Η Ορφανή

[Stone]

Όνομα Συγγραφέα: Maria Stone
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 715
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Flash story. Για τον 55ο γενικό διαγωνισμό διηγήματος με θέμα: Οικογένεια
Αρχείο: Η Ορφανή

---

η ορφανή.doc

Edited October 24, 2021 by Spark
Στα σχόλια της φόρμας, προστέθηκε το εξής: Για τον 55ο γενικό διαγωνισμό διηγήματος με θέμα: Οικογένεια.

[Roubiliana]

Spoiler

Πολύ ενδιαφέρουσα σύντομη ιστορία. Μέσα σε λίγες μόνο λέξεις κατάφερες να πεις και την ιστορία του κεντρικού χαρακτήρα, και να μας εισάγεις σε έναν κόσμο εφ. Δεν μου άρεσε ο τίτλος. Στην αρχή φανταζόμουν ένα μικρότερο κορίτσι λόγω τίτλου και όχι μία σαραντάρα. Μου άρεσε η οπτική αφήγησης, η γλώσσα που επέλεξες. αν σκοπός σου ήταν να παρουσιάσεις έναν ελαφρώς ψυχικά διαταραγμένο άνθρωπο, τότε όντως αυτή την εντύπωση μου έδωσε.

Καλή επιτυχία!

[gismofbi]

Spoiler

Έντονο φλασάκι αλλά ομολογώ πως το διάβασα δυο φορές για να καταλάβω το πρώτο κομμάτι. Ήταν διάλογος; Μονόλογος; Ποιος μιλάει και τι σκοπό έχει; Στο δεύτερο κομμάτι μας δίνεις τις πληροφορίες που λείπουν αλλά δυστυχώς σε μένα δεν δούλεψε. Αυτή η φόρμα δεν είναι στα γούστα μου και γενικά δεν ευχαριστήθηκα αυτό που διάβασα. Ήταν μια πολύ ωραία ιδέα η ''μεταμόσχευση'' αναμνήσεων και συναισθημάτων που ίσως αν γραφόταν σε άλλη φόρμα με λίγο πλοκή μέσα της να δούλευε καλύτερα.

Καλή επιτυχία!

[freyaO]

Η ιστορία σου είναι πάρα πολύ ιδιαίτερη και η ανάπτυξη της άποψης,το θέμα και οι κοινωνικές διαστάσεις που αναφέρεσαι,όλο το σύνολο και ο τρόπος γραφής το αποδίδουν,κάποια σημεία θα μπορούσαν να οργανωθουν,μου άρεσε πολύ όπως το ανεπτυξες,καλή συνέχεια σε ότι κάνεις!

[Nick V.]

Spoiler

Ωραία ιδέα, έξυπνη δομή. Δεν θα διαφωνούσα με την ανάπτυξη που έκανες στο κείμενό σου, αν αυτό που μας έδωσες τελικά δεν ήταν τόσο καλό που θα μπορούσες να το χρησιμοποιήσεις για να στήσεις ένα πολύ δυνατό διήγημα. Ήθελα κάτι παραπάνω.

Καλή επιτυχία.

[KostisG]

Ωραίος τρόπος παρουσίασης της ιστορίας! Καλή επιτυχία! 

[Ιρμάντα]

Καλησπέρα Μαρία!

Spoiler

Γλώσσα, διάλογοι: Γλώσσα εξαιρετική. Διάλογοι ελλειπτικοί, αν λέγονται έτσι, δηλαδή παρακολουθούμε μόνο το ένα σκέλος τους αλλά παρ’ όλα αυτά ζωντανοί, γλαφυροί, ρεαλιστικοί. Μπράβο σου. Δεν θα ήθελα να έχω αποτελέσει ούτε ένα τόσο δα ψήγμα των ατόμων ή των περιστάσεων που ενδεχομένως να έχουν αποτελέσει έμπνευση μίας τέτοιας ιστορίας.

Χαρακτήρες: Σε μία σελίδα η ηρωίδα χτισμένη άριστα. Ε την έρημη. Και ο ψυχίατρος επίσης αναδύεται σωστά δομημένος από την παράγραφο της γνωμάτευσης στο τέλος.

Κοσμοπλασία: Επίσης πολύ καλή και θα σταθώ στην κεντρική ιδέα της ανταλλαγής αναμνήσεων που βρίσκω πρώτον εξαιρετική, δεύτερον ικανή να αποτελέσει υλικό για πολλά και εκτενέστερα κείμενα, τρίτον μία υπέροχη ιδέα που μακάρι να υφίστατο στον κόσμο εκεί έξω. Και, φίλη, το χτίζεις στο τσακ μπαμ.

Περιγραφές: Ούτε μακροσκελείς ούτε υπερβολικά περιορισμένες ώστε να νιώθουμε ότι κάτι λείπει.

Διεκπεραίωση: Αν αυτό δεν αποτελεί γροθιά στο οικογενειακό κατεστημένο, τότε δεν ξέρω τι θα αποτελούσε. Είσαι εντός θέματος, με μία δυνατή ε.φ. ιδέα και με μία άψογη εκτέλεση. Θέλω κι άλλο.

Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή!

[Γιώργος77]

Ένα σχόλιο κι από μένα:

Spoiler

Νομίζω ότι «η ορφανή» αναφέρεται, εκτός από την οικογένεια, και σε ένα μελλοντικό(; ) ολοκληρωτικό καθεστώς. Το καθεστώς αυτό προβάλλει την ιερότητα της οικογένειας ως πυλώνα της νομιμοποίησής του. Πέραν αυτού, κοσμοπλασία, πλοκή και χαρακτήρας με έπεισαν και με ικανοποίησαν. Μοναδική μου ένσταση η έκταση του κειμένου. Θα ήθελα να διαβάσω και να μάθω περισσότερα και για τον κόσμο αυτό και για την ηρωίδα.

Καλή συνέχεια!

[Stone]

Ευχαριστώ.

[Stone]

On 10/29/2021 at 3:40 PM, Roubiliana said:

  Hide contents

Πολύ ενδιαφέρουσα σύντομη ιστορία. Μέσα σε λίγες μόνο λέξεις κατάφερες να πεις και την ιστορία του κεντρικού χαρακτήρα, και να μας εισάγεις σε έναν κόσμο εφ. Δεν μου άρεσε ο τίτλος. Στην αρχή φανταζόμουν ένα μικρότερο κορίτσι λόγω τίτλου και όχι μία σαραντάρα. Μου άρεσε η οπτική αφήγησης, η γλώσσα που επέλεξες. αν σκοπός σου ήταν να παρουσιάσεις έναν ελαφρώς ψυχικά διαταραγμένο άνθρωπο, τότε όντως αυτή την εντύπωση μου έδωσε.

Καλή επιτυχία!

Ευχαριστώ. Η ορφάνια δεν έχει ηλικία. Κάποιος που έμεινε ορφανός στα 10 δε θα είναι ορφανός στα 40; Σκοπός μου ήταν να δείξω ότι από μια διαταραγμένη οικογένεια παράγονται  διαταραγμένοι άνθρωποι.

[Stone]

On 11/5/2021 at 3:34 AM, Nick V. said:

  Hide contents

Ωραία ιδέα, έξυπνη δομή. Δεν θα διαφωνούσα με την ανάπτυξη που έκανες στο κείμενό σου, αν αυτό που μας έδωσες τελικά δεν ήταν τόσο καλό που θα μπορούσες να το χρησιμοποιήσεις για να στήσεις ένα πολύ δυνατό διήγημα. Ήθελα κάτι παραπάνω.

Καλή επιτυχία.

Ευχαριστώ. Δεν καθορίζω εγώ το μέγεθος της ιστορίας. Όταν θελήσει θα σταματήσει από μόνη της.

[Nick V.]

6 hours ago, Stone said:

Η ορφάνια δεν έχει ηλικία. Κάποιος που έμεινε ορφανός στα 10 δε θα είναι ορφανός στα 40;

Σωστό αλλά, νομίζω, όχι απόλυτο. Ένας άνθρωπος στα 40 δεν είναι ίδιος μ’ αυτόν που ήταν στα 10. Και η ορφάνια, κάποιες φορές, παλιώνει και ξεχνιέται, όπως παλιώνει ένα ρούχο και δεν φοριέται πια.

6 hours ago, Stone said:

Σκοπός μου ήταν να δείξω ότι από μια διαταραγμένη οικογένεια παράγονται  διαταραγμένοι άνθρωποι.

Κι αυτό σωστό, αλλά και το μήλο δεν πέφτει πάντα κάτω από τη μηλιά. Μπορεί να περάσει κάποιος και να το κόψει.

6 hours ago, Stone said:

Δεν καθορίζω εγώ το μέγεθος της ιστορίας. Όταν θελήσει θα σταματήσει από μόνη της.

Περίπου, θα έλεγα. Η σχέση είναι κάπως αμφίδρομη, νομίζω. Κάποια κείμενα σε παρατάνε πριν τα τελειώσεις, κάποια τα παρατάς πριν σε τελειώσουν. Κάποια τα παλεύεις για να τα γράψεις, κάποια σε παλεύουν για να μη τα γράψεις. Κάποια δεν θέλουν να τελειώσουν ποτέ, κάποια δεν θέλεις να τα τελειώσεις ποτέ. Τα καλύτερα είναι συνήθως αυτά που δεν έχεις σκεφτεί να γράψεις, ή που δεν θα σκεφτείς ποτέ σου να γράψεις (και ίσως να αξίζει να κάτσεις να τα σκεφτείς για να τα γράψεις). Κάπως έτσι το βλέπω εγώ (ζώντας στη μετριότητά μου, όντας μέτριος ή και χειρότερα και η κατάσταση, συνήθως, δεν παλεύεται). Μέσα στις δυο σελίδες που έγραψες, είδα μια μεγαλύτερη ιστορία. Αν είχα γράψει το κείμενό σου, νομίζω, θα το πάλευα για να το μεγαλώσω (το τι θα έκανα εγώ, βέβαια, έχει μικρή σημασία).
 

[Stone]

Κάποτε ήμουν απ' τους ανθρώπους που δεν μπορούσαν να πετάξουν ρούχα που δε φοριούνται πια. Τώρα έχω βελτιωθεί. Όμως, παρότι η μάνα μου έχει πεθάνει δεκαετίες, λέω ακόμα 'θέλω τη μαμά μου'.  Εντελώς αταβιστικά. Ούτε καν τη συγκεκριμένη γυναίκα. Την ιδέα της μητέρας. Δε θα ήθελα να είναι μεγαλύτερη αυτή η ιστορία. Κ έχω τόσα πράγματα που δεν τελειώνουν που δε θέλω να σκαλίζω τελειωμένα. Τουλάχιστον όχι τώρα.