Jump to content
Ξεκίνησε η συγγραφική περίοδος για τον 64ο γενικό διαγωνισμό σύντομης ιστορίας. Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε περισσότερα. ×

Recommended Posts

Posted (edited)

Όνομα συγγραφέα: me, myself : ))

Είδος ποιήματος: προσπαθούν να είναι χάι κου

Αριθμός στίχων: 5Χ3

Σχόλια: τα τρίστιχα διαβάζονται ξεχωριστά, αλλά (ελπίζω πως) έχουν και κάποια συνοχή.

 

 

 

Στην ανατολή,

λυγάει η ανεμώνη.

Άκου, καλπασμός

......................

 

Αποκάρωμα.

Τρίζουν πευκοβελόνες,

σβήνεις τα ίχνη

......................

 

Γδύσου τζιτζίκι,

φεγγάρι ασημένιο

καθρεφτίζεται

......................

 

Πυρπολήθηκαν,

φύλλα φθινοπωρινά.

Βουΐζει η πόλη

.......................

 

Γνώριμος πάγος.

Σίγησε ο παφλασμός.

Αναχώρηση

Edited by Μάρβιν ΑΑΠ
  • Like 7
Posted

Από ποίηση δεν πιάνω και πολλά, οπότε μετά την όγδοη ανάγνωση άρχισα να το απολαμβάνω. Όσο για τη συνοχή, επειδή κατά βάθος είμαι ψυχαναγκαστικά γραμμικός, τοποθέτησα το τέταρτο τρίστιχο μετά το πρώτο, υπέθεσα την ύπαρξη άλλου ενός, απογευματινού, πριν το τζιτζίκι, κι ήμουν ευτυχής. Αλλά αυτά είναι τα κολλήματά μου. Πέραν αυτών, το θεωρώ πραγματικά καλό. Το είδος της γραφής που όταν επενδύσεις πάνω της εμπιστοσύνη κι υπομονή, αναδεικνύεται.


Posted

Πολύ όμορφες εικόνες, γεμάτες χρώματα και ήχους. Και βέβαια έχει μια συνέχεια η σειρά που τα έβαλες, αφού το πρώτο λέει για ανατολή και το τελευταίο για αναχώρηση.

Posted

όγδοη ανάγνωση! πω πω, ευχαριστώ πολύ για την υπομονή Cyrano! κατά βάση ήταν μια άσκηση στην αυστηρή φόρμα με 5-7-5 συλλαβές σε συνδυασμό με την υποχρεωτική αναφορά στην εποχή του χρόνου. τελικά, δεν μοιάζει να είναι πολύ φανερό ότι πρόκειται για τη διαδοχή άνοιξη, καλοκαίρι, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας -ίσως όμως το ξαναπροσπαθήσω :DD

χαίρομαι πάρα πολύ που σας άρεσαν : ))

Posted

Εχεις πιασει το νοημα των χαικου που ειναι για μενα "στατικες εικονες στην αιωνιοτητα" 

Posted

ευχαριστώ laas7, : ))

Posted

Πολύ καλό. Δυναμικό, με ζωντανές εικόνες. Και ναι, νομίζω πως έχει συνοχή.

Posted

ευχαριστώ!

  • 1 year later...
Posted

Μάρβιν μου και μένα μου άρεσε πολύ το ποίημα σου. Ένιωσα μια μελαγχολία απίστευτη ομολογώ αλλά παράλληλα και μία λανθάνουσα ανακούφιση. Αναχώρηση.

Κάποιοι λένε ότι την ποίηση δε τη βρίσκουμε, μας βρίσκει. Ίσως είναι αυτό που χρειαζόμουν απλά να διαβάσω. 

  • Like 1
Posted

αχ, θαλασσογέννητη! δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι μ' αυτό που έγραψες. αυτό ακριβώς το συναίσθημα που περιγράφεις ήταν η στιγμή που έφερε στο δρόμο μου αυτούς τους στίχους. σ' ευχαριστώ πολύ πολύ γι' αυτή την όμορφη συνάντηση : )) 

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..