Ο ΠΟΝΟΣ

[Akis]

Ο ΠΟΝΟΣ

 

 

Σήμερα
ένας πόνος στο στήθος έκανε την εμφάνισή του
και μια αίσθηση τραγικότητας με κυρίευσε.
Μια φωνούλα μέσα μου έγινε ενοχλητική.
Ποιός είσαι; Έλεγε και ξαναέλεγε με ειρωνικό τόνο.
Δεν το βούλωνε καθόλου
και ο πόνος όλο και δυνάμωνε.
Κι αν αυτή, είναι η τελευταία μου
μέρα στη γη;
Ποιός θα με θυμάται;
Η φωνή γέλασε με αυτή τη σκέψη μου.
Ζύγωνε ο Χάρος κάθε δευτερόλεπτο
που πέρναγε.
Μα ακόμα και τώρα ελπίζω...
Ελπίζω ότι αυτό το τελευταίο ποίημα
την πολυπόθητη αθανασία
θα μου φέρει.

[Ιρμάντα]

Καλή η ιδέα, ότι η τέχνη, εδώ η ποίηση μπορεί να προσφέρει κάποια μορφή αθανασίας....

Και στην ουσία όλοι μας έχουμε βιώσει τέτοιες μέρες, όπου ξυπνάνε κάτι παρόμοιες φωνούλες και ψάλλουν το δικό τους τραγούδι.