Nick V. Posted March 31, 2023 Share Posted March 31, 2023 Όνομα Συγγραφέα: Nick V. Είδος ποιήματος: ό,τι να 'ναι Αριθμός στίχων: κάμποσοι Οι νεκροί της αυγής στις ακρογιαλιές των αγλαών ουρανών της μεγάλης φυγής μου εκεί που άνεμοι φειδωλοί και δειλοί πριν πνεύσουν και πάλι ευνοϊκοί κολυμπούν μες σε γκρίζους βυθούς αγέλαστοι και γυμνοί οκνηροί παγιδευμένοι εκεί στέκουν ατάραχοι κι άτεγκτοι κι οι νεκροί της αυγής με τα ολόλευκα κι άλυτα χείλη τους στοχαστικά λυτρωμένα εσύ θα μου έλεγες πως γυρεύουν άγνωστα βλέμματα να γευτούν αγριωπά απάνθρωπα ηλιοβασιλεμένα μα θα σου έλεγα πως θυμίζουν μόνο εικόνες φθαρτές από γαληνά μυριστικά ραγισμένα και ψιχαλισμένες σκιές σταχτιές ξαστερωμένες τόσο γνώριμες μα και τόσο λησμονημένες εσύ πάλι θα μου έλεγες πως με βρώμικα δάκτυλα πλάθω πάντοτε άνοστες κι άγευστες τις υπεκφυγές μου μα θα σου έλεγα πως δεν είναι η κατάχρηση που με μαγεύει όχι είναι ο εθισμός που με συντροφεύει κι έπειτα είναι κι εκείνοι οι πόθοι σου εκεί οι αγέραστοι όπου στο κάθε αλάργεμά τους θυμίζουν φόβους κι έρωτες άστατους πλακόστρωτους γλιστερούς χιλιοπερπατημένους μα μη σταθείς ν' αγναντέψεις τη θολή ομορφιά τους ποτέ σου γιατί 'ναι κούφια κι απάνεμη κι αν δεν είσαι πιωμένη θα γυρέψουν στ' αυτιά σου να γείρουν και με τα θέλγητρα της θαρρετής κι άσεμνης προστυχιάς τους θα σε λυγίσουν γι' αυτό τα φύλλα τους άνοιξε μόνο και ταξίδεψέ τα χωρίς ανάσα ως πέρα πιο πέρα κι από τους σκοτεινούς ουρανούς σου κι όταν γευτείς το απόσταγμα της μεγάλης φυγής σου θα 'σαι κι εσυ ένα με μένα κι ένα μ' εκείνους μια νεκρή της κάθε αυγής 5 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Kriton Posted April 1, 2023 Share Posted April 1, 2023 Πες μου τι παίρνεις (ή δώσε μου και μένα) Spoiler Αστειεύομαι Λατρεύω αυτό το παραληρηματικό, αυτή τη μουσικότητα που έχουν οι λέξεις σου, έτσι όπως τις έχεις διαλέξει. Και εάν και δεν είμαι ο καταλληλότερος να κάνω κριτική σε ποίημα (γιατί στο Λύκειο πριν 35 χρόνια δεν πρόσεχα πολύ όταν κάναμε την ανάλυση "του τι θέλει να πει ο ποιητής"), έχω να πω απλά πως μου δημιουργεί ένα συναίσθημα σαν νερό που τρέχει και κάνει τις πέτρες να κροταλίζουν. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nick V. Posted April 1, 2023 Author Share Posted April 1, 2023 1 hour ago, Kriton said: μου δημιουργεί ένα συναίσθημα σαν νερό που τρέχει είχα αφήσει ανοιχτή τη βρύση και έτρεχε, μήπως για αυτό; Πέρα από την πλάκα, νομίζω πως ένας καλός τρόπος για να μπει σε λειτουργία αυτό που λέμε έμπνευση, είναι να βουτήξεις μέσα στην έμπνευση των άλλων (το τι παίρνω άστο καλύτερα). Το παραπάνω, λοιπόν, μου βγήκε κάπως αυθόρμητα, όταν διάβασα χθες αυτό, αυτό και αυτό. 1 hour ago, Kriton said: γιατί στο Λύκειο πριν 35 χρόνια δεν πρόσεχα πολύ όταν κάναμε την ανάλυση "του τι θέλει να πει ο ποιητής" ούτε εγώ πρόσεχα, τις περισσότερες ώρες στο Λύκειο (και πιο μετά, μη σου πω) νομίζω πως κοιμόμουνα βαθιά (και με ανοιχτά τα μάτια). Αυτό το "τι θέλει να πει ο αποτέτοιος", το σιχαίνομαι (όχι τόσο γιατί είμαι κακός στις αναλύσεις -που είμαι- αλλά γιατί την ποίηση -των άλλων, πάντα, ε- προτιμώ να την αισθάνομαι, παρά το άλλο που λες). Πάντως, σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Βοηθάει (μιας και σπάνια μου αρέσουν τα στιχάκια που αραδιάζω). 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted March 23 Share Posted March 23 Αυτές οι περιγραφές που χρησιμοποιείς έχουν κάτι το αφηρημένο και όμως συγκεκριμένο, σαν κάθε στίχος να ακροβατεί ανάμεσα στο "τι είναι" και στο "τι θα μπορούσε να είναι" , σαν αυτό που λένε "μάθε να διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές". Πολύ στοχαστικό!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.