elgalla Posted April 24, 2015 Share Posted April 24, 2015 Όνομα Συγγραφέα: Αταλάντη ΕυριπίδουΕίδος ποιήματος: ξέρω γω; κάτι σκοτεινό κι αισιόδοξο, bradburικό. Αριθμός Στίχων: 34Σχόλια: Κι ένα σε ελεύθερο στίχο, επειδή ζήλεψα. Με βάση τις λέξεις που μας έβαλε η Κιάρα εδώ. Ποιο μυστικό τα χείλη σου στοιχειώνει; Όλο παλεύει να ξεφύγει κι όλο στη γλώσσα σου παγώνει Σε βλέπω μόνη καμιά φορά να τρέχεις στη βροχή Αίμα στα μάτια και στα δόντια σου η νύχτα Σκίζεις επίμονα την άναστρή της σάρκα Να μην αφήσεις να χαθεί ούτε μια τόση δα στιγμή Ούτε ένας δρόμος να μη μείνει αταξίδευτος Τα πέλματά σου τσαλακώνουν το φεγγάρι Καθώς πατάς ανέμελα σε μια λακούβα νερό στο χρώμα της ασφάλτου Γνώρισες κάποτε το Θάνατο μα δεν γονάτισες μπροστά Του Μονάχα γέλασες, στροβιλιζόμενη τρελά με τη γεμάτη αστέρια φούστα σου Σκορπώντας γύρω τη χλωμή μαρμαρυγή σου Άπλωσε το σκελετωμένο χέρι Του ν’ αγγίξει έστω για λίγο τη μορφή σου Αλλά ξεγλίστρησες χορεύοντας, παλεύοντας να ζήσεις λίγη νύχτα ακόμα Ο ίσκιος Του σ΄ακολουθεί όπου κι αν πας Σύντροφος γνώριμος, παλιός κι αγνοημένος Εσύ έμαθες από νωρίς τα μονοπάτια ν’ αγαπάς, τη θάλασσα την ανοιχτή Τον ασυννέφιαστο ουρανό, τους γύπες και τους κύκνους Ποτέ δεν ήτανε για σένα τα κλουβιά Κι αυτό το ξύλινο που όλοι κουβαλούν, λιγότερο απ’ όλα Μικρό κορίτσι, λούστηκες στης λήθης την πηγή Ξέχασες τα λουκέτα και τους φόβους Άνοιξες την καρδιά σου στους ανέμους και τους δρόμους Έμαθες ομορφιά να βρίσκεις στα σκουλήκια Στο χώμα και στα σαπισμένα φύλλα της γέρικης ιτιάς που πένθιμα θροΐζουν Ποιο γέλιο πάντοτε τα χείλη σου στοιχειώνει; Τον κόσμο γύρω σου αθέλητα ματώνει Σε βλέπω μόνη να χορεύεις στη βροχή Αίμα στα δόντια και στα μάτια σου η νύχτα Φιλάς γλυκά το έναστρο κορμί της Κι εγώ ακολουθώ τα βήματά σου Ζηλεύοντας, παλεύοντας να κλέψω λίγη απ’ τη χαρά σου Ποιο μυστικό τα χείλη σου στοιχειώνει; 7 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Morfeas Posted April 24, 2015 Share Posted April 24, 2015 Μου άρεσε πάρα πολύ, Αταλάντη! Λιγειακός ο τίτλος, λιγειακό και το περιεχόμενο, υπέροχες εικόνες κι ατμόσφαιρα. Ίσως το μόνο που μου έλειψε για να το λατρέψω είναι ότι δεν είμαι σίγουρος αν κατάλαβα καλά σε ποιον απευθύνεσαι, ποια είναι η κοπέλα με το μυστικό. Αν η κοπέλα με το μυστικό είναι ένας συμβολισμός του "Απέραντου σύμπαντος" (έτσι εξηγούνται οι αναφορές στη νύχτα, σε μυστικά, στη μαρμαρυγή,μέχρι και το Μπινγκ Μπανγκ χώρεσες στης λήθης την πηγή ) σε προσκυνώ. Αν και μάλλον εγώ το είδα έτσι, επειδή ήθελα να το δω πιο συμβολικά (άσε που το τέλος δεν μπορώ να το εξηγήσω έτσι). Μπράβο σου! 3 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
elgalla Posted April 24, 2015 Author Share Posted April 24, 2015 Καλά, για τον τίτλο, ούτε που το σκέφτηκα, αλλά έχεις τόσο δίκιο ότι είναι λιγειακός (νομίζω αυτή θα πρέπει να είναι μια λέξη που θα μπει officially στο λεξιλόγιό μου)! Για το περιεχόμενο, θα πω μόνο πως τα δύο πρόσωπα του ποιήματος (το πρώτο και το δεύτερο ενικό) είναι στην πραγματικότητα ένα (όπως είναι και όπως θα ήθελε να είναι), εξ ου και αποδέχομαι απόλυτα πως, ναι, και το περιεχόμενο είναι 100% λιγειακό 3 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MadnJim Posted April 24, 2015 Share Posted April 24, 2015 Πω πω, με κάτι τέτοια έρχομαι και συνειδητοποιώ πόσο πεζός τύπος είμαι! Τρεις φορές το διάβασα, και πάλι νιώθω ότι μου ξεφεύγει. Γι' αυτό ποτέ δεν πρόκειται να ασχοληθώ σοβαρά με την ποίηση, δεν την καταλαβαίνω, δεν φτάνει το μυαλό μου... Υπέροχο Αταλάντη, μου άρεσε πάρα πολύ, όπως ένα τραγούδι σε άλλη γλώσσα που το απολαμβάνεις κι ας μην καταλαβαίνεις τι λέει... 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Cassandra Gotha Posted April 27, 2015 Share Posted April 27, 2015 Τα πέλματά σου τσαλακώνουν το φεγγάρι Καθώς πατάς ανέμελα σε μια λακούβα νερό στο χρώμα της ασφάλτου Πολύ ωραία εικόνα. Ολόκληρο είναι ωραίο, έχει μια μουσικότητα και μια αισιοδοξία, όπως λες. 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 28, 2015 Share Posted April 28, 2015 Α πολύ καλό! (Αν και η ομοιοκαταληξία σου είναι ακόμη καλύτερη, ή ίσως πιο του γούστου μου.) Δεν κατάλαβε (η ξανθιά μέσα μου) το ξύλινο που όλοι κουβαλάμε ποιο είναι... 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
elgalla Posted April 28, 2015 Author Share Posted April 28, 2015 Φέρετρο, my dah'ling! 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 28, 2015 Share Posted April 28, 2015 Α φταίει που δεν πάει ο νους μου κατά κει. Never. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
elgalla Posted April 28, 2015 Author Share Posted April 28, 2015 Εγώ λέω πάντως εμείς οι δύο παλαβιάρες να παίξουμε με σεστίνες κάποια στιγμή 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 28, 2015 Share Posted April 28, 2015 Εγώ λέω πάντως εμείς οι δύο παλαβιάρες να παίξουμε με σεστίνες κάποια στιγμή Αμέ! 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienor Posted July 8, 2015 Share Posted July 8, 2015 Αυτό εδώ έχει μια άγρια χαρά μέσα του, παρόλο το μυστηριώδες σκότος που το περιβάλει. Όμορφο είναι, το άλλο που άρεσε πολύ περίσσοτερο, αλλά μάλλον αυτό είναι θέμα γούστου. Ίσως, αν δεν είναι δηλαδή μόνο θέμα γούστου, εδώ να υπάρχουν περίσσιες λέξεις που όταν γράφεις ομοιοκαταληξία απλά σε περιορίζει και δε σε αφήνει να τις βάλεις. (Δεν πολυξέρω αν βγάζω νόημα τώρα, αλλά αυτά μπορώ να καταθέσω ) 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.