Εύθραυστη

[Nikolas kozni]

Μια πορσελάνινη κουκλίτσα, λάμπει σαν ήλιος, μέσα στην νύχτα. Το φεγγάρι θα κατάπιε και τα μάτια της αστράφτουν.

Πολύ φοβάμαι πως μια μέρα, μια πεταλούδα, θα την σκορπίσει. Και ο κόσμος θα γεμίσει με αγάπη απ'την σκόνη της.

[Ἀπόστολος Βρανᾶς]

Ἡ εἰκόνα ποὺ ζωγραφίζεις, Νικόλα, στὴν πρώτη στροφὴ εἶναι ἔξοχη!

Τὸ 'φοβᾶμαι' τῆς δεύτερης στροφῆς θὰ μποροῦσε ἄνετα (ταιριάζει καὶ στὸ μέτρο) νὰ λέει 'ἐλπίζω' καθὼς ἡ ἀπώλεια/θυσία τῆς κούκλας θὰ ἐπιφέρει κάτι πολὺ θετικό!