Rikochet Posted April 2, 2005 Posted April 2, 2005 (edited) Στης Λησμονιάς τα δώματα Στοιχειά αλλόκοτα παρατηρούν Ποια μάτια, και ποια στόματα Είν’ ικανά Του τρόμου την αδιαπέραστη θωριά Ν’αποδεχτούν Αν θε να γονατίσω και να ορκιστώ Στη Φωτιά και στο Ατσάλι Την ψυχή μου να δώσω Στης Μοίρας ‘μπρος τα μάτια Αν θε να προδωθώ Το Πεπρωμένο που μου αξίζει ν’ανταμώσω Με νύχια και με δόντια Σ'αέναο αγώνα θα ριχτώ Όπλα δεν χρειάζομαι Είν’ η ψυχή Είν’ το μυαλό Που απ’τον αχό της μάχης Θα με βγάλουν ζωντανό Δώσ’ ενα φύσημα Αγέρα Τις στάχτες περασμένων χρόνων Γοργά να καθαρίσεις Και στης καρδιάς μου τον καημό Σκληρά Το στίγμα σου ν’αφήσεις Όπως το αίμα μου Σα νερό απ’τις πληγές κυλά Έτσι την ψυχή Και το σώμα τ’ακριβό Ο Θάνατος βίαια Σκορπά Edited April 2, 2005 by Rikochet Quote
Nienna Posted April 3, 2005 Posted April 3, 2005 Παρ΄όλο που έχει εμφανέστατα πολύυυυυυυυυυ ομοιοκαταληξία, μ' αρέσει. Δεν είναι σαν να το γράφεις εσύ είναι σαν να το γράφει κάποιος χαρακτήρας ενός βιβλίου σου, αυτό μ' αρέσει πολύ, είναι πρωτότυπο! Quote
Throgos Posted April 12, 2005 Posted April 12, 2005 Μμμμ...δύσκολο ποιήμα. Ομολογώ πως τα αγγλικά σου ποιήματα είναι πολύ πιο διαφορετικά από τα ελληνικά. Έχει μια αίσθηση ματαιότητας, του αναπόφευκτου της μοίρας... είναι αδιαμφισβήτητα πολύ καλό και δουλεμένο πάντως. Απλά νομίζω ότι είναι ένα βήμα προς ακόμα καλύτερα ποιήματα. Αλλά αυτό δε μειώνει την αξία του. Quote
laas7 Posted April 28, 2005 Posted April 28, 2005 Σωστά είπαν τα παιδιά! Είναι πολύ καλό, πολύ καλό πραγματικά! Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.