deadend Posted April 22, 2015 Share Posted April 22, 2015 Συγγραφέας: deaden Είδος: Θρύλος βασισμένο στους γιαπωνέζους θρύλους του Λευκάδιου Χερν Στίχοι: 20 Σχόλια: Για το παιχνίδι της "Επταλογίας του Ποιητή" Η ιστορία της Ιτιάς Για την Ιτιά ο θάνατος ήταν μια τσεκουριά που στα δυο δίπλωσε το ευλύγιστο κορμί της και στο χώμα έπεσαν οι μαλακές κοτσίδες της που τις στόλιζε με χρυσοπράσινες κορδέλες. Ένα πηγάδι δάκρυα έχει καρδιά ο σύντροφός της ο σαμουράι Τομοτάτα και το κεφάλι του γυμνώνει για την ψυχή της. Κάρμα κι αυτός προσκυνητής. Θα περάσει από το πατρικό της εκεί που νερό κερνούσε τον ίδιονε οδοιπόρο μπρος τους γονείς της από του ίσκιου την μεριά, τότε που η αγάπη άνθιζε και με τα μανίκια της έκρυβε τον ήλιο για να τον κοιμίσει. Ποιος έφτιαξε το γεφύρι το ξύλινο πάνω στην πηγή; Του Τομοτάτα τα βήματα το περνάνε για πρώτη φορά και τίποτα δεν θυμίζει την αυλή της, δυο γέροι και μια κόρη στην λήθη έχουν χαθεί. Ξερές οι ρίζες από τις τρεις ιτιές που ο σκληρός ξυλοκόπος τις έφτιαξε γεφύρι, σκληρός ο ήλιος που καθρεφτίζεται στο ρυάκι, σκληρές και οι πέτρες που θα γίνουν το μνήμα του Τομοτάτα. 5 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Tiessa Posted April 22, 2015 Share Posted April 22, 2015 Είναι όλο ωραίο, αλλά αυτό: [...]Θα περάσει από το πατρικό της εκεί που νερό κερνούσετον ίδιονε οδοιπόρο μπρος τους γονείς της από του ίσκιου την μεριά, τότε που η αγάπη άνθιζε και με τα μανίκια της έκρυβε τον ήλιο για να τον κοιμίσει. είναι τόσο συγκινητικό και ψυχολογημένο... 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MadnJim Posted April 22, 2015 Share Posted April 22, 2015 Ένιωσα μια απροσδιόριστη λύπη, μια μελαγχολία, κάτι τέτοιο, δεν ξέρω πως να το πω ακριβώς. Πολύ όμορφο Αρετή... 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Morfeas Posted April 22, 2015 Share Posted April 22, 2015 (edited) Μου άρεσε πολύ! Αγαπημένο σημείο: Ξερές οι ρίζες από τις τρεις ιτιές που ο σκληρός ξυλοκόπος τις έφτιαξε γεφύρι, σκληρός ο ήλιος που καθρεφτίζεται στο ρυάκι, σκληρές και οι πέτρες που θα γίνουν το μνήμα του Τομοτάτα. Edited April 22, 2015 by Morfeas 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
deadend Posted April 22, 2015 Author Share Posted April 22, 2015 http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CE%B5%CF%81%CE%BD 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
elgalla Posted April 23, 2015 Share Posted April 23, 2015 Πολύ ενδιαφέρουσα η επιλογή του Ιαπωνικού θρύλου, το αφηγηματικό ύφος ταιριάζει πολύ και σαν σύνθεση γενικά σε αφήνει με μα γλυκόπικρη αίσθηση. Έχεις κάτι μικρολαθάκια, κάτι τελικά "ν" και τέτοια και δεν ξέρω αν η έλλειψη κομμάτων είναι κάτι που έχει γίνει επίτηδες, πάντως η παρουσία τους θα βοηθούσε στα σημεία που λείπουν. π.χ. ο σύντροφός της, ο σαμουράι Τομοτάτα ή θα περάσει από το πατρικό της, εκεί που νερό κερνούσε. Εδώ θα σου πρότεινα να σβήσεις τελείως το "και": και στο χώμα έπεσαν οι μαλακές κοτσίδες της Και εδώ, πραγματικά, δεν έχω ιδέα τι θες να πεις, αισθάνομαι ότι κάτι λείπει: Κάρμα κι αυτός προσκυνητής. Όχι μόνο αυτό, αλλά η λέξη "κάρμα" αμέσως με πετάει, σαν αναγνώστρια εκτός context γιατί μέσα σε έναν ιαπωνικό θρύλο μου βάζεις ένα καθαρά ινδουϊστικό κόνσεπτ. Εκτός κι αν εννοείς κάτι διαφορετικό, που δεν ξέρω. Κάτι τελευταίο, εγώ δεν θα το χώριζα καν σε στροφές, αλλά αυτό είναι καθαρά θέμα προτίμησης νομίζω. Γενικά μου άρεσε πάρα πολύ, πάντως, θέλει ελάχιστη δουλειά για να γίνει άψογο και συμφωνώ απόλυτα με τη Βάσω και το Νικόλα ότι οι στροφές που έχουν παραθέσει είναι πανέμορφες. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 28, 2015 Share Posted April 28, 2015 Πολύ όμορφες εικόνες, πολύ ωραία θεματολογία. Θα ήθελα περισσότερη (ή λιγότερη) δουλειά στην ομοιοκαταληξία. Στο θέμα αυτό είμαι λίγο των άκρων, ή το κάνεις ή δεν το κάνεις. Παράδειγμα. Για την Ιτιά ο θάνατος ήταν μια τσεκουριά που στα δυο δίπλωσε το ευλύγιστο κορμί της και στο χώμα έπεσαν οι μαλακές κοτσίδες της που τις στόλιζε με χρυσοπράσινες κορδέλες. Εδώ, ενώ δίνεις την εντύπωση ότι το πας για ομοιοκαταληξία, με κάθε στίχο με πετάς και περισσότερο έξω. Για την ιτιά ο θάνατος ήταν μία τσεκουριά όπου στα δύο δίπλωσε το ευλύγιστο κορμί της (το όπου, αντί που, διορθώνει τη μετρική) αλλά από κει και πέρα δείχνει εκτός μετρικής και ομοιοκαταληξίας. Φυσικά είναι ζήτημα επιλογής, απλά όπως είπα και σε κάποιον άλλο συμπαίκτη μου φάνηκε ότι ακροβατούσες μεταξύ των δύο επειδή δεν είχες αποφασίσει ακριβώς πώς ήθελες να το δουλέψεις. Οι εικόνες σου όμως είναι πολύ όμορφες και μένουν στον αναγνώστη. Και το τελευταίο τετράστιχο με την επανάληψη της λέξης σκληρός μου ήχησε όμορφα, αναπληρώνοντας σε μουσικότητα. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienor Posted July 8, 2015 Share Posted July 8, 2015 Με ταράζεις με μαθηματική ακρίβεια. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να στο λέω, όταν πρέπει να πω κάτι για τα ποιήματά σου πάντα μου έρχονται στο νου χρυσές τομές και καλλιτέχνες περασμένων εποχών. Με συγκινεί πολύ, ξέρω γιατί, μού είναι πολύ δύσκολο να το βάλω σε λέξεις. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.