Jump to content

S.P. Somtow


Naroualis
 Share

Recommended Posts

Κουβεντούλα για τα έργα του Ταϊλανδού Suchariktul Papinian Somtow, που εκτός των υπολοίπων εκπληκτικών του κατορθωμάτων (βλέπε βιογραφία να σου φύγει το καφάσι), είναι και συγγραφέας τρόμου.

 

Έχω διαβάσει τα δύο του μεταφρασμένα.

 

Σχόλιο για τους Σκοτεινούς Αγγέλους (με θέμα το βουντού) είχα κάνει και παλαιότερα.

 

 

Να πω τον πόνο μου;

 

 

Ήμουν σε δίλημμα. Ήθελα να διαβάσω S.P. Somtow. Είχα τους Σκοτεινούς Άγγελους και το Ματωμένο Φεγγάρι και λόγω μεγέθους καθαρά, διάλεξα τους Σκοτεινούς Αγγέλους. Περίμενα τουλάχιστον μια καταπληκτική γραφή, γιατί έχω ακούσει τα καλύτερα.

 

Αντ' αυτού, μου παρουσιάζεται

1) η χήρα Γκρέηντζερ, που μου διηγείται το πώς γνώρισε τον Γουώλτ Γουίτμαν και το φίλο του τον Ζακ

2) και μέσα στη διήγηση της χήρας, ο Ζακ της διηγείται πώς γνώρισε τον άντρα της, τον αιδεσιμώτατο Γκρέηντζερ,

3) και μέσα στη διήγηση του Ζακ, ο αιδαισιμώτατος Γκρέηντζερ του διηγείται πώς γνώρισε τη σκλάβα Λιουθέρα

4) και μέσα στη διήγηση του Γκρέηντζερ, η Λιουθέρα του διηγείται πώς ήρθε στην Αμερική.

 

Μπορώ να βάλω τις φωνές τώρα  ή να το αφήσω για μετά τη σελίδα 75, που με φτάσανε οι διηγήσεις-μπαμπούσκες;  :shout:  

 

Διάβασα πρόσφατα και το Ματωμένο Φεγγάρι (με θέμα λυκάνθρωπους).

 

Και δεν ξέρω τι να πω.

 

Είμαι σίγουρη ότι είναι ένα καλό βιβλίο. Με χαρακτήρες και με περιγραφές και με πλοκή. Αλλά.

 

Δεν είμαι σίγουρη αν φτάνουν αυτά για να είναι καλό ένα βιβλίο. Ειδικά η αρχή, η σχέση μεταξύ Πρέστον και Κάρι και ο τρόπος που περιγράφεται το όλο σκηνικό, ο τρόπος που και ο ένας και η άλλη συμπεριφέρονται, τι να πω, είναι άνω ποταμών. Μοιάζει με κακογραμμένο φαν-φικ με λυκάνθρωπους, στα όρια του σαδιστικού άρλεκιν. Κι ενδιαμέσως έχουμε καταπληκτικές περιγραφές της σχιζοφρένειας του ΤΚ. Απλά καταπληκτικές. 

 

Κι αυτό συνεχίζει και με την ιστορία της Σπεράντζα. Μεγάλο μέρος αυτών που λέει και κάνει δεν ταιριάζουν στο προφίλ της ως θρησκευάμενης αμαρτωλής. Οι ερωτικές της επιθυμίες μετατοπίζονται χωρίς βάση από τον έναν στον άλλο, αναλόγως του σχεδιαγράμματος της πλοκής.

 

Από τους υπόλοιπους, είναι δυο-τρεις σκέτες καρικατούρες (ειδικά ο Σάντερσον, ο Χάρπερ κι ο Κλοντ Γκρουμιό, για να μην αναφέρω το εξωτικό μπαχαρικό που λέγεται Τσαντραπούτρα), είναι ένα-δυο που έχουν μια κάποια βάση (ο Κλάγκαρτ που όμως καταντάει γελοία κακός, ο κόμης και η Ναταλία, η χήρα) και άλλοι, ειδικά οι Ινδιάνοι κι ο ΤΚ που είναι στ' αλήθεια εξαιρετικοί.

 

Το splatterpunk είναι πολύ καλό, αλλά 550 σελίδες μεγάλου σχήματος, με μικροσκοπικά γράμματα γεμάτες από ανάκατα κακο- και καλό-γραμμένους χαρακτήρες είναι ανυπόφορα πολλές.

 

Edit: Ταϊλανδός, όχι Φιλιππινέζος.

Edited by Naroualis
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
 Share

  • Upcoming Events

    • 1
      10 September 2022 04:00 PM
      Until 06:00 PM

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..