Περιμένω τη στιγμή

[GeoVa]

Συγγραφέας: GeoVa

Είδος: χαικού

Αριθμός στίχων: 6x3

Σχόλια: Μπορεί να είναι το πρώτο απαισιόδοξο κείμενο που γράφω ποτέ, αλλά ταυτόχρονα αισιόδοξο για κάτι το καινούργιο.

Να επισημάνω ότι σε δυο τρίστιχα οι συλλαβές είναι 18 αντί για 17 που θα έπρεπε.

 

Τι κούραση ήταν κι

αυτή σήμερα.

Όχι άλλο πια!

Παντού μαυρίλα

και απογοήτευση.

Ζητώ λευτεριά.

Κάτω από τη λάμπα

μελετώ βιβλίο.

Άραγε γιατί;

Παιδιά ξεσηκωθείτε,

κλείστε τα όλα.

Ζούμε μια κρίση!

Αδημονώ τη στιγμή

της κατάρρευσης,

της μεταμόρφωσης.

Αμήν και πότε

να τελειώσει

το μαρτύριο τούτο!

[laas7]

 

Αδημονώ τη στιγμή

της κατάρρευσης,

της μεταμόρφωσης.

 

 

Απο ολο το ποιημα κραταω αυτη την στιγμη... μου αρεσε πολυ το σημειο αυτο και ελεγα να σκεφτεις να ξαναγραψεις πανω σε αυτο ειδικα.

[abuno]

 

Κάτω από τη λάμπα

μελετώ βιβλίο.

Άραγε γιατί;

 

 

Κατά τη γνώμη μου το κοντινότερο, σε αυτό που ονομάζουμε Χαϊκού, τρίστιχο.

[GeoVa]

Αδημονώ τη στιγμή

της κατάρρευσης,

της μεταμόρφωσης.

 

 

Απο ολο το ποιημα κραταω αυτη την στιγμη... μου αρεσε πολυ το σημειο αυτο και ελεγα να σκεφτεις να ξαναγραψεις πανω σε αυτο ειδικα.

 

 

Θα το έχω υπόψιν

μου και κάποτε

μπορεί να γράψω. (ενν: τη συνέχεια)

 

[Μιτσούκω]

Χα, χα! Τέλειο!