Jump to content
Sign in to follow this  
Airbourne

Michael Crichton

Recommended Posts

Airbourne

Έψαξα αλλά δεν βρήκα αλλού τόπικ για τον συγγραφέα. Ανοίγω εδώ λοιπόν και μπορούμε να βάζουμε τα reviews για τα βιβλία του. Κάνω την αρχή με την:

 

Σφαίρα

 

Αν σας αρέσουν οι περιπέτειες, ειδικά αν αυτές είναι και κλειστοφοβικές, τότε αυτό το βιβλίο είναι για εσάς. Η πρώτη γνωριμία μου με τον τίτλο ήταν από την ταινία με τον Ντάστιν Χόφμαν. Βέβαια πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και δεν θυμόμουν σχεδόν τίποτα από την πλοκή. Μια περιπέτεια ε.φ που κυλάει με γρήγορους ρυθμούς και μέχρι το τέλος κρατά το σασπένς σε υψηλά επίπεδα. Μπορεί να κουράσει ίσως με κάποιες επιστημονικές αναφορές αλλά ο συγγραφέας έχει κάνει πολύ καλή έρευνα και αυτό αποτυπώνεται ρεαλιστικά στο βιβλίο. Ως προς την ιστορία: Μια ομάδα ερευνητών έχει αποστολή να εξερευνήσει ένα πολύ περίεργο ναυάγιο στη μέση του Ειρηνικού ωκεανού. Ο στρατός των ΗΠΑ έχει αναλάβει τις λεπτομέρειες της αποστολής και γρήγορα η πλοκή παίρνει τα πάνω της όταν μέσα στο ναυάγιο, ανακαλύπτουν μια πολύ περίεργη σφαίρα και γρήγορα τα ερωτήματα μεγαλώνουν επικίνδυνα... Το βιβλίο που διάβασα ήταν Α' έκδοση από την Bell. Απολαυστικό και ευχάριστο βιβλίο, το συνιστώ σε όλους.

 

3/5

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Έναν Κράιτον διάβασα όλο και όλο μέχρι τώρα και μου άρεσε. Δεν έχω λοιπόν την απαιτούμενη εμπειρία που χρειάζεται για να μπορώ να είμαι σίγουρος, αλλά έχω την εντύπωση ότι πρόκειται για περίπτωση υποτιμημένου συγγραφέα. Αυτό με κάνει να το πιστεύω το γεγονός ότι τον χαρακτηρίζει η άνεση ότι μπορούσε να κινηθεί σε διαφορετικά λογοτεχνικά είδη: ''Το Πάρκο των Δεινοσαύρων'', ''Στις Θάλασσες των Πειράτων'', ''Μοιραία Πτήση'', ''Αποκαλύψεις'' κλπ. Ένα στοιχείο που δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι κατέχουν πολλοί συγγραφείς και με κάνει να εκτιμώ όποιον το έχει.

 

Κριτική μου για το ''Αποκαλύψεις'' υπάρχει εδώ.

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Κι εγώ από Κράιτον έχω διαβάσει μόνο το "Next" και μάλιστα μεταφρασμένο. Αντιγράφω την κριτική που είχα κάνει τότε:

 

Μετά, Michael Crichton, εκδ BELL. Ο γνωστός συγγραφεάς του Jurassic Park. Ένα βιβλίο τίγκα στις ιδέες περί βιολογίας, γονιδιακών τροποποιήσεων και λοιπά. Από την καθεμιά θα μπορούσε κανείς να βγάλει ένα διήγημα. Ο Κράιτον φτιάχνει για την καθεμία μια δευτερεύουσα πλοκή μέσα σε ένα μυθιστόρημα που δεν έχει πρωτεύουσα πλοκή(ή βαριέσαι να την ψάχνεις μέσα σε όλα αυτά). Ως γράψιμο δεν πρόσεξα κάτι ιδιαίτερο, αλλά από ιδέες άλλο τίποτα! Αντιγράφω για παράδειγμα μια που έχει πολλή πλάκα:
-μια κόρη ζητάει από το νεκροτομείο δείγμα αίματος του νεκρού πατέρα της, το οποίο έχει δικαίωμα να πάρει μόνο επειδή είναι συγγενής. Κάνει μ'αυτό τεστ πατρότητας και βγαίνει αρνητικό: δεν είναι κόρη του. Άρα, αναδρομικά, ήταν παρατυπία που της έδωσαν το αίμα, γιατί τελικά δεν είναι συγγενής(ζήτω η γραφειοκρατία!).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Έχω διαβάσει τα εξής βιβλία από Μάικλ Κράιτον: (με σειρά ανάγνωσης)

 

-Μετά: Το διάβασα πριν από εφτά χρόνια, τότε που πήγαινα Τρίτη Γυμνασίου παρακαλώ, οπότε δεν θυμάμαι πολλά πράγματα από την πλοκή, θυμάμαι όμως ότι με είχε κουράσει λίγο το τεχνολογικό/επιστημονικό μπλα μπλα για το οποίο φημίζεται ο Κράιτον. Ίσως μελλοντικά το ξαναδιαβάσω. **

-Το κράτος του φόβου: Και αυτό την ίδια χρονιά με το Μετά το διάβασα, θυμάμαι ότι μου άρεσε περισσότερο. Είχε μπλα μπλα αλλά με απορρόφησε πολύ η όλη ιστορία. ***

-Θήραμα: Αυτό το διάβασα στην Πρώτη Λυκείου, μου άρεσε το ίδιο με το προηγούμενο, μου άρεσαν πολύ τα νανοσωματίδια, που μέχρι και εφιάλτη είδα με δαύτα  :p ***

-Κονγκό: Αυτό διαβάστηκε το 2010 και ενώ νομίζω ότι είχε καλές προοπτικές, με κούρασε αρκετά. Ίσως φταίει βέβαια και η πιθανή βαρεμάρα που είχα εκείνες τις ημέρες, οι πανελλήνιες, ποιος ξέρει... **

-Ανατέλλων Ήλιος: Πολύ καλό αστυνομικό θρίλερ με ενδιαφέροντα σχόλια πάνω στις σχέσεις Αμερικάνων και Γιαπωνέζων. Μου φάνηκε λίγο καλύτερο από την ταινία. ****
-Οι νεκροφάγοι: Το διάβασα το 2012 και υπάρχει σχετικό σχόλιο στο τόπικ με τα 50 βιβλία εκείνης της χρονιάς. Πολύ καλό βιβλίο φαντασίας, δείχνει ότι ο Κράιτον μπορούσε να γράψει με επιτυχία και sword and sorcery μυθιστορήματα. Προτείνεται με χίλια. ****

-Στις θάλασσες των πειρατώνΕδώ μπορείτε να δείτε σχόλιο για το βιβλίο. ***

-Ο τελευταίος σταθμόςΕδώ μπορείτε να δείτε σχόλιο για το βιβλίο. ***

-Πλωτό φέρετρο: Παλπ περιπετειώδες μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή, που το έγραψε με το ψευδώνυμο Τζον Λαντζ, όταν ακόμα σπούδαζε ιατρική στο Χάρβαρντ. Εδώ μπορείτε να δείτε σχόλιο για το βιβλίο. ****

 

Γενικά πρόκειται για έναν πολύ ενδιαφέροντα συγγραφέα, που έγραψε βιβλία αρκετών διαφορετικών ειδών, με κύριο γνώρισμα του την περιγραφή/ανάλυση/παρουσίαση τεχνολογικών, επιστημονικών και ιστορικών δεδομένων και θεωριών. Σε αρκετούς αρέσει αυτό, σε άλλους όχι, κανείς δεν μπορεί να πει όμως ότι ο Κράιτον δεν έκανε έρευνα για καθένα από τα βιβλία του. Στην βιβλιοθήκη μου έχω αδιάβαστα τα Σφαίρα, Το πάρκο των δεινοσαύρων, Χαμένος κόσμος, Αποκαλύψεις, Στέλεχος Ανδρομέδα, Η μεγάλη ληστεία του τρένου, Μοιραία πτήση, Αιχμάλωτοι του χρόνου, Επείγον περιστατικό, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι και τα πιο γνωστά του! 

Edited by BladeRunner
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

-Οι νεκροφάγοι: Το διάβασα το 2012 και υπάρχει σχετικό σχόλιο στο τόπικ με τα 50 βιβλία εκείνης της χρονιάς. Πολύ καλό βιβλίο φαντασίας, δείχνει ότι ο Κράιτον μπορούσε να γράψει με επιτυχία και sword and sorcery μυθιστορήματα. Προτείνεται με χίλια. ****

 

Επειδή δεν το ανέφερες όπως στο προηγούμενο βιβλίο, φαντάζομαι ότι θα ξέρεις ότι έχει γίνει και αυτό ταινία. Και πολύ καλή μάλιστα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

 

-Οι νεκροφάγοι: Το διάβασα το 2012 και υπάρχει σχετικό σχόλιο στο τόπικ με τα 50 βιβλία εκείνης της χρονιάς. Πολύ καλό βιβλίο φαντασίας, δείχνει ότι ο Κράιτον μπορούσε να γράψει με επιτυχία και sword and sorcery μυθιστορήματα. Προτείνεται με χίλια. ****
 
Επειδή δεν το ανέφερες όπως στο προηγούμενο βιβλίο, φαντάζομαι ότι θα ξέρεις ότι έχει γίνει και αυτό ταινία. Και πολύ καλή μάλιστα.

 

 

Φυσικά, 13ος Πολεμιστής, με τον Αντόνιο Μπαντέρας. Πολύ ωραία ταινία, στο ίδιο επίπεδο με το βιβλίο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Brother_Moon1

Κιεγώ μόνο αυτό έχω διαβάσει, ίσως μάλιστα το μόνο βιβλίο που έχω διαβάσει έως τώρα στα αγγλικά, καθότι είχα πωρωθεί τόσο πολύ με την ταινία που παρά ότι δε το είχα βρει στα ελληνικά, έκανα την προσπάθεια

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Σφαίρα

 

Πάνε πολλά χρόνια από τότε που είδα για πρώτη και μοναδική μέχρι στιγμής φορά την ταινία που βασίζεται στο βιβλίο αυτό και έτσι δεν θυμόμουν όλες τις λεπτομέρειες της πλοκής. Ευτυχώς, γιατί αλλιώς δεν θα ευχαριστιόμουν τόσο πολύ το βιβλίο. Η ιστορία λίγο-πολύ είναι γνωστή, μια ομάδα διακεκριμένων επιστημόνων σπεύδει σε μια περιοχή του Ειρηνικού, όπου ανακαλύφθηκε ένα μεγάλο διαστημόπλοιο βυθισμένο στον πάτο του ωκεανού. Τι σόι διαστημόπλοιο είναι και πως βρέθηκε εκεί; Το πιο περίεργο απ'όλα, όμως, δεν είναι τόσο το διαστημόπλοιο, όσο η τεράστια και μυστηριώδης σφαίρα που βρίσκεται μέσα σ'αυτό. Και τα πιο περίεργα αρχίζουν όταν κάποιος ή κάτι επικοινωνεί μαζί τους, μέσω μηνυμάτων στον υπολογιστή. Τότε είναι που θ'αρχίσουν και οι απειλές και οι επιθέσεις εναντίον του υποβρύχιου καταλύματος τους. Από που προέρχονται, όμως, αυτές οι επιθέσεις; Και πως αντιμετωπίζονται; Εξαιρετικά ενδιαφέρον μυθιστόρημα που συνδυάζει την επιστημονική φαντασία, την περιπέτεια και το ψυχολογικό θρίλερ. Το κλειστοφοβικό περιβάλλον, το άγνωστο της σφαίρας και οι ψυχολογικές πιέσεις που δέχονται τα μέλη της αποστολής, συνθέτουν ένα πολύ συναρπαστικό παζλ. Η πλοκή είναι γεμάτη αγωνία, ένταση και δράση και οι χαρακτήρες αρκετά ενδιαφέροντες. Το τεχνολογικό/επιστημονικό μπλα μπλα του Κράιτον δεν κουράζει σε καμία περίπτωση, αντίθετα θα έλεγα ότι δίνει ένα βάθος στο επιστημονικό υπόβαθρο της ιστορίας και στο φινάλε-φινάλε μαθαίνουμε και δυο-τρία ενδιαφέροντα πραγματάκια. Η γραφή του Κράιτον είναι ικανοποιητική, διαβάζεται εύκολα και ευχάριστα. Γενικά οι φαν του τεχνολογικού θρίλερ θα μείνουν πολύ ικανοποιημένοι και θα ευχαριστηθούν πρωτότυπες ιδέες και δράση.

 

8.5/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Τον Ιούλιο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Bell το Micro, που ξεκίνησε να γράφει ο Μάικλ Κράιτον και ολοκλήρωσε ο γνωστός συγγραφέας Ρίτσαρντ Πρέστον.

 

Τίτλος στα ελληνικά: Μικρόκοσμος

 

Περισσότερες πληροφορίες όταν τις μάθω :p

 

edit:

 

or_1918503256_B1064low.jpg

 

Τρεις άντρες βρίσκονται νεκροί σ' ένα γραφείο, στη Χονολουλού. Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει πώς πέθαναν. Ήταν κλειδωμένοι από μέσα, δεν υπήρχε κανένα φονικό εργαλείο στο δωμάτιο, κι όμως τα σώματα τους είναι καλυμμένα από λεπτές τομές…
 
Στο πυκνό δάσος του Οάχου, επτά μεταπτυχιακοί φοιτητές που έχουν προσληφθεί από την Εταιρεία Μικροτεχνολογίας Νάνιτζεν ετοιμάζονται να λάβουν μέρος σε μια πρωτοποριακή έρευνα βιολογίας. Αλλά κάτι ασύλληπτο για τον ανθρώπινο νου συμβαίνει στο εργαστήριο της Νάνιτζεν –και οι φοιτητές βρίσκονται ξαφνικά στη θέση των οργανισμών που συνήθως μελετούν… Τώρα ο μόνος τους στόχος είναι η επιβίωση. Και μόνο τους όπλο οι γνώσεις τους γιΆ αυτό τον μικροσκοπικό αλλά απίστευτα φονικό κόσμο που ξαφνικά τους περιβάλλει… 
 
Ο συγγραφέας που ζωντάνεψε τους δεινοσαύρους στο Jurassic Park στέλνει τώρα τους ήρωές του σε μια άνευ προηγουμένου περιπέτεια στον μικρόκοσμο. Επιστημονικά δεδομένα και μυθοπλασία αναμειγνύονται με τον ακαταμάχητο τρόπο του Μάικλ Κράιτον, σΆ ένα εξαιρετικό βιβλίο που ολοκλήρωσε μετά το θάνατό του ο Ρίτσαρντ Πρέστον.
 
Σελίδες: 448, Τιμή: 7,90€, Ημερομηνία κυκλοφορίας: 4/7/2014

 

(Εννοείται πως θα το τιμήσω!)

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Μικρόκοσμος

 

Αυτό είναι το τελευταίο βιβλίο του Μάικλ Κράιτον, το οποίο ξεκίνησε να γράφει το 2008 αλλά δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει ο ίδιος, λόγω του θανάτου του. Γι'αυτό ανατέθηκε στον γνωστό συγγραφέα Ρίτσαρντ Πρέστον να ολοκληρώσει την ιστορία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε το 2011 και στην Ελλάδα κυκλοφόρησε την Παρασκευή που μας πέρασε. Το βιβλίο παίρνει μέτριες κριτικές σε Goodreads και Amazon, αρκεί να δει κανείς τις αξιολογήσεις σ'αυτές τις δυο ιστοσελίδες. Το θέμα είναι ότι εμένα δεν μου φάνηκε καθόλου μέτριο, αντίθετα με διασκέδασε πάρα πολύ. Δεν θέλω να πω πολλά για την πλοκή, αρκεί νομίζω η περίληψη στο οπισθόφυλλο του βιβλίου και, άλλωστε, μπορείτε να καταλάβετε και από τον τίτλο με τι έχει να κάνει η ιστορία. Όπως είπα το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Η κεντρική ιδέα μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα και η εκτέλεσή της ικανοποιητικότατη. Η πλοκή μπορεί να μην πρωτοτυπεί ιδιαίτερα, αν έχεις διαβάσει ανάλογα θρίλερ ή δει ανάλογες ταινίες δεν θα εκπλαγείς ιδιαίτερα από την κατάληξη της ιστορίας, όμως πραγματικά ευχαριστήθηκα δράση και σκηνικά. Η περιπέτεια είναι έντονη από την αρχή μέχρι το τέλος και υπήρχαν πολλές εκπληκτικές σκηνές και εικόνες. Τι να πρωτοαναφέρω ως προς αυτό; Από κει και πέρα η γραφή μου φάνηκε εντάξει, στα γνωστά στάνταρ του συγγραφέα, οι χαρακτήρες δίχως ιδιαίτερο βάθος, απλώς έκαναν την δουλειά τους, ενώ η ατμόσφαιρα ήταν σούπερ και αρκετά αγωνιώδης. Επίσης το τεχνολογικό μπλα μπλα, ενώ υπάρχει, δεν είναι καθόλου κουραστικό, ούτε πολύ, έμαθα μάλιστα και αρκετά ενδιαφέροντα πραγματάκια. Δεν ξέρω πως θα φανεί σε άλλους συμφορουμίτες, εγώ πάντως πέρασα τέλεια κατά την διάρκεια της ανάγνωσής του. Έχει τα προβληματάκια του και οπωσδήποτε δεν μπορώ να του βάλω πάνω από τέσσερα αστεράκια, αλλά ενώ περίμενα κάτι μέτριο μου βγήκε κάτι απόλυτα ψυχαγωγικό.

 

8/10

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα και εγώ το ''Σφαίρα''. Ευτυχώς που είχα δει αρκετά παλαιότερα την ταινία και έτσι μόνο αμυδρά θυμόμουν τι γίνεται.

 

Όπως ειπώθηκε και πιο πάνω, έχουμε να κάνουμε με την εμφάνιση ενός παράξενου διαστημοπλοίου σ' ένα περιβάλλον άκρως εχθρικό για τον άνθρωπο, αυτό του βυθού του Ειρηνικού Ωκεανού. Μία ομάδα ειδικών με την συνδρομή του Αμερικάνικου Πολεμικού Ναυτικού σπεύδει να το εξερευνήσει, για να βρεθεί μπροστά σε μία μεγάλη έκπληξη. Έκπληξη που έχει να κάνει με μία μυστηριώδη σφαίρα που βρίσκεται στο εσωτερικό του και η οποία δείχνει διάθεση για επικοινωνία. Θα αποδεχτούν την πρόκληση, για να δουν τα απρόοπτα να διαδέχονται το ένα το άλλο.

 

Δεν έχω να προσθέσω πολλά περισσότερα. Το βιβλίο βρίθει από επιστημονικές αναφορές σε μαθηματικά, κωδικοποιημένα και μη μηνύματα, ψυχολογία και διάφορες μορφές ζωής που μπορεί να συναντήσει κανείς στη θάλασσα. Είναι όμως δοσμένες με ωραίο και απλοϊκό τρόπο και δεν κουράζουν. Δεν έχουμε να κάνουμε με ένα αριστούργημα ή κάποιο page turner που κόβει την ανάσα, πρόκειται όμως για μία αγωνιώδη περιπέτεια που διαβάζεται με ενδιαφέρον και προσφέρει δύο- τρία πολύ ευχάριστα απογεύματα.

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Χμ, ενδιαφέρον, γιατί συνδυάζει βυθό και εξωγήινους, τα δύο αγαπημένα μου. Έχω δει την ταινία, δεν θυμάμαι τίποτα, ίσως την ξαναδώ, ίσως διαβάσω το βιβλίο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
volyros

Το "πλωτο φερετρο" που αναφερεια σε ενα παλιοτερο ποστ ο bladerunner τι εκδοσεις ειναι?Δεν το βρισκω πουθενα στον Ιστο..

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Το "πλωτο φερετρο" που αναφερεια σε ενα παλιοτερο ποστ ο bladerunner τι εκδοσεις ειναι?Δεν το βρισκω πουθενα στον Ιστο..

 

Εκδόσεις Άγκυρα τσέπης, που κυκλοφόρησε την δεκαετία του '70 στην Ελλάδα. Παλπ περιπετειώδες θρίλερ είναι, έχω γράψει και σχόλιο εδώ. Ο Κράιτον το έγραψε με το ψευδώνυμο Τζον Λαντζ, αυτό όπως και κάποια άλλα επίσης αστυνομικά παλπ, που κυκλοφορούν στην Αμερική από την σειρά Hard Case Crime.

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Είδα ξανά τη Σφαίρα, και πράγματι είναι κακή ταινία. Δεν έχει ρυθμό, κάτι που θα έλεγα είναι παράξενο για έναν τόσο έμπειρο σκηνοθέτη. Και η ιστορία, τουλάχιστον στη διασκευή της για τον κινηματογράφο, είναι μμμ... σχεδόν ανόητη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Είχα διαβάσει το Ράιζινγκ Σαν τότε που βγήκε η ταινία. Με είχε φανεί ότι η κεντρική γκρίνια του συγγραφέα για τους Γιαπωνέζους ήταν η ίδια που εμείς έχουμε για τους Αμερικάνους, ένα πράμα, και δεν μπορούσα να συμπάσχω με τους ήρωες. Επίσης με είχε φανεί τίγκα στην καρικατούρα και το στερεότυπο.

Γενικά έχω την εντύπωση ότι υπήρχε μια περίοδο στο είδος του αμερικάνικου πολιτικού θρίλερ, εκεί μεταξύ πτώσης του υπαρκτού και έντεκα Σεπτέμβρη, που το ειδος παράδερνε, έχοντας μείνει από μπαντ γκάιζ. Αρκετοί συγγραφής στράφηκαν στην ανατολική Ασία, και κάποιοι από αυτούς κατάφεραν, προς τιμήν τους, να διακρίνουν ότι η Ιαπωνική «οικονομική διείσδυση» δεν αποτελούσε κάποιον υπαρκτό κίνδυνο. Αν θυμάμαι καλά, ο Κράιτον δεν ήταν ένας από αυτούς.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Στέλεχος Ανδρομέδα

 

Πάνω από έξι μήνες πέρασαν από την τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του Κράιτον και όσο να'ναι μου έλειψαν τόσο οι ενδιαφέρουσες ιστορίες του όσο και το τεχνολογικό μπλα μπλα του. Αυτό είναι το δεύτερο πιο πολυδιαβασμένο έργο του συγγραφέα μετά, φυσικά, το κλασικό Τζουράσικ Παρκ, το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα του. Δεν χρειάζεται να πω και πολλά για την πλοκή, είναι γενικά αρκετά γνωστή και από την κλασική ταινία του 1971: Ένας εξωγήινος ιός έκανε την εμφάνισή του στη Γη και κάποιοι επιστήμονες, σ'ένα υπόγειο εργαστήριο υψίστης ασφαλείας κάτω από την έρημο της Νεβάδας, προσπαθούν να αναλύσουν και να εξουδετερώσουν τον πραγματικά επικίνδυνο και άγνωστο αυτό ιό, πριν εξαπλωθεί και αφανίσει τον ανθρώπινο πληθυσμό. Έχουμε να κάνουμε με ένα αρκετά ενδιαφέρον και συναρπαστικό βιολογικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, γεμάτο με τις γνώριμες επιστημονικές λεπτομέρειες που μας έχει συνηθίσει ο συγγραφέας. Δεν λέω, σε σημεία μπορεί να κουράσουν τον αναγνώστη, είναι όμως απαραίτητες για να είναι όσο γίνεται πιο πειστικό το σενάριο της επαφής της Γης μ'έναν άγνωστο εξωγήινο ιό, με όλες τις διαδικασίες που θα ακολουθήσουν οι υπεύθυνοι και όλα τα επακόλουθα της επαφής αυτής (ή εισβολής, όπως το δει κανείς). Σε σχέση με άλλα βιβλία του που έχω διαβάσει, έχει λιγότερη δράση, αλλά αυτό είναι μάλλον αναμενόμενο λόγω της θεματολογίας του. Πάντως και το σασπένς του το έχει και την αγωνία του για την κατάληξη. Το τέλος, βέβαια, μου φάνηκε κάπως απότομο και ίσως εκτός κλίματος, δεν με χάλασε και τόσο όσο περίμενα όμως (με βάση αυτά που διάβασα σε διάφορα σχόλια). Η γραφή είναι καλή και αρκετά ευκολοδιάβαστη, αν λάβει κανείς υπόψιν τις τεχνικούρες. Η ατμόσφαιρα επίσης είναι πολύ ωραία και σχετικά αγωνιώδης. Αφού διάβασα το βιβλίο, θα ψάξω να βρω την κλασική ταινία του 1971, που φαίνεται να είναι στο ίδιο υψηλό επίπεδο ποιότητας, και ίσως ρίξω μια ματιά στην τηλεταινία του 2008, που δεν φαίνεται άσχημη (και νομίζω ότι διαφέρει από το βιβλίο σε μεγάλο βαθμό).

 

8/10

Edited by BladeRunner
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Το πάρκο των δεινοσαύρων

 

Δεν χρειάζονται και πολλές συστάσεις, το βιβλίο αυτό είναι η βάση για μια από τις καλύτερες και απολαυστικότερες περιπέτειες επιστημονικής φαντασίας που γυρίστηκαν ποτέ, από τον άρχοντα του είδους Στίβεν Σπίλμπεργκ. Αν, λοιπόν, σας άρεσε η ταινία, τότε είναι σίγουρο ότι θα λατρέψετε το βιβλίο, που είναι η απόλυτη περιπέτεια. Είναι το δέκατο τρίτο βιβλίο του Κράιτον που διαβάζω και με διαφορά το καλύτερο.

 

Όσον αφορά την πλοκή, υπάρχει άνθρωπος που να μην ξέρει με τι έχει να κάνει η ταινία και, κατά συνέπεια, το βιβλίο στο οποίο βασίζεται; Δύσκολα. Παρ'όλα αυτά θα γράψω λίγα λόγια: Ο πολυεκατομμυριούχος Τζον Χάμοντ κατάφερε με την βοήθεια της γενετικής μηχανικής να δημιουργήσει ξανά αρκετά είδη δεινοσαύρων, που έζησαν στην Γη πολλά εκατομμύρια χρόνια πριν. Αγόρασε ένα απομονωμένο νησί κοντά στην Κόστα Ρίκα και έφτιαξε έναν μοναδικό ζωολογικό κήπο, όπου οι άνθρωποι θα μπορούσαν να δουν ζωντανούς δεινοσαύρους για πρώτη φορά! Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που κάποιοι σαμποτάρουν το πάρκο, για τους δικούς τους λόγους; Πως θα επιζήσουν οι υπεύθυνοι του νησιού ανάμεσα στους δεινοσαύρους και πως θα αντιδράσουν οι τελευταίοι;

 

Αφήνω στην άκρη τις επιστημονικές εξηγήσεις, που μπορεί να είχαν τότε μια βάση μπορεί και όχι, γιατί το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί για την φαντασία του και την απολαυστική δράση που διαθέτει. Μιλάμε οι σκηνές με τους δεινόσαυρους, τα κυνηγητά, τις καταστροφές και όλα αυτά, είναι πραγματικά δεκάδες και απόλυτα χορταστικές και καταπληκτικές. Κάποιες εικόνες και περιγραφές μοναδικές και αξέχαστες. Και οι χαρακτήρες αρκετά καλοί και συμπαθητικοί για να ενδιαφερθείς γι'αυτά που τραβάνε. Η γραφή επίσης είναι πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και αρκετά εθιστική και η ατμόσφαιρα απίθανη. Υπάρχει λίγο επιστημονικό μπλα μπλα, όμως ακόμα και αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον και σίγουρα χρήσιμο για την κατανόηση κάποιων πραγμάτων.

 

Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια απόλυτα ψυχαγωγική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που προτείνεται χωρίς καμία επιφύλαξη, σε όσους λάτρεψαν την ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ και σε όσους θέλουν να διαβάσουν ένα βιβλίο γεμάτο δράση, απίθανα σκηνικά και, φυσικά, δεινόσαυρους. Τώρα θέλω να δω πολύ την ταινία, την οποία έχω να δω χρόνια, και ανυπομονώ να έρθει ο Ιούνιος για να δω την καινούργια (Jurassic World), που ελπίζω να είναι καλή.

 

9.5/10

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ο Χαμένος Κόσμος'', την συνέχεια του πολύ καλού ''Το Πάρκο των Δεινοσαύρων''. Και χωρίς να είναι το ίδιο ωραίο, ήταν ωστόσο και αυτό καλό. 

 

Λίγα χρόνια μετά από την καταστροφή που έλαβε χώρα στο νησί της Κόστα Ρίκα, παρουσιάζονται ορισμένες ενδείξεις ότι μερικά ζώα ενδέχεται να έχουν επιβιώσει. Μία παρέα επιστημόνων δεν θα μπορέσει φυσικά να αντισταθεί στο πειρασμό και θα σπεύσει να εξακριβώσει τα τι και τα πως. Ένα και το αυτό όμως και για τρεις τυχοδιώκτες που θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την όλη κατάσταση για τους δικούς τους σκοπούς. Και το παιχνίδι θα αρχίσει προσφέροντας αυτό ακριβώς που θα περίμενε κανείς. Ίντριγκα, πισώπλατες μαχαιριές, επιστημονικά δεδομένα δοσμένα σε σωστή ποσότητα, χωρίς να κουράζουν. Κινηματογραφικές καταδιώξεις αλλά και αρκετές ευκολίες. Αναμενόμενο όμως αυτό το τελευταίο οπότε δεν ενοχλεί ιδιαίτερα. 

 

Ωραία περιπέτεια σε γενικές γραμμές. Ούτε αριστούργημα αλλά ούτε και αρπαχτή. Ευκολοδιάβαστη όντας χωρισμένη σε μικρά κεφάλαια, φεύγει άνετα και γρήγορα. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ανατέλλων Ήλιος''.

 

Ο υπαστυνόμος Πίτερ Σμιθ καλείται να ερευνήσει μία δολοφονία που έγινε στον 46ο όροφο της Ιαπωνικής εταιρείας Νακαμότο στο Λος Άντζελες. Έναν όροφο πιο κάτω μία δεξίωση λαμβάνει χώρα. Με πολλά λαμπερά ονόματα οπότε το σκάνδαλο είναι προ των πυλών. Σύμμαχος ο ένα βήμα πριν την σύνταξη Τζον Κόνορ, τα εμπόδια όμως πολλά. Απόκρυψη των στοιχείων του εγκλήματος, σύγκρουση νοοτροπιών των δύο λαών, όσο και εταιρειών κολοσσών με τα ανάλογα συμφέροντα που παίζουν από πίσω. Ο ένοχος δεν πρέπει να αποκαλυφθεί με οποιοδήποτε τίμημα. Οι δύο τους όμως δεν θα το βάλουν εύκολα κάτω και το κουβάρι θα αρχίσει να ξετυλίγεται.

 

Ωραίο αστυνομικό θρίλερ στα πρότυπα που μας έχει συνηθίσει ο Μάικλ Κράιτον. Όμορφο γράψιμο, αγωνία και πολλές τεχνολογικές αναφορές. Με τις τελευταίες να αποτελούν και το δίκοπο μαχαίρι. Όντας εκτεταμένες, ενδέχεται να κουράσουν. Μου άρεσε πάντως, πέρασα καλά. Προτείνεται.

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

post-2246-0-16564900-1500810651.jpg

Binary

Από την τελευταία φορά που διάβασα κάποιο βιβλίο του Μάικλ Κράιτον πέρασαν πάνω από δυο χρόνια και η αλήθεια είναι ότι μου έλειψε λιγάκι. Βέβαια εδώ έχουμε να κάνουμε μ'ένα παλπ μυθιστόρημα που έγραψε ο Κράιτον με το ψευδώνυμο Τζον Λαντζ, όταν ακόμα σπούδαζε και δεν είχε αρχίσει την μεγάλη καριέρα του ως συγγραφέας, οπότε δεν μιλάμε για τον κλασικό Κράιτον. Με το ψευδώνυμο αυτό έγραψε συνολικά οχτώ βιβλία, πάνω-κάτω της ίδιας αισθητικής και ποιότητας, τα οποία ανήκουν πλέον στην τρομερή σειρά παλπ μυθιστορημάτων Hard Case Crime. Το 2013 είχα διαβάσει ένα άλλο βιβλίο του που έγραψε ως Τζον Λαντζ, το μοναδικό του μάλλον που κυκλοφόρησε στα ελληνικά, με τον τίτλο "Πλωτό φέρετρο" (Grave Descent στο πρωτότυπο), ένα πολύ καλό περιπετειώδες θρίλερ αλά Τζέιμς Μποντ.

Πως έχει η ιστορία: Ένας πολιτικά ριζοσπαστικός και ακραίος τύπος, ονόματι John Wright, ετοιμάζει μια πράξη μαζικής καταστροφής, που αναμένεται να πλήξει την πόλη του Σαν Ντιέγκο, όπου γίνεται η συνεδρίαση του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων, με παρουσία του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ. Ο ομοσπονδιακός πράκτορας John Graves παρακολουθεί για καιρό τις κινήσεις του Wright, χωρίς όμως να έχει κάτι χειροπιαστό. Όμως μια το χακάρισμα ενός κυβερνητικού υπολογιστή, μια η κλοπή ενός τρομερά θανατηφόρου αερίου και αρκετών κιλών πλαστικού εκρηκτικού, είναι κομμάτια που αν ενωθούν δημιουργούν την ολοκληρωμένη εικόνα μιας συνωμοσίας. Όμως ο Graves και οι διάφοροι άλλοι πράκτορες και αστυνομικοί, έχουν να κάνουν μ'έναν πραγματικά ιδιοφυή εγκληματία. Ο χρόνος πιέζει, ενώ όλοι πρέπει να παίξουν το παιχνίδι του Wright... 

Έχουμε να κάνουμε με ένα κλασικό περιπετειώδες θρίλερ, γεμάτο δράση, εκπλήξεις, αγωνία και ένταση, η ατμόσφαιρα του οποίου θυμίζει πολύ περιπετειώδεις ταινίες της δεκαετίας του '70, ίσως και του '80. Ε, και αυτό είναι κάτι που μου αρέσει πολύ, μιας και δηλώνω φαν τέτοιου είδους βιβλίων και ταινιών. Σίγουρα ποιοτικά ίσως να μην φτάνει άλλα βιβλία του Κράιτον, που είναι πιο μεγάλα σε μέγεθος, με περισσότερες πληροφορίες και αναλύσεις, αλλά σαν ιστορία μου φάνηκε πολύ καλή, γρήγορη και χωρίς περιττές λεπτομέρειες, όπως πρέπει να είναι ένα σωστό παλπ θρίλερ. Η γραφή απλή και κατανοητή, με όλες τις απαραίτητες περιγραφές των διαφόρων σκηνικών, καθώς και με ρεαλιστικούς διαλόγους. Οι χαρακτήρες χωρίς βάθος, αλλά κάνουν την δουλειά τους. Γενικά είναι ένα βιβλίο που το ευχαριστήθηκα τόσο, όσο αν το διάβαζα στα ελληνικά. Δεν συνάντησα δυσκολίες και μου φάνηκε σαν μια πολύ καλή και ψυχαγωγική εξάσκηση των αγγλικών μου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προμηθευτώ και θα διαβάσω και άλλα βιβλία του "Τζον Λαντζ".

8/10

Edited by BladeRunner
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

Ξέρει κάποιος να γράψει αν δεν βαριέται την βιβλιογραφία του Κράιτον στα Ελληνικά; Γιατί στην vivlionet δεν πρέπει να έχει ούτε τα μισά...

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Ξέρει κάποιος να γράψει αν δεν βαριέται την βιβλιογραφία του Κράιτον στα Ελληνικά; Γιατί στην vivlionet δεν πρέπει να έχει ούτε τα μισά...

 

*A Case Of Need - Επείγον περιστατικό (Κέδρος). Αρχικά ως Jeffery Hudson.

*The Andromeda Strain - Στέλεχος Ανδρομέδα (Bell)

*Grave Descend - Πλωτό φέρετρο (Άγκυρα). Ως John Lange.

*The Terminal Man - Ο τελευταίος σταθμός (Πόλις)

*The Great Train Robbery - Η μεγάλη ληστεία του τρένου (Κέδρος)

*Eaters of the Dead - Νεκροφάγοι (Κέδρος)

*Congo - Κονγκό (Κέδρος)

*Sphere  - Σφαίρα (Bell)

*Jurassic Park - Το Πάρκο των Δεινοσαύρων (Bell)

*Rising Sun - Ανατέλλων Ήλιος (Bell)

*Disclosure - Αποκαλύψεις (Bell)

*The Lost World - Ο χαμένος Κόσμος (Bell)

*Airframe - Μοιραία πτήση (Bell)

*Timeline - Αιχμάλωτοι του Χρόνου (Bell)

*Prey - Θήραμα (Bell)

*State Of Fear - Το κράτος του φόβου (Bell)

*Next - Μετά (Bell)

*Pirate Latitudes - Στις θάλασσες των πειρατών (Bell)

*Micro - Μικρόκοσμος (Bell)

 

Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το Dragon Teeth, το οποίο ειλικρινά ελπίζω να δούμε στα ελληνικά κάποια στιγμή, γιατί φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον. 

 

 

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

 

Ξέρει κάποιος να γράψει αν δεν βαριέται την βιβλιογραφία του Κράιτον στα Ελληνικά; Γιατί στην vivlionet δεν πρέπει να έχει ούτε τα μισά...

 

*A Case Of Need - Επείγον περιστατικό (Κέδρος). Αρχικά ως Jeffery Hudson.

*The Andromeda Strain - Στέλεχος Ανδρομέδα (Bell)

*Grave Descend - Πλωτό φέρετρο (Άγκυρα). Ως John Lange.

*The Terminal Man - Ο τελευταίος σταθμός (Πόλις)

*The Great Train Robbery - Η μεγάλη ληστεία του τρένου (Κέδρος)

*Eaters of the Dead - Νεκροφάγοι (Κέδρος)

*Congo - Κονγκό (Κέδρος)

*Sphere  - Σφαίρα (Bell)

*Jurassic Park - Το Πάρκο των Δεινοσαύρων (Bell)

*Rising Sun - Ανατέλλων Ήλιος (Bell)

*Disclosure - Αποκαλύψεις (Bell)

*The Lost World - Ο χαμένος Κόσμος (Bell)

*Airframe - Μοιραία πτήση (Bell)

*Timeline - Αιχμάλωτοι του Χρόνου (Bell)

*Prey - Θήραμα (Bell)

*State Of Fear - Το κράτος του φόβου (Bell)

*Next - Μετά (Bell)

*Pirate Latitudes - Στις θάλασσες των πειρατών (Bell)

*Micro - Μικρόκοσμος (Bell)

 

Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το Dragon Teeth, το οποίο ειλικρινά ελπίζω να δούμε στα ελληνικά κάποια στιγμή, γιατί φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον. 

 

 

 

Ευχαριστώ πολύ! Έχω δρόμο ακόμα :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Η μεγάλη ληστεία του τρένου

Αυτό είναι το δέκατο πέμπτο βιβλίο του Μάικλ Κράιτον που διαβάζω και σίγουρα είναι από τα καλύτερά του μέχρι στιγμής. Το είχα τσιμπήσει με τέσσερα ευρώ από το Παζάρι Βιβλίου τον Ιανουάριο του 2011 και από τότε έπιανε σκόνη στη βιβλιοθήκη μου. Τελικά το πήρα απόφαση να το διαβάσω επιτέλους και νιώθω τόσο χαρούμενος που το έκανα, μιας και διάβασα ένα πάρα μα πάρα πολύ ψυχαγωγικό βιβλίο.

Η όλη ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και διαδραματίζεται στα μέσα του 19ου αιώνα στη Μεγάλη Βρετανία, δηλαδή κατά τη Βικτωριανή εποχή. Ένα μεγαλόπνοο σχέδιο εξυφαίνεται από έναν πανέξυπνο και γοητευτικό εγκληματία, τον Έντουαρντ Πιρς, όπου έχει σκοπό να κάνει την μπάζα του αιώνα, ληστεύοντας μια αποστολή χρυσού από ένα τρένο. Στο όλο κόλπο θα συμμετάσχουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο διάφοροι εγκληματίες, μικρά αλλά σημαντικά γρανάζια μιας μηχανής εγκλήματος...

Ο τρόπος που ο Κράιτον παρουσιάζει την ιστορία αλλά και την εποχή, είναι πραγματικά μοναδικός. Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με ένα κράμα ιστορικού μυθιστορήματος, περιπέτειας, αλλά και κοινωνιολογικής παρουσίασης. Υπάρχουν διάφορες σκηνές με δράση, συνωμοσίες και κόλπα εγκληματιών, αλλά επίσης γινόμαστε μάρτυρες μιας εποχής, μαθαίνουμε πράγματα για την κοινωνία της Βικτωριανής Αγγλίας, για τον κόσμο του εγκλήματος, για τη ζωή στο Λονδίνο, για διάφορα σημαντικά πράγματα που έχουν σχέση με την πλοκή. Η γραφή είναι πάρα πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και εθιστική, με ρεαλιστικές περιγραφές των διαφόρων καταστάσεων και των χαρακτήρων.

Όπως είπα στην αρχή, είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα βιβλία του Μάικλ Κράιτον που διαβάζω. Ευχαριστήθηκα πλοκή και χαρακτήρες, ενώ επίσης ταξίδεψα σε μια άλλη εποχή, μακρινή και πολύ ενδιαφέρουσα. Γι'αυτό δεν θα διστάσω να το βαθμολογήσω με πέντε αστεράκια στο Goodreads (δεν μπορώ να βάλω τεσσεράμισι), και ας ξέρω ότι έτσι ίσως αδικώ κάποια άλλα βιβλία. Όμως πέρασα τέλεια! Λίαν συντόμως θα δω και την ομότιτλη ταινία του 1978, που σκηνοθετεί ο ίδιος ο Κράιτον. Ευτυχώς ανήκει στην ταινιοθήκη μου.

9/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..