Κράταγα

[Clerk1038]

ΟΝΟΜΑ: Κράταγα

ΕΙΔΟΣ: Δραματικό

ΣΤΙΧΟΙ: 32

 

 

Κράταγα πάντα λυπημένος το τιμόνι

και στου μυαλού μου την οθόνη τη μικρή

έπαιζε κλαίγοντας το πένθιμο αηδόνι

μια ζωή που γεύση άφησε πικρή

 

Έσκυβα χρόνια ντροπιασμένος το κεφάλι

και καταιγίδες μου μιλούσαν στη σιωπή

άγρια τα λόγια μανιασμένα φριχτή ζάλη

έμενα μόνος να ποθώ την προκοπή

 

Μακριά δεν βρέθηκα ποτέ

μακριά δεν πήγα

 

Σώμα δεν ένιωσα ποτέ

γλυκιά πατρίδα

 

Άλλος δεν έγινα ποτέ

ζωή δεν είδα

 

Πες μοιρολόι καημέ

μαύρη ελπίδα

 

Μην προσπαθήσεις να μου πεις δεν είναι αργά

μην κολακεύεις το μάτι της λαχτάρας

σπάσε τη γέφυρα κοπάνα βιάσου γοργά

ρίξε βαριά την μια πέτρα της κατάρας

 

Αν μετανιώνεις που ο καιρός πέρασε πια

βρες στα έτοιμα κορμί της μιας ώρας

την προσευχή κράτα στα χείλια τα ανοικτά

ψάλε τον όρκο εδώ της ξένης χώρας

 

Ψηλά δεν έφτασα ποτέ

ψηλά δεν πήγα

 

Αίμα δεν ήπια ουρανέ

στυφή ρανίδα

 

Άλλη δεν άγγιξα ποτέ

καρδιά παγίδα

 

Έλα σημάδι λυτρωμέ

βαθιά σφραγίδα

 

[Ἀπόστολος Βρανᾶς]

Ἂν ἐξαιρέσουμε τὴ μαυρίλα του, τὸ ποίημα εἶναι δυνατό!  Καλογραμμένο, μὲ πλούσια γλῶσσα (αὐτὸ τὸ 'ρανίδα' τί μοῦ θύμισε ...), καλὴ ἡ χρήση τῶν μεταφορῶν καὶ ένδιαφέρουσα ἡ δομικὴ ἐναλλαγὴ ἀπὸ τετράστιχα σὲ δίστιχα,