Jump to content

4ο Θέμα: Σύμβολο


laas7

Recommended Posts

Μιας και έχω λυσάξει πια... και έχω ρωτήσει χίλιες φορές ποιός θα βάλει το επόμενο θέμα και δεν είδα καμμιά ανταπόκριση, σκέφτηκα να βάλω εγώ ένα... ελπίζω να συμφωνείτε όλοι και να αποφασίσετε επιτέλους να κάνετε και τα σχόλια σας στο θέμα 3 που έχει βαλτώσει... χοπ χοπ άντε να βλέπω κίνηση! Ελα τα παιδιά! Ζωηρούς σας θέλω! Ζωηρούς! :p

 

Τέταρτο θέμα εργαστηριού ποίησης:

Η έκφραση και παρουσίαση, με όποιον τρόπο ή στίλ θέλετε ενός συμβόλου ή και περισσοτέρων, και της ή των (πολλών αν έχει) εννοιών του... Δεν είναι απαραίτητο να είναι συμβολικό το ποίημα, αν και λόγω της άσκησης υποθέτω πως μάλλον έτσι θα προκύψουν τα περισσότερα... Και όταν λέω σύμβολα εννοώ το οτιδήποτε... απο σβάστικα, σταυρό, λαβύρινθο, σπείρα, δαίδαλο, πεντάλφα-πεντάγραμμο του πυθαγόρα, κέρας αμαλθειας, χρυσόμαλλο δέρας, σφίγγα, εξάγραμμο του ερμή-αστέρι του δαβίδ, μέανδρο, το δένδρο της ζωής-καμπαλά, 666, δράκο, φοίνικα, μονόκερο, πύγασο και όποιο μυθικό ή μη ζώο θέλετε, γοργόνα, ερινύες, χρυσό ρόδο, σύμβολα όπως αυτά των ναιτών, το ιερό δισκοπότηρο, τον γάιδαρο που γνέφει-τυφώνας, μεσαιωνικά, γοτθικά, σύμβολα των αρχαίων μάγια,την ιερή πέτρα της μέκα, σύμβολα των ατζέκων, των ινδιάνων της βόρειας αμερικής, λαών της ασίας, ιαπωνίας, κίνας, μεσοποταμίας, συμβολισμούς απο ταλισμάν λαών της αφρικής, σύμβολα των βίγκινγκ, μενίρ , φαλλικά ( με δύο λ ε;) ή σεξουαλικά σύμβολα, όπως είχαν οι λαοί των νησιών του ειρηνικού, συμβολισμούς έρωτα ή μίσους, θυμού κτλ κτλ κτλ και τελοσπάντων ότι θα μπορούσατε να φανταστείτε...

Δεν πρέπει όπως και στην πρώτη άσκηση να παρουσιαστεί το ίδιο σύμβολο δεύτερη φορά, για να έχουμε ποικιλία και έλεγα να μπορούμε αν θέλουμε να παρουσιάσουμε περισσότερα απο ένα ποιήματα, αν έχουμε την ανάλογη έμπνευση... Και σαν εισαγωγή ο καθένας μας, να κάνει καθαρή και περιεκτική αναφορά του συμβολισμού που παρουσιάζει, για να μπορούμε να κρίνουμε και ανάλογα!

Τέλος ελπίζω σε μπόλικη πρωτοτυπία και να ξεφύγουμε των γνωστών και τετριμένων... και εύχομαι να σας αρέσει το θέμα :)

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

τι κόλλημα με τον μυστικισμό; Ωραίο πάντως. στο προηγούμενο δεν συμμετείχα επειδή δεν με ενέπνεε τρομερά το μουσικό κομμάτι. Μάι πόεμ γουίλ αρράιβ σουν...

Link to comment
Share on other sites

Τι να κάνω ρε throgos... έχω αδυναμίες.... τις χαίρομαι και μου αρέσουν! Περισσότερο όμως χαίρομαι που αρέσουν και σε άλλους :wub:

Edited by laas7
Link to comment
Share on other sites

Εμμμ... λίγο αυθαίρετο το ένιωσα αυτό... Μίλησες με την Nienna?

 

EDIT από την Νιέννα:

Γράφω εδώ για να μην χαλάσω το topic - γράψατε ήδη ποιήματα. Εγκρίνεται αυτό το θέμα της Laas. Το επόμενο θέμα να μπεί από εσένα Ορφέα.

 

[Δεν διαβάζω προσεκτικά το θέμα γιατί έχω μουσική να γράψω]

 

 

Edit: Μιας και αρχίσαμε, δεν κάνω νέο post. Αν έχει έτσι, καλώς. :) Είχα σκεφτεί να βάλω, λόγω κοιλιάς, αλλά δεν είχα έμπνσυση και σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να συνεννοηθώ με κάποιον (πράγμα που δεν έκανα τελικά).

Αν έχω έμπνευση, θα βάλω το επόμενο. Κeep walking.

 

 

Οι Μούσες μαζί μας,

-Ορφέας

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

Είναι λίγο να δύσκολο να βρεί κάνεις την νιέννα αυτόν τον καιρό, γιατί δεν έχει υπολογιστή στην ελλάδα, αλλά την είχα πετύχει και την είχα ρωτήσει και μου είπε να μιλήσω με τους υπόλοιπους... ρώτησα τελικά στο κανάλι στο μιρκ ουκ ολίγες φορές και μου είπαν βάλε... μιας και δεν βλέπαμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον απο κάνεναν άλλον και δεν μου αρέσει πραγματικά να κάνουμε κοιλιά, αλλά αν θέλει κάποιος άλλος, έστω και τώρα, να βάλει άλλη άσκηση, εσύ ορφεά ας πούμε κανένα πρόβλημα... σβήνουμε την δική μου και βάζουμε την δική σου!

Δεν θα χαλάσουμε και τις καρδιές μας! Σιγά το θέμα να δημιουργηθεί πρόβλημα!

Ένα κουμπάκι είναι... σκεφτείτε το λοιπόν και αποφασίστε!

Edited by laas7
Link to comment
Share on other sites

Σβάστικα:

 

The sign of sun desecrated

Its light gives freedom no more

the fields now bloom with corpses

The sign of sun is no more

 

The flag of hate is rising

bathes the world in blood

The race ignores humanity

The flag of hate is born

 

The rays of black sun freezing

the blood of innocents spilled

the world disintegrates in chaos

as death puts on this mark

Link to comment
Share on other sites

Ο Κύκλος.

 

Ζωγράφισ' έναν κύκλο στην άμμο

έναν κύκλο στην αρμυρή αμουδιά

που τον χάιδεψαν τα κύματα

και τον αποπλάνησαν...

 

έτσι όπως παλιά

οι κύκλοι αποπλανούσαν

τα μυαλά των ανθρώπων

και τα βύθιζαν

στους ωκεανούς της σκέψης

και της τρέλλας...

 

τίποτε έχει στο μυαλό του

το παιδί στην παραλία,

τίποτε σχεδιάζει κάτω

στη χρυσήν αμμουδιά -

 

τα πάντα γράφηκαν

μ'αυτόν τον κύκλο στην άμμο,

τα πάντα, που κρατούν

μόνο μέχρι το επόμενο κύμα...

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(Ωραίο θέμα, Λαας)

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

Edited by Orpheus
Link to comment
Share on other sites

[offtopic]

Ταιριάζει με το ποίημα του Ορφέα:

"Παίρνουμε έναν κύκλο

Τον χαϊδεύουμε

Και γίνεται φαύλος"

[/offtopic]

 

Στα του θέματος, τώρα:

 

Μηδέν

 

Όσα βήματα κι αν κάνω

Όσα όνειρα κι αν δώ

Όσες αιωνιότητες και να μετρήσω

Επιστρέφω εδώ

 

Όσο κι αν υπολογίσω

Όσο κι αν προσευχηθώ

Ζωές χαμένες, όσες κι αν ζήσω

Επιστρέφω εδώ

 

Μηδέν

 

Τι κι αν μετρήσω

Όλα τα άστρα

Στο άπειρο

Ν’αντισταθώ

 

Όλα μάταια

Και χαμένα

Με μάτια κενά

Επιστρέφω εδώ

 

Μηδέν

Link to comment
Share on other sites

Rikochet, αρχίζω με σένα.

 

 

Το "μηδέν" ανάμεσα στις στροφές όπως σου είπα δεν ακούγεται όμορφα, αλλά αφού δεν σε ενδιαφέρει ο ήχος, πάω πάσσο.

Γενικά είναι ωραίο ποίημα (αν και δεν ξετρελάθηκα...) με πολύ καλό ρυθμό και περνάει με μια διαφορετική νότα το νόημα του συμβόλου που διάλεξες.

Τώρα για σχόλια ως προς το νόημα:

Δείχνει όχι απαισιοδοξία, αλλά μια απογοήτευση... περίμενες περισσότερα από αυτήν την αιώνια ατέλειωτη κυκλική πορεία... Χαλάρωσε όμως! Το ταξίδι είναι που μετράει! Κάθε κύκλος που διαγράφεις είναι διαφορετικός από τον προηγούμενο γιατί κουβαλάς αναμνήσεις από τα προηγούμενα ταξίδια σου! :sorcerer:

 

(το σχόλιο ξέρω, είναι σαν αυτά που κάνει η Ίσιδα, αλλά είναι δικό μου! αλήθεια! :p )

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

Rikochet, διαλέγω εσένα!!! [sic]

 

Στα(ο) σημεία(ο) που κόβεις το ρυθμό (π.χ. για τη ρίμα[?] στη δεύτερη στροφή κυρίως) μου φαίνεται ενοχλητικούλι/βεβιασμενούλι, so to say.

 

Κατά τα άλλα, είναι ωραίο ποίημα, και ταιριάζει με το νέο σου Αβαταρ (αλλά βέβαια καμμία σχέση με το δικό μου {κανόνισε απαίσιε Βόλσουγκ να κάνεις κακή κριτική, μαύρο φίδι που σ'έφαγε... :p })

 

Τώρα αυτά τα άλλα τα περίεργα τα αφήνω στην Ίσιδα...

 

Nihilio, ελπίζω πως θα γράψω κάποια στιγμή και πάνω στο ποίημά σου, αλλά ... τα ποιήματά σου είναι λίγο σαν πεζά ...τρομακτικά! (brrrr)

 

Orpheus,

Τρομερό ποίημα, απ'τη συγκίνηση δεν ξέρω τι να πω, θα αφήσω τους άλλους να μιλήσουν για μένα...

(γενικά η πρώτη στροφή ήταν έμπνευση, αεράκι θαλασσινό, και ακολούθως ανάπτυξη [boring! καλά όχι βαρετό αλλά... ε τέλος πάντων διαβάστε το ποίημα!!] :D

 

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

Link to comment
Share on other sites

Kαι οι κριτικές μου...

 

Nihilio: Το ποίημα είναι στο γνωστό σου καλό ύφος, αλλά η αλήθεια είναι πως περίμενα μια πολύ πιο "ψαγμένη" παρουσίαση του συγκεκριμένου συμβόλου.

Αυτό που έγραψες μου θυμίζει έντονα χιτλερισμό και γερμανικό φασισμό και θα μου πεις εμένα αυτό μου έκανε... οκ δεκτό περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, απλά εγώ θα ήθελα κάτι πιο πρωτότυπο και πιο ιδιαίτερο, μια παρουσίαση του συμβολισμόυ που ελάχιστοι γνωρίζουν. Επίσης θα προτιμούσα στον τελευταίο στίχο να γράψεις "as death puts on his mark", πολλή λεπτομέρεια ναι το ξέρω αλλά μου κάνει ένα κάτι έτσι.

 

Ορφέα: Καταπληκτική σύλληψη σαν ιδέα! Ο συμβολισμός του κύκλου!

Κάτι που δεν είχα καν σκεφτεί, αλλά κάνει αμέσως εντύπωση γιατί είναι πολύ πρωτότυπο θέμα. Και το ποίημα είναι καλό. Δεν έχει ρυθμό όμως και χάνει έτσι λίγο, πιστεύω πως αν είχε περισσότερο ρυθμό θα ήταν ακόμα καλύτερο και θα εκφραζόταν πιο ομαλά η ιδέα του μηδενικού ως συμβολισμού... αυτό κατάλαβα εγώ απο το ποίημα...ο κύκλος που υποδηλώνει το τίποτα, το μηδέν...΄

 

Κανονικά δεν σχολιάζω ποιήματα του ρίκου απο εδώ και πέρα, αλλά θέλω νω πω πως είχαμε πει να μην παρουσιάζεται δεύτερη φορά το ίδιο σύμβολο, εκτός και να είναι με διαφορετική οπτική γωνία.

Edited by laas7
Link to comment
Share on other sites

Κανονικά δεν σχολιάζω ποιήματα του ρίκου απο εδώ και πέρα, αλλά θέλω νω πω πως είχαμε πει να μην παρουσιάζεται δεύτερη φορά το ίδιο σύμβολο, εκτός και να είναι με διαφορετική οπτική γωνία.

 

Ε;

 

:dazzled:

 

Ποιό σύμβολο παρουσιάστηκε δεύτερη φορά, ακριβώς;

Edited by Rikochet
Link to comment
Share on other sites

Λόγω έλλειψης χρόνου για την ώρα βάζω ένα παλιό μου ποίημα, με συμβολικό χαρακτήρα και ελπίζω την άλλη εβδομάδα να γράψω ένα ακόμα με άλλο θέμα, μιας και μπορούμε να πάρουμε μέρος με περισσότερα απο ένα ποιήματα!

 

"Λαβύρινθος σπείρας"

 

Σαν ανάμεσα στα ψηλά στάχυα περπατώ

εκεί που χάνομαι

στους λαβυρίνθους της φαντασίας που 'χω σπείρει,

σκέφτομαι τα όρια της ψυχής

και τις χαμένες σκέψεις

που πέρασαν και δεν στάθηκαν

σαν τον λεπτό άνεμο

που χαιδεύει, ακουμπά

τις ψηλές κορφές της ώχρας

ατέλειωτο χρώμα γονιμότητας,

μεγάλη αντίθεση με την άγονη καρδιά

που κουβαλώ σαν βαριά πέτρα

Ξεχωρίζω και μαζί χάνομαι,

κρύβομαι πίσω απο τους λεπτούς κορμούς

καταφύγιο παρηγοριάς για μένα

στην γόνιμη σπείρα της γης-ζωής

αιώνια μοιάζω να περπατώ

χωρίς ούτε τέλος, ούτε αρχή να βρίσκω

την ουρά και το μονοφθάλμο κεφάλι

του αδηφάγου ερπετού-

μονόχρωμο φίδι που τρώει την ουρά του.

Link to comment
Share on other sites

Χμμμ... δεν έχεις άδικο...αλλά ούτε και εγώ έχω, απλά εμένα μου κάνει το ίδιο... το μηδέν είναι κύκλος... τέσπα! :p

Link to comment
Share on other sites

Επειδή σου κάνει το ίδιο, δεν σημαίνει ότι Μηδέν και Κύκλος είναι όμοια.

 

Το μηδέν είναι αριθμός (μυστήριος, αλλά αριθμός), ο κύκλος γεωμετρικό σχήμα.

Edited by Rikochet
Link to comment
Share on other sites

Ξεχνιέμαι, σβήνω, ξεθωριάζω μες στον κύβο

 

 

Έχω πια ξεχάσει πως είναι τα δέντρα,

Να σκαρφαλώνεις, να κρέμεσαι στα κλαδιά,

Να μαζεύεις τα φρούτα,

Μετά να πέφτεις και να χάνεσαι στη γεύση της φύσης

 

Σβήνει από την μνήμη μου,

Το άρωμα της θάλασσας,

Να νιώθω την αρμύρα πάνω στο δέρμα μου

Και ύστερα να προσπαθώ να πνίγω στην αγκαλιά της.

 

Ξεθωριάζει το χρώμα της αγάπης προς τα βουνά,

Καθώς έχω ξεχάσει

Πόσο επιβλητικά με κοιτάζουν,

Εκεί ψηλά με τον καθαρό αέρα.

 

Τώρα πλέων εγώ ο ίδιος

Ξεχνιέμαι, ξεθωριάζω, σβήνω, πεθαίνω,

Σε αυτόν τον κύβο,

Τα τρισδιάστατα τετράγωνα της πόλης

_______________________________________________

 

Βασικά δέν πόσταρα παλιά γιατί δέν είχα έμπνευση γι αυτο το θεμα !!!

Σημερα ειμουν κλεισμενος αναγκαστηκα για να τελειωσω μια εργασία έκανα ένα διάλειμα 2 λεπτών και .. να το !!!

Απλά πόσο θέλω να φύγω απο την Αθήνα...

ΦΥΣΗ θεέ μου... όποιος κι αν είσαι !!!

Link to comment
Share on other sites

Nihilio--- Το γνωστο σου υφος, οντως δινει πολυ ωμα τον γνωστο συμβολισμο σχετικα με τον θανατο, τον πολεμα κ.λ.π. και φυσικα καλα κανεις !!!

 

Ορφεα--- Πολυ ρομαντικο (για μενα), τοσος λιγος χρονος, μεχρι το επομενο κυμα , ααααααααχχχχχχχχχ !!! :beerchug:

 

Ρικουλι--- Τα δυο πρωτα τετραστοιχα ειναι πιο γυκα, πλουσια, τα υπολοιπα απλα καλα, και οντως θα μπορουσες να βαλεισ το μηδεν καπως αλλιως :/ (λεω τωρα !!!)

 

Λαας--- Κι εσυ στο κλασσικο σου υφος, πολλα συμβολα, γη , ομορφια, φυση , ρομαντικο για μενα και με μια δοση λυπης, πονου; οτι κι αν ειναι αυτο, ακομα δεν το ξεκαθαρησα !!!

Πολυ καλο !!!

 

:icon_yea: :icon_yea: :icon_yea: :icon_yea:

τα καταφερα, εκανα κριτικη (που δεν ξερω καθόλου να κανω) !!!

Link to comment
Share on other sites

Ορφέα: δε κατάλαβα τι θες να πεις. Υποτίθεται ότι ο κύκλος συμβολίζει μια ολότητα, όχι το τίποτα. Το ποιήμα ήταν λυρικό, με ωραίες εικόνες αλλά νόημα δεν έβγαλα.

 

Ρίκο: Οι πρώτες στροφές είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ. Μουσικές, με ωραίο "πιασάρικο" ρυθμό και μια οικιότητα, που λείπει από το δεύτερο μισό, όπου το μέτρο αλλάζει. Νοηματικά στέκει ωραία.

 

Λαας: Όμορφο ποιήμα, με τις κυκλικές/σπειροειδείς εικόνες και το αίσθημα παγίδευσηςκαι αέναης πορείας που βγάζεις με αυτές.

 

Balidor: εσύ αντί να χρησιμοποιείς τα όσα δηλώνει το σύμβολο σου, δηλώνεις όλα αυτά που προσφέρει η έλλεψή του. Καθόλου κακή ιδέα, που όμως δε ξέω πόσο καλά ταιριάζει με την άσκηση. Ως ποιήμα όμως είναι αρκετά καλό

Edited by Nihilio
Link to comment
Share on other sites

Nihilio,

Ορφέα: δε κατάλαβα τι θες να πεις.

Δηλαδή με ρωτάς τι θέλω να πω ή απλώς μου λες ότι δεν είναι ξεκάθαρο; Γιατί έχουμε και κάτι κανονισμούς...

 

 

Riko,

Είναι πολύ όμορφο, σε ταξιδεύει μαζί του (όχι ακριβώς το πιο αιθέριο και ξέγνοιαστο ταξίδι), και σε παρασύρει... στον κύκλο του! Είναι μηδέν, αλλά είναι και ένας κύκλος που συνέχεια σε επιστρέφει σ'αυτό... Don't bang me!

 

 

Balidor,

Άβε! Χαιρετώ. Υπέροχο!

[I'll be back]

 

 

 

Οι Μούσες μαζί σου,

-Ορφέας

Edited by Orpheus
Link to comment
Share on other sites

Balidor: δεν μπορώ να πω πως μου έκανε απίστευτη εντύπωση, παρόλα αυτά όμως μου φάνηκε ειλικρινές και μερικοί στίχοι είναι όμορφοι:

 

"Και ύστερα να προσπαθώ να πνίγω στην αγκαλιά της."

 

"Ξεθωριάζει το χρώμα της αγάπης "

 

Συμφωνώ με τον nihilio, πως ίσως είναι κάπως εκτός θέματος γιατί εκφράζει την έλλειψη και όχι τον συμβολισμό του κύβου, αλλά δεν με ενόχλησε ιδιαίτερα, το βρήκα μάλλον ενδιαφέρον!

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Μου βγηκε πολυ περιεργα,απλα ελπιζω να μην βγηκα εκτος :) !!!

Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Κύκλος

 

Συνήθιζα να σχηματίζω

κύκλους στην άμμο.

Ακόμα κι αν ήταν γράμματα

- λέξεις ολόκληρες -

ποτέ δεν έπαψαν να είναι

κύκλοι.

Απλά... κύκλοι.

 

Έμαθα να δέχομαι τα κύμματα

ν' αγκαλιάζω τις τρικυμίες.

Τι κι αν φάνταζαν τυφώνες ολόκληροι;

ποτέ δεν έπαψαν να ναι απλά...

κύμματα.

 

Μα... Κοίτα τα... ναι, τα κύμματα.

Όλο σου φεύγουν - και πάλι γυρνούν.

Κοίτα τις τρικυμίες...

κι αυτές θα πάψουν.

Άγγιξε τον τυφώνα.

Κύκλους - φαύλους - μονάχος κάνει.

Κύκλους - κι αυτός -

όπως κι εγώ στην άμμο...

 

------------

 

:crybaby: Το ποίημα γράφτηκε πριν καν δω το ποίημα του Ορφέα παιδιά. Μετα λύπης μου διαπιστώνω πως το δικό μου φαίνεται σαν κακή του απομίμηση, αλλά μιας και πραγματικά το έγραψα μέρες πριν δω τις συμμετοχές στο τέταρτο θέμα του εργαστηρίου μας, το postάρω.

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Δεν είπε κανείς πως απαγορεύεται δεύτερη φορά το ίδιο σύμβολο. Τι έχουμε, δικτατορία; :p Για όποιο σύμβολο του έρθει έμπνευση του καθενός, γι αυτό γράφει. Μερικοί από μας δεν μπαίνουν νετ διαρκώς, δεν θα ήταν σε θέση να ξέρουν τι σύμβολα είχαν περάσει. Αλλά και να ήξεραν, θα ζόριζαν τον εαυτό τους να εμπνευστεί για άλλο σύμβολο ενώ αυθόρμητα τους έβγαινε άλλο; Δε λέει!

 

Σχόλια:

 

Nihilio: Αν και η σβάστικα είναι παλαιότερο σύμβολο από αυτό, έχει όντως χρωματιστεί ακριβώς με τα χρώματα τα οποία χρησιμοποιείς για να την περιγράψεις, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο... Το ποίημα έχει συνοχή, απλά δεν αγγίζει εμένα προσωπικά σαν σύμβολο - κακώς ίσως για μένα. Πρωτότυπη επιλογή, μπράβο.

 

Ορφέα: Ορφέα, Ορφέα... Τώρα τι να πω; Είναι σχεδόν ολόιδιο με το δικό μου το οποίο έγραψα χωρίς να δω το δικό σου... Να πω πως μ' αρέσει; Το ξέρεις. Να πω πως φοβάμαι το 'πάντα' σου γιατί 'δεν υπάρχει'; Το ξέρεις. Να πω πως αγαπώ το ποίημα; Το ξέρεις. Να πω πως η δομή του είναι όμορφη και πως ζωγραφίζει κύκλους στο μυαλό μου; Το λατρεύω και το ξέρεις, και δεν μιλάω (γράφω) με κλειστά τα μάτια!

 

Rikochet: Μου άρεσε πολύ. Λιτό, περιεκτικό, μηδέν. Αγαπώ το μηδέν, όχι εκείνο το άδειο, αλλά τ' άλλο, τη μέση, την ισορροπία, από τα δεξιά οι θετικοί, απο αριστερά οι αρνητικοί... Ισορροπία, μηδέν. Ειδικά το γεγονός του ότι δεν έχει περιττά λόγια, το εκτίμησα πολύ, φαίνεται να ήξερες ακριβώς τι θέλεις να πεις.

 

Laas: Συμβολικότατο όπως πάντα αγαπητή μου μαγισσούλα. Θα σας καίγανε στο Μεσαίωνα μαζί με μένα και μερικές άλλες. :p Μου αρέσει που είναι λαχανιασμένο το ποίημα σου, κινούμενο, γρήγορο, βομβαρδιστικό, βιάσου για την επόμενη ανάσα, ζωντανό. Πολύ μου άρεσε αυτό! Η σπείρα σου είναι αισιόδοξη. Κάποια μέρα θα γράψω για τη δικιά μου. Είναι... μωβ. Οι σπείρες είναι από τα αγαπημένα μου σύμβολα, αν δεν έγραφα τον κύκλο πριν σκεφτώ πως θα ταίριαζε σε αυτό το topic, αν δεν τον είχα έτοιμο, θα έγραφα τη σπείρα ειδικά για εδώ.

 

Balidor: Ρεαλιστική και λιγότερο συμβολική η προσέγγιση σου στον κύβο. Προτιμάς την οδό της αντίθεσης, μας δείχνεις όλα όσα ο κύβος δεν είναι. Έξυπνπ. Τελειώνει γρήγορα κατα τη γνώμη μου, θα ήθελα λίγο ακόμα, σαν να τέλειωσε βιαστικά. Έχει μερικές πολύ όμορφες εικόνες πάντως!

 

-----

 

Θέλω κι εγώ σχολιάκια! Όλοι θέλουμε! Μικ!

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Εχμ....είδα ότι η Laas είχε αναφέρει στα παραδείγματα για τα σύμβολα τον φοίνικα, όποτε εμπνεύστηκα, επειδή όμως είμαι λίγο ψαρωμενος που γράφτηκα σε προτεκτετ φόρουμ, ρώτησα τους πάντες και τα πάντα, για να είμαι σχεδόν σίγουρος μην κάνω καμία πατάτα...τες πα ΑΜΑ τυχών έκανα συχωρέστε με....είμαι καινούριος..... :blush:

 

παμε λοιπών...

:heat:

____

 

Εκ της κόνεως σου αναγεννάσαι

 

 

Εκ της κόνεως σου αναγεννάσαι

Μικρέ μου φοίνικα

Για πάντα θα σπέρνεις στο πέταγμα σου

Την σκόνη της ανάστασης

Να μας αναγεννάς

 

Γιατί πέθανες; πως;

Αναπάντητα ερωτήματα

Στον κόσμο θα τριγυρνάνε

Μαζί με τον άνεμο

Μαζί σου, με την σκόνη σου

Για παντα…

 

Πόσο θέλω να σου μοιάσω

Να πεθάνω και να αναστηθώ

Και να δω την ζωή διαφορετικά

Σαν μια εικόνα γης από ψηλά

Να αναγεννώ κι εγώ ανθρώπους

Να τους δίνω σκόνες

Ελπίδας, χαράς, αγάπης, έρωτα

 

Φοίνικα, φοίνικα, πάρε με μαζί σου

Ανέβασε με, κοντά στον ήλιο

Σαν σημερινός Ίκαρος να μοιάσω

 

Φοίνικα, φοίνικα

Δώσε μου Φως

Δώσε μου όνειρα

Ώσπου με τον ήλιο της ημέρας

Θα ξεθωριάσουν

Και γέρος σαν είμαι

να σηκωθώ με δυσκολία από το βάρος

Να περπατώ στις σκιές των αναμνήσεων

Και μ’ αυτές Σαν να αιωρούμαι κάπως,

Μέχρι να φθάσω στην σπηλιά για τον κάτω κόσμο

Και δεν ξανά ειδώ, τον ουρανό ποτέ…

Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ

 

Σε βλέπω να πετάς,να αιωρείσαι ψηλά.

Σαν αγγέλου ψυχή

σπέρνεις τη χαρά με τα φτερά σου.

Είσαι απλά η προσοποποίηση της ύπαρξής μου

αλλά με χρώματα,σχήματα,μορφές...

χάρες που δεν διαθέτω.

Εάν σε αγγίξουν "πεθαίνεις"!

Δεν μπορείς πια να πετάς!

Και στα φτερά σου έχω χαράξει την ευτυχία μου...

Σε βλέπω να σβήνεις.

Μια θλίψη με κατακλύει.

Στα φτερά σου τώρα ξεθωριάζουν τα Όνειρα μου...

 

Note: Παρ'όλο που μου έχει δωθεί από καιρό η άδεια εισόδου εδώ,αυτό είναι το πρώτο μου ποίημα στο εργαστήρι.Δεν έχω ξαναδουλέψει με δεδομένο θέμα και αυτό με δυσκόλεψε λίγο.Αλλα ελπίζω πως το αποτέλεσμα δεν θα είναι και τόσο κακό.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..