Δεν υπάρχουν άγγελοι σου λέω.

[Guest Casper]

Αυτό το ποίημα μου αν μπορούσα θα το έστελνα στο διαγωνισμό ποίησης με θέμα το ταξίδι.

 

 

Η καταιγίδα είχε κοπάσει. Μπορεί και όχι

Δεν ήταν σίγουρος πια για τίποτε, κι ούτε τον ενδιέφερε.

Κοίταξε τον ορίζοντα, που μια φαινόταν, μια χανόταν

στον έντονο διατοιχισμό της βάρκας του.

Και μετά αδιάφορα την πυξίδα που κρατούσε,

και την πέταξε στη θάλασσα.

Το ίδιο και το ημερολόγιο γέφυρας,

δεν είχαν πια να του προσφέρουν τίποτα.

Ξάπλωσε στα βρεγμένα μαδέρια

Και αφέθηκε.

Σαν σε όνειρο, κάποια στιγμή

Του φάνηκε ότι η άθλια βάρκα του απέκτησε ακρόπρωρο

Μια γυναικεία μορφή στεκόταν στην πλώρη και τον κοίταζε

Ήταν πανέμορφη και γλυκιά σαν άγγελος.

Μα ήξερε ότι άγγελοι δεν υπάρχουν.

«Ελα» του είπε, «δεν τελειώνει εδώ το ταξίδι σου»

Και τον σκέπασε με μια αγκαλιά, σαν τον ουράνιο θόλο.

Καθώς διστακτικά τα χέρια του άγγιξαν την πλάτη της

Ψηλάφισε δυό μικρές ουλές.

Εκει που ήταν κάποτε τα φτερά της.

[deadend]

!

[Cassandra Gotha]

!

Ακριβώς!