Jump to content
The Blackcloak

Ursula Le Guin

Recommended Posts

mman

Ναι, ακριβώς αυτό. Σεμνή, εύστοχη, θαρραλέα, δεν κόλωσε να τα χώσει δημόσια στους ίδιους τους εκδότες της. Ίσως το πιο εντυπωσιακό σημείο να ήταν αυτό:

 

"The profit motive is often in conflict with the aims of art. We live in capitalism. Its power seems inescapable; so did the divine right of kings. … Power can be resisted and changed by human beings; resistance and change often begin in art, and very often in our art—the art of words."

 

Πόσο μπροστά να είναι άραγε αυτή η ιδέα / ελπίδα; Μάλλον δεν θέλω να ξέρω.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μάρβιν ΑΑΠ

ναι, αυτό το σημείο ξεχώρισα κι εγώ : )) ελπίζω πως είναι πάντα μπροστά μας και τώρα -και νομίζω πως έτσι ήταν πάντοτε :D :D

Edited by Μάρβιν ΑΑΠ

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Τα ταξίδια στους μαγευτικούς ανέμους της Γαιοθάλασσας έφτασαν στο τέλος τους με τον Άλλο Άνεμο, το έκτο βιβλίο του κόσμου της μεγάλης μάγισσας των λέξεων, Ursula Le Guin. Το ταξίδι ήταν κοπιαστικό και παραλίγο να με ρίξει πολλές φορές από το κατάστρωμα στις τρομερές του καταιγίδες. Ευτυχώς κρατήθηκα με επιμονή από τα σανίδια και είδα τη μαγεία του Ροκ, τις απόμερες γωνιές του Γκοντ, το σκοτάδι των τάφων του Ατουάν, την Τεχανού σαν άστρο στον μαύρο ουρανό και διέκρινα τη σκιά μου να απλώνεται πίσω από τις προσπάθειες μου.

 

Δεν με ενδιαφέρει τι θα έρθει μετά. Έχω δει τους δράκους στον άνεμο του πρωινού και στον άλλο άνεμο και την Ίριαν να βγαίνει από το δάσος του κόσμου.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Μιά και είμαι καινούργιος στο forum να γράψω κι εγώ την άποψή μου σαν απάντηση σε ολα τα posts.

 

Πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερα για όλους μας αν η Le Guin έγραφε με άλλο όνομα (συνηθίζεται άλωστε)

τα fanstasy έργα της και με άλλλο τα SciFi. Τότε δεν θα κάναμε διάλογο γιά το ποιά είναι τα καλύτερα !

Μιά και δεν μου αρέσει η fantasy και βαρέθηκα διαβάζοντας το A Wizard of Earthsea σταμάτησα εκεί την σειρά

και δεν μπορώ να την σχολιάσω.

Όσον αφορά την σειρά Hainish διαφωνώ ότι είναι στό ίδιο μοτίβο. Υπάρχει η κεντρική ιδέα βέβαια, αλλά οι

κόσμοι και οι κοινωνίες που περιγράφει σε κάθε έργο είναι απίστευτα πρωτότυπα, πολύ εμπεριστατωμένα

και πολύ ενδιαφέροντα. Κάθε ένα (αν αφαιρούσαμε το κεντρικό μοτίβο) θα μπορούσε να αποτελέσει

την βάση γιά ένα αυτόνομο (εκτός σειράς δηλαδή) βιβλίο και κατά την γνώμη μου τα περισσότερα θα ήταν αριστουργήματα.

Τέλος το Gifts (μαζί με το Voices και το Powers) αποτελούν μιά άλλη σειρά την The Annals of the Western Shore.

Δυστυχώς δεν έχω (ακόμα) διαβάσει κανένα από αυτά γιά να σας πω την γνώμη μου...

Edited by Old man & SiFi

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

The Lathe of Heaven

 

Μία πολύ ενδιαφέρουσα (και αμετάφραστη στην ελληνική γλώσσα) ιστορία επιστημονικής φαντασίας, όπου η συγγραφέας μας αφηγείται την προσπάθεια δημιουργίας μίας ουτοπίας. Το βιβλίο είναι γραμμένο το 1971 και τοποθετείται στο Portland του 2002, όπου ο George Orr βλέπει όνειρα που αλλάζουν την πραγματικότητα, τρομαγμένος από τα αποτελέσματα των ονείρων του, στην προσπάθειά του να απαλλαγεί από αυτά καταφεύγει σε ναρκωτικά που τον οδηγούν στη (λεγόμενη) εθελοντική ψυχιατρική φροντίδα. Τη φροντίδα του Orr αναλαμβάνει ο ψυχίατρος William Haber που σταδιακά αντιλαμβάνεται ότι ο Orr πράγματι βλέπει όνειρα που αλλάζουν καταλυτικά την πραγματική ζωή και προσπαθεί να τα χρησιμοποιήσει για να βελτιώσει την ανθρώπινη ζωή.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Νίκη

Ωραία, πολύ ωραία... Είχα διαβάσει πρόσφατα δύο βιβλία επιστημονικής φαντασίας από τη συγγραφέα(συγκεκκριμένα τον Αναρχικό και το Αριστερό χέρι του σκότους) και μου άρεσαν πάρα πολύ! Όποτε, είμαι έτοιμη να ξετρελλαθώ και με τα φαντασίας της! Ελπιζω να έχει όλη την εξαλογία η δανειστική βιβλιοθήκη, επειδή μου τη σπάει να μην μπορώ να τελειώσω μια ιστορία!

Ευχαριστώ πολύ το μέλος που δημοσίευσε τη λίστα των βιβλίων της εξαλογίας, με τους τίτλους στα αγγλικά και στα ελληνικά!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ο Μάγος του Αρχιπελάγους'' που συνιστά την δεύτερη μου Λε Γεν μετά από το μέτριο ''Το Αριστερό Χέρι του Σκοταδιού''. Το τελευταίο όμως οφείλω να πω ότι δεν το διάβασα με την μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση οπότε θα του δώσω κάποια στιγμή μία ακόμη ευκαιρία. 

 

Ο Κίρκος είναι ένας νέος που ζει σε μία κοινωνία μάγων και προορίζεται για μεγάλα πράγματα. Για σπουδαία που τον θέλουν μία μέρα να γίνει Αρχιμάγιστρος, μόνο όμως αν καταφέρει να τιθασεύσει την οργή και την περηφάνια του. Να σταματήσει να πέφτει στις παγίδες που του στήνουν, και δεν φαίνεται δυστυχώς να τα καταφέρνει καλά. Πηγαίνοντας να μάθει τα κόλπα στη μαγική σχολή, θα βρει τον μπελά του στο πρόσωπο ενός παλαιότερου σπουδαστή που αρέσκεται να του κάνει την ζωή δύσκολη. Θα ενδώσει αποφασισμένος να αποδείξει την αξία του με τραγικά αποτελέσματα. Στο δύσκολο δρόμο που καλείται να διαβεί από εκεί και πέρα θα είναι μόνος, όχι όμως για πολύ. 

 

Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα με το τέλος να με βρίσκει διχασμένο για το αν μου άρεσε ή όχι. Ωραία η ιδέα με την πραγματική φύση των ονομάτων και την δύναμη που κρύβουν για τον κάτοχο τους να πράξει το καλό ή το κακό ανάλογα με την βούληση του. Καλή και η όλη ιστορία αλλά δεν με ενθουσίασε η ανάπτυξη. Χωρίς να μπορώ να πω ότι δεν πέρασα καλά, υπήρχε ωστόσο κάτι που με χάλασε. Μάλλον το ύφος της που ενδέχεται να αποδειχθεί πολύ soft για τα γούστα μου. 

 

Δεν βγάζω ωστόσο ακόμη συμπεράσματα, είναι νωρίς για κάτι τέτοιο. Θα το κάνω με το τέλος της σειράς που δεν θα αργήσει να έρθει μιας και τα βιβλία είναι μικρά και θα φύγουν γρήγορα. Συνεχίζω αμέσως με το δεύτερο μέρος. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Πάνε και ''Οι Τάφοι του Ατουάν'' και μου άρεσε, ήταν ανώτερο από το πρώτο.

 

Η Τενάρ είναι ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι που από τα πέντε της έχει επιλεγεί- χρηστεί ως η μεγάλη ιέρεια της επικρατείας της. Αποσπασμένη από την οικογένεια της, θα πάει να ζήσει στο Ναό που θα είναι το σπίτι της από εδώ και πέρα. Μέσω σκληρής εκπαίδευσης θα μάθει διαφόρων ειδών δουλειές και θα μυηθεί στα νέα της καθήκοντα. Και παράλληλα θα γνωρίσει την ίντριγκα, τις πισώπλατες μαχαιριές και την υποκρισία. Οι μέρες της κυλούν νωχελικά ώσπου η άφιξη ενός απρόσμενου επισκέπτη θα έρθει να σπάσει την ρουτίνα της. Η έλευση του και οι συζητήσεις που θα έχουν θα διευρύνουν τους ορίζοντες της και θα την κάνουν να αρχίσει να αμφιβάλλει για όλα όσα μέχρι τότε θεωρούσε δεδομένα. Για το κάτα πόσο αξίζει να κατέχει κανείς την εξουσία και την αλαζονία που απορέει από αυτή. Και θα αποφασίσει να κάνει το μεγάλο βήμα με ότι αυτό συνεπάγεται.

 

Αν και είχα υποπτευθεί ποιος ήταν ο εισβολέας στους τάφους, δεν ήμουν ωστόσο και σίγουρος. Και δεν μπορούσα μέχρι τότε να καταλάβω αν τα δύο βιβλία συνδέονται μεταξύ τους. Ως μειονέκτημα θα βάλω τις μεγάλες περιγραφές και την σχεδόν παντελή έλλειψη δράσης, είναι κάτι που μπορεί να ξενίσει. Αν και θέλω να υπάρχει έστω και μία υποτυπώδη, ωστόσο δεν με χάλασε οπότε και έμεινα ικανοποιημένος.

 

Συνεχίζω λοιπόν για να δω που θα με βγάλει το ταξίδι μου μέχρι την πιο μακρινή ακτή...

Edited by Δημήτρης
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Witch King of Angmar

Ursula Le Guin δεν έχω διαβάσει ποτέ μου, αν και έχω στη λίστα μου με τα βιβλία σε αναμονή το «Ο Αναρχικός των Δύο Κόσμων» και το «Αριστερό Χέρι του Σκότους». Δεν ήξερα πως είχε γράψει και καθαρά λογοτεχνία φαντασίας. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Ursula Le Guin δεν έχω διαβάσει ποτέ μου, αν και έχω στη λίστα μου με τα βιβλία σε αναμονή το «Ο Αναρχικός των Δύο Κόσμων» και το «Αριστερό Χέρι του Σκότους». Δεν ήξερα πως είχε γράψει και καθαρά λογοτεχνία φαντασίας. 

 

Προσωπικά, προτιμώ τα sci-fi της. Αριστουργήματα!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα τα ''Η πιο Μακρινή Ακτή'' και ''Τεχανού'', τρίτο και τέταρτο μέρος αντίστοιχα. Αμφότερα δεν μου άρεσαν. 

 

Στο πρώτο παρατηρούμε μία αποδυνάμωση και εξαφάνιση της μαγείας σε μεγάλο μέρος της Γαιοθάλασσας. Ο Κίρκος μαζί με τον επισκέπτη του πρίγκηπα Άρεν ξεκινάει αναζήτηση για να διαπιστώσει τον λόγο για τον οποίο συμβαίνει αυτό. Μία αναζήτηση που θα τους οδηγήσει στο λιμάνι του Χορτ και τους αποχαυνωμένους κατοίκους του. Και ακόμη παραπέρα όπου θα βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο με τον θάνατο. 

 

Στο επόμενο παρακολουθούμε την πεζή ζωή της Τενάρ ύστερα από τον θάνατο του συζύγου της. Την ρουτίνα της καθημερινότητας της θα σπάσει η απρόσμενη εμφάνιση ενός κακοποιημένου παιδιού του οποίου θα αναλάβει την φροντίδα. Νέες εμφανίσεις όμως θα λάβουν χώρα, του ετοιμοθάνατου Κίρκου αρχικά και παλιών γνώριμων του στη συνέχεια. Και το παιχνίδι θα αρχίσει να χοντραίνει.

 

Αν και μικρά, μου πήρε ωστόσο αρκετές μέρες για να τα τελειώσω. Δεν μου κέντρισαν το ενδιαφέρον, ενώ κατά διαστήματα έπιασα τον εαυτό μου να διαβάζει με το ζόρι. Συνεχίζω με την συλλογή ελπίζοντας ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Τέλος στη σειρά με τα δύο τελευταία βιβλία, ''Ιστορίες από την Γαιοθάλασσα'' και ''Ο Άλλος Άνεμος''. 

 

Στη συλλογή ξεχώρισα την ιστορία ''Ντάρκροουζ και Ντάιαμοντ''. Ένα παράξενο ειδύλλιο αναπτύσσεται μεταξύ του γιου ενός πλούσιου εμπόρου και της κόρης μίας μάγισσας. Ένα ειδύλλιο που θα περάσει από χίλια κύματα και όχι πάντοτε εξαιτίας τους. Άλλοτε θλιμμένη και άλλοτε κυνική, ήταν καλογραμμένη και με κράτησε ως το τέλος. Ωραία και η ''Λιβελλούλη'' με τις περιπέτειες και τις αναποδιές της, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει το παράρτημα ''Μία Περιγραφή της Γαιοθάλασσας''. Πρόκειται για ένα χρονικό στο οποίο παρακολουθούμε την εξέλιξη των λαών και των γλωσσών του Αρχιπελάγους, με τους δράκους του, τις γραφές, την λογοτεχνία και διάφορα άλλα στοιχεία. 

 

Το καλύτερο για το τέλος. Στο ''Ο Άλλος Άνεμος'' ο ύπνος του γητευτή Άλντερ διαταράσσεται από άσχημα όνειρα. Αδυνατώντας να τα βάλει με τους δαίμονες του στρέφεται για βοήθεια στον πρώην αρχιμάγιστρο Γκεντ. Ύστερα από υπόδειξη του θα βάλει πλώρη κατά Χάβνορ μεριά. Το πρόβλημα του όμως δεν είναι το μόνο που ταλανίζει το λιμάνι, ούτε καν το πιο σημαντικό, μιας και ένα μάτσο δράκοι μονίμως περιφέρονται με διαθέσεις απειλητικές. Και ο βασιλιάς του νησιού θα κληθεί μαζί με την παρέα του να τους βάλει χαλινάρι. Ωραία, με έξυπνη πλοκή και κατάληξη.

 

Αν και για καιρό υποψιαζόμουν ότι η σειρά ίσως ενδείκνυται για πιο νεανικό κοινό, ωστόσο δεν την διάβαζα. Και όταν τελικά το έκανα ήταν αργά. Χωρίς να είναι κακή, κάθε άλλο, δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Πολύ soft για τα γούστα μου, μου πήρε κοντά δύο μήνες να την τελειώσω. Αν την είχα διαβάσει αρκετά χρόνια πριν όταν ίσως ανακάλυπτα το φάντασυ, σαφώς και θα μου είχε αρέσει περισσότερο. 

 

Τέλος, σε όποιον αρέσει να βλέπει ταινίες που βασίζονται σε βιβλία μην κάνει το τραγικό λάθος να την δει. Ανεκδιήγητη πραγματικά, έχει τόση σχέση με τα βιβλία όση και ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι με την Κάντυ Κάντυ. Ή τουλάχιστον αυτή την εντύπωση έχω γιατί δεν άντεξα παραπάνω από ένα εικοσάλεπτο. Κρατάει και κοντά τρεις ώρες τρομάρα της. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Προσωπικά έχω διαβάσει μόνο τα  βιβλία της Γαιοθάλασσας της συγκεκριμένης αν και από ότι φαίνεται καλό θα είναι να ασχοληθώ και με τα υπόλοιπα είτε σε ΕΦ είτε σε φάντασυ.
Η Γαιοθάλασσα μου άρεσε. Είχε το δικό της προσωπικό "τόνο". Διαφορετική και από Middle Earth και από Young Kingdoms και γενικά οτιδήποτε άλλο κόσμο έχω ασχοληθεί.
Σίγουρα μπορεί να ξενίσει κάποιους ή να τους κάνει λίγο να βαρεθούν καθώς οι κεντρικοί χαρακτήρες λειτουργούν αρκετά διαφορετικά από ότι έχουμε συνηθίσει.
Η ιδεά με τα "αληθινά" ονόματα μου άρεσε απίστευτα και η δύναμη που ασκούν πάνω στον κόσμο. Όπως και η σχολή μαγείας του Ροκ και τους Μάγιστρους αντίστοιχα. Θα διάβαζα άνετα ένα βιβλίο που να είχε σαν θέμα μόνο το Ροκ.

Αγαπημένο από όλα της Γαιοθάλασσας είναι "Τάφοι του Ατουάν" και το "Πιο Μακρινή Ακτή".
Το πρώτο για το έντονο συναίσθημα κλειστοφοβίας και αγωνίας για απόδραση και φυσικά για της γνωριμίας Γκεν με Τενάρ
Το δεύτερο για την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ εικόνα της άλλης πλευράς. Εκεί χαώθηκα, τρελάθηκα και διάβαζα χωρίς τέλος. Ίσως με συνεπήρε η φάση ότι αυτό βρισκόταν στο μέρος των δράκων; Δεν ξέρω.

 

 

Πάντως τα θεωρώ από τα πολύ καλά βιβλία φαντασίας και θα τα προτείνα στον καθένα

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
clayman

Δεν έχω διαβάσει ποτέ τίποτα απο Le Guin. Απο τί προτείνετε να ξεκινήσω ?

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Το Αριστερο Χέρι του Σκότους αν σου αρέσει η ΕΦ είναι must read. Η αλήθεια είναι πως το φάντασύ της είναι λίγο ιδιαίτερο αλλά αν θες πιάσε το Ο μαγος του αρχιπελάγους.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Ο Αναρχικός των Δύο Κόσμων

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
RoboMagistra

Le Guin, Ursula K: Ο Μάγος του Αρχιπελαγους

 Το βιβλιο σιγουρα εχει δυνατό υποβαθρο με την εννοια οτι εχει πολυ ομορφη πηγη μαγείας, ο κοσμος με τα νησιά ειναι πολυ ιδιαιτερος, οι ηρωες του ειναι συνθετοι και εχουν βαθος. Δεν εχω διαβασει τα υπολοιπα της σειρας. 

Ισως να εχω προβλημα  με την ελληνικη μεταφραση και επιμελεια πχ οι προτασεις ειναι πολυ μικρες εμποδιζοντας τη ροή της ατμοσφαιρας και του κατατμούν υπερβολικά το νόημα και τη συνθεση ως ολοτητα. Το ιδιο προβλημα αντιμετωπισα και με τα βιβλια επιστημονικής φαντασιας της στα ελληνικά (τα οποια ειναι απο τα καλυτερα για επιστημονικη φαντασια ως περιεχομενο/ ιδεες). :( Ευχομαι οταν διαβασω βιβλιο της απο αλλο εκδοτικό οικο τα πραγματα να ειναι καλυτερα.

Edited by Magistra
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Καταρχάς, ευχαριστώ το Δημήτρη (διαβάστε λίγα ποστ πιο πάνω) που μου δάνεισε τα 6 βιβλία της Γαιοθάλασσας και αξιώθηκα να τα διαβάσω.

Σε αυτά τα βιβλία η Λε Γκεν γράφει Φάνταζυ (ένα είδος που δε με ενθουσιάζει) με απλό, αργό τρόπο. Σε κάθε βιβλίο υπάρχει πλοκή αλλά αυτή είναι μία, απλή και βρίσκεται στο φόντο. Τις περισσότερες φορές το βιβλίο περιγράφει ένα ταξίδι, μια Οδύσσεια, όπου οι πρωταγωνιστές πηγαίνουν από μέρος σε μέρος για να βρουν την ασαφή λύση στο ασαφές πρόβλημα που τους απασχολεί. Αυτά τα χαρακτηριστικά έκαναν τα βιβλία δύσκολα και απωθητικά για το μυαλό μου, που έχει συνηθίσει plot-driven ιστορίες, με ταχείς ρυθμούς, δράση, συναισθηματικά ανεβοκατεβάσματα κλπ

Εντούτοις, εκτίμησα αυτά τα 6 βιβλία και χαίρομαι που τα διάβασα. Η Λε Γκεν ασχολείται με βαθιά ζητήματα για τη ζωή και το θάνατο, για τη θρησκεία, για τη φύση της πραγματικότητας, για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, για τη διαδικασία ενηλικίωσης, για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον άγνωστο Άλλο και για τη θέση της γυναίκας σε έναν πατριαρχικό κόσμο. Ένα συγγραφικό της χαρακτηριστικό που δε θα μπορούσα να εκτιμήσω, αν ήμουν μικρότερος, είναι ότι ανάμεσα στα "σημαντικά" γεγονότα που συμβαίνουν στους πρωταγωνιστές, η Λε Γκεν πλέκει και περιγραφές από μικρές, απλές, "ασήμαντες" λεπτομέρειες από την καθημερινή ζωή, υποδηλώνοντας ίσως ότι η ζωή βρίσκεται εξίσου στα μεγάλα γεγονότα αλλά και στις μικρές συνηθισμένες στιγμές της μέρας μας.

Ευχαριστήθηκα ιδιαίτερα το τελευταίο βιβλίο, όπου η Λε Γκεν ολοκληρώνει όλες τις εκκρεμότητες, εξηγεί τις απορίες και κλείνει με μια σημαντική αλλαγή, που όπως και στον Άρχοντα των Δακτυλιδιών, μας αφήνει με μια αίσθηση απώλειας αλλά και αισιοδοξίας.

Δημήτρη, και πάλι σ'ευχαριστώ!

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..