Rat Posted April 25, 2015 Share Posted April 25, 2015 Όνομα Συγγραφέα: Rat Είδος ποιήματος: .... Αριθμός Στίχων: 47 Σχόλια:Για το παιχνίδι της επταλογίας του ποιητή ______________________________________________________________________ Η πηγή της λάμψης Μια λάμψη περικυκλωμένη από το άγριο σκοτάδι, σε μπουντρούμι την είχαν βάλει, δεν άξιζε ,είπαν, να ζει μια λάμψη τόσο μικρή, τόσο δα σαν πυγολαμπίδα, αξία πια ,δεν έχει θα σβήσει δεν αντέχει. Περιπλανώμενη στην έρημο, στην άγονη γη με τη μαύρη άμμο, το χρώμα είχε χαθεί, έψαχνε, διαφυγή να βρει. Έστελνε σήματα,αστρικά σε σύμπαντα μακρινά, αλλά βοήθεια δεν ερχόταν, δεν υπήρχε, σαν νερό είχε στεγνώσει, ασήμαντη ένοιωθε, από το κόσμο εξορισμένη, για δάκρυα σπίθες έβγαιναν, στη λήθη αποτυπωμένες, γνώσεις πια, χαμένες. Μια γέρικη ιτιά συνάντησε μέσα στον εφιάλτη, έτσι έφτιαξε τη συντροφιά κάτω από το φεγγάρι, επίλεκτη να επιζήσει με τη δύναμη που απομένει, μα, ο θάνατος ερχόταν δεν μπορούσε να περιμένει. Η ιτιά πέθαινε, τα φύλλα της έπεφταν, κάτι έπρεπε να κάνει, η μαρμαρυγή, θυσίασε αυτή τη μορφή, αφήνοντάς την στον ίσκιο, ενώθηκαν μαζί, δημιουργώντας ένα νέο είδος, μια νέα αρχή, ντύθηκε με φύλλα χρυσαφένια και ρίζες νέες ,απλώθηκαν στη γη. Τα ξωτικά το πήραν στην αρχαία εποχή, το προστάτευαν και το σεβόντουσαν πολύ, ως την υπέρτατη, πηγή ζωής. 3 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
MadnJim Posted April 25, 2015 Share Posted April 25, 2015 Εμένα αυτό μου άρεσε περισσότερο από τα τρία Σπύρο. Είχες κατά νου το Λευκό Δέντρο του Τόλκιν, ή απλά το δικό μου μυαλό ταξιδεύει πάλι; 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Rat Posted April 25, 2015 Author Share Posted April 25, 2015 Εμένα αυτό μου άρεσε περισσότερο από τα τρία Σπύρο. Είχες κατά νου το Λευκό Δέντρο του Τόλκιν, ή απλά το δικό μου μυαλό ταξιδεύει πάλι; Στην αρχη οχι ...μετα οταν δημιουργησα το νεο ειδος μου ηρθε και εμενα στο μυαλο... 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 28, 2015 Share Posted April 28, 2015 Αυτό ήταν σαφώς καλύτερο. Δεν ξέρω με ποια σειρά τα έγραψες αλλά βλέπω δυνατότητες εδώ. Μου αρέσει επίσης το πώς επιχειρείς να πεις μία ιστορία με το ποίημά σου. Οπωσδήποτε όμως να μελετήσεις το θέμα της ομοιοκαταληξίας και να αποφασίσεις πώς θέλεις να το χειριστείς. Ακόμη φαίνεται η ακροβασία. Διάβασμα /γράψιμο /σκίσιμο. Διάβασμα/ γράψιμο /σκίσιμο και νομίζω το έχεις. Παρατηρώ ότι όλοι χρησιμοποιήσαμε την προαιρετική λέξη της Κιάρας;;;;; 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Rat Posted April 28, 2015 Author Share Posted April 28, 2015 Αυτό ήταν σαφώς καλύτερο. Δεν ξέρω με ποια σειρά τα έγραψες αλλά βλέπω δυνατότητες εδώ. Μου αρέσει επίσης το πώς επιχειρείς να πεις μία ιστορία με το ποίημά σου. Οπωσδήποτε όμως να μελετήσεις το θέμα της ομοιοκαταληξίας και να αποφασίσεις πώς θέλεις να το χειριστείς. Ακόμη φαίνεται η ακροβασία. Διάβασμα /γράψιμο /σκίσιμο. Διάβασμα/ γράψιμο /σκίσιμο και νομίζω το έχεις. Παρατηρώ ότι όλοι χρησιμοποιήσαμε την προαιρετική λέξη της Κιάρας;;;;; Έγραψα πρώτα το "Η λάμψη της ελπίδας" μετά το "Η λάμψη της λεπίδας¨ και τέλος το "Η πηγή της λάμψης" . Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Morfeas Posted April 29, 2015 Share Posted April 29, 2015 Διάβασα και τα 2 τελευταία μέρη της τριλογίας σου (σου κάνω σχόλια και για τα 2 εδώ). Σε σύγκριση με το πρώτο είναι σαφώς πιο κατανοητά. Η λάμψη της λεπίδας για να είμαι ειλικρινής δεν μου άφησε κάτι το ιδιαίτερο (αν είχε κάποια συμβολική σημασία, δεν την αντιλήφθηκα), αν και πολλά σημεία θα μπορούσαν να μου πουν κάτι (μιλάς για ένα ξίφος που σπέρνει τον θάνατο και τη σχέση με τον κάτοχό του, το οποίο είναι μια καλή αρχή - αρχή, όμως, μόνο κατ' εμέ). Μου άρεσε πάντως το λογοπαίγνιο του τίτλου. Αυτό, τώρα, (η πηγή της λάμψης) θα έλεγα πως είναι το αγαπημένο μου εκ των 3. Βλέποντάς τα και τα 3 μαζί, θα έλεγα ότι ίσως να ήταν πιο ενδιαφέρον να είχες μια πιο καθαρή ιδέα για τη μορφή και μάλλον καλύτερα στίχο με ομοιοκαταληξία ή πιο σταθερό μέτρο. Ο λόγος που το προτείνω είναι ο αφηγηματικός χαρακτήρας του ποιήματος. Νομίζω π.χ. σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο (ή κάτι παρόμοιο) θα ακουγόταν καλύτερα, σαν δημοτικό. Γενικά το φάντασυ νομίζω ταιριάζει με τέτοιο μέτρο - σκέψου και τα ακρίτικα τραγούδια. Είναι δύσκολο, βέβαια, αλλά αν αυτό το στυλ σου αρέσει, νομίζω αξίζει να ασχοληθείς. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienor Posted July 8, 2015 Share Posted July 8, 2015 Για όλη την τριλογία: Άσχετα με το ότι εμένα μου αρέσει περισσότερο αυτό εδώ, γιατί σε αυτό καταλαβαίνω ποιο είναι το θέμα του ίσως και μάλιστα θυμόμουνα την αρχική εικόνα με τη μιρκή φυλακισμένη που (μοιραία λες) θα σβήσει, δεν ξέρω αν με αυτή την αρχή που κάνεις στην λάμψη της ελπίδας μπορούν να δουλέψουν όλα μαζί. Ίσως αν έκρυβες μέσα τους ένα κοινό νόημα, ή ακόμα αν και το πρώτο έμοιαζε έτσι κάπως με ιστοριούλα όπως το 2ο και το 3ο, δεν ξέρω κι εγώ πώς. Όμως γράφεις ωραία, οι τίτλοι τους δένουν πολύ ωραία και δεν ξέρω πώς θα διαβαστεί τώρα αυτό αλλά δεν το λέω για πλάκα: φτιάχνεις ωραία σχήματα έτσι όπως χωρίζεις τους στίχους. 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.