίου", "Σαρωτική Έκρηξη", "Ζήτημα τιμής" και "Φλεγόμενη πόλη". Αλλά αν εξαιρέσουμε το τελευταίο που έβγαλε το Οξύ, όλα φιλαράκια μου τα έχουν κάνει)

Edited January 12, 2012 by Count Baltar

[Adicto]

To πρώτο ήταν το "Αδιέξοδο", Πατάκης πάλι. Θα παραγγείλω τα πάντα-όλα όμως, βγάζει γούστα ο Πελεκαν!

 

υγ Ρε συ Κόμη, απορία: Πως θα μετάφραζες εσύ το "where the fuck are we?" π.χ?

Στο Drama City έχω την υποψία πως κάθε Fuck εγινε αδιακρίτως "το γ@μημένο". Η φράση "που το γ@μημένο είμαστε" 'η "τι έκανες, το γ@νο" (ή κάπως έτσι) μου φαίνεται περίεργη...

[melkiades]

To πρώτο ήταν το "Αδιέξοδο", Πατάκης πάλι. Θα παραγγείλω τα πάντα-όλα όμως, βγάζει γούστα ο Πελεκαν!

Μπα, καινούριο πρότζεκτ αρχίζεις με Πελεκάνο; Πολύ καλά πας. Να γράφεις τη γνώμη σου για να σημειώνω κι εγώ στη λίστα μου τα προσεχώς

[BladeRunner]

To πρώτο ήταν το "Αδιέξοδο", Πατάκης πάλι. Θα παραγγείλω τα πάντα-όλα όμως, βγάζει γούστα ο Πελεκαν!

 

υγ Ρε συ Κόμη, απορία: Πως θα μετάφραζες εσύ το "where the fuck are we?" π.χ?

Στο Drama City έχω την υποψία πως κάθε Fuck εγινε αδιακρίτως "το γ@μημένο". Η φράση "που το γ@μημένο είμαστε" 'η "τι έκανες, το γ@νο" (ή κάπως έτσι) μου φαίνεται περίεργη...

 

Εγώ θα το μετέφραζα "που στο διάολο είμαστε".

[Adicto]

Eγώ θα έλεγα "που στα γ@δια είμαστε;", αλλά βέβαια δεν είμαι μεταφραστής

[Μιχάλης]

To πρώτο ήταν το "Αδιέξοδο", Πατάκης πάλι. Θα παραγγείλω τα πάντα-όλα όμως, βγάζει γούστα ο Πελεκαν!

 

υγ Ρε συ Κόμη, απορία: Πως θα μετάφραζες εσύ το "where the fuck are we?" π.χ?

Στο Drama City έχω την υποψία πως κάθε Fuck εγινε αδιακρίτως "το γ@μημένο". Η φράση "που το γ@μημένο είμαστε" 'η "τι έκανες, το γ@νο" (ή κάπως έτσι) μου φαίνεται περίεργη...

 

Εγώ θα το μετέφραζα "που στο διάολο είμαστε".

 

Κι εγώ αλλά και του Adicto δεν είναι κακή..

[Count Baltar]

To πρώτο ήταν το "Αδιέξοδο", Πατάκης πάλι. Θα παραγγείλω τα πάντα-όλα όμως, βγάζει γούστα ο Πελεκαν!

 

υγ Ρε συ Κόμη, απορία: Πως θα μετάφραζες εσύ το "where the fuck are we?" π.χ?

Στο Drama City έχω την υποψία πως κάθε Fuck εγινε αδιακρίτως "το γ@μημένο". Η φράση "που το γ@μημένο είμαστε" 'η "τι έκανες, το γ@νο" (ή κάπως έτσι) μου φαίνεται περίεργη...

 

Πού στον [σ]ούτσο είμαστε; (και πού στα @ίδια θα έγραφα)

 

ή σε ποιο λάιτ έκδοση

 

Πού είμαστε, ρε γαμώτο;

 

Κατά τα άλλα, δεν πολυδιαφωνώ μαζί σου. Δεν ξέρω τι έχει κάνει ο Θανάσης, δεν θυμάμαι το πρωτότυπο (το διάβασα πολύ επιτροχάδην το Drama City), αλλά εγώ είμαι της άποψης ότι τέτοιες επαναλαμβανόμενες φράσεις μεταφράζονται διαφορετικά ανά περίσταση, ανάλογα με το ποιοι μιλάνε και την περίσταση. ιδίως αν δεν μπορούμε να σώσουμε άλλα χαρακτηριστικά τους.

 

[Άσχετο, αλλά μ' αρέσει: μιας και μίλησα για σούτσο, μια από τις κορυφαίες μεταφρασμένες αρχές βιβλίων είναι για μένα εκείνη στο "Εργοστάσιο Ποδοσφαίρου". Ιδού: "Η Κόβεντρι είναι για τον σούτσο. Καλά έκανε ο Χίτλερ και τους βομβάρδισε". (Αν θυμάμαι ακριβώς- δεν το έχω μπροστά μου)]

 

Επίσης, ο ίδιος ο Πελεκάνος θεωρεί ότι το πιο αγαπημένο του είναι η "Σαρωτική Έκρηξη".

Edited January 12, 2012 by Count Baltar

[BladeRunner]

Ο Εντολοδόχος. Ένα σχόλιο και η βαθμολόγησή μου, εδώ: Aξιολόγηση καλύτερων βιβλίων ΕΦ

 

-Ιανουάριος

 

01. Νόρμαν Σπίνραντ, "Άγρια νύχτα", εκδόσεις Παρά Πέντε, 1988, σελ. 73(7.5/10)

02. Στίβεν Σπίλμπεργκ, "Στενές επαφές τρίτου τύπου", εκδόσεις Ωρόρα, 1978, σελ. 238(7/10)

03. Τζον Γουίνταμ, "Λαθρεπιβάτης για τον Άρη", εκδόσεις Λυχνάρι, 1985, σελ. 154(6.5/10)

04. Χ. Τζ. Γουέλς, "Το νησί του Δρος Μορώ", εκδόσεις Αίολος, 1984, σελ. 186(8/10)

05. Χάρι Χάρισον, "Μπιλ, ο ήρωας του Γαλαξία", εκδόσεις Μέδουσα, 1993, σελ. 205(8.5/10)

06. Α. Ε. Βαν Βογκτ, "Ο εχθρός του Γαλαξία", εκδόσεις Κάκτος, 1979, σελ. 211(7.5/10)

07. Αρκάντι & Μπόρις Στρουγκάτσκι, "Συνωμοσία του Σύμπαντος", εκδόσεις Καστανιώτη, 1979, σελ. 170(9/10)

08. Γουίνταμ, Λάινστερ, Ουίλιαμσον, "Εξόριστοι στον Άσπερο", εκδόσεις Λυχνάρι, 1980, σελ. 168(7/10)

09. Γιώργος Μαρζέλος, "Ο Εντολοδόχος", εκδόσεις Aquarius, 1989, σελ. 198(7/10)

Edited August 12, 2012 by BladeRunner

[Tiessa]

Πολύ αργά ξεκίνησε η αναγνωστική χρονιά, και μ' αυτούς τους ρυθμούς ούτε τριάντα δε βλέπω να πιάνω φέτος.

Τέλος πάντων, ας κάνω το ποδαρικό μου:

 

Ιανουάριος

1. Πώς να γράψετε ένα πραγματικά καλό μυθιστόρημα, James Frey (σελ. 200)

 

[Nihilio]

2) Ο μεγάλος θεός Παν - Άρθουρ Μάχεν (229)

Δεν ξέρω αν φταίει το πόσο παλιές είναι οι ιστορίες, η μετάφραση ή ο τρόπος με τον οποίο έγραφε ο συγγραφέας, πάντως μου άφησε την ίδια χλιαρή αίσθηση που μου είχε αφήσει και "Ο Τρόμος".