GeoVa Posted June 9, 2013 Share Posted June 9, 2013 Είδος ποιήματος: χαικού Αριθμός στίχων: 3x9 Σχόλια: τα δυο τελευταία "ξεφεύγουν" λίγο από τη δομή του χαικού. Και τα εννιά ειναι αυτοτελή. Ξόρκια και μάγια ακούστηκαν, μα βοήθεια καμιά. Μόνος κοιτώ με θαυμασμό τον Πύργο τον γκρεμισμένο. Μια πεταλούδα στον ήλιο ανέβηκε. Σκοτάδι ήρθε. Άνοιξε το μπαούλο των ονείρων σου και βούτα μέσα. Γυμνός στέκομαι μπροστά στου Κόσμου την απεραντοσύνη. Χρώματα ξεπήδησαν από το κάδρο. Χύθηκαν έξω. Οι ατέλειωτες μετατροπίες το μυαλό χρωματίζουν. Μες στη θάλασσα περπατώ, στο έδαφος δε συνεχώς κολυμπώ. Μια γοργόνα από τη θάλασσα βγαίνει· το φεγγάρι την λούζει. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted March 29 Share Posted March 29 On 6/9/2013 at 10:50 AM, GeoVa said: Άνοιξε το μπαούλο των ονείρων σου και βούτα μέσα. Πόσα συναισθήματα χώρεσες σε ένα τρίστιχο!!! Υπέροχο απλά... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.