Ούρσουλα Λε Γκεν (Ursula Le Guin)

[Steel Guardian]

 

Voices/Η Φωνη (Εκδόσεις Parsec)

Δεύτερο βιβλιο της τριλογίας Annals of the Western Shore. Σε γενικές γραμμές ισχύουν αυτά που είπα και για το πρωτο βιβλιο της τριλογίας. Όμως αυτό είναι ακόμα καλυτερο, γιατί σε αντίθεση με το Gifts δεν έχει "προβληματική" αρχή, μπαίνει κατευθείαν στο ζουμί και επιπλέον έχει πιο ενδιαφέρουσα υπόθεση και διαδραματίζεται και σε μια πιο ενδιαφέρουσα περιοχή του κόσμου που έχει φτιαξει η Le Guin.

Οι κύριοι χαρακτήρες απο το πρωτο βιβλιο κανουν και εδώ την εμφάνιση τους, ως πολύ βασικοί (αλλά όχι πρωταγωνιστικοί) χαρακτηρες και ακολουθούμε την ιστορία κάποιον νέων, εξίσου καλά (αν όχι ακόμα καλυτερα) σκιαγραφημενων.

Γενικά η τριλογία αυτή μέχρι τώρα είναι απολαυστική. Ελπίζω οτι θα κλείσει και αντίστοιχα.

 

Edited April 18, 2023 by Ghost
Προστέθηκαν τα εξώφυλλα του βιβλίου.

[Steel Guardian]

 

Powers/Η Δύναμη (Εκδόσεις Parsec)
Τρίτο βιβλίο της τριλογίας αυτής και, σε γενικές γραμμές, ακολουθεί στα ίδια βήματα με τα δύο προηγούμενα βιβλία.
Αυτή τη φορά, η αλήθεια είναι, το βιβλίο είχε κάποια θεματάκια με τον ρυθμό του και γενικά, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να είναι κάπως πιο σφιχτοδεμένο. Όχι ότι είναι κάτι τρομερό αυτό, ακόμα κι έτσι το βιβλίο ήταν πολύ καλό και το ευχαριστήθηκα.

Συνολικά και τα τρία βιβλία θα έλεγα ότι είναι πολύ καλά (με το δεύτερο να υπερέχει των άλλον δύο στα σημεία), και είναι μια τριλογία που θα πρότεινα. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι το τριλογία ίσως δεν είναι σωστός όρος μιας και το κάθε ένα βιβλίο στην ουσία είναι αυτοτελές, ακολουθεί διαφορετικούς βασικούς χαρακτήρες (με κάποιους ελάχιστους χαρακτήρες να κάνουν επανεμφανίσεις από βιβλίο σε βιβλίο, αλλά όχι με τρόπο που κάποιος που δεν έχει διαβάσει τα προηγούμενα να χάσει κάτι) και διαδραματίζεται σε διαφορετικό μέρος του κόσμου.

Edited June 29, 2023 by Ghost
Προστέθηκαν τα εξώφυλλα του βιβλίου.

[BladeRunner]

Μαλαφρένα

Τρία και κάτι χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο της Λε Γκεν, και θα έπρεπε να ντρέπομαι γι' αυτό. Το "Μαλαφρένα" είναι ένα από τα λίγα βιβλία της Λε Γκεν που δεν έχουν το παραμικρό ίχνος Φανταστικού, αν και βέβαια η όλη ιστορία διαδραματίζεται σε μια φανταστική χώρα, την Ορσίνια, που κατά τη δεκαετία του 1820 διοικείται από ένα αυταρχικό καθεστώς, αυτό της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Γεωγραφικά, η Ορσίνια πρέπει να είναι κάπου ανάμεσα στην Αυστρία και την Ουγγαρία, δηλαδή στην κεντρική Ευρώπη, και η όλη κοινωνική/οικονομική/πολιτική δομή θυμίζει χώρα της κεντρικής Ευρώπης των αρχών του 19ου αιώνα. Είναι κυρίως ένα κοινωνικοπολιτικό μυθιστόρημα, με ιδέες και προβληματισμούς που αντανακλούν εκείνα τα χρόνια, τα χρόνια των αυτοκρατοριών, των βασιλιάδων, του αυταρχισμού, των επαναστάσεων, των εξεγέρσεων, των ιδεολόγων, των αντιδραστικών. Ένας τέτοιος είναι και ο βασικός πρωταγωνιστής, και η συγγραφέας μέσω της πλοκής, των διαλόγων, των σκέψεων, των ιδεών, δίνει λίγη τροφή για σκέψη. Η γραφή είναι εξαιρετική, οξυδερκής, λεπτομερής και γεμάτη, με βάθος σε νοήματα και εικόνες, μπορώ να πω ότι το είδος της γραφής, η όλη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, ο τρόπος εξέλιξης της πλοκής μου θύμισαν μυθιστόρημα του 19ου αιώνα και όχι μυθιστόρημα που γράφτηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70: Και αυτό το λέω για καλό, όχι για κακό, είναι δηλαδή λίγο παλιομοδίτικο, αλλά με την καλή έννοια. Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται αργά, θέλει την υπομονή του και την ανάλογη προσοχή, δεν ενδείκνυται για μια βιαστική ανάγνωση.

8.5/10